Vox Populi (2008)

In een rustig politiek klimaat is het nederlandse stelsel near perfect. Soms echter heeft een land haast een verlicht despoot nodig om zich te redden of om vooruit te komen.

Het Britse stelsel is het meest belachelijke in de westerse wereld. Daar waar wij nog een "kamer" hebben die de regering controleert, zit Brown zelf in het bankje om zichzelf te controleren.

En het Amerikaans stelsel is inderdaad erg polariserend, hoewel ik het gevoel heb dat daar na de komende verkiezing wel eens een beetje verandering in kan komen.

Dat komt gewoon voort uit het federale model, waardoor de staten goed vertegenwoordigd worden. In Nederland schort het behoorlijk aan representatie van de regionale niveaus in de landelijke politiek.

Niks mis met een 2-partijenstelsel. Dat hoeft helemaal niet ondemocratisch te werken. Hier zit je met talloze partijen die zoveel water bij de wijn moeten doen dat het democratische stemrecht er geheel niet meer toe doet.

Wat ik dus zeg.

Democratie is niet enkel de wens van de meerderheid. Wat men gemakkelijk schijnt te vergeten is dat "met inachtneming van de minderheid" daar ook een onderdeel van is.

Dat sneeuwt in een twee-partijen systeem snel onder.

Dat is geen geëmmer.

Dat is een populaire misvatting voorkomend uit het idiote idee dat alles wat een individu roept morgen teruggevonden moet worden op de politieke agenda.

Je democratische stemrecht doet er wel toe, maar is nu eenmaal maar een klein deeltje in het geheel. En al die deeltjes samen dienen een vertegenwoordiging te krijgen. Dat vraagt om consensus.

Sterker nog, kijken we naar de eerste termijn van Bush dan heeft het systeem er zelfs voor gezorgd dat er zelfs een meerderheid van stemmen ondergesneeuwd werd. Mooie democratie daar.

Dat ben ik met je eens, ik bedoel het echter niet met die achtergrond.

Ik vind juist dat er nu veel eerder 'de pretentie' gegeven wordt alsof alle stemmen even belangrijk zijn, terwijl dat natuurlijk nergens op slaat.

Maar ik ben dan ook dan volgens mij 1 van de weinigen die het altijd oneens is geweest met kritiek op de achterkamertjes-politiek.

Dat is juist de enige nuttige politiek. Daar gebeurt het, om te pretenderen dat het anders is en iedereen z'n bek maar overal over moet opentrekken is volledig naief en werket ineffecient en (erger) ineffectief.

In theorie klinkt dat leuk ja. In de praktijk zie je alle belangrijke verkiezingsbeloften nog voor de kabinetsvorming als sneeuw voor de zon verdwijnen.

Maar alles stemmen zijn even belangrijk.

Iets transparanter mocht het wel, maar ik ben het niet met je oneens.

Dat is in de US nog veel erger, hoor. Hier zal er onderhandeld moeten worden, anders heb je geen coalitie.

www.dumpert.nl - Presidentsdebatten

Nou ja, in de praktijk natuurlijk niet (bijv. die paar CU-stemmers die plotseling hun partij beleid zien voeren).

Eh... die stemmers zijn plots wél even belangrijk...?

Volgens mij klopt er iets niet in je redenatie.

Nee, ik beweer juist het tegendeel.

"Maar alle stemmen zijn even belangrijk."

"Nou ja, in de praktijk natuurlijk niet "

Aha. Ik las 'behalve' in plaats van 'bijv.'....

Het is een keerzijde van coalitieregeren. Evengoed is het nog altijd democratischer. Er waren nu eenmaal geen twee partijen groot genoeg.

Terug naar de film a.u.b.

Hahaha, dit is wel heel erg.

In de hoofdrol een politicus die na 35 jaar politiek correct 'haags/amsterdams grachtengordel politiek', via de vader van het vriendje van zijn cokesnuivende dochter - een mislukte actrice - eindelijk 'het licht' ziet.
Althans een soort van licht, want na wat biertjes met zijn aanstaande schoonfamilie weet politicus Jos zomaar opeens hoe het echt zit, De aanstaande schoonvader van zijn dochter is namelijk een echte Amsterdammer, - je weet wel, zo'n droogkomische Jordanese goudeerlijke gozer die mensen achter de balie vandaan trekt, of gewoon zijn geweer leeg schiet op lastige buren. Kortom, iemand die de taal van de straat spreekt, die echt weet wat er speelt in de samenleving.

Gevoed door de gevatte opmerkingen en one-liners van deze gast slaat onze Politicus in de Tweede Kamer opeens een totaal andere toon aan, tot ontsteltenis van een deel van zijn eigen fractie.

Wat volgt is een wirwar van kleine, soms grappige confrontatietjes tussen politicus jos, en tweede 'man' Femke. Oh ja, en het wordt allemaal extra sappig omdat die twee ooit een buitenechtelijke relatie hebben gehad met elkaar. De rol van buitenechtelijke hoer is intussen overigens overgenomen door een frisse, fruitige maar intens onnozele stagiaire. Dat vindt tweede man Femke ook maar niks (niet dat de stagiaire zo dom is, maar dat zij nu het liefje van politicus Jos is).

En dan is er nog aanstaande schoonzoon Johnny de Mol, waarvan volstrekt onduidelijk is waarom we moeten weten dat hij bij de Marechaussee zit (samen met Sesamstraat Hakim), en er tijdens overnachtingen in het buitenland op los neukt met een stewardess. Behalve dat deze stewardess als een soort Jomanda voorspelt dat Johnny's liefje zwanger is (onbewust, dat dan weer wel).

(Johnny is waarschijnlijk trouwens in zijn jeugd jaren uit huis geplaatst geweest in, gokje Het Gooi, want van het Amsterdamse accent van Pa en Ma is bij hem echt helemaal niets te bespeuren).

Dan zijn er ook nog twee types van de Balkan, waarvan er één de prive-chauffeur van politicus Jos wordt. Deze Balkanees probeert Jos ook nog eens te beïnvloeden in zijn politieke denkbeelden. Waarom is niet helemaal duidelijk, maar het schijnt iets met een weddenschap te maken te hebben ( of wie de grootste lul heeft, ik weet het niet precies meer).

En oh ja, ook nog een leuk karakter in de vorm van bedrogen, plastisch gemodificeerde echtgenote van politicus Jos, die ook in de afgelopen 20 jaar haar oorspronkelijk vlaamse tongval volledig is kwijtgeraakt. Maar als moderne vrouw blijft ze achter haar 'rondneukende' man staan, in ruil voor een beetje aandacht.


De film ging over vrijheid van meningsuiting. Nou da's wel gelukt dacht ik zo. (Zullen ze in de grachtengordel ook blij mee zijn).

Mochten er ooit nog films worden gemaakt over het leven van Jan Marijnissen of Hans van Mierlo, dan weten we in ieder geval wie we daar als acteurs voor moeten hebben.

Ik zat vanavond alleen in de bioscoop voor de film. Dat is een slechte zaak en ook niet terecht. De film is grappig en ook een aardige weergave van de nederlandse samenleving.

Overigens snap ik de kijkwijzertip Sex niet. Die paar tieten die in beeld kwamen???

jawel kreeg hem in de sneak

kutfilm is een beetje plat

het idee was wel grappig en onderhoudende film maar ik vond het niets

Heerlijke film, met veel plezier geacteerd, heb genoten hoor!

Mja, Vox Populi. Ik kan het niet zo goed plaatsen. Het gegeven van een links intellectuele politicus die binnen no-time overgaat tot populistische taal; het is best een leuk gegeven. Wat nou net jammer is, is dat het ook daar bij blijft. Het verhaal is verder namelijk gewoon best wel zwak. De zware overdrijving in de situaties (partijen die opeens 4x zo groot worden in de peilingen, tja... en personages de domme stagiaire, die zijn dan even leuk, maar tegen het einde begon ik me er steeds meer aan te ergeren. Ze werden gewoon te belachelijk bij vlagen, en dat lijkt me nooit de bedoeling van het statement wat er gemaakt moet worden.

Al met al heb ik ook best wel eens gelachen, de volkse logica van de schoonfamilie werkte bij vlagen best leuk. Over het geheel genomen was het toch niet zo'n bijzonder werkje. Leuk beprobeerd, maar net te zwak voor een voldoende.

2.5*

Waarom moet er per sé een statement worden gemaakt? Was niet eens de bedoeling ...

Van mij niet hoor.

En het was niet de bedoeling? Het was dan dus toeval dat door populisme de verkiezingen worden gewonnen.. ja dat kan natuurlijk ook

Heb eindelijk op alle films van deze regisseur gestemd

Ik vond het een redelijke tegenvaller. Linkse politicus leert via een Amsterdamse familie volkse wijsheden? Als je de recensies gelezen hebt ken je eigenlijk het hele verhaal wel. Ik vond het voorspelbaar. Pluspuntje: de familie was leuk en bij vlagen grappig om te zien.

Ben ik gek als ik in deze film Otto e Mezzo herken?

Ik begrijp in ieder geval totaal niet waar je dat vandaan haalt.

Het principe van een publiek figuur die zijn draai probeert te vinden m.b.t. zichzelf en zijn product waarbij een enorm opdringende omgeving hem allemaal dingen probeert aan te smeren (en bij deze film in de mond legt). Zelfs het einde lijkt er enorm op!

Neemt niet weg dat ik de invulling hier toch behoorlijk uniek vind hoor.

Is alleen maar meer polariserend geworden.