Jacob's Ladder (1990)

Voor mij bijzonder tegenvallend. Wil niet zeggen dat ik het een hele slechte film vond, maar na alle verhalen die ik ervan gehoord had, lang niet wat ik verwacht had! zag wel dat de film kwalitatief sterk was en tot de klasiekers zou kunnen behoren maar gewoon niet mijn soort film. Bij de start van de film trein met al die demonen had ik er nog wel een goed gevoel over en verheugde ik me op veel creepyness en onderhuidse spanning.Ik vond de film echter meer lijken op een drama film van een man die zijn leven los moest laten met een vleugje horror dan echt een ''enge'' of verontrustende film. een goed voorbeeld van een film die dit onlangs wel bij mij wist te doen was de film Martyrs. Het idee achter deze film was wel heel mooi, maar het bracht niet de soort spanning die ik verwacht had. In mijn ogen nog steeds een redelijke film, maar enigszins overgewaardeerd. 3,0

Film die voor mij totaal onbekend was. Ik had van tevoren wel gezien dat de beoordelingen hoog waren, maar verder blanco de film in.

Ik moet zeggen, ik heb een heel aardige film gezien. De film houdt alles een beetje wazig en dat is juist de bedoeling. Uiteindelijk is de ontknoping wel een beetje voorspelbaar voor mij, ik dacht al na een kwartiertje dat hij al dood was, maar het doet niet veel af aan de entertainment waarde.

Een scene die voor mij echt niet nodig was, en er echt niet uit zag, was de scene op de dansvloer dat zijn meisje half wordt verkracht en dan vermoord door een soort van alien/demoon. Hele zwakke scene in een toch wel erg sterke film, met een sterk, uniek verhaal.

7,3/10
3,5*

Behoorlijk sfeervolle film, die veel spannende momenten kent, maar soms ook een beetje ontaard in een rare mix van dromen/hallucinaties en de werkelijkheid. Iets wat soms ook een beetje vaag blijft.
De onderhuidse spanning was lekker de hele film aanwezig en ook blijf je tot aan het einde nieuwsgierig naar de afloop. Dan loopt het helaas toch met een sisser af, Jacob overlijdt namelijk al in Vietnam. Moet ik nu interpreteren dat hij op zijn sterfbed een gigantisch lange droom van hier tot Tokyo of zo heeft gehad? Of is het een terugblik op zijn leven, iets wat ik me niet voor kan stellen aangezien hij met Jezebel en andere veteranen nog over het effect van zijn uitzending in Vietnam heeft gehad. Dus het kan sowieso niet een terugblik of echt gebeurd zijn, aangezien Jacob de Vietnam oorlog nooit heeft overleefd Vond het zelf nogal vaag, moet alles nog even goed op me in laten werken en er een nachtje goed over slapen.

Hou het nu in ieder geval nog op een ruime 3,5*
Heb me er prima mee vermaakt, alleen de film laat me (bij de 1e kijkbeurt, dat wel) met nog teveel vragen zitten.

Robbins kende ik voorheen alleen maar van dé film van hem. Hij speelt een goede rol en zet hem heel overtuigend neer. Ik had een neerwaartse spiraal verwacht waarin het uiteindelijk helemaal misgaat (een soort Repulsion). Echter werd het iets heel anders en dat vond ik wel jammer. Ik vond dit iets te makkelijk en minder indrukwekkend. Het was een leuk verhaal en een interessant concept, maar daar wordt maar een deel van waargemaakt. Het voelde gewoon niet als een echte topper. Ik vind het ook moeilijk om goed commentaar te leveren, omdat het een degelijke film is die niks fout doet.

Het gevoel bepaald, zal ik maar zeggen

3,5*

Aardige bad trip met een aantal beklemmende, duistere scènes die eruit springen, met name in de metro en in het ziekenhuis. Echt briljant vond ik het echter niet. Het mysterie werd aanvankelijk goed opgebouwt. Ik leefde mee met Jacob en werd nieuwsgierig naar welke kant het verhaal in zou gaan. Helaas werd het verhaal in plaats van steeds intrigerender juist steeds minder interessant. Telken als er een nieuw tipje van de sluier opgelicht werd ging het weer net om iets wat me niet aanstond. Eerlijk gezegd vond ik dat Vietnam-gedoe niet zo passen in dit verhaal. Ik weet wel waarom het er inzit en zie dat het een relevant onderdeel is van et plot, maar het voelde teveel als telkens een onderbreking.

Maar boven alles vond ik het einde vreselijk. Dat er een verklaring komt voor alle waanzin vind ik nog niet zo erg, maar de uiteindelijke verklaring van Jacob's Ladder haalt de complete mystiek voor me uit de film, door de manier waarop het gebracht wordt. Die chiropractor die ineens doodleuk het hele verhaal begint uit te leggen, op een vrij kleurloze wijze (het scheelt nog dat Aiello een goede acteur) en dat ook nog eens op een te vroeg moment in de film haalt de interesse weg. Een aanvankelijk zo op mystiek en sfeer steunende film als deze vraagt om iets beeldenders dan de huidige ontknoping.

Wat overblijft is een onderhoudende film met goede acteerprestaties en enkele spannende en inventieve momenten. Ik denk echter dat er regisseurs zijn die er meer uit hadden kunnen halen.
3*

Sprakeloos.

Denk dat ik deze film nog eens moet kijken, om alle scenes in de juiste tijdslijn te plaatsen. Nu viel na enig leeswerk de film op zijn plek. Intrigerend.

Een geweldige acteerprestatie van Tim Robbins en een geweldige stijl van filmen. Donker en bekruipend. Vond het een prima stijl; drama, thriller en soms horror. Dit laatste liet je juist de denkwereld van Jakob Singer mee beleven.

Nu stemmen. Lastig. Ik ga voor 4*

Zeker een ijzersterke film. Alles begint al goed met die Vietnamoorlog en met die doodenge scene in die metrostation met Jacob Singer, die ook schitterend is neergezet door Robbins. De film heeft een varierende selectie aan genres en weet je altijd tot misleiding te brengen. Soms doet de film ook denken aan een horrorfilm en blijft ook erg huiveringwekkend. Eigenlijk ook al alleen om het idee, en er word ook van alles uit de kast getrokken: visioenen van demonen en ook nog een reptiel achtig monster die een meisje aanrand in de disco. Je zou haast denken dat dit allemaal visioenen zijn van een oorlogsveteraan, en daar draait de film ook eigenlijk om (?) Maar alles veranderd meteen aan het einde. Zelden zo'n onverwachts einde gezien.

Jacob's Ladder was wat mij betreft zeer geslaagd en weet je steeds op het verkeerde pad ze brengen.

4,0*

Meesterlijk. Ik vond Jacob op een of andere manier ook echt een Jacob. Het is een waanzinnige thriller die je geen rust geeft en hier en daar zitten er zelfs wat grappige momenten tussen zoals (''wie heeft je portomonnee gestolen?'' ''De kerstman''), de zwarte vrouwen op straat die The Postman aan het zingen zijn en in het café wanneer Jacob's vriend plotseling wild wordt (je ziet die mensen bij het biljart nog even raar kijken). Verder laat het je niet los en de spanning is eigenlijk continu voelbaar. De flashbacks van Vietnam (Thailand) en zijn zoontje zijn er ook steeds erg verassend ingestopt en het zorgt voor een aparte mix van gebeurtenissen. De locaties zijn sfeervol en de montage is af en toe lekker strak.
Wanneer Jacob een boek pakte kwam er nog even een shot van twee hamsters tussendoor, eigenlijk doet dat er niet toe maar je wordt je bewust van de omgeving waar de beste man in leeft. En als Jacob op een brandcard door het ziekenhuis wordt voortgereden komt er een shot van achter op de grond en je krijgt door die rollende wieltjes toch een beklemmender gevoel. Wanneer Jacob op een rolstoel wordt voortgereden en door twee klapdeuren naar buiten gaat wordt er nog even gezegd: ''let op je tenen''. Toen Jacob zijn brilletje liet vallen op het feest zou je verwachten dat deze kapot werd gestampt maar hij zette 'm gewoon weer op en zo is er overal over nagedacht en niets wordt zomaar even afgeraffeld. Ik vond het trouwens ook vrij verassend toen Jacob bij het bed van zijn zoontje zat en dat het plotseling bleek dat hij nóg twee zoons had... want dat was nog niet eerder verteld. Verder kwam alles kwam erg geloofwaardig over en je zou haast zeggen dat er een overschot is van boeiende scènes (Op het spoor, in het bad, op het feestje (inclusief handlezeres), in het ziekenhuis, in het steegje ... noem maar op Daarnaast dient de soundtrack puur als ondersteuning en deze is totaal niet overdreven. Het einde is perfect, je ziet het lijk van de ''echte'' Jacob nog even liggen en dan blijven we nog een aantal seconden achter in de barrack waar je nog enkele soldaten ziet lopen.
Ik heb nu eigenlijk al zin in een herziening en dat gebeurt niet vaak. Geniaal.

Ik werd er enkele weken geleden, met verbazing, op benadrukt dat ik dit écht gezien moest hebben. Kan die persoon achteraf moeilijk ongelijk geven. Lekker onbevooroordeeld erin gestapt, met geen kennis van cast noch regisseur... en dan betaald zich dat toch wel uit.

Bekende gezichten kom je uiteindelijk wel tegen, maar waar het qua verhaal, sfeer en stijl naartoe gaat blijft onzeker. Goed om te zien dat het wat dat betreft prima in mijn straatje past. Sterker nog, het is met vlagen niets minder dan briljant. Enkele scenes springen er duidelijk bovenuit, maar de algehele lijn van het verhaal en de verwarring die het veroorzaakt bij de kijker heeft voortdurend een effect.

Eigenlijk heb ik alles al genoemd in deze review dus laat ik het hier voorlopig bij

Jacob's Ladder had ik bewaard voor een lekkere donkere en vrije zaterdagavond/nacht, en afgelopen weekend was het eindelijk zo ver.

En dat is de enige juiste omstandigheid om deze film te kijken, hoewel het vanzelf donker wordt in de kamer tijdens de enorm sfeervolle opbouw van Jacob's Ladder. Sfeervolle scènes in overvloed (metro, feestje, bed, bad, etc.) Dankzij de hallucinaties heeft Adrian Lyne veel vrijheid, en daar maakt hij gretig gebruik van. Tim Robbins heeft het perfect mysterieuze en onbevattelijke hoofd om het personage van Jacob Singer te vertolken.

Jammer genoeg daalt het niveau halverwege. De sfeer blijft wel, maar is toch aardig geslonken, het verhaal verliest de meeste van zijn mysterieuze haren en volgt stapsgewijs zijn route. Jammer - jammer, nogmaals, want het eerste uur was 5*-waardig.

Ondanks het wat mindere laatste stuk zonder meer een overheerlijke film, waarbij ik moeilijk kan wachten op een herziening op een nog donker en mistiger nachtje.

Spijtig dat Adrian Lyne verder geen noemenswaardige films heeft afgeleverd. Met deze film bewijst hij toch over talent te beschikken.

Ruime 4*

'k moet wel zeggen dat het op z'n minst een opmerkelijke film is

Het was een film die zeker niet verveelde en waarvan je zeker wou kijken tot het einde om te zien hoe hij afloopt. De film deed me wel wat denken aan het recente "The Jacket".

De acteerprestatie van Tim Robbins is zeer de moeite. Voor de rest deed ook nog de piepjonge Macaulay Culkin en Pruitt Taylor Vince mee. Die laatste acteur zegt jullie misschien niet zoveel, maar hij valt wel op door z'n snel bewegende ogen. Hij doet o.a. ook mee in Identity.

Een film die de moeite was om te bekijken.

Herbekeken op BD en net als bij de eerste visie wist Jacob's Ladder me niet helemáál van m'n sokken te blazen. Het is zeker een aardige prent, met een geslaagde sombere, nachtmerrieachtige sfeer. Visueel vertaalt zich dit naar grauwe, vale beelden. Goed, maar zeker niks verbluffends in mijn ogen. Ook een beetje jammer dat aan het eind alles duidelijk wordt: het was maar een droom op Singers sterfbed. Toch een beetje flauw, vond ik.

Maar wel een knappe film, goed voor een kleine 3,5*.

Gewaagd en geslaagd.

Onverwachte opschrikmomenten met de demons deden de haartjes wel laten rechtstaan. Die nachtmerriesfeer onderscheidt deze film toch wel. Het script is zorgvuldig uitgekozen ook al heb je soms het gevoel dat de film alle kanten uitkan. Toch daalde het nivo na het eerste uur, zoals MatthijsGroot hieronder weergeeft. Gelukkig houdt het overtuigende acteerwerk van Robins en co het bij een aangenaam semiklassiekertje tussendoor.

3.5*

Uitstekende thriller met voor de verandering eens een prima scenario.Tim Robbins zet een sterke hoofdrol neer en verder zijn de bijdragen van Danny Aiello en Jason Aiexander,beide in kleine rollen leuk en goed.Beste film van regisseur Lyne.

Blijft een sterke film.

Al de derde keer dat hem gezien heb zo ongeveer, maar hij blijft eigenlijk even goed. De film toont nog weinig van z'n ouderdom wat mij betreft. Enige minpunt blijft het uiteindelijke einde (en die hele rechtzaak), wat nogal flauw is, en waar ik me ook tijdens de herziening weer aan stoorde.

Verder gewoon een erg sterke, originele film die vooral gemaakt wordt door de hallucinatie-scenes die stuk voor stuk gewoon briljant zijn. De scene in de club, de scene waarin Jacob bijna aangereden word, maar vooral die in dat ziekenhuis is echt creepy. Jammer eigenlijk dat er niet gewoon nog meer van dat soort scenes inzaten. Duidelijk ook dat veel van die scenes als inspiratiebron voor latere horrorfilms gediend hebben (ook games trouwens, zie het begin van Silent Hill 3).

Jacob's Ladder staat zoals boven mij al gezegd nog steeds als een huis en is gewoon nog steeds net zo indrukwekkend als de eerste keer dat ik hem zag. Ondanks een paar overbodige plotjes en een wat flauw einde blijft het een topper. Kleine 4,5*.

Een sterke thriller met hier en daar wat drama elementen en door de bizarre/macabere hallucinaties soms zelfs horror. Tim Robbins speelt een overtuigende hoofdrol als een door de Vietnamese oorlog getekende man. Grappig hoe men een best lange tijd het verhuld kunnen houden of alles nou in zijn hoofd afspeelt of dat hij al dood is. Het subplot rondom het gestorven zoontje Gabe (gespeeld door Macauley "Home Alone" Culkin is in de eerste instantie wel sterk. Na de conclusie blijft het nut echter een beetje in nevelen gehuld, al is het dan wel weer mooi verzonnen dat hij zogezegd zich bij zijn zoon voegt in het hiernamaals.
Verder veel bekende hoofden in bijrollen als Jason Alexander, Ving Rhames, Danny Aiello en Matt Craven. Mede door hun, soms ietwat subtiele bijdrage, is dit een best sterke prent geworden.
Gekeken omdat ik hem tegenkwam in een lijstje met de "beste jaren '90 horrorfilms", maar deze film biedt veel meer dan dat. Een degelijke film die een discutabel stuk uit de Amerikaanse Vietnam geschiedenis blootlegt.

Alleszins aardige thriller. Nou ben ik überhaupt al een enorm fan van Robbins, en ook hier stelt hij niet teleur als de getraumatiseerde Jacob Singer. Enkele psychedelische scènes zijn zowel angstaanjagend als verwarrend, maar vooral ijzersterk. Helaas worden er al enkele hints gegeven voor het einde wat grotendeels afbreuk doet aan de spanning. Ondanks dat een behoorlijke thriller.

Geweldige thriller die je wel moet volgen omdat deze wel eens in de tijd wisselt. Maar een beetje kijker heeft dat wel in de gaten. Het is echt een pronkstukje voor de regisseur en de rest van de crew, niet te vergeten de schrijver(s). We hebben ons echt met deze film goed vermaakt en de lengte is geen probleem. Onze held was waarschijnlijk zelfs blij toen hij op het einde van de film erachter kwam dat alles wat er vreemd was gegaan, bestond uit een droom waaruit hij op het einde ontwaakt. Een acht voor dit juweeltje!

In Jacob’s Ladder volgen we een veteraan van de Vietnam oorlog die wordt geplaagd door flashbacks. Langzaam wordt zijn leven een grote nachtmerrie.

Jacob’s Ladder is een spannende en meeslepende Psychologische Horror. Het is zeker geen standaard Horror, er is een flinke dosis Drama en op de hallucinaties na is het meer een Thriller. Persoonlijk vond ik het ergens jammer dat uiteindelijk het bovennatuurlijke aspect wordt losgelaten, maar de Paranoïde X-Files achtige samenzwering in het leger mag er ook zeker wezen. Het einde liet me een beetje onzeker achter, was het allemaal een doom op zijn sterfbed? Door het doorbreken van de lijn tussen werkelijkheid en nachtmerrie en het einde, vind ik dat Jacob’s Ladder wel past in het rijtje Abre Los Ojos en Inception (alleen dan zonder de SF en met Horror).

De film is degelijk opgenomen, met enkele uitschieters in positieve richting (de surrealistische nachtmerries). Maurice Jarre maakt een erg mooie soundtrack, die vooral in de dramatische momenten werkt.

Tim Robbins speelde zijn rol zeer overtuigend en draagt de film volkomen. Het verhaal had net iets beter uitgewerkt gekund in de tweede helft, maar al met al vind ik dit toch wel een erg sterke film.

Aanrader.

Weer een halve Vietnamfilm die me tegenvalt. Het zou zo een duology kunnen vormen met Full Metal Jacket, hoewel ik die wel een stukje beter vond (vooral het begin). Het begin was goed maar daarna gaat het verhaal steeds minder boeien en werd het hier en daar wat chaotisch dat ik er mijn aandacht bij verloor. Was misschien niet zo ideaal om in de namiddag verder te kijken aangezien ie zo donker gefilmd is. Misschien waag ik ooit nog een kans of ja de remake zal ik misschien wel kijken want ik las dat die er zit aan te komen dit jaar.

Het lijkt in eerste instantie of dit een typische Vietnam-film is over een Vietnam-veteraan met een ernstig oorlogstrauma en onverwerkt familieleed. Echter naarmate de film vordert breidt het verhaal zich uit en lijkt achter alles een nog ingewikkeldere en gruwelijkere zaak te liggen dan je aan het begin verwacht. De manier waarop de regisseur Adrian Lyne dit aan de hand van flashback in beeld brengt is zeer goed.Het acteerwerk is over het algemeen ook goed, en dan met name Tim Robbins. Daarnaast is er het innovatieve camerawerk wat opvalt. In sommige scènes wordt fantastische het gevoel van claustrofobie en waanzin gecreëerd. En ook al is de film in eerste essentie misschien een Vietnam-film, door het gebruik van horror- en thriller elementen is toch wel een aanrader!

Goeie film over een Vietnam-veteraan die vreemde dingen ziet. Zeker geen typische oorlogsfilm, maar meer een horror/thriller. Het plot ontvouwt zich wel erg traag. De film moet het vooral hebben van de groezelige sfeer. Vooral de nachtmerrie-achtige scenes komen mede door het prima camerawerk goed uit de verf.

Van dezelfde maker als Flashdance en Fatal Attraction, toch wel uiteenlopende films. Jacob's ladder lijkt trouwens een oudere film, wat positief bedoeld is. Het zal de combinatie zijn van acteur, regisseur en cinematografie. De cinematograaf maakte eerder al Top Gun en werkte ook mee aan Wild Things en Expendables. Zou je met deze film toch ook niet aangeven. Al is de grote troef van de film toch wel Tim Robbins. De film is een psychologische thriller met linken naar oorlog en horror. Dat de film meer is dan een goed gevonden plot, bewijst de sterke sfeer in de film en het feit dat ik de film gerust nog een keer met succes kon terugzien. De film neemt haar tijd om het plot open te vouwen en de kijker mee te nemen in de het sfeervolle relaas van het hoofdpersonage.

Jacob's Ladder is een zeer interessante film omdat het verhaal zich afspeelt op verschillende momenten die naadloos op elkaar overlopen en het plot wat geheimen bewaard tot het einde. Tim Robbins zet hier een van zijn beste prestaties neer, alhoewel de ondersteunende cast ook zeer sterk acteert.

Op de grens tussen leven en dood

Goh, alhoewel ik het gevoel heb dat er narratief iets niet klopt, wil ik er toch nog 3,5* aan geven want het blijft een solide film. Het klopt toch langs geen kanten dat hij in zijn "laatste dromen" een hele uitleg krijgt van die Michael Newman over het toekennen van een hallucinogeen middel aan Amerikaanse soldaten tijdens de Vietnamoorlog? Dat zou hij al moeten geweten hebben vermits hij het in feite droomt . Maar goed, de sfeer is deprimerend en terzelfdertijd ook mysterieus, en daarmee ook bijzonder geslaagd. Waanbeelden, herinneringen, trauma's vermengen zich ongeremd door elkaar om het hoofdpersonage Jacob Singer te plagen. Het is een man die geen grip meer heeft op zijn bewustzijn en er ten onder aan gaat. Robbins op zijn hoogtepunt hier zet een ijzersterke rol neer.

Voor de derde maal gezien en andermaal geheel overtuigd van het goede script, de vele dubbelzinnigheden, de werkelijk waar heerlijke sfeer en subtiele griezel/schrik momenten. Robbins overtuigd voor de zoveelste maal en ik verbaas me eigenlijk dat de film zo weinig bekend is. Veel airtime heeft de film niet gehad in zijn bijna dertig jarige bestaan. Twee keer op een Engelse zender, en twee keer bij de Belgen. In Nederland is hij zover bekend nog nooit uitgezonden. Ook opmerkelijk dat hij pas vijf jaar na release in de bioscoop kwam.

Enfin, andermaal onder de indruk. Upgrade qua cijfer is wat mij betreft wel op zijn plaats.

Niet meer de impact van 30 jaar terug maar nog steeds een prima film. De hallucinaties zijn best freaky, maar ook weer niet te, en hoewel het einde niet helemaal bevredigend was heeft dat vooral te maken met de herkenning van films die hier allemaal ná kwamen- Jacob's Ladder was destijds een originele mindfuck. Het door elkaar lopen van hallucinaties, herinneringen en nachtmerries dankzij effectieve montage en camerawerk is ook goed gedaan, je wordt als kijker meegezogen in de twijfel en verwarring van Singer. De beste scenes zijn die als die plotselinge vervreemding van zijn directe omgeving optreedt, als in een bad trip: de scenes op het feest en in de badkuip komen dan als eerste op, en de bizarre helletocht door het ziekenhuis moet natuurlijk ook genoemd worden.

Tim Robbins speelt een van zijn beste rollen en ook de bijrollen, waaronder wijlen Danny Aiello en de ook al overleden Elizabeth Peña doen het goed. Maar het is vooral toch een oneman-show van Robbins. Prima score van Jarre, die geïnspireerd lijkt door het werk van Satie.

Halfje eraf na herziening. Regisseur Adrian Lyne weet nog altijd sfeervolle en uiterst memorabele scenes tot leven te toveren, maar de "reguliere" beelden zijn allesbehalve interessant. Tim Robbins weet de film niet op sleeptouw te nemen, waardoor het mij als kijker totaal niet kon bekoren wat er van zijn situatie zou komen. Het sentiment neemt daarnaast te veel tijd in beslag, terwijl het allesbehalve origineel wordt uitgewerkt. Gelukkig zijn er nog wat hallucinante sequenties om het geheel te voorzien van extra kruiden op het vlees, maar in een film die 113 minuten aantikt is dat te weinig. Het einde en de uiteindelijke insteek vond ik maar zozo, waardoor ik de beoordeling toch ga verlagen. Het heeft simpelweg niet meer de impact die ik voorheen voelde.

Een soort van psychologische thriller met de Vietnamoorlog op de achtergrond. Heb je nog niet genoeg aan de posttraumatische stressstoornis, loopt het ministerie van defensie ook nog eens met jou te klooien. Bij momenten wel nogal vaag en ik had ook niet altijd goed door in welke tijdsperiode we zaten. Het maakte de film alleen maar vreemder en mysterieuzer. Ook de waanideeën sluiten hier nog op aan waardoor het helemaal bevreemdend overkomt.

Sterke cinematografie en camerawerk waarbij men bij momenten een claustrofobisch effect wist te creëren. Acteerwerk is ook solide. De film in zijn geheel eigenlijk, meer dan degelijk.

Jacob's Ladder was weer zo eentje die hoog op mijn herzieningslijstje stond en vanavond dan maar eens werk van gemaakt.

Ik ben sowieso al een fan van films waarin hallucinaties en werkelijkheid door elkaar lopen, maar Adrian Lyne weet het dan ook nog eens op een voortreffelijke manier te brengen. Er zitten een aantal sterke hallucinatie scenes in (zoals de dansscene op het feestje en het ziekenhuis).

Qua sfeer is dit ook gewoon top en van zodra de overheid achter Jacob zit, wordt de sfeer nog intenser. Het einde mag dan wel voorspelbaar zijn, echt afbreuk doet het niet aan deze film.

4*