menu

Streets of Fire (1984)

mijn stem
3,15 (168)
168 stemmen

Verenigde Staten
Actie
93 minuten

geregisseerd door Walter Hill
met Michael Paré, Diane Lane en Willem Dafoe

Een rock&roll zangeres is ontvoerd door een motorbende. Wanneer haar ex-vriend, een gun for hire, terugkeert, ontdekt hij dat ze vermist is. Hij trekt erop uit om haar te redden.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=0O3SkSpIzMc

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Iron Maiden
2,5
cinemanukerke schreef:
Mocht U zich afvragen hoe het was om de adolescentie te beleven in de computerarme jaren 80 (MS DOS iemand ?) hier dan een paar momenten : ik zag het jonge onbekende groepje The Simple Minds op een festivalweide in Torhout, de slogan 'weg met die bommen, godverdomme' was overal te horen en de beeldschone maar onbereikbare buurvrouw dook voor het eerst op. Maar het allerbelangrijkste feit was wel dat ik gedurende mijn studieperiode een introductie kreeg in actie films dankzij de professor Walter Hill. Deze filmmaker was een bescheiden vakman en regisseerde gedurende die periode 4 steengoede actiefilms. Allen onderschat, op een hoopje gegooid als banaal maar niemand zag dat Hill actie tot kunst maakte. Het zijn rechtlijnige, soms brutale actiefilms waarin de held zich al schietend een weg baant in het verhaal op zoek naar wraak. Vrouwen spelen vaak een secundaire rol. Studeren kreeg plots een andere betekenis. Mijn leerstof bestond uit : 48 hrs (tandem Nolte/Murphy zorgt voor humor – de scene in de redneck bar is een klassieker !), Extreme prejudice (arm der wet tegen de code van huurlingen met een spectaculaire shoot out finale) en Red heat (tandem Swarzenegger/Belushi - koude oorlog als achtergrond met onsterfelijke dialogen als I'm parked in the red zone, no offense ! ). Maar onze favoriete Walter Hill film is wel Streets of fire. Zet uw schrap voor een volle 93 minuten adrenalinestoot. Deze prachtige gestileerde film bezit één van de meest opwindende openers in de filmgeschiedenis – die stuwende muziek, die felle neonkleuren, die flitsende montage, die beelden … alles zit juist om aan het scherm gekluisterd te worden. Dan komt de held. De harde bolster met zachte pit. Zo wilden wij door de jaren ’80 gaan. Zelfs al was het in een jeansvest zonder mouwen met een embleem van de rockgroep Kiss op de borstzak genaaid. Een held naar ons hart : Een zwijgzame vreemdeling met een gebroken hart, een banneling van de maatschappij. Je voelt dat Hill geboren had moeten worden in het wilde westen want het is niet moeilijk om parallel te trekken met de gunfighter. Zijn western The long riders was trouwens zijn chef d'oeuvre, zijn meest artistieke film en bevat een ongelooflijk slow motion shoot out die onze adem telkens doet stokken van spanning. SOF kreeg weinig aandacht bij de release. Het was inderdaad een ietwat ongewoon project – zoals het op de generiek te lezen is : een ode aan de rock and roll. Iedereen verwachte blijkbaar een nieuwe Footloose (een romantisch niemendalletje met popsongs en dans – het kwam een tweetal maand eerder uit en natuurlijk de hype van het moment) maar Hill maakt er zijn eigen (actie)film van. Opnieuw een buddy structuur (de kibbelende Michael Paré en voor deze ene keer een vrouwelijke gezel Amy Madigan), het cynisme van de personages, het morele dilemma van de held (geld of liefde), een score van zijn compaan Ry Cooder en een zoals steeds uiterst verzorgde fotografie. De film was dan ook zijn tijd ver vooruit. Hill gebruikte de video clip esthetiek (Noteer, beste filmliefhebbers, MTV stond nog in zijn kinderschoenen) zoals de scene ergens in het midden van de film met de song Sorcerer. Een universum dat sterke gelijkenissen met de jaren '50 (kledij, décor zoals diners, auto's) vertoonde gecombineerd met de eighties rock van Stevie Nicks en Jim Steinmann (hij schreef én produceerde ook de hit a total eclips of the heart van bonnie tyler dat jarenlang de bom op onze lokale scoutsfuifen was) zorgde voor verwarring. Was dit nu een actiefilm of een musical ? Hill is van alle markten thuis (producer en screenwriter van Alien en Aliens - zie nr 88) en ook op zijn palmares prijken er uiteenlopende genres (van de comedie brewster millions tot het ingetogen drama Crossroads) maar in de jaren '90 verwaterde zijn carrière (met als dieptepunt undisputed waar hij werd ontslagen). In de jaren 2000 maakte hij een comeback met - de circel is rond - de western (de schitterende tv serie deadwood en tv film broken trail). Hij kreeg zelfs opnieuw een actiefilm op poten bullet to the head. Maar daarna was het weer een film die straight to video werd gedropt. Ook SOF flopte aan de box office. De film heeft natuurlijk zijn zwaktes nl de brave actie (men wilde een PG notering en er valt geen enkele dode) wat de geloofwaardigheid doet verzwakken en het mager verhaaltje (comic book allures – Hill is altijd een fan geweest van stripverhalen). Maar het einde is puur goud : de held krijgt niet het meisje, meer nog hij keert de schone deerne zijn rug toe en gaat nieuwe horizonnen verkennen. We hadden het al gezegd : een held naar ons hart. Eind goed al goed want Mr Hill kreeg dan toch nog waardering dankzij het festival van Gent die tijdens de editie van 2007 een lifetime achievement award als bekroning uitreikte. En de jaren 80 ? Het was zoals de song in de generiek : nowhere fast.

uittreksel uit mijn boek 'mijn 100 favoriete films' met op nr 72 : Streets of fire


Is je boek ergens te kopen? Je hebt een fijne manier van schrijven.

avatar van Basto
5,0
Elke kijkbeurt ontdek ik dat de film nog beter is dan ik al dacht. De film is echt enorm sterk gemonteerd met extreem veel shots voor 1984. Film voelt enorm modern aan. Tijdloos!

Briljant gefotografeerd .

avatar van de grunt
4,0
Staaltje Artwork

avatar van de grunt
4,0
Toen al een Beauty en daarna gerijpt als goede wijn.

avatar van Bob Gray
4,0
Heerlijke film zeg. Ik zat er gelijk in met die fantastische 80's soundtrack en de film blijft met een rotvaart doordenderen. Lang niet alles is goed, maar de film heeft zoveel charme dat bij mij al het positieve overheerst.

Ben een groot fan aan het worden van Walter Hill.


avatar van scorsese
4,0
Goeie film waarin een zangeres wordt ontvoerd door een motorbende. Het verhaal is wat aan de simpele kant, maar dit wordt goedgemaakt door de vlotte en hier en daar stijlvolle montage. Een mooie aankleding (een soort mix van de jaren '50 en jaren '80). Stoere personages en stoere muziek. Willem Dafoe doet het leuk als de bad-guy. Een nipte 4.0 sterren vanwege het begin- en eindnummer.

avatar van Basto
5,0
Dit is toch echt een onontdekte parel uit de jaren 80. Walter Hill’s Magnum Opus. Het talent dat hier bij betrokken was is waanzinnig. Dat zie (en hoor) je er ook ruimschoots vanaf.

Echt zo goed, dit. Aanrader!

avatar van de grunt
4,0
Basto schreef:
Walter Hill’s Magnum Opus.


The Driver (1978)

Gast
geplaatst: vandaag om 18:45 uur

geplaatst: vandaag om 18:45 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.