Watchmen (2009)

Eindelijk een superhelden film die niet vervalt in (te veel) cliches en voorspelbaarheden. Eentje die gewoon anders durft te zijn. Een film die niet gokt op een veilige PG-13 rating, maar gewoon bloederig is, als dat even nodig is.

Vooral opmerkelijk. Opmerkelijke muziekkeuzes. Verhaal balanceert tussen gewoon goed vermaak, hoogdravend geneuzel en een film die wat te melden heeft. Sfx waren enerzijds erg gelikt, anderzijds heerlijk rauw. Acteren was wisselend. Maar wat overheerst is toch een voldaan gevoel. Laatste half uur viel me wat tegen, maar verder gewoon een heerlijke rit in die bekende achtbaan. Sorry voor het cliche, van mijn kant dan. 4 sterren.

Honderdzestig minuten en nog voelt Watchmen erg gehaast. Snyder heeft dan ook heel veel te vertellen en dat komt de film niet overal ten goede. Een hoop personages passeren de revue, maar gek genoeg zijn er maar bar weinig echt boeiend. Vooral die aardappelzak van een Dr. Manhattan krijgt de meest slaapverwekkende scènes. Zo is dat hele gedoe op Mars alles behalve interessant en ook zijn quasi-intelligente uitspraken gaan bijzonder snel vervelen. Wat ook snel verveelt is het gebruik van slowmotion in elke godganse scène. Ik bedoel, af en toe kan het best goed werken, maar genoeg is genoeg.

Twee karakters zorgen echter gelukkig voor wat leven in de brouwerij. The Comedian is een leuk geschift karakter, maar de show wordt gestolen door Rorschach, een stijlvol en mysterieus karakter dat er zonder twijfel met de beste scènes en one-liners vandoor gaat (het gedeelte met hem in de gevangenis is zonder meer het beste van de film). Verder is het zeker te waarderen dat Watchmen eens iets anders doet en zich weet te onderscheiden van de 'normale' superheldenfilm. Een amusant, kleurrijk en lekker over-the-top achtbaanritje is het dus zeker, maar hij slaat op bepaalde momenten de plank jammer genoeg behoorlijk mis. Zoals de neus van Nixon.

3,5 sterren.

Sterke film zeg. Hoewel het plot af en toe wat onduidelijk was, heb ik me toch de volle 2.5 uur ermee vermaakt. Naast de vermakelijke plottwists en het verrassende einde was de muziek geweldig en waren de persoanges Rorschach en The Comedian memorabel. Wat ik ook een beetje jammer vond, was dat geen enkele van die 'superhelden' echte unieke kwaliteiten leek te hebben. Iedereen kon wel een aardig robbetje vechten en alleen die Veidt leek iets bijzonders te hebben (snelheid). Dat ene wijf was btw ook een beetje een hoer zeg . Ze hopt de hele tijd tussen die twee gasten op en neer.

Maar al in al toch een erg toffe film. 3.5*

De film eigenlijk uitgezocht voor iemand anders, zelf zou ik hem niet snel kiezen denk ik, maar ik werd erg positief verrast. Erg goede film. Ik verwachtte een X-men achtig iets (ben niet zo'n fan of kenner van de superhelden), maar dit was veel origineler/realistischer. Eens geen versimpeld goed vs kwaad verhaal. Niet superspannend, maar dat had deze film ook niet nodig. Ook de lengte van meer dan 2,5 uur was allesbehalve storend. Korter had juist eerder afbreuk gedaan aan het verhaal denk ik. Daarnaast heel mooi gefilmd en ook de muziek was een positieve verrassing, al paste die niet overal even goed bij. Een van de zeer weinige films die ik graag eens voor een tweede keer ga zien. En dat gebeurt me maar zelden.

Het kwam inderdaad niet goed uit. Dat uitleg en gepraat waren mij teveel. Vooral in een film met superhelden. Je moest je hoofd hier goed bijhalen, want het liep allemaal doorelkaar - met de bedoeling dat je het zelf in elkaar denkt om het te begrijpen.

Ik snap ten eerste de genre niet, waarom thriller?

Niettemin waren de effecten goed en de superhelden zagen er redelijk uit. Verhaal was goed bedacht, alleen is het niet een top-verhaal in mijn ogen. Acteren ging goed en de actie die hierin zit was oke. Wel grappig dat 't simpele masker van Rorschach in psychologische beelden van zijn verleden vloeit. Ook zag 't pak van Laurie, met haar erbij, smakelijk uit

Echt een goede superhelden film vind ik dit niet, ik heb betere gezien.

Twijfel tussen een 5 of een 6. Voorlopig een 5 - misschien verander ik het ooit eens, mocht ik de langere versies bekijken.

Wat een pretentieuze kitchfilm. Er komt geen einde aan de beladen dialogen, bombastische beelden en dito verhaal. De enige pluspunten zijn de classic popsongs en Malin Akerman.

Nee, Snyder is niet mijn regisseur. 300 vond ik al een gedrocht maar dit slaat werkelijk alles.

Slecht.

Als ik even tussendoor mag ......

Ik vond het een ijzersterke film. Heb me zelden zo vermaakt met een superheldenepos. Na de werkelijk briljante beginscene had ik even moeite met in het verhaal te komen, maar na wat subtiele flashforwards (of flashbacks, het is maar hoe je het bekijkt) kwam ik er meer en meer in en begon te smullen van de personages, de intriges, plotwendingen en natuurlijk de schitterende specials effects, wat heel wat mooie cinema oplevert en het mede de moeite waard maakt om te blijven kijken, ongeacht de lengte van de film.

Het levert een schitterend spektakel op, wat perfect de rustieke momenten combineert met het visuele hoofdgerecht. Dat het verhaal geen kans maakt op enige oscar is niet relevant, want dat wordt gelukkig ook helemaal niet getracht.

Hier wordt desondanks een geloofwaardig universum neergezet, subliem verfilmd door een prima regisseur die zich blijkbaar goed heeft ingeleefd in de comic.

Zeker voor herhaling vatbaar en voor mij (mét Amores Perros) de verassing van het jaar.

Waanzinnig saai dit. Ongelooflijk al die hoge beoordelingen.

Het gaat allemaal om de paar 'superhelden' die een beetje stoer rondlopen en af en toe iemand moeiteloos neerslaan. Echte waardige tegenstanders komen helemaal niet aan bod.

Het gaat allemaal om de banden onderling met elkaar en tot overmaat van ramp kwam er zelfs een koppel uit rollen die opeens iets met elkaar hebben, omdat zij niet weet waar ze heen kan gaan nadat ze weg bij John is. Dan volgt er nog een totaal misplaatste vrijpartij, ik vroeg me echt af hoe lang dat nog ging duren want hier is ook helemaal niks aan voorafgegaan en past hier gewoon echt niet tussen.

Nogmaals het gaat echt nergens over. Het begon vrij interessant met leuk camerawerk en mooie overgangen tussen de scenes. Er wordt een verhaal verteld en personages worden geintroduceert maar vervolgens gebeurt er niks. Ik zat me af te vragen of er nog een tweede deel twee was ( niet dat had gehoeven van mij ). De 'helden' ( met hun kinderachtige outfit ) vallen trouwens ook in het niets als je ze vergelijkt met de blauwe man. Hij kan in zijn eentje japanners laten knielen, en heeft nog veel meer trucjes in huis. Niets aan dus.

Dan nog wat details:

- Op een gegeven moment hebben de man met de hoed en die andere knaap een inlogcode nodig. Hij kijkt wat om zich heen, tussen de Egyptische spullen en ziet dan een boek met RamsesII liggen. Hij voert dat in en ja hoor, Accepted.

- Dezelfde twee als hierboven zijn aangekomen bij die andere kerel in dat paleis, en ze doen wat pogingen om hem aan te vallen. Later komt het vrouwtje ertussen en zij schiet hem neer. Waarom waren de twee mannen totaal ongewapend daar aangekomen? En waarom schiet ze hem niet in het hoofd in plaats van de handpalm?

- De bloedspetters nadat John zijn krachten laat zien zijn nogal lachwekkend. Over het vuur ( Amerikaanse vlag die wordt verbrand ) heb ik ook mijn twijfels. Brand een vel papier echt zo door de midden op?

- De kale man bij de cel wordt afgemaakt en er wordt hier geprobeert om het er leuk uit te laten zien maar die vent had totaal geen toevoeging in de film, beetje een show voor niets dus.

Ik zat tegen het einde aan echt te wachten tot het definitief afgelopen was en dat had al lang eerder gekunnen want veel bijzonders daarna gebeurt er niet. Shit wat is dit slecht zeg, sorry maar ik heb me echt zitten irriteren. Er wordt hier en daar maar iets neergezet en de structuur onbreekt volledig. Die talloze tv-fragmenten tussendoor doen ook niet veel goeds en dat stelletje echt, dat liet me door m'n stoel zakken.

Het beste personage was de man met de hoed, hij zag er nog enigzins stoer uit en ook zonder masker acteerde hij vele malen beter dan de rest van de crew. In het einde wordt er nog geprobeert te scoren met die drag-shots op grote afstand, dat is wel mooi gedaan maar wordt ook een beetje overbodig.

Totaal niet interesant, eerder irritant en bovendien erg saai. Dat was het zo wel denk ik.

Comicverfilmingen zijn wel in de laatste tijd. Dit groots opgezette project geregisseerd door Zack Snyder zit bordenvol harde gevechten, vette effecten en maffe kostuums. Je moet ervan houden. Wat mij voornamelijk trok waren de historische gebeurtenissen die met deze film een ander tintje kregen, zoals superhelden die vechten in Vietnam. Met name de intro vond ik erg indrukwekkend.

Toch zat ik niet echt in spanning of leefde ik enorm mee met de personages. Ik ben de 160 minuten prima doorgekomen, maar was niet echt overdonderd. Het einde is ook erg dubieus. De film duurt lang, maar kan het hebben. Dan te bedenken dat er nog een director's cut van drie uur is en voor de liefhebber een ultimate cut van 215 minuten! Succes ermee.

Ik heb gisteravond The Ultimate Cut gezien.

Interessante film nogsteeds (door de lengte idd. een avondvullende film ), ziet er mooi uit, maar het is mij nogsteeds onduidelijk wat ze met de film willen zeggen.

Als je alle flashbacks wegfilterd, hou je maar een slap stuk soap-verhaal over. Maar dan over gepensioneerde superhelden die toch weer hun pak afstoffen. Misschien als er iets meer vaart in zou zitten, dat het geheel beter te kijken is. Nu oogt het als een soort mini-serie van Heroes (qua vormgeving).

Het is geen standaard Hollywood blockbuster, dus zeker niet voor iedereen bedoeld. En toch is er heel veel tijd en geld aan besteed (al zien enkele scenes, voornamelijk die op Mars, er wel heel erg greenscreen uit, zo goedkoop), vooral om de Ultimate Cut aan de man te brengen. De film kan best zonder The Black Freighter animaties. Voor het verhaal zelf voegt het eigenlijk niks toe. Peter Jackson heeft toch ook geen 15 uur durende trilogie van de LOTR gemaakt om de boeken in zijn geheel te verfilmen en de zijverhalen uit andere boeken erbij te stoppen? Al zou ik dat persoonlijk wél willen zien, maar dan schiet je je doel voorbij.

Fijn popcornvermaak!

De eerste 10 minuten zijn gelijk zeer fraai: een prachtige, korte uiteenzetting van enkele belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis, in combinatie met wat speels gefriemel met namen tijdens de optiteling. Zo, val ik het liefst een film binnen!

De eerste moordscene was ook een juweel, tesamen met Zack Snyder `s geinige focus voor die smiley button. De eerste moordscene zadelde mij alleen wel met een verkeerd verwachtingspatroon op. Ik dacht namelijk dat ik naar een film zou gaan kijken waarbij de voormalige superhelden hun leven veilig moesten stellen en de dader zouden proberen te ontmaskeren.

In zekere zin gaan alle superhelden ook niet geheel veilig door het leven en ook de dader wordt uiteindelijk wel ontmaskerd. Maar Snyder `s focus gaat in eerste instantie uit naar geheel andere zaken. Het deert eigenlijk niet veel dat Snyder constant uit de bocht vliegt en zich niet focust op èèn verhaal, het geeft de film een prettige, bepaalde sfeer mee, waardoor je nooit precies weet wat de volgende scene gaat brengen.

De muziekkeuze is wat gemakkelijk en gerecycled te noemen, 99 Luftballons, The Ride of Valkyries, muziek uit de film Koyaanisqatsi......maar welk nummer past er nou beter bij een begraafplaats dan The Sound of Silence?! Daarbij kon ik mij niet storen aan de muziek, omdat Snyder een kwispelende filmfan blijkt te zijn en er lustig op los refereert naar andere films, wat ik vaak wel kan waarderen. De knipoog, door dat Hallelujah nummer tijdens een sexscene te gebruiken, kon ik ook waarderen. Er valt genoeg humor in de film te bespeuren.

Helaas weet Snyder zich wel enkele pretenties op de hals te halen, bv. in de vorm van Dr. Manhattan. Qua uitstraling mocht hij er zeker wezen, echter: had hij zijn mond maar dicht gehouden! Dat blauwe figuur kon alleen maar doemdenken en serieus kijken, ik had graag wat meer van zijn bijzondere krachten gezien, zonder de nu geldende bijbehorende voorwaarden, waar je jezelf eerst doorheen moest wurmen.

De film was nog veel beter uit de verf gekomen, mocht hij nog wat luchtiger zijn geweest en zich niet met van allerlei wereldproblemen had bemoeid. Na afloop ben ik in ieder geval geen sikkepit wijzer geworden qua inzicht van alle wereldproblemen, ik ben de hele riedel al compleet vergeten. Het hield de boel teveel op, daarbij vind ik dat je doemdenkscenario `s best als kapstok voor je verhaal kunt gebruiken, maar laat het dan daarbij, zeker bij zo `n soort film!

Voor 150 minuten film(!) zit er ook maar bar weinig actie in de film. Ik had graag meer actiescenes gezien, aangezien de actiescenes die er in deze film zaten prima voor de dag kwamen en wel bleven hangen! Een film met 2 gezichten, waarbij ik mij wel goed vermaakt heb dankzij Snyder `s uitzinnige decors ( niet altijd even mooi! ) en dankzij zijn vertelstructuur, die een ritmiek van de hak op de tak heeft. 300 blijft echter de te kloppen film van Snyder! Een 3,5*

Bagger, waar teveel geld aan is verspeeld.

Is me door meerdere vrienden warm aangeraden, maar ik zie totaal niet de aantrekkingskracht van deze film. Had Sin City, om maar eens een andere stripverfilming te noemen, nog een paar coole personages, het universum van Watchmen lijkt bevolkt te worden door de meest belachelijke figuren, die zichzelf veel te serieus nemen gegeven hun clowneske uiterlijk. De mislukte Batmankloon was te saai voor woorden, Rorschach is een stuk minder imposant als het masker afgaat, en sowieso was zijn stem schijtirritant. Dat soort stemmetjes heb ik al eens eerder gehoord, bijvoorbeeld bij (alweer) Sin City of bij de nieuwe twee Batman films.

Verhaal kan nou ook niet echt briljant genoemd worden, vooral het einde doet erg denken aan het einde van The Dark Knight, waar de held ook vrijwillig een slechte reputatie aanneemt om maar de vrede respectievelijk de hoop van de bevolking in stand te kunnen houden. Wat een enorme bullshit!

Wat dan wel te pruimen was, waren de beelden die er goed verzorgd uitzagen. Wel was de soundtrack behoorlijk onevenwichtig. De popnummers waren totaal misplaatst, hoe goed enkele nummers ook mogen zijn, en het gebruik van de Walkürenritt gedurende een Vietnamscène kan dan wel als hommage aan Apocalypse Now beschouwd worden, het kwam op mij eerder over alsof men een gebrek aan eigen ideeën heeft. Het maakt de scène bovendien behoorlijk belachelijk, terwijl aan de toon van de gehele film te zien is dat dat niet de bedoeling is. De overige muziek is vrij standaard en is af en toe ergerlijk episch, soms zelfs op momenten waar het helemaal niet gepast is, zoals wanneer mislukte Batman met het meisje uit vliegen gaat. Zie daar totaal niet het epische van in.

Als er dan zo weinig te genieten valt, gaat de lengte ook flink tegenwerken. Ik kan hier met de beste wil niet meer dan 1,5* aan kwijt. Herziening zal hoogstwaarschijnlijk niet plaatsvinden.

Heerlijke openingsscène. Dat beloofde wat, zeker qua actie.

Telkens als Dr. Manhattan in beeld verscheen, fronste ik mijn wenkbrauwen. Hij is gewoon lelijk. Eerder, toen hij nog bij de Blue Man Group zat, was hij beter op zijn plaats.

Zack Snyder toont w.m.b. ballen met de soundtrack. Nena met 99 Luftballons, Simon and Garfunkel, je moet het maar durven. Ik houd ervan, zeker in combinatie met de grauwe sfeer van Watchmen. Helaas zat ik voor niets op Muse te wachten. Dat klonk nog wel zo tof tijdens de trailer, had ook prima bij deze film gepast.

De sfeer was goed, behalve als de CGI de overhand nam; de CGI zoog als het ware alle sfeer van het beeldscherm. Neem nu Mars, dat zag er echt onooglijk uit. Of simpel gezegd: errug lilik.

De actie bleef goed. Dat was toch de kwaliteit van deze film, mijn inziens. Rorschach was cooler zonder masker, hoewel het masker an sich een goede vondst was. Zijn stem was misschien over-the-top, ik vond het niet misplaatst - het pastte goed in het geheel.

Jammer genoeg passeerden ook wat krukkige zaken de revue. Het password, dat veel te makkelijk te kraken was, en leidde naar een toch niet onbelangrijk systeem. De computer zelf, die schril tegenover de overige technologie stond - ook al is het 1985, maak het dan meteen af. En dan nog dingen als het vuur d.m.v. een aansteker en een spuitbus, dat veel krachtiger overkwam dan reëel, alleen het geluid al dat het produceerde. Het zijn slechts kanttekeningen, schoonheidsfoutjes.

Verder een redelijk verhaal, dat zich iets te serieus neemt, iets te rommelig ook. En Malin Akerman zag er op z'n minst gezegd niet onappetijtelijk uit.

Ruime 3,5*

Bijna net zo'n miskleun dit, als Snyders 300.

Ik heb nooit veel interesse in deze film gehad, maar vanavond kon ik er echter niet omheen. vooraf was ik niet zo heel erg bekend met het verhaal en de comic, dus ik dacht van ik laat het allemaal wel over me heen komen.

Maar wat is het een matige film en wat duren 2 uur en 40 minuten dan lang. Wat me vooral tegenviel is het totale gebrek aan leuke en/of interessante personages. De enige die soms nog een beetje interessant was, is Rorschach, mede ook door dat masker, dat op zich wel mooi gemaakt is. De meeste vervelende is Dr Manhattan, die er visueel ook nog eens spuuglelijk uitziet. Sowieso is de CGI in de film soms echt behoorlijk lelijk.

Verder is de muziekkeuze raar en onevenwichtig. De ene keer is het bombastisch en de andere keer komen Simon & Garfunkel of Nena voorbij, wat ik dan nog wel enigszins kan waarderen, maar raar en onevenwichtig is het wel.

Soms zitten er dan nog wel wat mooie plaatjes tussen, maar helaas veel te weinig of te kort, waarna toch telkens weer die lelijke CGI de beeldbuis komt vullen. Goed ik heb de film gezien en het is duidelijk dat ik niet veel met deze film en zijn karakters heb, Voor mij was deze film eens maar nooit meer.

1,5*

Deze film is echt dom, het enige leuke eraan was Malin Akerman aangezien ik dat een hele mooie vrouw vind.

Herziening.

Suckerpunch zit er aan te komen: een zeer interessant ogende titel die we eind maart in de bioscoop kunnen verwachten. Naar aanleiding hiervan een goed moment om het eerdere werk van dezelfde regisseur (Snyder) nog maar eens te gaan herbekijken.

Watchmen begint zeer sfeervol. Prachtige slow motion shots die zowel hoogtepunten als dieptepunten van gemaskerde vrijheidsstrijders tonen. Hierna brengt de film je naar een alternatief 1985 waar bovengenoemde plotomschrijving start.

Opvallend aan Watchmen is dat Snyder een volledig andere weg als zijn voorgaande film (300) inslaat. Het valt meteen op dat het hierbij draait om de storyline en zijn personages. De actie blijft grotendeels uit; op een aantal spectaculaire scene's na.

Nadeel hiervan kán zijn dat de mensen die een grotesk actiespektal verwachten, teleurgesteld kunnen worden. Voor het volk wat plat vermaak zoekt waarbij de nadruk ligt op typische over the top ''superhelden actie'' valt een bezoekje aan een film als The green hornet dan ook meer aan te raden. Als je eens een keer iets anders wilt, ben je bij de Watchmen aan het juiste adres.
Personages zoals Dr. Manhatten, Rorschach Silk spectre en titeloze kostuumheld Doug krijgen allemaal een flinke portie diepgang mee. De film neemt hier zijn tijd dan ook voor zodat de kortste versie van de film alleen al meer dan 2,5 uur bedraagt. Dit is dan ook meteen het grootste euvel van de film te noemen. De film duurt net iets te lang waardoor het gepraat je op een gegeven moment tegen kan komen te staan. De ''helden'' in actie zien was heerlijk, jammer dat er niet veel van deze scene's te zien waren. Zeker als je je bedenkt hoe prachtig Snyder dit allemaal in beeld kan weten te brengen. Het geheel had wat meer uitgebalanceerd van mij mogen zijn. Nu weet ik natuurlijk niet hoe dit zit bij de versies van 186 en 215 minuten maar naar alle waarschijnlijkheid zouden de actie scene's (die natuurlijk een flinke duit meer kosten om op te nemen) al in de gewone versie moeten zitten.

Op dit nadeel vanuit mijn persoonlijke opinie gezien na heb ik me uitstekend met de film kunnen vermaken. Al had het slot wat meer vuurwerk mogen gebruiken, heeft het geheel me zeker tevreden weten te stellen ondanks zijn lange speelduur.

Alsnog een dikke score, en op naar het veelbelovende Suckerpunch!

*4,0

Ver voorbij het oeverloze geleuter schuilt een aardig verhaaltje over superhelden die strijden voor het globale welzijn. Ik zat echter niet te wachten op de achtergrond of het verleden van ieder personage in het bijzonder. Totaal oninteressante bagatellen die een directe invloed uitoefenen op de veel te lange speelduur. Enkel het laatste halfuur valt goed mee, daar je voor het eerst een gevoel van empathie ervaart. Beter laat dan nooit. Jammer van de late climax weliswaar, want de voorafgaande twee uren heb ik talloze keren op de klok gekeken, meestal gevolgd door een diepe zucht. Gelukkig wordt je in tussentijd af en toe getrakteerd op fraaie vechtscènes waarin het nodige CGI bloed rijkelijk vloeit. In slow motion uiteraard! Aparte soundtrack overigens. Geen idee wat Nena en Jimi Hendrix hier te zoeken hebben. Enfin, altegader een matige voorstelling die in feite zonder compassie ingekort moet worden.

2,50 (2,75)

Vandaag dan maar mijn eerste Snyder film gezien. Over het algemeen interesseren zijn films mij niet zo en lijken het voornamelijk CGI spektakelstukken te zijn, maar Watchmen had ik door positief commentaar van vrienden toch ergens op een mentaal lijstje staan.

Watchmen is dan ook zeker geen slechte film, maar mist hier en daar toch wel wat belangrijke elementen om echt te beklijven. De film begint zoals gezegd erg goed en sfeervol, met Bob Dylan in de soundtrack en een mooie montage. En eigenlijk blijft het sfeervolle wel hangen gedurende de hele speelduur. Watchmen is zeker mooi gefilmd, en voelt soms wel een beetje klassiek zelfs.

De voornaamste problemen zitten wat mij betreft in het verhaal en hoe en aan ons vertelt wordt. Ondanks dat de film ruimschoots de tijd neemt lijkt het toch vrij gehaast door alle gebeurtenissen heen te fietsen. Met name in dat licht is het moeilijk voor te stellen waarom Snyder zoveel aandacht besteedt aan enkele seksscenes, die voor mij compleet misplaatst voelden. Het feit dat er een oudere en een nieuwere generatie Watchmen zijn wordt wel vermeld, maar verder behoorlijk in het duister gelaten. Ik begrijp nu in ieder geval nog steeds niet goed wie de oude en wie de nieuwe zijn. Ik denk dat het vooral komt omdat dit gegeven in de film te weinig wordt gebruikt.

Het probleem is door vooral dat men veel te snel door het verhaal heen gaat, waardoor ik het vooral als verwarrend ervoer. Tegen het einde, als de grote onthulling van 'de slimste mens ter wereld' plaatsvindt, ben ik eerder verward dan geschokt. Deze personage krijgt ook te weinig screentime gezien de belangrijke rol die hij speelt aan het einde. Over datzelfde einde, wel leuk en aardig allemaal, maar een beetje naief wel hoor "oh jee, we hebben niets meer om over te schrijven in de krant want het is overal vrede" yeah right.

Het acteerwerk is soms goed, maar soms ook oninteressant. Ik vond Rorshach wel aardig, en ook The Comedian deed het goed. Maar Night Owl en dat meisje vond ik toch een beetje ondermaats.

Al met al een beetje een so-so film. Ik heb me er mee vermaakt. De boodschappen voor de mensheid zijn bekend maar het is best interessant om Dr. Manhattan te horen filosoferen. De film kijkt goed weg en is voorbij voordat je het weet, maar in die kracht ligt ook de zwakte helaas. Er gebeurt teveel achter elkaar waardoor scenes warrig overkomen, acteurs niet echt aan je gaan groeien, waardoor je toch een beetje op een afstand gehouden wordt.

Lastig te beoordelen. De film heeft heel veel goeds, maar te veel minpunten om het echt fenomenaal te maken.

Rorschach is een geweldig karakter. Duister, mysterieus en bruut. De scénes met hem in de gevangenis zijn zonder twijfel de beste uit de hele film. Ook the Comedian wordt geweldig neergezet door Jeffrey Dean Morgan. Ik vond Dr. Manhattan eigenlijk een vrij vervelend karakter, zijn quasi-intelligente uitspraken gaan snel vervelen. Geef die vent een broek trouwens.

Je kunt duidelijk merken wat het bronmateriaal is, de comic vertelstijl is erg merkbaar. Dit stoorde me niet echt, maar hierdoor worden sommige zaken niet zo goed uitgewerkt. Verder heeft de film meestal een krachtige sfeer, het Gotham-achtige gevoel is sterk aanwezig. De actiescénes zijn op zich goed, maar Snyder gebruikt zijn bekende slowmotion te veel.

De muziek werkt dan weer wel en dan weer totaal niet. Zo vond ik Sounds of Silence goed passen, Hallelujah dan weer absoluut niet.

Kort gezegd een zeer vermakelijke actiefilm met een sterke sfeer en goed acteerwerk. Er zijn een aantal minpunten aanwezig. Een nipte 8.

Oh ja, en die neus van Nixon...

Deze film was voor mij toch een tegenvaller. Ik snap wel dat het de stijl van de comic book goed heeft bewaard, maar het werd er een beetje kinderachtig door. Waar Sin City zich richtte op het ruwe, werd het hier veel te weinig gedaan. De openingsscène was wel zeer geslaagd maar het niveau zakt enorm hierna.

De aanpak van de verschillende helden was soms geslaagd maar meestal totaal niet. Rorschach was met momenten het duistere figuur, maar werd soms wat vervelend. Dr. Manhatten was enorm saai en ergerlijk, zijn kinderachtige "filosofische" praat duurde lang en was niet om aan te horen. Nite Owl II en Silk Spectre II waren zeer slecht geacteerd en waren ook geen interessante figuren, desondanks kwamen ze veel voor in de film. The Comedian ten slotte was de meest geslaagde superheld voor mij. Het donker figuur dat fungeert als een superheld werkt heel goed in deze film.

Wat wel (meestal) goed is in deze film was het camerawerk, de vele slow motions en close ups werden goed gebruikt en past heel goed bij het soort film.

Het was uiteindelijk toch een film met veel gemiste kansen en onderdelen waar ze volledig de mist in gingen. De veel te langen tijdsduur, het figuur Dr. Manhatten, de slechte acteerprestatie van sommige hoofdacteurs en de duidelijke dader waren grote minpunten voor mij. Wat wel goed was, was The Comedian en het camerawerk.

Zwaar tegenvallende superheldenfilm, die nochtans aardig begint. Door de lange speelduur gaat de film echter na een tijdje behoorlijk vervelen. Het verhaal heeft uiteindelijk vrij weinig te bieden. Van de personages is enkel Rorschach enigzins interessant, al gaat zijn stem snel vervelen. Dr. Manhattan is een irritant personage die er enkel quasi-interessante teksten uitgooit, maar geen moment boeit. Verhaal is rommelig en er zitten enkele overbodige scenes in die weinig tot niks toevoegen, zoals de slappe romance tussen Silk Spectre II en Nite Owl. De actiescenes zijn wel aardig, maar ook niet geweldig.

De soundtrack is best aardig, maar de nummers passen niet altijd bij de beelden. Grootste minpunten zijn echter de veel te lange speelduur en het vaak matige acteerwerk. Absoluut niet de lange zit waard...

Serieuze teleurstelling.

Meer dan een uur en half heb ik moeten wachten tot het duidelijk werd waar deze film over gaat. Het hele eerste deel van de film is een slepende voorstelling van (te veel) personages en hopeloze pogingen om de personages interessant te maken. Wat bij mij niet lukte, het kon me echt gestolen worden wat er met de verschillende helden gebeurt op het einde van de film. In de eerste plaats heeft dat te maken dat geen enkel personage doorheen de film meer diepgang krijgt dan een achtergrondverhaaltje en in de tweede plaats met het scenario dat veel te traag op gang komt. Waar is de bruisende dynamiek van 300? De plot waar het in het laatste uur plots over bleek te gaan was trouwens ook bijzonder slap.

Voor een superheldenfilm die het van zijn serieux moet hebben is dat geen goed nieuws. Snyder maakt het een en ander echter goed met zijn knappe dynamische stijl en coole effecten. Net op de momenten dat ik terug wat geinteresseerd dreigde te raken in het hele gedoe rond onze getormenteerde helden draait hij er echter een (vaak) weke, totaal ontoepasselijke popsong door. En dat zo'n 5 keer opnieuw. Met bekende nummers in een film steken heb ik geen probleem, maar neem dan toch nummers die enigszins bijdragen aan de sfeer van de scene.

Ik ben het met JJ_D eens op vlak van die seksscenes. Eerst die blauwe kerel die zichzelf vermenigvuldigt om beter te kunnen vogelen en later dat koppel dat eerst in spandex wat bad guys ineen moet slaan voor het lukt hem recht te krijgen. Ik vond het niet zozeer smakeloos, eerder ronduit belachelijk.

Nee, dit was helemaal mijn ding niet. 1* voor de leuke effecten en de neus van Nixon.

Het spijt me, maar ik kan weinig met deze film. De plaatjes zijn mooi, maar het verhaal komt niet tot zijn recht. En sowieso had het beter gepast op het hoogtepunt van de koude oorlog - nu voelt het vooral gedateerd aan, alsof je naar een ingekleurde versie van een jaren-50 film zit te kijken, behalve dat het beeld dan mooier is. En feitelijk is het dat natuurlijk ook een soort van remake, maar dan wel een warrige en langdradige remake.

Van acteren is nauwelijks sprake. De spelers krijgen daarvoor te weinig ruimte - zitten gevangen in een script waarin hun personages flinterdun blijven. Dat werkt in een strip misschien, maar in een film niet echt vind ik.

En verder irriteert de soundtrack me. Leuke nummers uitgezocht, maar de muziek komt grotendeels volstrekt ongepast tussen de scenes door, en stoort eerder dan dat het iets toevoegt.

Geen topfilm, maar dat Zack Snyder leuke actiescènes uit zijn hoed toveren, is wederom bewezen. Net als in bijvoorbeeld 300 zijn de actiescènes bikkelhard en worden ze erg gedetailleerd in beeld gebracht. Qua entertainment kon dat dus wel tellen. Waar ik dan weer net iets minder enthousiast over ben, zijn de verschillende personages. Er was er eigenlijk maar eentje dat me kon bekoren: Rorschach. Niet dat de andere personages dan per definitie saai/overbodig waren, maar erg interessant vond ik ze toch ook niet. Qua verhaal vond ik de film oké: bijster origineel en verrassend is het allemaal niet, maar het is toch boeiend genoeg om er 160 minuten plezier aan te beleven.

Twee films voor de prijs van een. Daardoor had 'k in het begin iets van oei, maar eenmaal gewend, was het wel een goeie film.

Tijd voor een herziening. Ergens had ik het idee dat de film beter was dan de 3* die ik er aan gegeven had anno 2010. Ik hield wel van de film 300, een film die een verdeeld publiek achter liet en een verzameling superhelden is toch een vorm van guilty pleasure.

Ik weet meteen waarom ik de recensie van toen zo had opgemaakt (ettelijke bladzijden terug waarschijnlijk ergens terug te vinden). Zack Syder wil deels origineel uit de hoek komen met z'n visuele interpretaties, maar evengoed bij de originele strips blijven. Dat laatste kan mij worst wezen, in tegenstelling tot The Smurfs of The adventures of Tin Tin heb ik totaal geen feeling met het origineel. Ik wil gewoon een leuke actiefilm met liefst een originele insteek of wat knappe actie en droge oneliners. Watchmen duurt helaas zo'n 3 uur en Snyder bewijst dat als hij echt moet regisseren (geen blufcinema zoals 300) de man vreselijk tekort komt. Snyder haalt helemaal het ritme uit de film en durft blijkbaar niet te knippen. Elk personage krijgt z'n persoonlijke diepgang in die zin dat hij ze elk één voor één via flashbacks een achtergrond mogen laten zien. Het idee van superhelden met hun andere zijde van de medaille is wel leuk, maar voor de film mocht het toch iets beknopter. Maak er anders een serie van of zo.

De personages dan. Heel wisselende kwaliteit helaas. Dit zijn superhelden, maar geen superfiguren. The Comedian valt wel op en Silk Spectre is een lekker ding. Het enige echt interessante personage is Rorschach. Adrian Veith is gewoon saai net als de kitcherige Dr. Manhattan, Dr. Owl is een Batman-wannabe en het complete dieptepunt is wel de potsierlijke voorstelling van Nixon. De toenmalige president was misschien wel een soort stripfiguur, maar dit is er gewoon over.

De soundtrack is er één om Snyder om de oren te slaan. De muziekkeuze zou gebeuren op basis van wat er verwezen werd in de strips, maar het werkt niet echt. Enkele nummers zijn wel leuk, maar dan vooral omdat ik die nummers wel goed vind. Maar nooit toepasselijk qua timing en zeker niet sfeervol voor de film.

Samengevat heeft deze film wel z'n leuke momenten, maar telkens komt Snyder achter de hoek piepen met de boodschap 'wat denk je hiervan?' om dan het niveau terug omlaag te trekken. Slecht verhaal, veel te lang en onsamenhangend. Ik zou bijna denken dat dit gewoon een slechte strip is, maar het zal wel aan de verfilming liggen...

Op de grens van kunst en kitch, maar wat is het mooi om naar te kijken! De uitvoering lijkt op een comic en dat is het ook in oorsprong. Volgens mij is de comic dan weer in de grond gebaseerd op het lied van Bob Dylan: "All along the Watchtower" als ik de lyrics zo lees. Goede (Jimi Hendrix!) en passende 'foute' muziek eronder geplakt. Acteren is m.i. bewust vlak gehouden, zonder veel emotie, in de lijn van het serieuze zwartkomische verhaal, zoals in meer comic verfilmingen het geval is.
Ik vond het geheel humor hebben en de sfeer vond ik ook prima, een vrij rustige verteltrant en alles met een bepaalde luchtigheid gebracht. Het verhaal loopt wel up tempo door, geen tijd voor pauzes.
Qua gedachtes vond ik het verhaal op de film Happiness lijken (serieus, wrang, zwarte humor). De invulling en uitvoering is echter volkomen anders.

De American Dream wordt doorlopend op de hak genomen, of eigenlijk het mislukken ervan. Een dreigende kernoorlog, de verhouding Rusland-Amerika in de jaren '80, de ruimte wedloop, (verhinderen van) zoeken naar andere vormen van energie (op Antartica), ziekte, geweld in de samenleving, sociale misstanden, falende politiek, ongezonde man-vrouwverhouding, seksuele onvrede, de rol van media en massa hysterie.
En daarbij de vraag wie of wat God is, in de vorm van een helderwetend en niet of nauwelijks ingrijpend hemelsblauw wezen, Dr. Manhattan genaamd oftewel Jon.
Hij is degene die men de schuld kan geven van alle nare zaken, hij wordt steeds als oorzaak van elk detail van ellende in de wereld genoemd.

Terloops is er het verhaal over een vrouw die eindelijk te weten komt wie haar vader is en hoe het tussen haar vader en moeder zat. Ook psychologisch zit er dus uitdaging in het verhaal. En wil je het niet psychologisch zien dan kun je het spiritueel (of religieus) vertalen. Of omgekeerd, het past allemaal.

Leuk detail: als men zich uitkleedde zat onder het menselijk velletje nog een superheldenpak en dan daaronder weer het vel voor de benodigde echte naaktheid. Sowieso veel gespeel met maskers en vermommingen.
Verder veel rake one-liners door een voice-over geponeerd.

"and then our fingers touched" als in Leonardo da Vinci's schildering in de Sixtijnse Kapel
Hoe romantsch!

Watchmen is visueel schitterend en kent enkele zeer hoogstaande scène's. De intro, onder begeleiding van meneer Dylan, is ronduit fenomenaal. Maar het verhaal was voor mij iets té, en daar bedoel ik vooral teveel informatie mee, niet over the top of zo. Ik ken de gehele strip niet, ben niet een comic liefhebber, dus stapte er blanco in. Wellicht dat het handig is het nog een tweede keer te bekijken, al staat de speelduur wat dat betreft wat tegen.

Ik vond Rorschach echt een geweldig karakter, zeer goed vertolkt ook door Jackie Earle Haley.

" I'm not locked in here with you you're locked in here with me!"

3,5*

Onderhoudende verfilming van een comicbook met duistere en deprimerende trekjes. De mensheid is in 1985 na 20 jaren Nixon aanbelandt in een omslagperiode, een aantal interessante personages wordt geïntroduceerd zoals Dr. Manhattan een depressieve blauwe misantroop met superkrachten en Rorschach een watchman vol wrok. Het sfeertje en de actiescènes vind ik sterk maar vooral de seksscène is ronduit beroerd. Op de klanken van Leonard Cohens 'Halleluja' bedrijft de mooie Laurie de liefde met Dan. Al met al toch een aardige filmervaring.

Een duistere, visueel prachtige, maar veel te lange superheldenfilm.

Ik had zin in Watchmen, maar ik wist niet dat de film zo lang zou duren. Het begint allemaal erg mooi en boeiend, maar zakt daarna naar saai en ingewikkeld. De ene scène wordt onderbroken, er volgt een andere en de vorige begint dan verder. Het verhaal bevat net zoals booyo al vermeld heeft, te veel informatie. De clichés komen ook nog eens langs. Een kleine 2,5*