Watchmen (2009)

Goeie intro, maar dan saai begin van de film. Soms zitten er een paar goeie stukken tussen. Maar de film is langdradig, duurt veel te lang. Heb geen probleem met lange films maar als die redelijk saai zijn wel dus.

Nou, eindelijk maar toch voor een tweede keer gezien. De vorige keer heb ik een zeer lange versie gezien, dit keer was de film korter (en een stuk minder bloederig...). De tweede keer heeft zeker wel wat toegevoegd - na de eerste keer bleef ik teveel in verwarring achter om een goed oordeel te kunnen geven.

Het verhaal is gecompliceerder dan normaal in een superheldenfilm, zeker omdat je zoveel losse verhaallijnen meekrijgt die zich niet allemaal tegelijkertijd afspelen. Zeker als je niet bekend bent met de strips zorgen al die namen die je om de oren vliegen voor verwarring. Bovendien is er, zoals hiervoor ook al is gezegd, gewoon teveel informatie. Na een tweede keer heb je daar wel minder last van.

Ik zie nu duidelijk de kwaliteiten van deze film. Allereerst de intro, de passende muziek, de sfeer, de actie (hoewel vrij sporadisch voor een superheldenfilm) en zeker het personage Rorschach. De vorige keer fascineerde hij me ook al, nu nog meer. De scènes in de gevangenis zijn fantastisch en zijn karakter op zich is ook boeiend. En de manier waarop hij aan zijn einde komt... Ook allesbehalve standaard voor het genre, maar wel passend bij zijn personage. Dr Manhattan wordt mijns inziens iets overbelicht, hoewel het natuurlijk interessant blijft om te zien hoe bijna almachtig wezen steeds meer vervreemd raakt van de mensheid die afhankelijk van hem is.

Wat ik minder vond, was de aandacht voor Laurie en haar moeder. Aan de moeder kon je duidelijk zien dat het een jongere actrice was die ouder was gemaakt, Laurie zelf acteerde niet bijster goed. Ik kon weinig sympathie voor haar personage opbrengen. Patrick Wilson deed zijn best, maar de chemie tussen die twee was ver te zoeken. Een beetje jammer. Hun deel van het verhaal had voor mij een stuk ingekort mogen worden.

En het einde... Een vreemd soort cliffhanger, denk ik. Aan de ene kant frustrerend, aan de andere kant intrigerend. Het past wel bij de sfeer van deze film.
Al met al geef ik de film nu 4 sterren. Niet slecht.

Ik was een beetje huiverig voor deze film gezien de lengte, en omdat ik al moeilijk door de strip heenkwam. Ik moet zeggen, Zack Snyder heeft fantastisch werk geleverd en echt recht gedaan aan de strip. Zowel visueel, qua verhaal en personages.

Watchmen is zeker geen standaard superheldenfilm, daarvoor is de sfeer te grimmig, en zijn de superhelden zelf te duister en is het verhaal te gecompliceerd. Ik denk dat wanneer je de strip kent, de film beter te verteren is, omdat het anders vrij lastig te volgen is. Een film voor liefhebbers dus, die niet iedereen zal kunnen bekoren.

Ondanks de lengte, is de film niet te lang, het is onvermijdelijk, als je deze van origine 12-delige strip recht wilt doen. De kwaliteit is de hele film constant. De film leent zich ook prima om in 2 x te bekijken, wat ik ook van plan was, alleen was ik halverwege zo geboeid, dat ik hem moeiteloos uit heb gekeken, met aansluitend de extra's.

Jackie Earle Haley zet een magistrale rol neer als Kovacs/Rorschach.

V for Vendetta ervoor gezien, scoort beter op MM, maar wat mij betreft steekt Watchmen daar met kop en schouders bovenuit.

Ik heb zojuist de lange versie afgekeken en ben wel een beetje verdwaasd achtergelaten.
Zowiezo kende ik nog geen van de personages en dan is het in het begin hard denken om de gezichten bij de namen te halen, zeker als de helft van het team al gepensioneerd is, althans op de leeftijd van een pensionado is en nauwelijks meer in het verhaal terugkomt.

Wat me opviel was de rare spanningsboog die de film heeft. De pieken waarin het heel spannend is, zijn niet zoals normaal in een film is. nu wil ik ook weer niet pleiten voor een standaardfilm, maar vooral in de eerste helft van anderhalf uur waren er te veel saaie momenten.

Misschien is het superhelden genre niets voor mij of trok het verhaal mij niet genoeg.
Toch hoopte ik wel dat de wereld gered kon worden zonder slachtoffers.

De sfeer vond ik daarentegen wel zeer goed neergezet.

3* omdat de film het wel verdient.

Na 3 jaar toch maar eens herkeken. Wat blijft dit toch een geweldige film! Minpunt was echter wel dat het verhaal veel te lang was voor een film van 3 uur. Had toch de behoefte aan meer. Tweede minpunt was het karakter van Malin Akerman, vond haar maar een slecht uitgewerkt karakter.

Voor de rest: echt heel dichtbij de 5 sterren voor mij. Visueel hoogstandje, geweldige personages (Roschach en the Comedian vooral) en een erg sterk script. Zack Snyder heeft vooral een erg goede Koude Oorlog setting neergezet. Briljant. Na The Dark Knight voor mij de ultieme comic book related film.

4.5*

Jammer dat ik geen nul sterren kan geven.

Een superhelden film waar de meeste superhelden geen speciale krachten hebben behalve een beetje sterker te zijn? Belachelijk gewoon.

Oké, de clou van de film klopte voor de verandering wel en was goed bedacht, vandaar dat het half sterretje er toch mag zijn. Maar een film kan onmogelijk steunen op1 klein feitje in de film. Erg langdradig ook.

Maar voor de rest? Dat verhaal sloeg op niets wtf doen die op glazen tandwielen op mars?, die dr. manhattan was een saaie kwiet (de enige held met echte krachten trouwens) en de spanning/mysterie/actie (of welke drijfveer deze film ook kon hebben) was er gewoon niet.

En visueel hoogstandje? Mwa, ook niet echt. Iedereen kan met een supercamera filmen, en grafische designers kunnen dat beeld dan nog wat opkrikken. Wat niet wilt zeggen dat er ook iets mooi en interessant op u scherm staat.

Verspilling van mijn tijd



Ik snap trouwens niet hoe iemand deze film 2.5* geeft als hij die na 3 kwartier uitzet?
Als hij saai is en daarom uitgezet wordt dan verdient hij toch het minst mogelijke punten (of geen)?
Het punt van een film is om mij te amuzeren, slaagt hij daar niet in? -> dikke buis.

Batman,Ironman,Blackwidow en hawkeye zijn ook helden zonder super of speciale krachten enzo kan ik er nog meer opnoemen een held heeft niet altijd superkrachten nodig dus die gedachte van jouw vind ik persoonlijk gewoon belachelijk .

Op de manier hoe je dr manhatten beschrijf en de zin ( het verhaal sloeg nergens op ) of tewel je hele review is belachelijk hieruit kan ik alleen concluderen dat de film zijn verhaal en karakters boven je pet uitstijgen, Dat je het gewoon niet snap is ook niet erg maar de film ervan de schuld geven vind ik wel erg.
zo dit was ook weer een verspilling van mijn tijd.

Herziening en met 1 punt omhoog. Twee jaar geleden ongeveer, toen ik deze film voor het laatst zag begreep ik hem niet helemaal. Nu twee jaar later heb ik het gevoel dat ik de film beter begrijp.

Interessant verhaal, goeie muziek en goeie actie. Dus 4 sterren na herziening.

Heb m ooit op filmnet gezien en werd er niet koud of warm van. Of het door het superhelden gedoe komt?? Denk het wel. Avengers, Thor, Capt. America vond ik ook stuk voor stuk tegenvallen. Hulk, Spiderman en de één na laatste Superman (laatste niet gezien) idem.

Nee superhelden zijn niet aan mij besteed en al helemaal niet als het ook nog eens Pro America gefilmd is.

Deze film zou mij wat meer bekoren als er niet van die ellenlange gesprekken over 'vroeger' gingen. Haal al dat diepzinnig geblaat uit de film en hij is ineens 1,5u korter. Hiermee is hij dus ook meteen 1,5u lang en makkelijker te pruimen.

Kort samengevat: duurt veel te lang door oeverloos gezwets.

Watchmen: een gevalletje love it or hate it.
Dat komt doordat mensen zien: superhelden. De Grolschbeugels ploppen open, de popcornbak gaat op schoot en kom maar op met die exploderende wolkenkrabbers en mannen in maillots die elkaar door het asfalt heen slaan.

Alle negatieve stemmers herkennen zich wellicht in bovenstaande. Gevalletje ongelukkige marketing misschien. Want je moet van tevoren eigenlijk wel de trailer kijken. Dan kun je al zien dat dit niet de standaard superhelden popcornflick is. Nee, het heeft een compleet andere insteek. Watchmen bevat zoveel originele invalshoeken dat het één van de meest gedurfde films van de afgelopen jaren is. Op Wikipedia lees ik dat er ook nogal wat gedoe aan vooraf ging, vooraleer deze film überhaupt gemaakt ging worden. Dat verbaast me niets.

Het is vooral een soort moderne film noir, met een heerlijk jaren 80 sausje. Doordat het grootste deel van de film wordt verteld door de voiceover van een kerel met een gleufhoed en een Batman-stem, kun je moeilijk om de film-noir-sfeer heen. Maar alles aan Watchmen is zo anders. De film heeft lak aan conventies. Neem nou de superhelden die eigenlijk alleen maar goed kunnen vechten, maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld de X-Men geen echte superpowers hebben.

Of neem nou Dr. Manhattan die de hele tijd in zijn blote lul loopt. Dat vind ik eigenlijk wel een mooie keuze en een fijne afrekening met het filmcliché dat mensen altijd nog net even een schandebedekkertje dragen in films, ook al is het technisch compleet onlogisch (bijvoorbeeld bij teleportatie, of de Hulk met zijn stretchbroek die heel toevallig ook weer terugkrimpt zodat Bruce Banner niet in zijn blooie kul staat).

Of neem die vreemde seks-scène die alles behalve conventioneel is. In de meeste films is seks beperkt tot close-ups van een half geopende mond, langzaam sluitende ogen, een hand die sensueel over een rug glijdt. Saxofoonmuziek. Voeten die langs elkaar schuren. Een hand die in de lakens knijpt om een orgasme te visualiseren. Niet in Watchmen. Het is nog net geen porno, maar je ziet wel duidelijk wippen en stoten. Met een unplugged versie van "Hallelujah" op de achtergrond. Een keer wat anders. Maar wel lekker. Over lekker gesproken: sowieso is Malin Akerman in deze film een lust voor het oog, als brunette is ze 10x knapper dan als blondine.

Ik keek de 3,5 uur durende Ultimate Cut (een dappere onderneming al zeg ik het zelf) en kreeg daardoor als bonus Tales of the Black Freighter er tussendoor verteld. Het stripverhaal-in-tekenfilmvorm zoals het gelezen wordt door een jongen bij een kiosk. Een erg sfeervol intermezzo, waarbij ik vermoed dat het een soort metafoor is voor het hoofdverhaal, al ben ik er niet helemaal in geslaagd dit helemaal er uit te halen.

Ook het verhaal is gedurfd. Het einde bijvoorbeeld, is alles behalve wat je verwacht. Zowel het boosaardige masterplan van de badguy, alsook wat daarna nog gebeurt, in de sneeuw. Vond ik een enigszins schokkende scène. Wederom onconventioneel.

De film heeft ook een subtiele balans tussen verhaal en actie. Met een nadruk op het verhaal. Het opent met veel geweld en zet daarna heel lang, heel rustig een verhaal neer. En dan is daar ineens weer bruut geweld en krijg je ook redelijk wat gore om de oren. De 16+ rating is dan ook een goede keuze voor deze film en geeft iets extra "rauws". Geen geweld en gore om te choqueren maar geweld om een sfeer te scheppen. En dat lukt goed.

Het is allemaal erg raar, erg anders, maar ik vond het geweldig. De fictieve gebeurtenissen zijn ook prachtig verweven met de werkelijkheid, zoals de geweldig nagespeelde Kennedy aanslag (al neemt de film natuurlijk een zijspoor van de realiteit bij de Vietnamoorlog en de 5e herverkiezing van Nixon).

Natuurlijk is er ook wel wat op aan te merken. Sommige flashbacks zie je wel twee of drie keer. Dat is een beetje teveel van het goede. Ook vond ik de scènes met Dr. Manhattan gaandeweg steeds minder boeiend worden. Ik begrijp dat ze hem zo'n saaie stem gegeven hebben omdat hij zich emotioneel eigenlijk nergens nog bij betrokken voelt. Maar zijn scènes waren wel de minste uit de film, niet in de laatste plaats omdat zijn zwengelende klabouter onwillekeurig nogal afleidde van de dialogen. Het dieptepunt was de scène op Mars, met dat vreemde apparaat van glas. Ik begreep die scène niet en had voor mijn part net zo goed weggelaten kunnen worden.

Watchmen is gemaakt met veel oog voor detail en bovenal voorzien van een ge-wel-di-ge soundtrack en score. Moeilijk in een hokje te plaatsen en daardoor bijna een genre op zich. Veelal met verkeerde verwachtingen gekeken en daardoor zwaar ondergewaardeerd.

4,5 sterren

Tegenvallend. Deze film heeft van alles wat, maar alles wat het heeft vind ik van het 'net niet' niveau. De CGI, in het bijzonder rondom Dr. Manhattan, het acteerwerk, het script, de personages, etc. vond ik niet van een bepaald hoog niveau.

Betere 'noir' vind ik bijvoorbeeld in Sin City, en zo zijn er ook betere comicverfilmingen en betere superheldenfilms te vinden waardoor ikzelf deze film niet echt ergens in zie uitblinken. De film lijkt alles te willen zijn maar flopt met die hoge pretenties en mist een eigen coherente en aantrekkelijke stijl. Had beter gekund.

Ik krijg geen genoeg van deze film en vind hem ondergewaardeerd. Het enige wat me dwarszit zijn onnodig gore scenes, maar verder is het prachtig in beeld gebracht. Silk Spectre II vond ik te sletterig en te duidelijk blond (terwijl ze voor brunette door moet gaan, klopt niet met Akerman's pigment en ogen).

Opvallend vind ik dat veel critici vallen over de muziek keuzes hier en daar maar met name het stuk van Philip Glass vond ik prachtig passen. Verder krijgt Earley met zijn Rorschach veel te veel credit...het is een wat clichematig hardboiled personage met doorrookte stem en cynische uitspraken...hebben we al 1000 keer eerder gezien en 1000-en andere acteurs hadden het ook prima aangekund. Terwijl ik Dr Manhattan juist veel interessanter vind met zijn visie op de wereld, moeheid van mensen net als Veidt (een soort gay Nazi vegetarische miljonair). Maar goed smaken verschillen blijkbaar.

Wat ik mooi vind behalve het oog voor de vele details en de ontwerpen is de gemankeerdheid van de helden, hun problemen en hun verschillende visies op de wereld. Er is geen zwart-wit goed of slecht, sommigen zullen Veidt gelijk geven, anderen Rorschach, Night Owl of Dr Manhattan. De koude oorlog, de kernwapenwedloop en de alternatieve geschiedenislijn met een gewonnen Vietnam oorlog, langer aan de macht blijvende Nixon en Kissinger maken het extra boeiend.

Maximum score voor deze gedurfde, afwijkende superhelden film.Puike prestatie van Zack Snyder hier.Prachtige opening van de film met de Bob dylan klassieker, en de beelden hierbij , die zeer veel vertelden.Goede casting, opvallende muziek, hoofdrolspelers met karakter, en ieder een eigen verhaal.

Lekker onvoorspelbaar, hard op sommige momenten, en bleef boeiend, ondanks de lange speelduur(en ja, inclusief de lange , wazige scenes met Dr.Manhattan).Heb alle drie de versies gezien, en de film blijft kaarsrecht overeind wat mij betreft.Zoveel beter dan de andere superhelden films.

Wat een larmoyant gemijmer. Een uur lang dacht ik dat het de opmaat zou zijn voor een origineel, sinister narratief waarbij het geen kwaad kon als een voormalig superheld eens de grijze in plaats van de spier massa zou aanwenden... Ik ben afgehaakt. Vroegah was ik fan van superhelden (als kind), de filmindustrie heeft er evenwel een farce van gemaakt, waardoor pubers nooit het genoegen zullen smaken van een verhaal zelf tussen de tekeningen te fantaseren.

“This is a joke. This is all a joke.”

Ik ben er nog niet uit of dit een onbegrepen meesterwerk is, of een rommelig en te lang superheldenepos. Ik neig naar het eerste. Zack Snyder toont lef en kleurt buiten de standaard superheldenlijntjes. Watchmen is een rauwe, expliciete en film noir-achtige superheldenfilm met veel visuele flair en sterke acteerprestaties.

De film heeft een aantal pareltjes van scènes en alleen al de opening is schitterend vormgegeven. Akerman, Haley, Wilson, Crudup, Dean Morgan, Gugino, Goode etc. Allemaal zijn ze op hun plaats. Complimenten ook voor de muziek die sommige scènes echt versterkt. De film is iets te lang en vooral het einde is wat teleurstellend. Het grote plan van de bad guy is niet echt inspiratievol. Maar voor de rest niets anders dan complimenten voor Snyder en zijn grenzeloze ambitie en fantasie.

In hetzelfde bedje ziek als 99% van alle superheldenfilms, vrees ik, al is het hier wat beter vermomd. De lang uitgesponnen aanpak vond ik bijvoorbeeld een voordeel. Er zijn voldoende rustpunten tussen de actie waardoor de indruk gewekt wordt dat de film meer diepgang bevat dan een hersenloze actiefilm. Helaas is die "diepgang" in al zijn facetten nog steeds erg Amerikaans, in dat opzicht dat de nuances tussen goed en kwaad toch erg beperkt zijn. Daarnaast zijn de personages nog steeds superhelden in belachelijke kostuums. Ik pak af en toe wel eens een Marvel of DC comic vast en ik moet toegeven dat het op papier gewoon beter werkt. Op film lijkt het allemaal zo serieus en dat past op een of andere manier niet. Voor dit soort verhalen zijn strips nu eenmaal een geschikter medium (uitzonderingen daargelaten). Wie van superheldenclichés houdt, is met Watchmen drie uur zoet: technologische snufjes, slappe gevechten, grootschalige sets, goeieriken en slechteriken in funky pakjes en een falend politiek apparaat op de achtergrond. Leuk tussendoortje, maar goed? Nee...

186 minuten is lang voor een film die ik lastig serieus kon nemen- daarvoor steekt de politieke subtekst toch echt te schril af tegen de latexpakjes en gemaskerde stripfiguren. Toegegeven, mijn tic is nu eenmaal dat ik zelden een director's cut ontwijk (ook als die beduidend langer is), maar bij Snyder had ik misschien toch iets beter moeten weten. De man doet te veel z'n best uit een mix-up van Sin City en Nolans Battrilogie een eigen auteursproduct te genereren. Dat neemt niet weg dat Watchmen visueel zeer gelikt oogt en me wel meekreeg in de grauwe sfeerzetting en de weinig bloedeloze taferelen van een naar anarchie neigende wereld.

Tales of the Black Freighter voegt juist veel toe aan het personage van Veidt (de waanzin die het hoofdpersonage overkomt, is vergelijkbaar met die van Veidt, in het hele verhaal zijn paralellen te ontdekken tussen diens handelen en de wereld van Black Freighter).
Zelf vond ik het jammer dat dit verhaal niet in de film verwerkt was. Maar goed, later de tweede dvd maar gekocht met deze prima animatiefilm.

Misschien moet ik het boek en de film niet met elkaar vergelijken, maar als je als regisseur bijna een één op één versie maakt, kan ik er niet onderuit. Het is een erg goede film, met een paar prachtige scenes. Maar elke keer als ik hem kijk zie ik zoveel gemiste kansen, dat ik ze hier maar eens ga noemen. Dus bij deze:

Als fan van het boek was ik echt benieuwd naar deze film. Ik ben over het algemeen niet zo van superheldenfilms (Batman oke, maar alles van Marvel sla ik liever over) maar het boek van Watchmen is anders: daarin zijn er geen daadwerkelijke superhelden, behalve dr. Manhattan. De anderen hoofdpersonages zijn gewone mensen, zonder bijzondere krachten, die het opnemen tegen het tuig op straat. Dat vind ik een mooi uitgangspunt, ook vanwege de psychologische gelaagdheid die erbij komt kijken.

Helaas blijft daar in deze film weinig van over. De personages missen de diepgang die ze in het boek wel hebben, en slechts een enkele keer wordt het psychologische van de maskerade aangekaart (niet seksueel kunnen presteren, en het wel kunnen in kostuum). Dat vond ik echt een gemiste kans. Want het menselijke is nu juist wat het verhaal van Watchmen voor mij onderscheidt. Nu lijken het meer personages uit een gemiddelde soap.

In de film ligt het accent veel meer op actie. En die actie... ik weet het niet. De personages zijn onmenselijk sterk (die vechtpartij in de steeg met die bende, of die inbraak in de gevangenis) en zijn daardoor veel minder geloofwaardig. Als gevolg daarvan kan ik slecht met deze mensen meeleven, wat in het boek prima ging.
Ook zijn de bad guys oppervlakkige stereotypen, die dus makkelijk komen en gaan, en waar weinig echte spanning van uit gaat.

De muziek vind ik ook echt een gemiste kans in deze film. De symphonische muziek die af en toe voorbij komt vind ik sterk. De film speelt in een alternatief jaren ‘80, dus als regisseur had ik gekozen voor een nieuw geschreven soundtrack in jaren 80 stijl, misschien New Order-achtig, lekker duister, passend bij de film en de nihilistische sfeer. In plaats daarvan krijgen we Nena in het restaurant, en Leonard Cohen bij de sex. Tja... Wagner onder de Vietnam scene vind ik een gevaarlijke keus, want het herinnert direct aan Apocalypse Now, en die scene is toch wel echt stukken beter dan deze scene met onderbroek Manhattan . En tot slot komt zelfs Hendrix nog even langs volledig uit het niets... Toen was ik echt wel klaar met de soundtrack. Het vliegt alle kanten op qua sfeer, en die had hier zo sterk kunnen zijn.
Sound of Silence en Times are a changin vond ik beter getroffen. Maar zelfs die twee hadden voor mij eruit gemogen, omdat het zulke dominante liedjes zijn, dat ze al snel afleiden van het beeld.

Voor mijn gevoel wist de regisseur niet wat hij met het verhaal wilde: een psychologisch menselijk drama (wat Watchmen in mijn ogen is) of een superheldenfilm? Met als gevolg dat we van allebei een beetje krijgen.
Qua stijl vind ik de gehele film te glad, te mooi en te over de top om realistisch over te komen. Het had allemaal rauwer gemogen, menselijker. Wie op de bonus disc het interview met Night Owl gezien heeft: die stijl is te gek: zeer jaren ‘80, alsof je echt een oud tv interview zit te kijken. Zoveel beter getroffen dan de film. Was de hele film zo realistisch geweest, dan had ik 5 sterren kunnen geven. Nu blijf ik hangen op 3, want ondanks mijn gezeur, is het een mooi gemaakte film, met een goed verhaal en een paar wonderschone scenes.

Superheldenfilm anders.

Geen gladgestreken, met ongeloofwaardige CGI afgeladen epos, maar een smerig geheel van verraad, opportunisme, Amerikanisme, vuile politiek en ontsporend idealisme. Niet geschikt als box office kraker dus.

Aanvankelijk wordt na de grandioze opening met de Comedian de tijdlijn vanaf de tweede wereldoorlog in fraaie stripstijl neergezet, om vervolgens in de waanzin van Rorschach te belanden. Alles doordrenkt van dat goed neergezette typische jaren tachtig sfeertje.

Er komen veel dilemma's voorbij die ook in de originele boeken voorkomen, en het geheel is een fraaie vertaling van de boeken die vrij losjes gevolgd worden. Het verhaal is vrij complex en wordt heel behoorlijk uitgewerkt al is niet alles even vlekkeloos. Afijn, het meeste is al gezegd.

Hoe vaker ik 'm kijk hoe beter hij wordt, er is ook hier al veel over de film gezegd, en dit is er zo eentje die cultstatus verdient. Ik heb de BR gekocht, want deze hoort in een goede verzameling gewoon thuis.

De openingsscene zet de toon, grimmig.

Wordt zeker in dit genre door mij gewaardeerd.

Het verhaal is aardig en de cast is op orde,

en toch mist het ergens de echte finesse.

De discutabele soundtrack neem ik dan maar even voor lief.

*3,5

Best tof.

Het zal geen favoriet van me worden, deze film, maar hij is toch wel goed in zijn eigen manier. De speelduur verraste me wel een beetje, en ik heb slechts de 162 minuten versie gezien. Misschien dat ik in de toekomst de 215 minuten versie eens een keertje zal kijken.

De film is zeker iets anders dan het standaard superheldenfilm. Dat is zo'n beetje in het begin al duidelijk. De effecten zijn ook zeker top, maar je verwacht niet snel iets anders van Snyder. De film is wat harder, wat killer en wat somberder dan de andere filmpjes.

Soms valt de film een beetje dood, en ging de stem van die Rorschach me op een gegeven moment een beetje de kil uithangen. Maar vooral naar het einde gaat de film wel een bijzondere kant op, die ik meer dan goed kon waarderen. Leuk dat Snyder dit aandurft, later zou hij superheldenfilms voor DC regisseren.

Andermaal gezien en er helemaal van overtuigd dat het een geweldige film is.

Een hele fijne balans wordt in die zin gevonden dus een grimmige sfeer, dirty characters, een zwaar verleden, een nog zwaardere maar misschien hoopvolle toekomst, een ander perspectief qua heden en superhelden die niet bepaald uitblinken in moed en smetteloosheid maar kwetsbaar zijn, problemen hebben of gewoon in het geval van the comedian, een dikke eikel zijn.

Waar ik normaal totaal op af zou haken is het voortdurende geswitch tussen de karakters, het heden en hun verleden die constant getriggerd wordt door een gebeurtenis of er simpelweg een uitleg komt hoe iemand is. Toch stoort mij dat in deze film helemaal niet. Sterker, ik vind het bijzonder intelligent en goed gebracht. Praktisch iedere karakter is interessant qua persoonlijkheid en verleden. Daarnaast is het alternatief heden en verleden, vergelijken met de werkelijkheid, bijzonder leuk bedacht. Naar het einde vlakt het wat af met de strijd in Veidt zijn ijspaleis/reactor maar krijgt het ook weer een impuls door de discussie tussen Manhatten en Jupiter over wat de waarde van het leven nu eindelijk is. En natuurlijk de clou hoe Veidt op een wel hele wrange en dubbele wijze de wereld van een nucleaire oorlog redt.

Fijne prent, bijzonder stilistisch, prachtig sfeer, mooie karakters, goed geacteerd, prima verhaal en een heerlijke soundtrack met onder meer Jimmy Hendrix, Bob Dylan, Simon & Garfunkel en een trailer op Youtube wordt vergezeld door The Smashing Pumpkins. Ik bedoel wat is er nu mooier, die geweldige openingsvechtsscene met Nat King Cole als muziek, heerlijk...

Officiële rating (volgens mijn eigen model): 8,2/10

De Graphic Novel was een daverend succes, een van de beste in de markt werd zelfs gezegd. Helaas werd zijn verfilming niet geheel laaiend enthousiast ontvangen. Toch blijft dit een van DC Comics beste adaptie verfilmingen.

Duister, luguber, gewelddadig en helemaal wat je van DC Comics gewend bent. Op een geheel eigen wijze weet Zack Snyder (Man of Steel, Batman v Superman) de Graphic Novel prachtig naar de grote bioscopen te vertalen, waar het uiteindelijke product jammer genoeg niet de lof en de financiën wist te behalen die het eigenlijk verdient. DC Comics heeft na Watchmen weinig films weten te produceren die op uiteindelijk kritisch gebied goed wisten te scoren (The Dark Knight trilogie hierbij uitgesloten). Het waren pogingen tot een dergelijk product waarvan er slechts enkele de halve standaard van Watchmen wisten te behalen. Een van DC Comics beste verfilmingen, die pas na zijn release enige lof wist te ontvangen.

De opmaak en het camerawerk is iets wat je al direct weet te trekken bij de intro van de film. De eerste scéne is al een mooie combinatie van drama, muziek en gevechtschoreografie. De intro die volgt weet je gedurende de hele film in zijn greep te houden. Wat volgt is een geweldig verhaal met diepgang, ruwe bloederige actie scénes, een interessant moordmysterie, intens drama, romances en natuurlijk helden met een masker en gadgets. Alle acteurs weten en lijken goed in hun rol te zitten. Toch is het acteerwerk een van de mindere punten van de film, vooral wat enkele hoofdrolspelers betreft. Toch zijn de gekozen acteurs uitermate geschikt voor hun rol, waarmee Rorsach en Dr. Manhatten er bovenuit steken. Ook Ozimandis en The Comedian zijn een van de betere rollen. De rest van de cast levert, buiten hun acteerwerk, nog steeds een betere prestatie dan bij gewoonlijk andere films.

Wat betreft de effecten is het overtuigend. De visuele effecten waren beter dan de speciale effecten, maar dat moet bij het jaar 2009 ook niet geheel verassend zijn. Toch waren de gebruikte speciale effecten niet geheel gewoontjes, gewoonweg uitbundig te noemen. Vooral de opmaak en uitwerking van Dr. Manhatten en de kills van Rorsach kwamen het beste uit de doeken. De muziek was passen en meeslepend. Vooral bij de intro, gecombineerd met het gewoonweg prachtige camerawerk, wist de muziek je aan te grijpen. Ook bij het einde kwam de juiste muziek te pas. De muziek evenals de effecten zijn geslaagde onderdelen.

Dan hetgeen wat, samen met de verhaallijn, het meeste aangeprezen mag worden. Het camerawerk. Fenomenaal en indringend, dat is hoe een grimmige wereld op het punt van anarchie wordt vertaald naar beeld. Een nog sterkere en duisterdere sfeer is neergezet dan eigenlijk nodig as, maar dat kwam juist ten goede voor het verhaal. Na de moord op Edward Blake (The Comedian), komen enkele gepensioneerde/teruggetrokken gemaskerde helden op een zwarte lijst te staan, waarna er een onderzoek start naar de moordenaar. Een moordmysterie met een zware en huiveringwekkende boodschap op de achtergrond is wat Zack Snyder je aanbied. Een mysterie waar je gedachten naar gaan, met glimpen van een bijna anarchistisch Amerika. Een kernoorlog woed op de achtergrond, en je besteed er amper aandacht aan omdat die aandacht aan het verhaal wordt besteed. Slimme verwerking waarvan je toch elke keer een hapje krijgt toegediend.

Met als eindresultaat een duistere toch emotioneel superhelden moordmysterie, waarin op de achtergrond anarchie heerst. Een beklemt en ongemakkelijk gevoel bij de intensiteit van de kills en huiveringen bij goed gecombineerde muziek en camerawerk, met soms iets wat over de top gevechtschoreografie.

Recensie door: Wouter van de Sanden [AKA Kleintje 2]

Film gekeken op: 19/10/2019

Recensie geschreven op: 29/10/2019

Ik heb deze film nu vijf keer gezien: één keer op TV, daarna twee keer de Director's Cut, en tenslotte twee keer de Director's Cut met de audiocommentaren van eerst de regisseur en daarna de auteur van de oorspronkelijke comic. Veel hieraan is geweldig: voor de plot wordt mooi de tijd genomen zonder dat het verhaaltempo daar onder lijdt, het visuele aspect is prachtig verzorgd (met uitzondering van Dr Manhattan en Bubastis die er ontzettend CG blijven uitzien) en is over het algemeen een feest voor de ogen, en het slot is gematigd positief zonder terug te schrikken voor het morele dilemma dat de wereldvrede wordt bereikt ten koste van een pragmatisch ingezette leugen.

Toch kan ik niet 100% enthousiast zijn over Watchmen. Veel van mijn kritiek heeft te maken met de onduidelijke situering; na vijf maal kijken weet ik inmiddels wel hoe de vork in de steel zit, maar ik heb er lang moeite mee gehad om duidelijk te krijgen wie de oude en wie de nieuwe vigilanten zijn, wat de relatie tussen de ene en de andere generatie is (moeder/dochter, inspirator/bewonderaar), hoe ze elkaar hebben gevonden, wat ze in het gewone leven doen enz. Misschien ben ik hierbij te traag van begrip, maar ik heb het idee dat de informatie zó gefragmenteerd wordt aangereikt dat veel ervan mij bij de eerste kijkbeurten is ontgaan; misschien deed Snyder dat met opzet om de film verteltechnisch en visueel interessant te houden, maar ik heb daardoor te vaak en te lang het idee gehad te "zwemmen" in deze wereld.

Los daarvan, en zo mogelijk nog persoonlijker: buiten Patrick Wilson en Matthew Goode vind ik de acteurs niet zo interessant, en dat geldt eigenlijk ook voor de meeste personages (met uitzondering van The Comedian, die ik niet zozeer oninteressant alswel een uitgesproken eikel vind). Ook dit hoeft niet per se tegen de film te pleiten, want een personage hoeft niet in het gevlij van de kijker te komen om toch boeiend te kunnen zijn, maar in het geval van Watchmen merk ik dat ik daardoor minder dan gehoopt door de film word meegesleept. Ik geef hier toch 4* voor vanwege de superbe vormgeving, de knappe verteltrant en de intrigerende plot, maar eigenlijk had deze film voor mij aan de 5* moeten zitten.

Een bijzonder deprimerende superheldenfilm. Het plot is een stuk donkerder en serieuzer dan andere superheldenfilms, alle persoonlijke dilemma's van de superhelden worden benaderd, en er word ook wel duidelijk gemaakt dat ze niet een en al goed zijn en hun eigen problemen hebben. Persoonlijk vond ik de Comedian, Dr. Manhattan en vooral Rorschach wel de meest interessante karakters, die andere superhelden waren oke, een stuk minder boeiend wel. Er zit een donker sfeertje in, en de hele geschiedenis van de karakters vond ik aardig boeiend. Het verhaal vond ik persoonlijk te lang, er word teveel achtergrondinformatie verteld, soms is dit nodig, maar in dit geval verbleekt het plot nogal daardoor. En het feit dat Ozymandias eigenlijk de bad guy was deed me niet zo heel veel, zeker aangezien hij nieteens zoveel in beeld is geweest. Daarintegen roept het einde wel wat interessante morele vragen op. Er zat ook behoorlijk zieke actie in (Rorschach die een emmer frituurvet over iemand heen gooit, Dr. Manhattan die mensen laat exploderen) waar ik af en toe stiekem van genoot. De openingsscene met Times Are Changing op de achtergrond is erg leuk gedaan (net als wat Snyder met Johnny Cash deed in de opening van Dawn Of The Dead), evenals andere scenes waar classics op de achtergrond werden geplakt, een prima soundtrack in ieder geval. Wat me ook wel tegen stond was het constant deprimerende gezwets, er hadden hier en daar wel een paar humoristische stukjes in gemogen.

Een bijzondere en gave setting, met goeie actie en een dikke soundtrack, alleen duurt het allemaal te lang en had het verhaal een stuk vlotter kunnen verlopen zonder al die opvulling, 3,0!

Ik ben geen fan van Zack Snyder en hij bevestigt met Watchmen (2009) nog maar eens dat hij vooral saaie en deprimerende films produceert. Enkel Dawn of the Dead (2004) vind ik nog wel de moeite waard, maar dat is dan weer een remake dus niet bijster origineel.

De halve film zit je naar donkere beelden te kijken, waarschijnlijk om de deprimerende toon die Snyder nastreeft nog extra te onderstrepen? Rorschach doet hard zijn best om de stem van de Batman van Christian Bale na te bootsen. Die voice overs van hem zijn dan ook erg irritant. Doctor Manhattan ziet er dan weer vrolijker uit als blauwe, lichtgevende bodybuilder. Ook Patrick Wilson als Batman, ik bedoel Night Owl, bakt er in deze film niets van.

De actie is lekker gewelddadig, met veel vertraagde beelden om dramatisch over te komen. Hoewel het na het eerste indrukwekkende openingsgevecht wel snel weer stilvalt.

De muziek is wel leuk, zo krijgen we o.a. liedjes voorgeschoteld van Nat King Cole, Bob Dylan, Nena, Simon & Garfunkel, Leonard Cohen en Philip Glass. Maar je kan natuurlijk ook gewoon een oldies compilatie-cd opzetten en een beter film gaan kijken. Ik had door de redelijk hoge score alhier en op IMDb meer van deze film verwacht. Ik had beter moeten weten!

Dit was echt niet mijn ding. Ik kwam er niet in en de film wist me geen enkel moment te boeien.

Ik heb denk ik nog nooit zo vaak op het scherm gekeken hoe lang een film nog zou duren. Om er vervolgens telkens weer achter te komen dat ik slechts 10 minuten verder was iedere keer Zucht.

Dit was echt afzien. Oninteressant, langdradig en slaapverwekkend.

Enige positieve vond ik het acteerwerk, de effecten en de droge humor af en toe tussendoor.

Dat smaken behoorlijk verschillen, wordt maar weer eens bewezen.

De film eens herbekeken, en is me beter bevallen dan de eerste maal. Dus de score wat verhoogd

Vermakelijk.

Watchmen begint erg aangenaam. Het noir-achtige sfeertje, de soundtrack, de achtergrond van de Koude Oorlog, .. het heeft wel iets en de mix werkt bovendien goed. Zack Snyder zorgt ook voor keurige actiescènes.

Daarentegen slaagt hij er helaas niet in om de toon een ganse film lang consequent te houden. Die seksscène bijvoorbeeld is toch het voorbeeld dat je de film niet al te serieus moet pakken, maar anderzijds zorgt zo'n droevige toeter als Dr. Manhattan dan weer voor een te serieuze ondertoon.

Dat mistasten zorgt ervoor dat het toch net niet is wat het had kunnen zijn. Dat en de CGI, die soms toch redelijk lelijk is, al kan dat met de toch al kitscherige outfits niet veel pret bederven.

3,5

“None of you seem to understand. I'm not locked in here with you. You're locked in here with *ME*!”

Deze in het verleden ooit eens aan geslingerd, het leek mij een fantastisch interessante film maar daar was ook alles mee gezegd. Toch heb ik hem destijds uitgezet omdat ik het niet boeiend genoeg vond en bewaarde hem maar voor de volgende keer. Vandaag was die volgende keer, en voor drie euro kon ik hem mooi in HD huren op ‘Pathé Thuis’, aangezien ik geen CC heb en dat dus niet via ‘Amazon Prime’ kon doen. Toen ik de film opzette kwam eigenlijk gelijk datgene wat ervoor heeft gezorgd dat ik deze film uit had gezet, eigenlijk gelijk weer naar boven spelen.

Na eigenlijk een fantastische opener zakte de film compleet in, en dat deed dus de das om in het begin. Na zo’n vijftig minuten begon in mijn ogen eindelijk de film een beetje te draaien en het verhaal te lopen waardoor die ook interessanter werd. En toen eigenlijk werd ik opeens de film ingezogen, de voice-over momenten kwamen binnen en raakten en die maakten ook gelijk de film een stuk aangenamer om te kijken, dit eerst met ‘Rorschach’ wat later ook voor komt bij ‘Dr. Manhattan’ die ons overigens ook wijze levenslessen gaf en sprak na behoudt van de natuurkunde.

Daarbij kent de film veel middelen die ook een pluspunt zijn en mee werken aan een prima zit. Vooral de sfeer is daar één van, die op momenten vrolijk kon zijn maar ook op veel momenten luguber en deprimerend was, waardoor je de angst van de koude oorlog, het verlies van ‘vrienden’ en noem maar op extra hard binnen kwamen. Ik vond het concept daardoor erg leuk, eens wat anders dan het hedendaagse want we worden nu meegenomen naar het verleden, ten tijden van dus zoals vermeld: de koude oorlog.

De wereld staat namelijk in ban van deze oorlog, het zou bijna zover zijn dat de U.S. en de U.S.S.R. nucleaire bommen op elkaar gingen afvuren. Echter heeft de U.S. een wapen achter de hand: ‘Dr. Manhattan’ die ontstaan is uit elektriciteit, of zoiets en daardoor vrijwel onsterfelijk lijkt. Echter gaat het fout bij hem en vertrekt hij naar ‘Mars’, wat moet men nu? Oorlog stond op het punt van beginnen. Echter is dit een bijzaak, en kende de film meerdere verhalen, die op het eind eigenlijk elkaar overlapten en zo samen bundelden. Dit vond ik dan best wel leuk om zo ook wat meer variatie in de film te creëren en het leuker te maken.

De personages vond ik best leuk en overigens vond ik het ook leuk hoe de karakters in elkaar staken, toch wel als eigenlijk normale burgers die zich echter anders voordoen. De cast was overigens ook wel erg leuk, met bijvoorbeeld ook leuke uitschieters van onder andere ‘Patrick Wilson’. Ik moet zeggen dat de cast het individueel erg leuk deden, en sommige ken ik ook van andere films maar daar waren ze niet zo goed als hier.

Je merkt dat ‘Zack Snyder’ zijn eigen fantasie lekker aan het werk zet en zijn wereld mag schetsen wat hij met alle plezier doet. En de wereld die hij heeft uitgebracht is vet, heerlijk grauw en duister, zoals verteld.

Geweldige zit en ik heb me uitstekend weten te vermaken met deze film, zeker geen spijt van gehad dat ik hem nog eens heb opgezet, heb mij buiten het eerste stuk uitstekend weten te vermaken met deze superheldenfilm.

4.5*

Blijft een bijzondere en aparte DC Superhelden film.

Een beetje het vreemde buiten beentje.

Maar deze film en het verhaal blijven echt fantastisch.

Met een geweldige cast.

En te gekke film muziek.

Blijft genieten deze extra vagante film.

Eigenlijk heb ik al lang niets meer met superhelden films. Of ook nooit echt gehad eigenlijk. Deze had ik nu nog nooit gekeken maar heb er ook meerdere dagen over gedaan om het uit te kijken. Echt goed kan je dat dan niet noemen. Voor mij miste er iets dat er uitsprong, teveel flashbacks, niet echt al te interessante personages, te weinig om echt geboeid te blijven, ik miste een intrigerende vibe of sfeer wat Snyder misschien wel probeert maar er voor mij niet in slaagde.