Watchmen (2009)

Ehm.. .

Mijn eerste gedachte toen ik de bioscoop uitliep was: dit krijg je dus als je een stoer regisseurtje final cut geeft.
Geen idee of dat echt zo is, maar ik kan me niet voorstellen dat een studio dit zomaar accepteert.

De film deed me eigenlijk het meest denken aan een kruising tussen X-Men en Southland Tales (met een klein vleugje The Fountain).

Het vliegt werkelijk alle kanten op en verliest compleet zijn focus. Ook typisch zo'n film met 5 eindes achter elkaar geplakt.
En dat terwijl er toch ergens een heel goede film in zit en er echt een paar geniale scenes en nu al classic oneliners inzitten. (I'm not locked up in here with you. You're locked up in here with me. )
Paar erg gedurfde scenes ook en de film is in z'n algemeenheid lekker grimmig en vrij gewelddadig.

Maar bepaalde zijsprongetjes duren echt een half uur terwijl anderen helemaal niet worden uitgediept en soms heb je geen idee meer wat de rode draad is, heel slordig allemaal.
Vooral dat gedoe op Mars was echt rampzalig evenals bijvoorbeeld die sexscene onder Hallelujah. .
Kom nou toch, zelfs als grap is dat idioot. En zo zaten er wel meer dingen in die echt te slecht waren, expres gedaan of niet.
Gugino als 67-jarige en zo.

Wel nog een voor de billen van Malin.

En hopelijk komt er ooit een fatsoenlijk gemonteerde versie.

Tja, Watchmen. Een prima vorm gegeven film met nogal wat heibel voor de neutrale kijker. Onverfilmbaar qua verhaal, nee, naar mijn mening kan dat prima. De film is alleen niet te verfilmen voor iedereen. Ze moeten de comic fans tevreden houden door bij het boek te blijven. Ook moet je de neutrale kijker, mensen zoals ik die nog nooit wat van Watchmen geroken hebben, vermaken. Ik kan me voorstellen dat hij op het eerste gebied slaagt. Naar mijn mening op het tweede gebied niet. Als nieuwkomer op Watchmen gebied ben ik niet door het verhaal overtuigd. Totaal niet zelfs. Waarom daar bijna 3 uur aan te pas moest komen is mij een raadsel. Bijna 3 uur was ook zeker te lang voor deze film. Er gebeurde te weinig interessants in een te lange tijd. Tuurlijk willen de stripboek fans alle details, maar ik vond niet alles even interessant. Wat mij wel aansprak was de look van de film. Er zat een prima sfeer in en het zag er visueel allemaal erg fatsoenlijk uit. Keer op keer werd je verwonderd door een mooie locatie of een cool kostuum. Ook de acteer prestaties waren behoorlijk. Maar het feit dat er te weinig gebeurde op bepaalde momenten, en er zeker een half uur vanaf had gemogen deed hem voor mij de das om. Het werd tegen het einde aan een beetje onaangenaam. Ik was uit het verhaal, de belangstelling was weg en visueel was ik er al aan gewend. De enorme actie scenes, waar ik van had gedacht dat die er in overvloed zouden zijn, bleven ook maar uit. Op de 3 uur zat er een kwartier actie in. Dat valt dus enorm tegen als je verwacht een spetterende actieknaller gaat bekijken. Met deze film wilden de makers naar mijn mening iets te interessant doen. Helaas, want het zag er allemaal puik uit. Waarom het verhaal niet te verfilmen was is mij een raadsel, net als het feit waarom die gloeiende kerel steeds in zijn blote jodokus moest lopen.

Nu dan toch eindelijk gezien. Veel ervan gehoord, dus mijn verwachtingen gingen iets omhoog, nadat Zack wat mij betreft met 300 veel pretentie toont, maar geen talent. Datzelfde doet hij nu met Watchmen: al zorgt het bronmateriaal dit keer voor een wat hoogwaardiger film, uiteindelijk maakt het voor Snyder niet uit; talent heeft hij niet, wel kijkt hij een hoop af van collega's. Resultaat: een enorm pretentieus project dat af en toe sterk uit de hoek komt, maar op andere momenten gewoon lachwekkend slecht is.

Zack Snyder doet zijn uiterste best het onderste uit de kan te halen; uit alle macht stileert hij zijn scènes met slowmotion, haalt vele jaren '60-'80 hits uit de kast en wijdt geregeld hele scènes aan visueel storytelling met filosofisch klinkende voice-over. Het levert een inderdaad weinig commerciële film op, wat op zich bewonderenswaardig genoemd mag worden, maar tegelijkertijd wordt maar al te pijnlijk duidelijk dat hij dit niet kan.

Na in 300 dezelfde fouten te hebben gemaakt, weet Snyder nog altijd niet hoe slowmo gebruikt moet worden; het versterkt de gevechten niet, maar haalt het tempo onderuit en maakt deze stroperig, oftewel; de adrenaline is eruit, onder andere door een vrij statische cameravoering. Deze jongen kijkt veel naar zijn collega's (Woo, Watchowski's), imiteert, maar mist de essentie. Hij lijkt het niet te snappen.

Het zelfde kan gezegd worden van de muziekkeuze; nummers als The Sound of Silence en Luftballon halen geregeld de hele sfeer onderuit, wat, in combinatie met de slowmo tijdens de begrafenis van de Comedian, heel fout doet denken aan televisieseries als Cold Case. Not done. Ook tijdens de vechtscènes werkt het vaak niet: Je kunt de muziek wel sterk laten contrasteren met de beelden (kijk maar naar Kill Bill), maar, dit werkt niet altijd. Het is niet altijd zomaar 'artistiek' alleen maar omdat het ongebruikelijk is.

Dit gecombineerd met de zwaar geforceerd neergezette satire en stripheldensoap-elementen zorgen ervoor dat Watchmen in de eerste plaats zwaar pretentieus aandoet, waar het slechte acteerwerk van 70% van de cast aan bijdraagt (Snyder is zozeer bezig met de techniek, dat hij zijn acteurs totaal lijkt te vergeten). De proza van Moore werkt alleen, zo blijkt, wanneer uitgesproken met precies het juiste balans in poëtiek en knipoog, wat de cast niet altijd lijkt te begrijpen.

Wel weer leuk is het behouden van de jaren '80 setting (natuurlijk cruciaal voor het verhaal), enkele indrukwekkende scènes (de Manhattan origin bijv., op begeleiding van Philip Glass' Pruit Igoe & Prophecies: wel een goede muziekkeuze). Maar daar tegenover staan lachwekkend mislukte scènes die onbedoeld op de lachspieren werken (Vietnam; de seksscène in het schip; het verschrikkelijke snippet-gebruik van Mozarts Requiem aan het einde, alleen omdat klassieke muziek 'zo lekker intellectueel is': tenenkrommend).

Het maakt van Watchmen een project waar de regisseur ongetwijfeld grootse plannen mee had, maar waar hij zichtbaar (en soms pijnlijk) mee worstelt.

Ik sluit mij aan bij bovenstaande, met enige toelichting:

Normaal gesproken reageer ik hier nooit op films, maar voor deze film heb ik mij speciaal geregistreerd op MovieMeter. Na alle doorgaans zeer positieve berichten over deze film heb ik besloten om met 4 vrienden deze film in IMAX formaat te gaan bekijken. Het eerste wat daarbij opviel is dat deze film een audiovisueel spektakel is. Daarmee is echter ook alles gezegd. De film wist ons totaal niet te boeien en het verhaal leek een onsamenhangende brij van losse onderdelen. Uiteindelijk zijn wij, en dat hebben we nog nooit eerder gedaan, zelfs niet bij rommel als Van Helsing of Alexander, een uur voor het einde van de film uit de zaal gelopen om gedesillusioneerd naar huis te gaan.

Ik kan mij voorstellen dat er mensen zijn die deze film wel goed vinden. Dat respecteer ik ook. Er zitten bepaalde scherpe dialogen in de film en als je daar van houdt is deze film wellicht wel helemaal je ding. Daarnaast zullen er ongetwijfeld een groot aantal liefhebbers van de stripboekenreeks zijn waarop de film is gebaseerd. Ik kan mij voorstellen dat je met het totaalplaatje van die stripboekenreeks met andere ogen en meer voorkennis naar deze film kunt kijken. Het verhaal zal dan ook veel meer gaan leven.

Voor een leek zoals ondergetekende gaat dit echter niet op. Ik kon weinig grip krijgen op het verhaal en voelde geen binding met de personages in de film. Mijn advies zou dan ook zijn dat wanneer je niet bekend bent met de stripboekenreeks en je niet houdt van films die het moeten hebben van hoogdravende dialogen en/of veel audiovisuele pracht, je deze film beter kunt overslaan.

Watchmen, het "onfilmbare" (strip)boek, is eindelijk uitgebracht. Zack Snyder (van 300) heeft het boek in een 2.5 uur durende, enorm epische film gegoten en het is hem bijzonder goed gelukt (onfilmbaar my ass). Vooraan staat de cinematografie en fotografie die gewoon onvoorstelbaar mooi is. Dit is simpelweg de mooiste film die ik ooit gezien heb; elk shot, elke uitwerking van camerastandpunten, het gebruik van slow-motion, etc. is simpelweg perfect gedaan. Ik vreesde dat sommige momenten mss à la 300 zouden vervallen in hersenloze super slow-mo, maar na de introscène (waar het goed paste) valt het reuze mee. Enige smet is de keuze van muziek. Goed: Bob Dylan en Jimi Hendrix werken, ookal is die laatste een beetje misplaatst, maar "99 Luftballons" is gewoonweg pijnlijk. Om van het gejank van My Chemical Romance op het einde nog maar te zwijgen, waar is Muse - Take a Bow naar toe?

De wereld van Watchmen kent enorm veel personages, zeker om in één film te gieten, dus er is op dat vlak te veel om te bespreken. Wel opvallend is dat zowel James Earle Hayley (Rorschach), Jeffrey Dean Morgan (The Comedian) en Billy Crudup (Dr. Manhattan) zeer goed spelen, waarvan de eerste 2 zelfs wereld-performances zijn. Aan de andere kant zijn daar Malin Akerman (Silk Spectre 2) en Patrick Wilson (Nite Owl 2) die de bal soms nogal eens misslaan en under- of overacten, maar het wordt zelden ècht storend.

Nu, het plot, de grote vraag op voorhand was of Watchmen zou werken in 2.5 uur, en het is ontegensprekelijk dat er enorm veel gebeurt in een korte periode, maar het lukt. Echter is er zo'n overdaad aan informatie die je meekrijgt dat het voor niet-lezers al eens verwarrend zou kunnen worden om de onderlinge relaties en achtergrondverhalen niet door mekaar te halen (maat van mij had er wat moeite mee, maar het viel nogal mee blijkbaar). Er zijn slechts twee scènes uit het boek die ik me voor kan halen waar ik het een beetje jammer van vind dat die er uit is, maar verder niets: chapeau dus. Ik kan me niet inbeelden dat de grote fans van het boek dit tegen gaat vallen. Het nieuwe einde werkt naar mijn mening, verrassend genoeg, zelfs beter dan het originele einde uit het boek. Sowieso zou het origineel minder goed werken op film, maar het nieuwe einde werkt gewoon even goed, ook is er net iets minder achtergrondverhaal nodig dan voor het boek-einde, wat toch niet in de film gepropt kon worden.

KNT/18+ rating is volkomen terecht, van The Dark Knight werd al gezegd dat het "geen film voor kinderen" is, maar Watchmen overstijgt de maturiteit van TDK makkelijk. Veel geweld wordt grafisch zeer expleciet in beeld gebracht (open breuken en gespleten hoofden, bijvoorbeeld). Maar ook buiten het geweld is het vreemd, niet zozeer de seksscène (wat de Amerikanen op IMDB bijna tot porno bestempelden, wat uiteindelijk reuze mee/tegen viel), maar de halve film wordt Dr. Manhattan's gigantische blauwe klokkenspel wel in-your-face gegooid (op zich wat vreemde keuze, gezien hij de andere helft wel gewoon een blauwe onderbroek aanheeft).

Al bij al gewoon een geniaal stijlvolle, goede overzetting van het boek. Voor de mensen met de voorkennis van het boek een enorme must-see, voor anderen ook, maar zorg dan zeker wel dat je 2.5 uur vol je concentratie erbij kan houden en niet afgeleid wordt door Dr. Manhattan's tingeling (wat al vaak blijkt voor te komen)

Poeh, toch een lichte tegenvaller.

Al maanden ben ik aan het wachten op het nieuwe pareltje van Snyder, daar ik Dawn of the Dead en 300 geweldig vond. De trailer beloofde heel veel goeds en opmerkingen alhier over een combinatie van Southland Tales en X-Men, deed mijn hart alleen maar sneller kloppen.

Gisteren was het eindelijk zo ver. De directors-cut ook nog! Bier en nootjes erbij en maar eens goed ervoor gaan zitten, verheugende op de komende 3 uur audio-visueel spektakel en verregaande non-conformisme.

Op de opening na, had ik het de eerste 30 minuten erg lastig, maar hoopte op een trage start om vervolgens goed op te bouwen naar de climax. Deze bleef uiteindelijk eigenlijk zo goed als weg. Ik weet niet wat er fout is gegaan, maar de film boeide me bij vlagen helemaal niet. Dit kwam veelal door de typetjes die me echt totaal niet interesseerde. Alleen Dr. Manhattan en The Comedian (waar we helaas veel te weinig van zien) konden me boeien. De ophef over de klabanus van Manhattan vond ik trouwens zwaar overdreven, maar dat terzijde. Door het gebrek aan een goede binding met de hoofdrolspelers, kon het verloop van het verhaal me eigenlijk ook totaal niet meer boeien. Snyder heeft teveel informatie in te korte scenes proberen te proppen, waardoor ik de binding verloor met de interessante karakters.

Wat me ook een beetje stoorde was het feit van de niet-chronologische vertelvolgorde. Dit zorgt er mijn inziens voor dat ik nog minder grip op het verhaal kreeg, waardoor het me steeds minder ging interesseren. Jammer, want bij genoeg films werkt dit juist in het voordeel. Misschien moet ik de film nog eens kijken. Misschien was ik moe en lamlendig door het broeierige weer. Misschien is Watchmen wel geniaal en heb ik dat gisteren gemist.

En dan heb je nog de soundtrack. Wat wordt hier de plank misgeslagen zeg. Poppy muziek op de meest verkeerde momenten. Het lijkt wel of Snyder hier één grote grap van heeft gemaakt. 99 Luftballons? Hallelujah? Kom op zeg. Veel te bombastisch ook allemaal, alsof hij het doet om mensen te 'shockeren' met een waardeloze muziekproducties. Aan de andere kant komt er ook wel goed spul voorbij, maar op sommige momenten schiet onze vriend een beetje door.

Is Watchmen dan zo slap? Neen, van slapheid is absoluut geen sprake. Het is een vrij zware film, waarvan ook veel van de kijker verwacht wordt. Het is geen voorgekauwde clichevolle hollywood troep, waarvoor hulde. Daarbij is de film audio/visueel uitmuntend, zoals we van Snyder gewend zijn. Fantastische slowmotion beelden, prachtige beelden van de stad en hun (duffe) voertuigtje en als kers op de slagroom de transformatie van Dr. Manhattan. Het ziet er fantastisch uit!

Affin, toch 3* en wellicht binnenkort een herziening, maar dan waarschijnlijk niet de Directors-cut.

Bombastische pulp.

En ik vond het lekker...

Visueel erg prettig maar als geheel vaak over de top. Iets wat wordt gevoed door de soundtrack. Te pas en te onpas wordt er een greatest hits-cd over ons heen geflikkert. Soms prachtig, soms kitsch. Maar, mijns inziens, passend in deze vermakelijke en onderhoudende film. Fijne gevechten ook trouwens.

Het zanderige en ietwat rommelige verhaaltje, dat zichzelf soms ook nog eens nét iets te serieus neemt, hapt in elk geval erg lekker weg. De Vietnam-sequence en het flauwe 300-grapje ten spijt.

Zeer goed.

Na het beroerde 300 hoopte ik weer op een leuke film van Zack Snyder, want met Dawn of the Dead heeft de man wat mij betreft duidelijk bewezen dat hij 'het'' zeker kan. Gelukkig zet deze Watchmen Snyder weer op de rails voor mij, gaaf filmpje.

Vooral het eerste anderhalf uur vond ik erg cool. Veel gave hoofdpersonages, waar ik vooral Jeffrey Dean Morgan en Jackie Earle Haley erg goed vond. Vooral de quote; ''I'm not stuck in here with you, you're stuck in here with me!'' van Haley is erg stoer. Malin Akerman is nou niet de beste actrice, maar ziet er geweldig uit en doet het prima. Hoewel het zeker niet voor iedereen zal zijn, vond ik de film een cinematografish pareltje. Prachtige beelden, heerlijk donker sfeertje en ook de muziek ik leuk. Ondanks de minieme hoeveelheid van inspiratie, doen de nummers van o.a. Simon & Garfunkel, Bob Dylan, Nena en Jimi Hendrix het goed. We horen zelfs nog ''Hallelujah'' van Leonard Cohen in een heerlijke scéne. Balanceert wel behoorlijk op het randje, maar is toch nog erg fout op een manier dat het nog nét kan. De Comedian zorgt vooral voor de nodige humor die de film nodig had, naast de andere pluspunten.

Toch zakt de film het laatste uur wat af en dat vond ik jammer. Had de film hetzelfde niveau als de eerste 1,5 aangehouden was ik wel op 4 sterren uitgekomen, maar het gedoe met Dr. Manhatten op Mars en zijn relatie met Silk Spectre werd me op een gegeven moment wat te veel. Njah, beetje saai en oninteressant eigenlijk. Ik kreeg voor de rest nog wel eens het gevoel dat veel scénes te snel afgekapt werden, maar de director's cut zal hier dan denk ik verandering in moeten brengen. Er wordt dan ook erg veel verteld en een tweede kijkbeurt zal misschien aan te raden zijn; Die komt vast nog wel.

Het heeft een hele tijd op zich moeten wachten maar eindelijk heb ik hem gezien.

Met maar 1 rede: Zack snyder.

Het is alles behalve een typische superhelden film.

Het is ontzettend sfeervol, het is gedurft (De muziek, veel verschillende personages, maar ook gore e.d) iets wat veel mensen zal afschrikken.

Wanneer je op de trailer af zou gaan is dat ook niet verrassend.

De muziek was apart gekozen, lag er dik bovenop maar droeg voor mijn gevoel wel wat bij aan de film, het gaf het een wat luchtigere indruk naast al die serieuze en grauwe beelden, slim gekozen en het valt iedereen natuurlijk op.

Daarnaast is de gehele stijl van de film adembenemend mooi, de special effects zijn spectaculair en zien er geweldig uit, de acteerprestaties zijn top en het weet de twee uur goed te vullen.

Iets wat ik ook al zo tof vond in 300 zijn de slow-motion momenten, snyder slowmo noem ik het altijd, maakte me in het begin nog aan het lachen omdat het me deed denken aan de parodie erop in southpark, maar het geeft echt een eigen draai eraan, daarnaast komt voor mijn gevoel de actie een stuk beter uit de verf op deze manier. Er is niet al te veel actie maar de stukken waarin er geknokt word zijn rauw en heerlijk in beeld gebracht, er word niet terug gehouden door snyder op het gebied van bloed en bot brekende moves, gewoon lekker hard allemaal.

Daarnaast moet ik ook melden dat Carla Gugino er geweldig uit zag in dat pakje Opvallend mooi in deze film.

Na 300 en watchmen, die me beide ontzettend goed zijn bevallen, hoop ik toch dat snyder ooit nog een keer terug keert naar horror, al zie ik dat niet snel meer gebeuren...

4*

Na de deceptie van '300' neemt Znyder enigszins revanche met een zeker niet foutloze maar wel vermakelijke superheldenfilm. Met een puike opening (The Times They Are A-Changing) en een vuige voice-over worden we geïntroduceerd in deze opmerkelijke wereld, waarin de relaties onderling tussen de superhelden me dan weer minder kon boeien.

Helaas gaat het daar in het tweede gedeelte van de film nogal over, ik had graag meer Rorschach gezien (Jackie Earle Haley is fenomenaal, zeker de paar keer dat we hem in de ogen kunnen kijken), en naar het einde toe gaat de film soms over de grens van pretentieuze onzin, maar vooruit dan maar weer.

Erg gaaf vond ik de flashbacks, met name die van Dr. Manhattan, met de muziek van Koyaanisqatsi, was best wel indrukwekkend. Opvallende muziekkeuzes sowieso, gemakkelijk om over te vallen maar ik vond het wel passen in deze film.

Derhalve toch blij verrast met deze Znyder. Hopelijk komt-ie nog een keer met iets *echts* bijzonders. 3*.

Tsjaaaaaaa, wat ga ik eens over Watchmen zeggen?

Deels ongekend gaaf en deels warrig en langdradig.

Laat voorop staan, grotendeels heb ik echt genoten van de film. De rauwe, keiharde sfeer in de film is subliem. De hele sfeer en aankleding van de film is perfect. De muziek is sterk met veel bekende nummers die volgens mij ook expres op het verkeerde moment worden gedraaid. Ik kon er wel om glimlachen.

De sfeer voelt als bij The Dark Knight. Die was ook erg volwassen en hard. Watchmen gaat daar alleen hard overheen. Zeker op het gebied van geweld was de film echt heel hard en soms zelfs gruwelijk. De scene's in de gevangenis met de eetrij en later in de cel bij Rorschach en de gevangenisrellen waren werkelijk fenomenaal! En zo had de film nog veel meer van die momenten. Alleen de introscene van de film was al fantastisch!

Ik ken trouwens helemaal niks van Watchmen. Nooit iets van gezien, gehoord of gelezen dus ik ging compleet blanco de film kijken.

Het grootste nadeel? De speelduur van zon 2,5 uur en het feit dat het plot van de film lang niet altijd even boeiend was. Wat mij betreft had de film iets compacter gemogen. Ik zag zoveel zijplotten en plotwendingen dat het soms lastig te volgen was.

Daarnaast had ik soms moeite met mijn aandacht erbij houden tijdens de 2,5 uur. Na de sublieme 1e scene vond ik de film toch een tijdje niet al te boeiend. Een film als deze had wel iets korter gemogen, zo richting de 2 uur speeltijd. Gelukkig was het 2e deel van de film een stuk beter. Ik verwachtte misschien ook wel wat anders. Ik zat vooraf te denken aan een typische superheldenfilm met de goeden, de slechte en wat standaardzaken maar dat krijg je dus niet. Ergens ook wel goed misschien. Het plot van Dr Manhattan was bij vlagen wel erg sterk hoor. Al viel het later wat uit de toon met oa de scene op Mars.

Toch heb ik continue wel hele gave dingen gezien. Dan kreeg je weer een keiharde actiescene (en ze zijn echt keihard met soms fantastische slomotions met doorzeefde knieschijven, gebroken armen en andere gruwel in beeld) en dan kreeg je weer een sterk stuk plot. Sowieso zat er ook bij tijd en wijlen genoeg humor in. Ik vond het stuk hoe de Vietnam oorlog is beeindigd echt klasse! Ook de oneliners in de film waren zeker de moeite. Zeker Rorschach had een stel erg mooie.

Conclusie: Iets te lang en iets te warrig maar verder een geweldige film om te kijken al is de film niet zoals mensen hem zullen verwachten als ze denken aan een superheldenwereldje in een film. Wie weet nog eens een mooi vervolg die de minpunten weg kan werken uit dit deel?

Ik geef de film toch een dikverdiende 4*

Best een intrigerende prent, en 'k heb hem dan ook bijna meteen aan een tweede visie onderworpen. Bij een eerste kijkbeurt kreeg ik er namelijk maar geen vat op hoewel de film me zeker de volle speelduur bleef boeien.

Watchmen heeft dan ook iets enigmatisch, iets ongrijpbaars: van de sfeer tot het verhaal, ja zelfs de poster, 't weet me allemaal behoorlijk te intrigeren. Een episch meesterwerk herken ik er evenwel niet in en dat zal ook wel nooit het geval zijn, hoe vaak ik 'm nog mag bekijken.

Daarvoor vind ik Snyder te onevenwichtig: visueel bijvoorbeeld passeren er wel een aantal aardige passages de revue, maar die worden dan de nek omgedraaid door smakeloze CGI (die scènes op Mars, dat kan je toch niet maken joh!). Deed me denken aan Southland Tales, een prent die hier reeds is genoemd. Het ziet er allemaal zo nep uit, zoal OlafK al zei.

Over de soundtrack ben ik dan wel weer heel enthousiast: slow-motion beelden op de tonen van pophits doen het bij mij gewoon altijd goed. Die formidabele openingscredits opgeluisterd door The Times They Are A-Changin', The Sound Of Silence en de regen, zelfs 99 Luftballons: heerlijk.

Over de acteurs ben ik ook wel te spreken: vooral Jackie Earle Haley steelt de show, maar ook Manhattans tristesse is indrukwekkend.

Jammer dan ook dat Watchmen in mijn ogen zo onevenwichtig uitvalt: de ene minuut ga je volledig op in het verhaal en de volgende hoor je jezelf "What were they thinking?" fluisteren. Misschien zit er gewoon zodanig veel in de graphic novel dat het onbegonnen werk is om dit naar het grote doek te vertalen. Maar bijzonder intrigerend is deze film wat mij betreft zonder twijfel.

Neem Watchmen zichzelf nou serieus of niet?

Aan de ene kant heb je soms die fuck-it houding, het nonchalante, de gore en de blauwe piemel en 99 luftballons. Aan de andere kant heb je een web van personages, de relaties hiertussen, maatschappijkritiek, vietnam, politiek en een buttload aan filosofie. Het lijkt een totale tegenstelling maar voor mij werkte het eigenlijk wel. Het script zit sterk in elkaar en hoewel niet alles tot in de puntjes is uitgewerkt blijf je achter met een gevoel van voldoening. Enige minpuntje aan het script was het gebrek aan een 'echte vijand'. Nu komt die pas richting het einde in beeld.

Snyder bewijst met Watchmen ook dat hij een regisseur is om in de gaten te houden. Vaak prachtig belichte en erg strak gefilmde shots. De actiescènes weer lekker vol slow-motion en de klappen zorgen voor een lekker dof geluid. Alleen de scènes op Mars konden me eigenlijk niet echt bekoren. Dat glazen, gouden ding zag er ook echt niet uit, matige CGI.

Cast deed het best aardig waarbij vooral Jackie Earle Haley opviel als 'Rorschach'. Ook Jeffrey Dean Morgan vond ik sterk maar zijn personage 'The Comedian' had nog wel wat meer aandacht mogen krijgen. Soundtrack kon ik wel om lachen soms, zoals die keuze voor Hallelujah .

Zet eerst maar eens in op 4*

wat een ongelofelijk kinderachtig slecht verhaal. echt een afrader

Wat een ontiegelijk slechte film vond ik dit. Slechtste heldenfilm welke ik gezien heb als ik het rijtje:

-spiderman

-batman

-fantastic four

-iron man

-etc etc

er even bij neem.

Allereerst vond ik het verhaal totaal niet lekker wegkijken en ook totaal niet boeiend en vaak on-navolgbaar. Ze springen van de hak naar de tak en het slaat kant nog wal hoe ze op zo' n verhaal komen. Het is niet zo dat ik niet van dit soort films hou, maar deze kon me helaas niet boeien. Heb deze met pijn en moeite in 1 ruk uitgekeken in de hoop dat het nog wat zou worden.

De SFX waren op zich wel aardig gemaakt, maar ook als ik het rijtje zoals hierboven aangeef, is deze film op dat gebied ook totaal niks bijzonders.

Vond de meeste scenes erg zwak geacteerd, en irriteerde me aan veel personages welke met een heel zacht monotoon stemmetje steeds zaten te praten.

Misschien dat dit voor de echte die-hard fans wel een leuke film is welke gewardeerd wordt. Ik geef ook eerlijk toe dat ik comic niet heb gelezen, maar dat zou in principe niet eens hoeven uitmaken. Er zijn genoeg comics verfilmd welke heerlijk weg kijken en waarvoor je de comic niet eens gelezen hoeft te hebben.

* *

Heerlijke film, die nogal gemengde gevoelens achterlaat. Zelf heb ik een korte geschiedenis met Watchmen, die ongeveer een half jaar geleden begon. Na het herzien van 300 toch wel geintereseerd geraakt in de verdere werken van Zach Snyder, en daarom Watchmen meteen op mijn to see list gezet. Week voor première weekend begon ik toch te twijfelen: Misschien toch eerst de Graphic Novell lezen?
Zo gezegd, zo gedaan, en dus heb ik de Watchmen GN lezen. En weer die twijfel. Wil ik het wel zo zien, of toch liever in de versie zoals hij door Snyder bedoelt was? Ik dus weer wachten. Nu eindelijk de film gezien, en moet zeggen dat ik totaal niet teleurgesteld was.

De eerste helft van de film was fenomenaal. Het voelde voor mij als een tweede Lord of the Rings: Snyder is er zeker in de eerste 1.5 uur echt in geslaagd om de sfeer over te brengen. En waar in LoTR een hoop ontbrak maar dat niet erg voelde, zat hier alles er gewoon in. De newsstand ontbrak, evenals dat de foto op Mars wat langer behandeld had mogen worden, maar voor de rest één en al genieten. Dit gedeelte was IMO de beste adaptatie van een boek ooit.
De tweede helft zakt helaas meer in elkaar. Het nieuwe einde was niet zo geslaagd, had veel minder impact dan het originele eind. Dit kwam vooral doordat het einde van de GN vragen opriep: Is het het waard om miljoenen op te offeren om biljoenen te redden? Dat antwoord was in de film veel makkelijker: Ja. Dit kwam vooral, denk ik, omdat het bloed nogal ontbrak. Het was een grote krater, en er was geen spoor van mens te bekennen. Dat alle mensen een stukje de lucht in zweefden maakte het nog bijna goed, maar de hele menselijkheid was uit de stad gehaald. Daarna voelde de vrede die eruit voortkwam minder stabiel. Hoe zouden de mensen over een jaar of 10 over Manhattan denken? Ik verwacht dat ze een dossier zouden opstellen, en concluderen dat ze niks te vrezen hadden. Resultaat? Oorlog. Aan de ene kant is dat natuurlijk goed, als je blijft nadenken over een film is dat natuurlijk alleen maar goed. Maar toch was het einde niet wat het einde had kunnen zijn.

Acteer prestaties waren van aardig tot geweldig, ik zou de Rorsach en Comedian haast een even grote iconen durven noemen als de Joker van Ledger, en veel minder aandacht trekkend. Manhattan en Silk Spectre waren aardig, maar ze hadden wat meer moeite met de snelheid van de tekst: Om het verhaal toch in 3 uur te kunnen proppen ging het gepraat nogal snel, en dat ging soms ten koste van de geloofbaarheid van die twee. De rest van de cast was prima in orde.
De score was afwezig, maar de soundtrack totaal niet. Bob Dylan was geweldig tijdens de openingscredits, de rest van de muziekkeuze vond ik goed, alleen Hallejulah vond ik echt beter bij Shrek passen dan bij de scene waar hij nu is toegepast.

Als laatste nog het geweld: In de GN was het meer gepraat dan geweld, en ik denk dat Snyder een slimme zet heeft gedaan door de film een stuk gewelddadiger te maken. Het was soms haast vervelend, al dat hakken, maar toch zorgde het dat de film minder "pacing issues" had dan de GN, die in het midden toch een beetje inkakte.
Ik zit een beetje te twijfelen tussen 3.5 en 4.0 sterren. Het einde was niet zo goed, de eerste helft fenomenaal. Het was bijna een van de beste films ooit geweest, maar de tweede helft verpestte dat. Het was net iets te veel van het goede blijkbaar. Over de lengte kan ik niet echt gaan klagen, dan moet je maar niet de DC gaan kijken, maar was toch een tikkeltje aan de lange kant.
Nouja, uiteindelijk toch 4 sterren voor dit meesterwerkje. Ik zou zeggen, geef Snyder een klein budgetje en een totaal ander script, ik zou hem wel eens iets anders zien willen doen dan comic verfilmingen en remakes.

Aangename verrassing deze film. Ik dacht dat het inmiddels wel afgelopen was met de superheldenfilm maar Snyder weet er een frisse draai aan te geven. Het begint meteen goed, met Bob Dylan die een alternate history vergezelt met "the times are a-changin". Deze proloog was zo boeiend dat dat op zich al verfilmd had mogen worden maar zo werkte het eigenlijk ook prima.

Hoewel het niveau van de openingsscenes niet wordt vastgehouden en de film zn zwakke momenten heeft bleef ik geboeid tot het einde (al was dat wel op het randje). De originele muziekkeuze pakte goed uit, met o.a. Nena, Simon & Garfunkel en ambient. Filmisch was het gelukkig veel minder bombastisch dan 300, en ook wist Snyder zijn voorliefde voor slowmo in te perken.

Grooteste minpunt: De karakters zijn lang niet allemaal even interessant, ik vond eigenlijk alleen Rorschach en the Comedian een leuke rol hebben. Het meest stoorde ik me aan Night Owl II, die me deed denken aan een van die rechtschapen jongens uit Scoobie Doo- een eendimensionale cartoonfiguur.

Watchmen was niet zo goed als ik verwacht had, maar ik ging dan ook wel wat hoge verwachtingen kijken. De film duurde veel te lang en was me allemaal net iets vaag. Ik heb overgens de normale versie gezien, misschien moet ik de directer's cut maar eens een kans geven.

De acteerprestaties waren niet hoogstaand, maar ook zeker niet slecht. Rorschach was zeker mijn favoriete personage. Een paar lekkere gore scènes met Rorschach. De effects zagen er wel goed uit. De opbouw en de ontknoping waren ook goed. Karakters werden goed uitgediept. Maar het verhaal was op sommige punten niet interessant genoeg en dwaalde ik helaas af.

Verder wil ik nog een groot compliment geven voor de muziek, erg goed.

3*

Wat Watchmen zo goed maakt is het feit dat de film heel anders is dan andere superheldenfilms. Zo zit er bijvoorbeeld maar één echte superheld in en doet de rest slechts alsof, is de sfeer veel donkerder en is het geheel stukken gewelddadiger.

Soms vliegt het geheel wel wat uit de bocht met vreemde muziekkeuzes (Hallelujah en 99 Luftballons, was dat nu nodig geweest?) en een enkele wat té vage scène (wat gebeurd daar in godsnaam allemaal op Mars?) maar gelukkig blijft het binnen de perken en wordt het geheel niet te vaag en zweverig. Het plot is ook vrij sterk met een mooie twist aan het einde.

In Dawn of the Dead en 300 konden we al zien dat Snyder het vak verstaat en vooral actiescènes sterk in beeld kan brengen. Watchmen is hierop geen uitzondering. Er zit niet veel actie in, maar wat erin zit is erg fraai. Het leek soms wel een Tony Jaa film met al die gebroken botten.

De personages zijn ook geen typische superheldenfilmschurken en helden. Vooral de lekker cynische The Comedian en psycho Rorschach zijn erg fascinerend. Het is van de meeste personages ook niet helemaal duidelijk of het nu villains of heroes zijn en vooral dat maakt Watchmen een interessante film.

4*

Mijns inziens de beste superhelden film ooit.

Visueel een waar spektakel, vooral de prachtige scenes in Vietnam zijn een ware lust voor het oog. Hier bovenop zit een soundtrack die de beelden op de een of andere manier in mijn beleving realistischer maakten, alsof het een documentaire betrof.

Wat het allemaal het mooiste maakte waren de helden zelf, die voor de verandering eens ECHT menselijk leken. Ik bedoel hier niet menselijk als in 'Spider Man 3: Peter Parker is een emo'-stijl, maar mensen die op een realistische en tegelijkertijd niet hinderlijke manier vragen naar hun existentie stellen. In het geval van Roorschach zou Freud er waarschijnlijk nog een hoop leuke vragen over kunnen stellen, maar een gaaf personage was hij in ieder geval wel.

Ik moet eerlijk toegeven dat ik de graphic novel nog niet ken, maar deze zal snel in mijn bezit komen om te kijken of de film op zichzelf staat, of hij een letterlijk adaptie is. Als op zichzelf staand verhaal had ik in ieder geval vrij weinig aan te merken op het script en de plotwendingen. De sfeer zit er over het algemeen goed in en dit zonder de grootse actiescenes die films als Iron Man (overigens ook een goede film) wel hebben. Juist dit gemis aan actie, maar de nadruk op de dialogen en de karakterontwikkeling trokken me zo.

Ik geef toe dat ik als liefhebber van helden als Jean-Claude van Damme en Steven Seagal bevooroordeeld over de acteurs kan zijn, omdat zij geen van allen voldoen aan het beeld wat ik van een actieheld zou hebben, maar iedereen deed het fantastisch. Ik kende alleen de acteur die Night owl speelde, maar vond de gehele cast zeer overtuigend spelen (en The Silk Spector II was een prachtige vrouw) en geloofwaardig overkomen. The Comedian was ondanks het gemis van grappen wel een bijzonder vermakelijk personage, helemaal het moment waarop hij een groep hippies te lijf gaat, dat was een prachtige scene. Dr. Manhattan was voornamelijk interessant, al heb ik het idee dat de implicaties van zijn krachten verkeerd uitgewerkt zouden kunnen zijn.

En ja, wat zat er voor een film van over de twee en half uur weinig actie in. Geen probleem, ik zat juist te wachten op meer dialogen, al moet ik toegeven dat ik heel blij ben met het feit dat men de moeite heeft genomen de actiescenes die er wel waren te voorzien van veel hard geweld en bloed, om het zo weinig cartoonesque mogelijk te houden. De kostuums zelf vond ik perfect gemaakt,omdat hierdoor extra duidelijk werd dat superhelden in pakken eigenlijk gewoon mensen zijn en er weldegelijk belachelijk uitzien.

Ik ben heel erg benieuwd naar de echt lange versie, omdat ik zeker weet dat het verhaal op die manier nog duidelijker wordt weergegeven. Tot die tijd doe ik het even met mijn ervaring die zeer, zeer positief is. Fuck The Dark Knight, Watchmen staat voor mij aan de top van de heldenverfilmingen!

Geweldige film die mij deed denken aan de manier waarop Tarentino zijn films maakt. Daar ben ik een fan van dus ook dit vond ik gaaf.

Tarentino films hebben bij vlagen de neiging langdradig te zijn en er word meer dan eens overbodig materiaal getoond. Zo ook in deze film, alleen is Snyder er wat minder bedreven in waardoor het soms net wat te lang duurt.

Verder ligt het genre me volkomen en kan ik nergens negatief over zijn, het is een topfilm en ik raad hem iedereen aan. Mede omdat er van alle genres wel wat in voorkomt, komedie, actie, romantiek, sci-fi en horror. Dus een perfecte allrounder

Net gehuurd en vond hem veel te traag op gang komen.

Eigenlijk was het een wirwar van van alles en nog wat en wat de film nu eigenlijk beoogt te betekenen is me een raadsel. Het leek een kopier plak-verhaal uit X-men, Sin City en wat einde van de wereld-filmpjes.

Ik vond Rorschach dan nog het beste karakter en werd ook het best neergezet. De rest van de zogenaamde actiehelden pasten voor geen meter bij elkaar. Ze waren ook gewoon saai. Het vrouwtje leek weg te zijn gelopen uit Xena Warrior Princess. Nee als deze film bedoelt is om te laten zien dat de aarde geen mooie plek is, waar veel kwaad en onrecht aanwezig is en meteen wat geschiedenislessen(Kennedy, koude oorlog etc,) te geven, denk ik dat je je als kijker bedrogen mag voelen. Had absoluut niet zo'n moralistische ondertoon verwacht. Ik viel op sommige momenten gewoon bijna in slaap, maar heb me maar herpakt, zodat ik nog net de kracht vond om dit nu te typen.

Ik zeg dit niet zo snel, maar laat je niet beetnemen door de trailer of een leuk samenvattinkje achter op de dvd of hier op MM van deze film.

Lekker laten liggen!!

Heb de comic nooit gelezen, en ja ik was wat moe, maar vond het te saai en langdradig (en daardoor ook wat moeilijk te volgen).

Cast vond ik ook niks superieurs.

Toch nog 2,5 voor een paar actiescenes die wel lekker hard en goed waren.

Watchmen

Uiteindelijk toch ook maar eens bekeken, en daar heb ik geen spijt van.

Superheldenfilm met een donker randje. De film duurt lang, da's ook nodig om elke superheld een beetje degelijk uit te werken. Want daar kruipt toch het grootste gedeelte van de film in. Flashbacks over het leven van de gemaskerde helden. Op zich niet erg, kijkt lekker weg, interessant ook, maar het verhaal van de superheldenmoordenaar verhuist daardoor een beetje naar het achterplan.

Ik heb het niet echt voor dames in latexpakjes die de mensheid moeten redden, of gemaskerde helden met een batman-achtige cape op hun kop, daarom ook dat Miss Jupiter en Dan "Nite Owl" Dreiberg me niet echt boeiden. Komt daar nog bij dat het beiden ongelofelijk duffe personages zijn. Vooral die Nite Owl. Dat de 2 een liefdesrelatie aanknopen was al van mijlenver aan te zien en boeide dus absoluut niet.

Nee, geef mij dan maar Rorschach en Dr. Manhattan, en - in beperktere mate, door z'n vroegtijdige dood - The Comedian. Rorschach - my favorite - is een compromisloze, beenharde superhero met een rauwe stem waar zelfs een kettingroker jaloers op is. Ik was even bang dat de magie zou verdwijnen eens z'n masker weg was, maar nee hoor, wat een rotkop heeft die kerel toch, en da's positief bedoeld. Deed me overigens een beetje denken aan Marv, die andere anti-held in Sin City.

Op een andere manier boeiend is dan weer Dr. Manhattan, die met z'n filosofisch, contemplatief ja soms zelfs depressief gewauwel een ander licht werpt op het heldendom. Eentje waarbij eenzaamheid, isolatie en gevoelloosheid centraal staan. In het begin vond ik hem vrij saai, maar naarmate het einde dichterbij komt wint z'n personage toch aan sympathie wat mij betreft.

Visueel zitten er een paar leuke shots in. Snyder gebruikt hier hetzelfde truukje als in 300, namelijk het slowmotion gevecht in de gevangenis. Alleen springt hij er nu iets spaarzamer mee om.

Muziekkeuzes waren soms vreemd, maar al bij al wel okee. Wel grappig om 99 luftballon in deze film te horen.

Het laatste half uur vond ik het sterkst, met een knappe finale als afsluiter.

Ik heb hem enkel nog maar in de cinema gezien, ergens eind maart, dit is wat ik er toen van vond...

How yes... yes yes yes !!
Dat was een goeie film.

In't begin is het effe wennen aan de stijl, ik was niet meteen mee, maar gaandeweg sluipt er een bangelijke sfeer in het verhaal en kon het voor mij niet meer stuk.
Doordat rustig de tijd wordt genomen om de personages te leren kennen begin je echt met hen mee te leven, da's altijd een pluspunt !

Ik vond het eigenlijk 2 films in één....
Daarmee bedoel ik dat het eerste deel een sfeervol Drama is om vervolgens over te gaan in een bikkelharde Actiefilm, die op't einde terug overgaat in Drama.

Hij ademt die typische jaren '70-'80 sfeer uit, alleen al die gekunstelde superheldenkostuums zijn om je te bescheuren, maar da's typisch voor die tijdsperiode.
Wat me ook opviel was de goeie jaren '70 & '80 muziek die werd gebruikt, vooral dan de sfeervolle muziek van Philip Glass die ik nog herkende uit "Koyaanisqatsi (1982)".

Laat je niet misleiden door te denken dat dit een kinderfilmpje is, er komen ongemeen brutale geweldcènes in voor en regelmatig is er naakt te zien.
Deze film was hier in België "Alle leeftijden", begrijpe wie begrijpe kan
Als je hier jonge kinderen (-12 jaar) mee naar toe neemt gaan die er niet goed van zijn, dat kan ik je verzekeren !

8/10.
Een meeslepend Actie-Drama dat ik met plezier ga terugzien als de DVD wordt uitgebracht. Blijkbaar komt er een special edition uit met meer dan 30 minuten extra filmmateriaal !
Zoals de "Lord Of The Rings" films, die werden er alleen maar beter op, hopelijk is dit hier ook het geval.
Maar daar ben ik nog niet zo zeker van, hij duurde nu al iets te lang naar mijn goesting...

Dit is geen film die ik zou aanbevelen voor een breed publiek,
het is - naar mijn bescheiden mening - eerder een aanrader voor volwassen filmfans

Filmsite: http://watchmenmovie.warner...

Opvallende film, wist niet echt wat ik kon verwachten maar wist dat het een lange zit zou worden (210 minuten) maar ik moet zeggen dat is hij best waard geweest. Ik ben niet helemaal thuis in de cartoons, maar de Marvel figuren ken ik ondertussen wel, en deze waren erg onbekend voor mij, al vond ik ze bijna allemaal wat zwakkere aftreksels van de Marvel helden. Maar dat maakt het de film niet minder op, aangezien het verhaal gewoon opvallend goed is. Ook het stripverhaaltje, wat die jongen leest en steeds in beeld komt is erg leuk.

De spanning is goed, verhaal kent veel twists en dat houdt het origineel en boeiend. Ook de actie die er was, was goed. Al zat er minder actie in dan ik had verwacht. Maar het was wel allemaal erg goed in beeld gebracht, armen die braken en lichaamsdelen die uit elkaar spatten. Dat had wellicht wat subtieler gekund, maar was geen obstakel.

Wat mij positief opviel was de muziek, ik vond de muziek echt heel erg goed. Terwijl het voornamelijk bekende hits waren die gewoon op de perfecte wijze werden toegepast. Terwijl ik normaal ga voor echte scores als The Dark Knight.

Snyder heeft geen echt grote namen gebruikt, maar ik moet zeggen dat de cast erg goed is. Zijn voornamelijk acteurs die wel bekend zijn, maar vaak in net niet films spelen of de ondersneeuwde bijrol spelen in grote films. Maar Malin Akerman is echt goed en zo mooi. En Jeffrey Dean Morgan is ook een acteur die de laatste tijd zijn weg into Hollywood maakt. Jackie Earle Haley is als routinier ook weer lekker bezig.

Zeker de moeite waard, maar wel erg lang. En begin is misschien even doorbijten.

4*

Helaas een beetje anders dan verwacht. Om te beginnen vond ik de film wel visueel een lust voor het oog en heeft Snyder daar ook veel aan gewerkt net als bij Dawn of the Dead en 300. De schilderij achtige beelden, de kleuren, en de retro-technologie, en het alternatieve 1985 dat moet ogen als jaren 80 Science Fiction. Ook heeft deze film een sarcastisch knipoog naar de hele koude oorlog. Maar wat er hier nou zo ontbreekt is de actie en de verdere stijl. Er word hierin alleen maar veel gebabbeld en lijkt het soms net een documontaire. En dat stoort wel enorm, aangezien ze hier veel meer mee hadden kunnen doen. Visueel geef ik de film iig een hoog cijfer en het leek af en toe idd op een cartoon. Ook bv die scenes in Vietnam waren erg typisch en mooi gemaakt. Geweld is ook gore, maar daar blijft het dan bij.

Helaas anders dan verwacht. Toch een 3,5*

De avondvullende Ultimate Cut gezien (HD) en op intuïtie de 'theatrical cut' proberen aan te voelen. Dat moeten ongeveer de (bombastische en te lang uitgesponnen) vechtscenes zijn en de onvermijdelijke plotpunten.

Nadeel van het 'etiket' superheldenfilm is dat er een verwachtingspatroon ontstaat, die alleen kan worden vervult met een kruising tussen Fantastic Four en Transformers 2.

Weinig diepgang, veel one-liners en voldoende tijd en ruimte om de kroonjuwelen te demonstreren (een veelvoud aan superkrachten, transformaties en ravage).

Alan Moore (de auteur) relativeert het concept van het superheldendom. De motieven voor zijn 'helden' variëren van plichtsbesef, roem tot aan fetisjisme.

"Zo'n verkleedpartij is opeens minder belachelijk als de schurken dat ook doen", zijn de sentimenten van de oude Nite Owl. Maar als de figuren zichzelf te serieus nemen, dan injecteert Moore ze met relativisme: "Met de komst van de supermens (Dr. Manhattan) eindigt het tijdperk van de gemaskerde held."

De kracht van de literaire Watchmen is dat er naast de whudunnit een wereld wordt gecreeërd, maar ook een inzicht om die wereld te begrijpen.

Chistopher Nolan's herschepping van Batman ontkent het bestaan van superhelden om de noodzaak ervan te onderstrepen: het ultieme kwaad loopt in schmink rond en heeft geen wereldse belangen zoals Jack Nicholson's Joker, Dr. Doom of Magneto. Het is een 0-punt waaruit iemand (Batman) moet opstaan.

In Watchmen daarentegen zijn de 'helden' onderdeel van de samenleving en heeft het invloed op de maatschappij. Als The Green Goblin en Spider-Man weer eens een robbertje vechten en de belastingbetaler zal weer voor de schade moeten opdraaien, dan is het een kwestie van tijd dat een rechts-populist zich hierover uit.

In Spider-Man (etc) zal zoiets nooit voorkomen, omdat de geloofwaardigheid van de omgeving geen invloed heeft op de geloofwaardigheid van de karakter zelf. Zolang hij, rechtgeschapen en met zijn hoofd bij Mary-Jane, schurken blijft meppen is het goed.

Bij de fictieve omgeving van Watchmen is alles verbonden. De geschiedenis en diens gevolgen, de motieven van de karakters.

Als lezer heb ik alle tijd, net als bij de keuze om de ultimate cut op mijn dooie gemak, incl. pauzes, te zien en in te laten werken. Het is dan ook begrijpelijk dat iemand die voor het eerst met Watchmen te maken krijgt, een zekere urgentie eist. Als het niet een vluggere plotontwikkeling is, dan zal het wel meer 'superheldenactie' zijn.

DIt betekent niet dat Watchmen ongeschikt is als film, maar dat het een film is die te veel van het originele werk moet verwerken om het als volledig te kunnen ervaren. Want als je de nuances weglaat en het uitdunt tot een 'film met superhelden' mis je de essentie van wat Watchmen is.

Met scepsis naar uitgekeken, maar het is me beter bevallen dan verwacht. Ik blijf de gevechtscenes verplichte nummers vinden en die hadden minder over-the-top gekunt. Het gevaar met zulke stilering is dat het hopeloos gedateerd zal ogen als de volgende choreo-hype zijn intrede doet.

Herkijk 'm en/of koop 't boek.

Maakt iemand eens een letterlijke verfilming, is het ook niet goed.

Al met al vond ik de Watchmen teleurstellend, pretentieus, naargeestig en soms lachwekkend belachelijk. Het is vooral het interessante gegeven van de What if history wat voor mij de film de moeite waard houdt.

Om te beginnen met het goed; Snyder heeft veel ambitie en ziel en zaligheid in de film gestopt en dat is de zien.

Mooie special effects, een parallelle universum die zeker interessant en prachtig gefilmd is. Stoere actiescènes en de constante dreigingen van het einde van de wereld is in de eerste anderhalf uur is zeker goed aanwezig. De nog heel even aanwezigheid van de Philip Glass zijn Koyanisquati vond ik mooi en zelfs zeer passend.

Het is een gewaagde poging om een strip letterlijk te verfilmen. Iets wat bijna niemand aandurft, maar Watchmen bewijst tevens dat dit een goede reden heeft.

Mij stoorde; het excessief geweld, de ellenlange filosofische beschouwingen van vooral dr Manhattan, de zeer slecht gecaste afschuwelijk marlin Akerman, (met wie heeft zij het bed gedeeld om deze rol te bemachtigen?) het laatste uur, waarin het een eeuwigheid lijkt te duren voordat het plot weer wordt opgepakt en de spanning van de dreiging van een nucleaire oorlog al helemaal is weggezakt, vervolgens het zwakke teleurstellende plot, de idiote stompzinnige seksscène en de nep neus van Nixon.

Het excessieve geweldig en naargeestigheid, is dit om te lachen? De filosofische beschouwingen en karakter ontwikkelingen? Is dit om iets van te leren of sociaal kritisch te zijn? Zowel ja of nee op deze antwoorden verklaren mij niet waarom er dan zoveel overtrokken en gelikte zinnen en actiescènes nodig zijn.

Watchmen is interessant en ambitieus en soms zelfs vermakelijk, maar zowel in stijl als inhoud een rommeltje, een heel lang rommetje waartussen hier en daar best aardige ideeën te vinden zijn.

't Is een potje hit & miss met Watchmen: Rorscharch en The Comedian (hit) tegenover Night Owl en Miss Jupiter (miss), oftewel: een spannende film noir (hit) tegenover een rommelig en oninteressant liefdesverhaaltje (miss); de prachtige beelden (hit) tegenover de veelal misplaatste muziek (miss); het spannende begin (hit) tegenover de overdreven stripachtige finale (miss), waarvan de eindconclusie overigens wel weer fantastisch was (hit), al valt het uiteindelijke complot enigszins tegen (miss). Eigenlijk wilt Watchmen teveel; schrap de oninteressante personages, maak een film rondom Rorschach - dát is nou nog eens een toffe superheld! - en je hebt een topper. Nu heb je een enerverende film waar meer in had gezeten.

4,0*