Jacob's Ladder (1990)

Een film die onder je huid gaat zitten. Ik heb dat later ook met Donny Darko gehad.

Dagenlang nog nagepraat.

Yay Yay! Opnemen die hap!

Ik wil hem maar al te graag zien

Een hele behoorlijke film met een mooie filosofie eronder. Cinematografisch vond ik de film wel gedateerd en ik denk dat het dit ook was dat waardoor de film met niet echt bij de strot wist te grijpen.

Toch 3,5*

Prachtige film, maar soms op enkele momenten na moeilijk te volgen maar het blijft zeer boeiend. Tim Robbins die zijn sterkste rol neer zet, veel beter dan in SSR vond ik zeer en zeer goed. Heel mooi hoe je hem gedurend heel de film eigenlijk kapot ziet gaan aan zn ''verleden''. Beetje tege het einde aan kreeg het wel een beetje een horror sfeertje maar jammer genoeg kon deze film dat niet vasthouden, en hoopte ik toch op paar schrikmomenten. Ik leefde wel soms goed mee met de hoofdrolspeler. Het complot vond ik toch wel ingewikkeld maar was wel mooi ALS je het begrijpt, beetje Donnie Darko achtig, het einde vond ik wel goed want kortom alles was gewoon een hallucinatie heel de film behalve het begin (als ik het goed heb begrepen). Een 3 voor de film en een halve puntje voor Tim Robbins. Ik vind het zelf niet echt een spannende film om verder te kijken maar ik zocht meer naar antwoorden en werd steeds weer door bepaalde stukjes op de verkeerde been gezet, terwijl het verhaal dood simpel is. Toch een pluimpje voor deze film dat het je heletijd verkeerd en te moeilijk laat denken. Deze film krijgt net als Donnie Darko een 3.5, allebei een middelmatige verhaal met sterk acteerwerk en een briljante complot, met allebei een aparte mooie charme wat je bijna zelde tegenkomt. Vind dan wel dat deze film hoger dan Donnie Darko mag komen te staan

3.5

Vond hem niet meevallen. Begon zeer sterk met een erg luguber begin in de metro. Aantal sterke scenes daarna: Het feestje en het ritje in het ziekenhuis maar vond hem over de gehele rit niet boeiend genoeg. Jammer.

Een film die je van het begin tot het eind wel blijft kijken maar niet omdat het echt spannend is, maar meer omdat je wacht op antwoorden die maar niet komen. En als uiteindelijk de film is afgelopen heb je je antwoord maar die is wel erg makkelijk gevonden, op deze manier kan je alles wel verzinnen.

Zeer indrukwekkende film, die me ondanks de hoge verwachtingen totaal niet teleurstelde. Ik had hem heel lang geleden al eens gezien en herinnerde me nog wel iets van scènes met demonen en een badkuip, maar dat was het ook een beetje. Maar ik wist nog wel dat het een erg goede film was met ook een uitstekende reputatie, maar Jacob's Ladder weerstaat met glans het daardoor gecreëerde hoge verwachtingspatroon.

Allereerst is de film enorm sfeervol. Een beetje duister, soms heel vervreemdend, creepy, dromerig. Echt heel knap gedaan. De film geeft heel goed de mentale staat waarin de hoofdpersoon verkeert weer.

Ik vond het camerawerk mooi en de montage vaak echt verbluffend. Verder spelen alle personages ook sterk en de hoofdpersoon is goed uitgediept. Best geinig trouwens om nog twee bekende gezichten te zien als Jason Alexander (George Castanza uit Seinfeld) en Macaulay Culkin (vooral bekend van de Home Alone-films), ook al vind ik die laatste erg irritant.

Het plot is erg sterk. In de kern misschien simpel, maar de vertelwijze met de prachtig weergegeven flashbacks en het tempo maken de film erg prettig om te kijken. Het einde vond ik ook echt prachtig.

Verder deed de soundtrack ook heel veel goeds voor de sfeer. Veel stiltes en onheilspellende geluidjes, en soms emotioneel en vrij intens. Zeer subtiel, en helemaal in dienst van de film.

Jacob's Ladder krijgt altijd de kwalificatie horror mee, maar echt een horrorfilm zou ik het niet noemen. De nadruk ligt meer op de psychologische thrillerkant en het drama, ook al zitten er wat geslaagde creepy stukjes in en 1 heel aardig schrikmoment. De demonen zien er erg goed uit en de film bevat ook veel mooie locaties. Lekker duister allemaal. Ja, dit is gewoon echt een topfilm, en het verbaast me best dat deze niet in de top-250 staat. Al helemaal als je ziet wat voor films er wel in staan. Maar misschien is hij te traag voor sommige mensen, en waardeert niet iedereen de diepgang en aardige symboliek.

Een film waar je, ik in ieder geval, over na gaat denken. Ik vind het mooi weergegeven hoe erg iemand bezig is dingen "los" te laten, wanneer iemand dood aan het gaan is... Echt mooi weergegeven.

Best wel geniaal ja. Weinig films gezien die je zo bezig houden. 4.5*

Met Jacob's Ladder heb ik echt een geweldige trip beleeft van begin tot eind. Mooie duistere sfeer met enkele scènes die er echt met kop en schouder bovenuit steken: feestje, gesprekken met zijn dokter, gesprek met de chemist en de scène waarin de auto tot ontploffing gebracht wordt bijvoorbeeld. Film die stof tot nadenken geeft en daar houd ik wel van.

Aan het eind van de film, als hij net het gevecht in de oorlog heeft gehad wordt ie dood bevonden. Hoe kan dat??

Goeie film, maar wat ik al had gelezen, dat Butterfly Effect een prul hierbij is. Nou sorry maar the Butterfly Effect heeft mij meerdere dagen aan het denken gezet. En in deze film zat ik wel even in een trip, knap gedaan, maar the Buttefly Effect pakte mij zeker meer. Had dan ook het zelfde effect als Nephilim's Son bij Donnie Darko.

3.5*

Deze film heeft me geraakt. De vlucht om niet meer na te hoeven denken, de pijn dat het basisgevoel veiligheid niet meer bestaat. Dan blijft er nog maar weinig over, waardoor je de grip verliest. En dat gebeurt. Het ergste, dat hij het zelf niet veroorzaakt heeft en totaal niet in de hand kan houden. Wie begrijpt je dan nog? Het einde vond ik verrassend, maar dan doemen er vragen bij me op. Heb ik het dan wel goed begrepen?? 4*

De beste films geven meestal veel prijs in het begin. Jacob's Ladder is hierop geen uitzondering. Hoeveel gedachten schieten door het hoofd van een mens, die een doodsstrijd voert? Natuurlijk doemt daar meteen het cliche-beeld op van het leven dat als een film in een flits opgediend wordt. Gelukkig wordt 'deze film' vermengd met fantasieën, hallucinaties, waanbeelden en zeer recente herinneringen, waardoor voor de goede 'verstaander' alles verklaard kan worden.
De geluidseffecten en muziek vond ik helaas niet sfeerverhogend, maar Tim Robbins maakt veel goed.

De horror aan deze film was dat je niet meer wist wat echte was en wat niet, dat normale situaties opeens te maken kunnen krijgen met van elkaar losstaande, onsamenhangende horrorelementen. Je wilt weten wat er aan de hand is en daar ging het voor mij mis: met zulke bizarre taferelen stelt een logische uitleg vaak teleur voor mij, zeker wanneer het einde zo standaard is als bij Jacob's Ladder. De sfeer was echter uniek en deze film kwam voor mij persoonlijk het dichtst in de buurt van een nachtmerrie.

Het siert hen die deze film weten te waarderen want gemakkelijk was het niet om er geloofwaardig mee uit te pakken. Bon.

Het eerste uur bekeek ik dit als een 'documentaire' die filmische neigingen heeft maar na dat uur wordt het 'film' in de ware betekenis ervan. De grens tussen reëel en irrëel is vaag gebleven en zorgt er voor dat film kijken vermoeiend wordt, vreselijk zelfs, fascinerend ook, tragisch zelfs, macaber ook en krankzinnig. Alles zit er in. Naar het einde toe... maar gaat u zelf kijken, koop ´m of huur ´m.

Nietzsche zei ooit het volgende: "De werkelijkheid is slechts een illusie, maar wel een heel hardnekkige." Verdomd dat Confucius daar niet op gekomen is.

Boeiende en spannende film, die visueel mooi is om te zien en daarnaast een Robbins heeft, die zeer goed acteerwerk laat zien. Zeer knap en realistisch, hoe depressief, ziek en verward hij af en toe over weet te komen. Het verhaal zit goed in elkaar en is vrij onvoorspelbaar. Ik had tenminste een half uur voor het einde van de film nog geen idee hoe het allemaal ging aflopen. Het einde is dan wel mooi en geeft een hoop duidelijkheid, als blijkt dat Robbins stervende is en de hele film eigenlijk een grote flashback is van een man wiens hele leven nog een keer voorbij lijkt te komen op het moment dat hij stervende is .
Prima film dus.

4,0*

Erg knappe film, horror is niet mijn favoriete genre en van die schrikeffecten, daar hou ik niet van. Maar dat zijn dan ook ongeveer de enige échte minpunten in de film.

Lyne kent zijn vak - dat zie je. De waanzin is waanzinnig goed voorgesteld (die scène in dat zieken- of gekkenhuis), die spreekt echt. Eer zit ook veel mooie symboliek in (duidelijkste voorbeeld:de laatste scène in het huis, met z'n zoontje, dat ze de trap opgaan, dat symboliseert de hemel bijvoorbeeld.) Tim Robbins laat weer prima acteerwerk zien en het idee is erg goed.

4 sterren, een van de beste in het genre voor mij.

Het is voor mij volstrekt onduidelijk dat ik voor deze film toen ik hem voor de eerste keer zag een waardering van 2,0* heb gegeven. Of hij was niet ondertiteld of ik had er gewoon niets van begrepen. En dat laatste lijkt mij waarschijnlijker.
De symboliek en de filosofische citaten van de duitse mysticus Meester Eckhardt werkten zeer goed in deze film. Voor mij is dit ook een van de beste films die ik gezien heb die de oorlog in Vietnam als onderwerp hebben. De waanzin van die oorlog wordt hier zelfs nog doeltreffender in beeld gebracht als in een film zoals "Apocalypse now", hoewel beide films overigens niet met elkaar te vergelijken zijn.
De horror in deze film was geweldig. Ze deed mij af en toe op het puntje van de stoel belanden. Vooral de ziekenhuisscene.
En om nog even terug te komen op mijn waardering van 2,0* bij mijn eerste kijkbeurt. Ik zal waarschijnlijk toen niet in de gaten gehad hebben dat wat wij te zien kregen gewoon niet echt was, maar puur hallucinatie van Tim Robbins in zijn doodstrijd, nadat hij door een van zijn eigen maten met een bajonet in de buik was gestoken. Alleen de beelden in Vietnam waren echt..
Of het US leger inderdaad In Vietnam met de hallucinogene BZ-drug heeft geëxperimenteerd - dat las ik ergens - is dacht ik niet bewezen, maar zou dat wel zo zijn, dan is dat toch zowiezo door de verantwoordelijke autoriteiten in de doofpot gestopt. Er zou dus best wel iets van waar kunnen zijn.
Rest mij ten slotte nog te zeggen dat mijn waardering voor deze film met een goed acterende Tim Robbins - dat moet ik er toch nog even bij vermelden - bij deze tweede kijkbeurt fors omhoog gaat.

4,0*

Waarom zou Amerika dan drugs op hun eigen soldaten experimenteren ?

heb ik wat gemist ?

Je wordt er agressiever van.

lichte tegenvaller, maar had dan ook wel heel hoge verwachtingen. ik heb de film wellicht iets te laat gezien (2008), ik heb ondertussen al te veel van dit soort films gezien, na zo'n kwartier had ik me al een idee gevormd van wat er aan de hand was, en dit bleek juist. dat was niet meteen een ramp, het bleef wel boeiend om naar te kijken, maar de film wist me toch niet echt altijd in de ban te houden & naar de keel te grijpen, en dat kwam omdat sfeer & cinematografie niet altijd zo hoogstaand waren.

Ken weinig films in dit genre waarin dat beter is eerlijk gezegd..

Meen je dat nou? Vreemd. Ik ben geïnteresseerd in de films die jij dan op die vlakken beter vindt want dat vond ik net erg sterke punten en daardoor komen ook voornamelijk mijn 4* vandaan.

Ow oke bedankt, wel logisch eigenlijk