Jacob's Ladder (1990)

Ik vind deze film bijna niet boeiend en ook niet spannend. Robbins acteert erg goed en ik had niet verwacht dat hij zo goed een wat knullige, nonchalante jongen kon neerzetten. En bepaalde stukken van de film vind ik wel goed, aangezien dan wat meer duidelijk wordt wat er nou precies aan de hand is. Maar voordat dat een beetje duidelijk wordt is de film al een behoorlijke tijd vrij saaiig op weg. De uiteindelijke ontknoping is dan wel weer fraai te noemen, maar toch wel veel te makkelijk om de film te redden. Voor mij persoonlijk was het boeiender geweest als de film gewoon het werkelijke leven van Robbins had laten zien, met zijn werkelijke zoektocht naar de achtergrond van zijn hallucinaties. Nu wordt het gegeven van 'dat wat hij zou doen als hij nog geleefd had' of 'zijn gedachten tijdens zijn halfdood' er voor mij bij gehaald om de film extra aanzien te geven.
Begrijp me goed: het geeft de film ook iets aparts, maar er is gewoon te weinig aandacht besteed aan de film zelf. Dan had ik dus liever een beter uitgewerkte thriller (drama) gezien waarin Robbins het leger kostte wat kost verantwoordelijk wil stellen voor het gebeurde in Vietnam, met alle gevolgen van dien. Nu blijft de film te lang hangen in de hallucinaties en demonen (die ik dus niet bijster interessant en al helemaal niet spannend vind) en blijft het lange tijd een vage film. Dat kan interessant zijn, maar hier dus voor mij niet

2 sterren

de film boeide mij niet heel erg...opzich wel goed verhaal enzo maar vond hem niet echt eng of erg vermakelijk.

2.0*

Eindelijk gezien dan, één die al een hele tijd op mijn 'te zien' lijst stond.

De film begint niet al te sterk met een te standaard geschoten scène over Vietnam.
Maar wanneer we meemaken hoe Jacob afdaalt in zijn gekte, wordt het echt interessant. Al snel weten we niet precies in welke wereld hij leeft, en of hij überhaupt leeft. Hij zweeft van de ene naar de andere scène. Dit is erg mooi gedaan. Jammer genoeg moest het dan allemaal 'duidelijk' worden gemaakt, doormiddel van het Vietnam experiment. Dit was voor mij niet perse nodig geweest en het had voor mij ook zeker abstracter gemogen. Het had wat mij betreft ook een ‘gewone’ burger mogen zijn, die langzaam gek wordt en zo de grip met realiteit verliest.

Toch is alles erg mooi weergegeven, en is het erg sfeervol. Al met al een prachtige film, over het balans tussen leven en dood. 4 dikke sterren.

Deze film liet veel indruk achter bij mij. Het gaat o.a. over leven en dood. De hoofdpersoon is soldaat geweest in Vietnam en wordt op een zeer bizarre wijze (hallucinaties) aan deze tijd herinnert. Dat is geen pretje. Samen met andere lotgenoten probeert hij de oorzaak van de hallucinaties uit te zoeken, maar daarbij worden ze tegengewerkt. Het sterke punt van de film is de sfeer en het omschakelen tussen verschillende tijdstippen. Dat is zo knap gedaan dat het einde ook het einde is, maar ook het begin.....

SUPERFILM!!! Voor de mensen die van mindfucks ala donnie darko houden is dit een mustsee

Prachtige sfeer en broeierigheid de hele film door, met uiteindelijk een onthullende side-plot en een eindplot! Dikke 5*****

Een vage, langdradige film die ondanks dat wel kon boeien.

Mooie donkere sfeer en je vraagt je de hele tijd af of het echt is of dat het een hersenspinsel is..

2,5*

Aardige film, Robbins speelt erg goed en het eind is aardig. Hij is echter totaal NIET eng of spannend, zelfs misschien een tikkeltje saai.

Voor nu 3.5*

3,5* Het verhaal is mij niet onbekend. Heb de film gekocht omdat deze zo hoog genoteerd staat - dat wekt nieuwschierigheid. Gegrond? Nee, niet echt. Misschien gewoon niet mijn film. Niet slecht, maar voor mij niet bijzonder, ondanks de wat bizarre ontknoping...

Volgens trivia van IMDb was er in het originele script een alternatief einde:

A much different ending, where Jezzie turns herself inside-out(!) and transforms into a HUGE demon, whom Jacob fights.

WTF

Angstaanjagende film. Sluimerend, drukkend en uiterst ongemakkelijk. Geweldig hoe met weinig middelen (alle geluiden zijn live!) zo'n sfeer wordt gecreëerd. Nergens komt de film gedateerd over, ookal is hij al 15 jaar oud en zijn we zo veel gewend wat post-productie betreft. Robbins is de man. Enige minpunt is de muziek tijdens de eindscène met Gabe.

4,5*

Dat andere einde had zeker lollig geweest, maar of het beter zou zijn daar heb ik m'n twijfels bij.

Ik had meer verwacht van deze film.

Het begint al met zowat het slechtst in beeld gebrachte vietnam-gevecht ooit (wazig, bevend,onduidelijk, verward). Zelfs al past dit in het verhaal ik houd niet van dergelijk slecht camerawerk. Het camerawerk in de ganse film is trouwens abominabel: overbelicht, onderbelicht, bewogen, slecht gecadreerd, wazig...

Gelukkig weet het goede scenario de film nog wat op te halen. Maar ook hier vind ik dat het allemaal wat duidelijker had gekund, met wat minder puzzelstukken en wat meer concreter. Dan had ik niet anderhalf uur moeten gissen naar wat ik aan het kijken was.

2.5*

Ik wel... you can't judge a book by it's cover..... niet uitkijken is niet stemmen...

Dan zet ik hier ook maar een berichtje neer.
Gisteren nog een keer bekeken. Geweldige film. De sfeer is heel erg goed neergezet, de eerder genoemde onderbelichte en overbelichte scenes (Wat overigens een beetje overdreven is) helpt hier heel goed bij, vind ik.
De 'trip' scenes (zo noem ik ze maar even) vind ik ook erg goed gedaan. Vooral de scene in het ziekenhuis Het camerawerk draagt goed bij aan hoe Jacob zelf het allemaal ervaart, dit is ook goed gedaan in het begin zodat de kijker niet echt door heeft wat er gebeurd, net zoals Jacob. In totaal is het ook een vrij rauwe film. De ontknoping had van mij niet echt gehoeven. In plaats daarvan misschien nog wat meer 'gestoorde' scenes, want die vond ik echt fantastisch.
4*

Het einde kan je van 2 kanten bekijken. Aan de ene kant kan je zeggen dat het wel erg makkelijk is om het gewoon op de laatste gedachtes van een stervende man te gooien. Aan de andere kant kan je het zien als een briljant weergegeven laatste trip/hallucinatie/gedachtenkronkel van iemand over hoe de rest van z'n leven had kunnen zijn.

Ik kies voor het laatste, 4*

Intrigerende film,

Met name het 1ste uur kent veel sterke scènes waarbij ik mij telkens afvroeg wat er nou werkelijk met Jacob aan de hand was. De vele sprongen in de tijd zijn sfeervol gefilmd en met veel oog voor detail. Geweldige scène als Jacob in een verlaten metrostation loopt . Ook erg illustratief want je voelt gelijk dat deze man, labiel is en alleen nog maar dieper kan zinken .

De paranoïde gebeurtenissen stapelen zich op. de vele momenten waarop Jacob het gevoel heeft alsof hij wordt achtervolgd zijn lekker creepy.

De uiteindelijke ontknoping Jacob en zijn buddies hebben elkaar afgemaakt onder invloed van de experimentele drugs ladder vond ik gewoon aardig om te zien. Geen schokkende ontknoping, wel een spannende, sfeervolle film. 4*

De ziekenhuis scene is werkelijk fantastisch!

Creepy, mindfuck, sfeervol, sinister, verontrustend; waar dan?

Mijn verwachtingen waren blijkbaar flink te hoog, want wat ik voorgeschoteld kreeg maakte bijzonder weinig indruk. Indecent Proposal vond ik wat dat betreft een stuk beter. Bij de thematiek van Jacob's Ladder aanleunend is zelfs Constantine boeiender.

Indecent Proposal.. Waar hèb jij het over?

De film die regisseur Lyne hierna maakte.

Ik weet niet welke film jij hebt gezien, maar Jacob's Ladder heeft al deze dingen. Creepy is de film zeker (ziekenhuisscene??) en de film zelf is een grote mindfuck.

Het bevat inderdaad elementen die deze effecten beogen te creëren, maar die werken niet bij mij blijkbaar. Dat komt wellicht doordat ik die elementen al zo vaak en beter uitgewerkt gezien heb in andere films.

Qua stijl deed het me een beetje denken aan Cronenberg, een regisseur die mij ook stelselmatig teleurstelt.

Creepy is ie genoeg.. die schuddende demonenhoofden die hij in flitsen ziet.. daar kunnen ring en the grudge een vette punt aan zuigen! verder heeft de film een hele onbehagelijke broeirige sfeer, die al zit in de locaties en belichting, nog afgezien van tekst en muziek. Weinig thrillers met zo'n sfeer gezien. En buiten dat klopt de film gewoon! Iets wat je van die hausse aan mindfucks die nu worden gemaakt meestal niet kunt zeggen.

Als ik je niet gekend had, had ik nu een voodoo-poppetje van je gemaakt die na 3,5 uur martelen in de oven gegooid zou worden GRRRR...

Dan ben ik toch benieuwd welke films van hetzelfde soort jij beter uitgewerkt vindt, als je er zoveel kent.

Ik geloof dat deze film wel een heel nieuw soort stijl introduceerde, dus -als- het beter is, dan heeft deze film er in ieder geval wel invloed op gehad.

Ik heb dergelijke elementen als in deze film nooit eerder gezien dus voor mij was het totaal nieuw, nooit geweten dat er veel meer van dit soort films waren.

De tripscène in Fear & Loathing bijvoorbeeld in vergelijking tot de dansscène. De ziekenhuissfeer in Kansen bijvoorbeeld in vergelijking tot de ziekenhuisscène. De flashbacks in deze film vond ik belabberd, van het niveau Basic zo ongeveer.
Voor de algehele sfeer van een hel waarin de hoofdpersoon zich bevindt, kun je beter Pink Floyd the Wall kijken en voor een goede mindfuck zou je l'Année Dernière à Marienbad eens op kunnen zetten. Op 'mindfuck'-gebied vond ik de film weinig subtiel; scènes als de handleesscène of het gillen in het ijsbad bijvoorbeeld komen nogal drammerig over.

Wellicht was de film de eerste op het gebied van flitsende demonen(-gezichten), maar er zijn toch legio regisseurs uit bijvoorbeeld Japan die er veel meer suspense omheen bouwen? Ik beoordeel een film niet op de invloed die het op andere films zou hebben, maar op het effect dat het op mijn eigen persoontje heeft.

Inderdaad, het was mij ook al opgevallen dat deze film veel gelijkenissen vertoont met Pink Floyd The Wall.

Nou nou, Pink Floyd The Wall vind ik toch wel heel anders dan deze film hoor. Bovendien zitten in die film animaties (Die trouwens wel heel mooi gemaakt zijn). Begrijp me niet verkeerd ik vond Pink Floyd The Wall ook een goede film, maar dit vind ik toch wel een vrij andere film.

En Alastor: Ik was alleen benieuwd welke films jij dan beter vond hoor, voor mij maakt de film die als eerste met een bepaalde stijl kwam ook niet zo heel veel uit. Ik zal eens zoeken naar die films die jij noemt, want ik ken ze (afgezien van Fear & Loathing) voor de rest niet.

1,5* vind ik eigenlijk ook weer wat overdreven. Maar ach, wie ben ik om daar iets over te zeggen.

Enkele gelijkenissen vond ik toch treffend :
De scène van de voorbijrazende trein waarbij je in het laatste shot overal handen ziet uitsteken bij Pink Floyd The Wall : werd bijna letterlijk gecopieerd ; in deze film waren het vervormde gezichten.
Maar meer algemeen was het trauma van de oorlogswaanzin bij PFTW toch ook zeer herkenbaar : de vereenzaming en de lugubere hallucinaties.
Zeer opvallend ook is dat de poster van beide films erg op elkaar gelijkt.

Natuurlijk heb je gelijk dat er ook grote verschillen zijn tussen beide films. Maar vooral bij die treinscène had ik het gevoel : dit is diefstal.

Vind The Wall toch echt stukken minder...

En niet zo'n beetje ook.