menu

Streets of Fire (1984)

mijn stem
3,16 (187)
187 stemmen

Verenigde Staten
Actie / Misdaad
93 minuten

geregisseerd door Walter Hill
met Michael Paré, Diane Lane en Willem Dafoe

Een rock-'n-roll zangeres is ontvoerd door een motorbende. Wanneer haar ex-vriend, een gun for hire, terugkeert, ontdekt hij dat ze vermist is. Hij trekt erop uit om haar te redden.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=0O3SkSpIzMc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Iron Maiden
2,5
cinemanukerke schreef:
Mocht U zich afvragen hoe het was om de adolescentie te beleven in de computerarme jaren 80 (MS DOS iemand ?) hier dan een paar momenten : ik zag het jonge onbekende groepje The Simple Minds op een festivalweide in Torhout, de slogan 'weg met die bommen, godverdomme' was overal te horen en de beeldschone maar onbereikbare buurvrouw dook voor het eerst op. Maar het allerbelangrijkste feit was wel dat ik gedurende mijn studieperiode een introductie kreeg in actie films dankzij de professor Walter Hill. Deze filmmaker was een bescheiden vakman en regisseerde gedurende die periode 4 steengoede actiefilms. Allen onderschat, op een hoopje gegooid als banaal maar niemand zag dat Hill actie tot kunst maakte. Het zijn rechtlijnige, soms brutale actiefilms waarin de held zich al schietend een weg baant in het verhaal op zoek naar wraak. Vrouwen spelen vaak een secundaire rol. Studeren kreeg plots een andere betekenis. Mijn leerstof bestond uit : 48 hrs (tandem Nolte/Murphy zorgt voor humor – de scene in de redneck bar is een klassieker !), Extreme prejudice (arm der wet tegen de code van huurlingen met een spectaculaire shoot out finale) en Red heat (tandem Swarzenegger/Belushi - koude oorlog als achtergrond met onsterfelijke dialogen als I'm parked in the red zone, no offense ! ). Maar onze favoriete Walter Hill film is wel Streets of fire. Zet uw schrap voor een volle 93 minuten adrenalinestoot. Deze prachtige gestileerde film bezit één van de meest opwindende openers in de filmgeschiedenis – die stuwende muziek, die felle neonkleuren, die flitsende montage, die beelden … alles zit juist om aan het scherm gekluisterd te worden. Dan komt de held. De harde bolster met zachte pit. Zo wilden wij door de jaren ’80 gaan. Zelfs al was het in een jeansvest zonder mouwen met een embleem van de rockgroep Kiss op de borstzak genaaid. Een held naar ons hart : Een zwijgzame vreemdeling met een gebroken hart, een banneling van de maatschappij. Je voelt dat Hill geboren had moeten worden in het wilde westen want het is niet moeilijk om parallel te trekken met de gunfighter. Zijn western The long riders was trouwens zijn chef d'oeuvre, zijn meest artistieke film en bevat een ongelooflijk slow motion shoot out die onze adem telkens doet stokken van spanning. SOF kreeg weinig aandacht bij de release. Het was inderdaad een ietwat ongewoon project – zoals het op de generiek te lezen is : een ode aan de rock and roll. Iedereen verwachte blijkbaar een nieuwe Footloose (een romantisch niemendalletje met popsongs en dans – het kwam een tweetal maand eerder uit en natuurlijk de hype van het moment) maar Hill maakt er zijn eigen (actie)film van. Opnieuw een buddy structuur (de kibbelende Michael Paré en voor deze ene keer een vrouwelijke gezel Amy Madigan), het cynisme van de personages, het morele dilemma van de held (geld of liefde), een score van zijn compaan Ry Cooder en een zoals steeds uiterst verzorgde fotografie. De film was dan ook zijn tijd ver vooruit. Hill gebruikte de video clip esthetiek (Noteer, beste filmliefhebbers, MTV stond nog in zijn kinderschoenen) zoals de scene ergens in het midden van de film met de song Sorcerer. Een universum dat sterke gelijkenissen met de jaren '50 (kledij, décor zoals diners, auto's) vertoonde gecombineerd met de eighties rock van Stevie Nicks en Jim Steinmann (hij schreef én produceerde ook de hit a total eclips of the heart van bonnie tyler dat jarenlang de bom op onze lokale scoutsfuifen was) zorgde voor verwarring. Was dit nu een actiefilm of een musical ? Hill is van alle markten thuis (producer en screenwriter van Alien en Aliens - zie nr 88) en ook op zijn palmares prijken er uiteenlopende genres (van de comedie brewster millions tot het ingetogen drama Crossroads) maar in de jaren '90 verwaterde zijn carrière (met als dieptepunt undisputed waar hij werd ontslagen). In de jaren 2000 maakte hij een comeback met - de circel is rond - de western (de schitterende tv serie deadwood en tv film broken trail). Hij kreeg zelfs opnieuw een actiefilm op poten bullet to the head. Maar daarna was het weer een film die straight to video werd gedropt. Ook SOF flopte aan de box office. De film heeft natuurlijk zijn zwaktes nl de brave actie (men wilde een PG notering en er valt geen enkele dode) wat de geloofwaardigheid doet verzwakken en het mager verhaaltje (comic book allures – Hill is altijd een fan geweest van stripverhalen). Maar het einde is puur goud : de held krijgt niet het meisje, meer nog hij keert de schone deerne zijn rug toe en gaat nieuwe horizonnen verkennen. We hadden het al gezegd : een held naar ons hart. Eind goed al goed want Mr Hill kreeg dan toch nog waardering dankzij het festival van Gent die tijdens de editie van 2007 een lifetime achievement award als bekroning uitreikte. En de jaren 80 ? Het was zoals de song in de generiek : nowhere fast.

uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 72 : Streets of fire


Is je boek ergens te kopen? Je hebt een fijne manier van schrijven.

avatar van Basto
5,0
Elke kijkbeurt ontdek ik dat de film nog beter is dan ik al dacht. De film is echt enorm sterk gemonteerd met extreem veel shots voor 1984. Film voelt enorm modern aan. Tijdloos!

Briljant gefotografeerd .

avatar van de grunt
4,0
Staaltje Artwork ?

avatar van de grunt
4,0
Toen al een Beauty en daarna gerijpt als goede wijn.

avatar van Bob Gray
4,0
Heerlijke film zeg. Ik zat er gelijk in met die fantastische 80's soundtrack en de film blijft met een rotvaart doordenderen. Lang niet alles is goed, maar de film heeft zoveel charme dat bij mij al het positieve overheerst.

Ben een groot fan aan het worden van Walter Hill.


avatar van scorsese
4,0
Goeie film waarin een zangeres wordt ontvoerd door een motorbende. Het verhaal is wat aan de simpele kant, maar dit wordt goedgemaakt door de vlotte en hier en daar stijlvolle montage. Een mooie aankleding (een soort mix van de jaren '50 en jaren '80). Stoere personages en stoere muziek. Willem Dafoe doet het leuk als de bad-guy. Een nipte 4.0 sterren vanwege het begin- en eindnummer.

avatar van Basto
5,0
Dit is toch echt een onontdekte parel uit de jaren 80. Walter Hill’s Magnum Opus. Het talent dat hier bij betrokken was is waanzinnig. Dat zie (en hoor) je er ook ruimschoots vanaf.

Echt zo goed, dit. Aanrader!

avatar van de grunt
4,0
Basto schreef:
Walter Hill’s Magnum Opus.


The Driver (1978)

net als altijd benieuwd wanneer hij ooit te koop zal zijn op blu ray of het de zelfde kwaliteit zal zijn als de dvd? zeer goede film goede muziek goede actie met de verliefde of zal zegen de bodyguard van de zangeres wanner ze ontvoert word door de leider van de motorbende. goede kast met goede acteurs Diana lane de zangeres als Ellen Aim Michael pare als de bodyguard tommy and the leider van de motorbende Raven shaddock

avatar van Quentin
3,5
blackwolves schreef:
net als altijd benieuwd wanneer hij ooit te koop zal zijn op blu ray of het de zelfde kwaliteit zal zijn als de dvd?

Er zijn al verschillende prima blu-rays hoor, zoals de Duitse.

avatar van Basto
5,0
blackwolves schreef:
net als altijd benieuwd wanneer hij ooit te koop zal zijn op blu ray of het de zelfde kwaliteit zal zijn als de dvd? zeer goede film goede muziek goede actie met de verliefde of zal zegen de bodyguard van de zangeres wanner ze ontvoert word door de leider van de motorbende. goede kast met goede acteurs Diana lane de zangeres als Ellen Aim Michael pare als de bodyguard tommy and the leider van de motorbende Raven shaddock


Parre is niet haar bodyguard, maar haar ex, die toevallig even terug in de stad is. Er is idd een prima blu-ray van uit. Voor een fijn prijsje.

Straßen in Flammen [Blu-ray]: Amazon.de: Michael Pare, Diane Lane, Rick Moranis, Amy Madigan, Willem Dafoe, Kristopher van Varenberg, Richard Lawson, Bill Paxton, Walter Hill: DVD & Blu-ray

Ik hoop vurig op een 4k UHD, want hij is echt prachtig geschoten.

avatar van TronMan
4,0
Fraai muzikaal sprookje met een fijne soundtrack.Door de 'aankleding' heb je soms geen idee in welk jaar dit zich afspeelt. Heb de film ook lang op video gehad destijds getaped van de Duitse tv. En Diane Lane.. al na Rumble Fish vergeet je haar nooit meer.

avatar van Basto
5,0
And again 5*!

avatar van mrklm
3,5
Bijzonder fraai camerawerk van Andrew Laszlo maakt vooral de actiescènes in het eerste uur van deze vermakelijke pulpthriller een lust voor het oog. Met felle primaire en secundaire kleuren flitst het verhaal aan je voorbij, terwijl Willem Dafoe - in één van zijn eerste filmrollen - een memorabele schurkenrol neerzet als de leider van een motorbende die een concert verstoren en rockzangeres Ellen Aim [Diane Lane] ontvoert. Ellens manager en vriendje Billy Fish [Rick Moranis] doet een beroep op Tom Cody [Michael Paré], een huurling en tevens Ellens ex-vriendje. Maar Tom doet niets voor niets en ziet zich bovendien opgezadeld met McCoy [Amy Madigan], een eigenzinnige jongedame die niet met zich laat spotten. Het is jammer dat de stijl in het laatste kwart wat wegzakt en dat de film uitgaat als een nachtkaars, maar dit is grotendeels scherp gemonteerd, prachtig vormgegeven en regisseur Walter Hill zorgt ervoor dat het acteerwerk van zijn cast aansluit bij de luchtige toon van deze amusante actiethriller. Let op Bill Paxton als een barman met iets teveel praatjes!

avatar van Left4Dead
3,0
Ik heb er al heel wat gezien van Hill, ik moet zeggen dat hij nogal varieert in zijn werken qua kwaliteit.
Knap is altijd dat de gast toch veel bekenden weet te strikken voor zijn werken, nu ook weer.
Veel bekende muzikanten die hun inbreng hebben en aardige acteurs van die tijd vullen het witte doek. Tot zover goed natuurlijk.

Maar zoals wel vaker gebeurt bij Hill, niet alles is goed te noemen. Bijvoorbeeld het script, wat een gedrocht in deze film. Samen met een aantal hun acteerwerk is dat bijna een ramp te noemen. Paré is een ramp in de hoofdrol, zo kunnen we nog wat namen noemen die echt nog eens les in acteren hadden kunnen gebruiken destijds.

Eye candy in de vorm van een hele jonge Lane, god wat is dat toch een mooie meid en vrouw door de jaren. Niet goed maar ook niet slecht en je ziet dat het witte doek een roeping voor haar is.
Leuke shots en vele cameo's maken veel goed, want van het verhaal moet je het ook niet hebben.

Old skool, aardig maar ik heb echt betere gezien van Hill.
Regelmatig vond ik het een aftreksel van The Warriors, die veel beter was. Ry Cooder voor de soundtrack, dan moet je wel van de Bleus en Honky Tonk houden (helaas doe ik dat niet). Ook aardig wat nummers die Lane playbackte deden me denken aan Ellen Foley/Meat Loaf.

Verder dan 3** kom ik echt niet, ondanks vele leuke momenten en de vele grote namen die hebben meegedaan aan dit werk.

avatar van Basto
5,0
Left4Dead schreef:
Ook aardig wat nummers die Lane playbackte deden me denken aan Ellen Foley/Meat Loaf.

Die nummers zijn dan ook geschreven door Meat Loaf’s huiscomponist Jim Steinman.

avatar van Left4Dead
3,0
Basto schreef:
(quote)

Die nummers zijn dan ook geschreven door Meat Loaf’s huiscomponist Jim Steinman.


Aha, en dan valt het kwartje. THX voor de update!

avatar van Theunissen
3,5
Deze Actie / Misdaad film (Muziek is zeker ook van toepassing, want er zit zeer veel muziek in en dat o.a. geschreven door Stevie Nicks en Jim Steinman) heb ik vroeger in de jaren 80 eens gezien en het enige wat ik me daarvan nog kan herinneren was Willem Dafoe, want die loopt in deze film namelijk rond in een zwarte PVC overall met daaronder niets aan. Het was dus hoog tijd om deze film weer eens te herzien en bovendien kijk ik graag naar pulpfilms uit de jaren 70 en 80 en dit is in wezen ook een typische B-film die zich afspeelt in de jaren 1950-60 en welke up-to-date is gebracht door een opwindende rock-score van gitarist Ry Cooder.

In dit Rock-'n-roll-achtige neo-western verhaal van bekende regisseur Walter Hill (o.a. "The Warriors (1979)", "Southern Comfort (1981)" en "48 Hrs. (1982)"), wordt zangeres Ellen Aim (Diane Lane) ontvoerd door de motorbende "The Bombers", onder leiding van Raven Shaddock (Willem Dafoe). Haar manager en tevens huidige vriend, te weten Billy Fish (Rick Moranis), stuurt "lonesome cowboy" Tom Cody (Michael Paré), die tevens haar vroegere minnaar was, achter de kidnappers aan om haar te bevrijden. Hij trekt samen met Billy Fish erop uit om haar te redden en krijgt daarbij hulp van de vrouw McCoy (Amy Madigan), die uit het leger afkomstig is.

Het eenvoudige verhaal in stripboekstijl (zag er visueel best fraai uit, hoewel ik het soms wat te donker vond) weet best te vermaken en te boeien en bevat ook de nodige "The A-Team" achtige actie (o.a. het beschieten van motorrijders, wiens motoren dan exploderen) waarbij geen doden vallen en is verder ook rijkelijk voorzien van veel Rock-'n-roll muziek en sommige van deze muziek wordt op een leuke manier vertolkt (o.a. tijdens de opening en op het einde) door de mooie Diane Lane (begeleidt door band), waarbij het gelijk opvalt dat zij het niet echt zingt. Zij Playbackt namelijk, want haar nummers werden gezongen door Laurie Sargent, wiens stem inderdaad wat wegheeft van Ellen Foley, die vroeger heeft samengewerkt met Meat Loaf.

De enige band die wel echt optreedt in deze film en dan in een bar, is de Rock-'n-roll band "The Blasters", die op een geweldige manier begeleidt werden door sexy danseres Marine Jahan (volledig in het zwart) en die tijdens het dansen ook een paar keren haar borstjes laat zien (zitten dan wel nog achter een visnet-achtig shirt) aan het publiek en die dan juichen. Het bekendste nummer wat te horen is in deze film is overigens "I Can Dream About You" (stond destijds vrij hoog in de Top 40) van Dan Hartman en dit nummer werd op leuke wijze uitgevoerd door de fictieve band "The Sorels", bestaande uit vier donkere jongens, die ook een rolletje hebben in het verhaal.

Het verhaal draait eigenlijk vooral om een handjevol iconische persoonlijkheden die het leuk deden, te weten hoofdrolspeler Michael Paré als de stoere en dappere Tom Cody die rondloopt in een trenchcoat, Amy Madigan als de bierdrinkende en stoer pratende McCoy die ook haar mannetje staat, Rick Moranis als de bebrilde en netjes geklede manager Rick Moranis, Diane Lane (die destijds 18/19 jaar was) als zangeres Ellen Aim en Willem Dafoe als de haaien-mondige gek Raven Shaddock, die de slechtste bende in de stad leidt en die dus o.a. rondloopt in een in zwarte PVC overall. Op het einde vechten (wat wel zeer voorspelbaar was) hij en Michael Paré tegen elkaar met o.a. hamers.

Verder is het leuk dat Bill Paxton (helaas te vroeg gestorven) een rolletje heeft als barman Clyde en ook is het leuk dat Deborah Van Valkenburgh (speelde namelijk ook mee in "The Warriors (1979)" een rol heeft in deze film als Reva Cody, oftewel de zus van Tom Cody die werkt in een restaurant. En verder zien we ook nog de kleine piepende maar sexy Elizabeth Daily als Baby Doll (een flut rol overigens) en muzikant en acteur Lee Ving in de rol van Greer, die deel uitmaakt van de motorbende "The Bombers".

Hoewel deze Actie / Misdaad film inmiddels wat gedateerd is, is het zeker nog een leuke film om naar te kijken (duurt ook maar 90 minuten) en zeker vanwege de vele Rock-'n-roll muziek die zeer leuk en mooi wordt weergegeven en daarom krijgt hij ook 0,5* hoger dan ik eigenlijk wilde geven.

4,0
geplaatst:
goeie muziek, nice wheels, aangename film

4,5
geplaatst:
Streets of Fire is een actiefilm met een 50's/60's look met veel 80's popmuziek, een westernheld en een sprookjesachtige verhaallijn. Popzangeres Ellen Aim(Diane Lane) wordt ontvoerd door een bikergang The Bombers onder leiding van Raven Shaddock(Wilem Dafoe). Haar nerdy boyfriend/ manager Billy Fish( Rick Moranis) huurt Ellen's ex-vriend Tom Cody(Michael Pare) in om haar terug te halen. Regisseur Walter Hill heeft een meesterwerk afgeleverd maar zoals wel vaker bij meesterwerken slaan ze niet altijd direct aan en daarom is het destijds ook een flop aan de boxoffice geworden. Alles klopt aan de film. De 50's/60's look, de grimmige uitziende duistere locaties, de 80's popmuziek, het simpele doch spannende verhaal en de geweldige cast. Diane Lane schittert als popicoon Ellen Aim ,ook al heeft ze geen noot gezongen komt ze toch over als een geloofwaardige podiumartieste. Willem Dafoe is meesterlijk als de creepy Raven Shaddock en Amy Madigan is de ultimate trailertrash tomboy. Michael Pare is ook fantastisch gecast als de lonesome cowboy die de princess of Pop moet redden. In de 80's was hij met zijn boy next door uitstraling de average Joe Action Hero te midden van de opgepompte testosteronhelden als Schwarzenegger en Stallone. Helaas verdween hij eind jaren 80 naar de achtergrond omdat de grote rollen in het actiegenre steeds aan zijn neus voorbij gingen. Hij had destijds perfect geweest om striphelden Lucky Luke of Blueberry te spelen. Kortom Streets of Fire is een geweldige film die nooit verveeld.

avatar van McSavah
4,0
geplaatst:
Die momenten met muziek en elliptische montage zijn echt fantastisch. Sowieso onderscheidt de film zich door de heerlijke soundtrack en in mindere mate de editing. Verder ook mooi geschoten en het zwakke acteerwerk en de foute dialogen maken het alleen maar leuker. Ondanks de muziek ook ergens wel een Carpenter sfeertje. Plot is behoorlijk uitgekleed en had meer mee kunnen worden gedaan maar verder fijn hoor.

avatar van cinemanukerke
4,0
geplaatst:
Een plechtig moment : gisteren voor de eerste keer op blu ray gezien. De Engelse uitgave (Second sight). Deze schitterende film in al zijn glorie kunnen zien en horen. Zoals reeds McSavah en Basto terecht opmerkten, is de montage opmerkelijk en zelfs vooruitstrevend voor een film van 1984. Niet alleen snel maar ook reeds shots van een volgende scene laten overlappen met shots van de huidige scene. Er kwamen dan ook 4 monteurs aan te pas, allen in het begin van hun carrière waardoor misschien die frisse aanpak te verklaren valt. Michael Ripps, Michael Tronick (ook als musical editor in films als Xanadu en All that jazz maar ook als music editor in films als Predator en 48 hrs), Freeman A Davis (de huismonteur van Hill, bijna al zijn films) en James Coblentz (die nu alleen nog tv werk doet). Zeer veel gemeen met de begindagen van MTV. Het was een heerlijk weerzien van mijn favoriete nr 72

Gast
geplaatst: vandaag om 13:48 uur

geplaatst: vandaag om 13:48 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.