Ghost in the Shell (2017)

Dat het je aan The Matrix doet denken is niet zo gek, de makers van The Matrix namen het origineel van Ghost in the Shell namelijk als voorbeeld.

VK pakt uit met drie pagina's over Ghost in the Shell en vooral ScarJo.

Ik ben er in ieder geval klaar voor. Recensies mijd ik nog even, maar het origineel heb ik gezien. Of dat een goede zet is geweest mag blijken.

Dankzij die belachelijke 5 sterren in NRC willen allerlei mensen mij nu naar deze film meeslepen. En dat noemt zich 'slijpsteen van de geest'.

Wat is dat toch met die kranten iedere keer!? Misschien moeten we vragen aan Jordy of hij ook www.KrantenMeter.nl wil opstarten.

Waarom belachelijk? Heb je de film al gezien?

Nee, maar ik heb wel de recensie gelezen, en de tekst correspondeert niet met vijf sterren. Tel daarbij op wat je op voorhand al weet over het project (Amerikaanse remake, alleen dat al), zie ook de voorgaande drie pagina's, en dan kan je al wel redelijk goed inschatten dat vijf sterren hiervoor onzin is. (Dit is iets anders dan dat ik zelf al weet hoe goed de film is, dat weet ik niet, ik geef dan ook geen stem.)

Nou, met de indrukken die ik tot nu toe krijg vind ik die 5 sterren niet heel verrassend. Het lijkt me echt een geweldige film.

"Well, maybe next time you can design me better."

De gelijknamige films en serie heb ik helaas nog steeds niet gezien, maar deze staan zeker op de planning. Dus ik ging deze adaptatie met weinig voorkennis in.

Er wordt een interessante futuristische wereld gecreëerd waar mensen zichzelf verbeteren met allerlei cybernetische toepassingen. Maar Major vormt de uitzondering op de regel; een soort supersoldaat wier hersenen zijn geplaatst in een synthetisch lichaam. Zij moet het samen met een speciale eenheid opnemen tegen terroristen, terwijl ze begint te twijfelen aan haar verleden.

Je zou denken dat dit de opmaat zou vormen naar het verkennen van filosofische thema's waar mens en machine centraal staan, maar het narratief - dat nooit intrigeert - lijkt maar niet op gang te willen komen. Daarvoor wordt het mysterie erg versimpeld en bovenal voorspelbaar gebracht, waardoor voor mijn gevoel het concept niet goed uitgewerkt wordt. Ik had namelijk graag meer gezien van de worstelingen die Major doormaakt.

De visuele stijl staat over het geheel wel als een paal boven water. Met name van de megastad ben ik onder de indruk, deze is omgeven met neon en heuse hologrammen die een significant onderdeel zijn. Op deze manier kijk je als kijker je ogen uit naar de vele details die verfrissend overkomen. De actiescènes zelf worden aardig in beeld gebracht, maar leunen jammer genoeg te veel op slow motion effecten.

Al met al is 'Ghost in the Shell' best redelijk, maar verder dan plat vermaak komt men niet. Overigens niets ten nadele van Scarlett Johansson die het naar behoren doet.

2,5 Sterren.

Om te zien is het prachtig. Jammer dat er zoveel verteld "moet" worden. Showing, not telling. Toch?

zeer verassende goede film deze staat zeker in me top 5 beste films

verhaal was goed verteld een goede langzame opbouw

en een anime die goed vertaalt is naar een zeer goede film

en dat is ook een applaus waard

er zullen zeker een paar min puntjes zijn maar dat laat staan dat dit een meester werk is

ik ging hyped naar de film toe en kwam met een glimlach eruit

en het eerste wat ik dacht was na de slechte verfilming van dragonball

nu eindelijk wel een anime die goed verfilmd is

en dat ik hyped naar een film toe ging en hyped eruit kwam

zegt genoeg dat deze film zeer uniek is

Zeer vermakelijke film. Ik ging met gemengde gevoelens naar deze film toe, en toch wist deze film mij aangenaam te verassen. Af en toe wat langzaam maar desalniettemin heb ik mij enorm vermaakt met deze film. Karakters worden soms wat vaag geïntroduceerd en het ontbreekt soms aan volledig uitgewerkte plotpunten. Verder had ik continu het idee dat de film niets liever dan uniek wilde zijn. Dit werd op een gegeven moment minder maar in het begin was dit een minimaal ergerpuntje. Over het algemeen hele interessante en leuke film.

Lege huls, voor mensen die niets te doen hebben, ben na drie kwartier weggelopen

Mooi hoor, wat je in "mensen die boeken lezen" taal tot in de puntjes verzorgd zou noemen. Alleen jammer dat de dialogen wat vlak en mechanisch zijn. Het was wel mooi geweest als er net iets meer Miike Takashi achtige gekkigheid ingezeten had. Die ene scene met de zwetende gangster in de stripclub komt in de buurt. Maar had best nog wat maffer gekund wat mij betreft.

Extra punten natuurlijk voor Binoche in een ultieme "Clouds of Sils maria" rol. Hmm, en toch weer een 1/2 punt eraf, omdat de muziek niet zo goed is als in het origineel.

Zoals anderen al opmerkten, het is meer visueel vermaak dan filosofisch meesterwerk. Ik vindt dat niet zo erg, fijn plaatjes kijken.

Dan mag je ook niet stemmen.

Is dat een nieuwe regel?

De nieuwe Ghost in the Shell is intellectueel een stap terug; vanaf minuut één worden zaken nodeloos voorgekauwd, wellicht om de weinig alternatieve kijker het gevoel te geven dat hij/zij ook precies kan vatten wat er gaande is. Een valse start dus, maar in het vervolg is het op audiovisueel vlak genieten geblazen. De score van Clint Mansell (The Fountain, Black Swan) en Lorne Balfe (13 Hours) is vlot en opzwepend zonder dat de mystieke sound van Kawaii's originele score geheel verloren gaat. Tijdens de eindcredits wacht daarnaast een prettige verrassing.

De wereld die we kennen van de anime komt in deze live-action remake op knappe wijze tot leven. Het production design van 'onze eigen' Jan Roelfs is uitstekend, massale hologrammen steken fel af tegen de donkere skyline. Ja, na er een nachtje over te hebben geslapen kan ik met meer zekerheid zeggen dat beeld en geluid deze film wél echt de moeite waard maken. Ik miste de filosofische diepgang van de anime(s), de onderhuidse emoties die het origineel zeggingskracht gaven. Chapeau Scarlett, daar ligt het probleem niet; eerder miste ik een regisseursvisie die niet het spektakel, maar de inhoud op een waardige manier belichtte. Sanders kiest echt voor amusement. De actiesequenties zijn spectaculair, maar de nasmaak is wrang.

Dit is een film voor een nieuwe generatie. Een generatie van snelheid, en misschien ook wel van lui-en laksheid. Dat stemt me niet echt gelukkig, maar om de audiovisuele hoogstandjes kan ik niet heen. Daarnaast blijft Scarlett een fascinerende actrice. Mechanisch maar toch menselijk, niet te peilen maar toch aantrekkelijk. Hinkend op twee gedachten verliet ik de zaal.

3*

Nee, regels zijn net als tijd. Eigenlijk bestaan ze niet. Maar ik vind het ook raar dat mensen gaan stemmen wanneer ze een film niet eens hebben afgekeken.

Volgens mij zijn het wel echt regels hoor. Die shizzle die je accepteert bij inschrijven, al sinds jaar en dag.

Die shizzle tijdens het accepteren bij inschrijven is voor mij al bijna 10 jaar geleden . Maar het lijkt mij wel een regel op MM ja.

Het is een regel om niet te stemmen als je de film nog niet hebt gezien (logisch ook). Ook daar gaat het wel eens mis, klik bijvoorbeeld hier. Het terrein 'een deel gezien' is volgens mij een stuk meer blurry. Te veel mensen zijn er op eigenaardige wijze van overtuigd dat ze na een half uur ook wel een oordeel kunnen vellen, en ik betwijfel of ergens expliciet is vastgelegd dat je per se de gehéle film gezien moet hebben. Dat kun je toch ook onmogelijk controleren, tenzij iemand zelf aangeeft de film niet te hebben afgekeken.

Volgens mij is deze discussie al zo oud als Moviemeter zelf en wordt deze iedere keer weer opgerakeld wanneer iemand een cijfer geeft bij een film die hij/zij alleen gedeeltelijk gezien heeft.

Mij lijkt een laag cijfer terecht en geoorloofd wanneer je na xx minuten van pure walging de bioscoop uitloopt.

Het is natuurlijk ook niet te controleren en het is een illusie om te verwachten dat iedereen zich eraan houdt. Bovendien zal het uiteindelijk (nu nog niet) weinig invloed hebben op het gemiddelde.

Ik erger me alleen zo aan zulke gasten. Er zijn zat films die na een halfuur introductie pas echt lekker op stoom komen.

Als ik bij Star Wars Rogue One was weggelopen na een uur dan had ik de film een 2,5* gegeven, maar mede door het laatste uurtje geef ik de film een dikke 3,5*.

Maar oké, wanneer je nou echt van een film walgt.. Ik weet het niet. Hoe vaak komt dat nou voor? En dan nota bene in de bioscoop. Je hebt dus een kaartje gekocht voor een film die je de moeite waard lijkt, maar vervolgens blijkt het pure walging?

Niet van walging maar toen ik the Road keek was ik er na bijna een half uur helemaal klaar mee. Zoveel depressie had ik geen zin in. Heb ook niet gestemd want de film was wel goed gemaakt.

Nu.nl: Ghost in the Shell-regisseur neemt teleurgestelde fans op de koop toe

Frankenstein GitS.

Deze bewerking is een film gemaakt voor de kijkertjes die Marvel gemaakt hebben tot wat het vandaag is. Met een goeie scheut origin story, een door wraak gedreven plot en oh, oh zo veel fanservice. Zoveel dat Sanders volgens mij zelf niet meer goed wist waar hij alles vandaan gehaald heeft.

De meeste zaken komen uiteraard uit de eerste twee Oshii films. Deze GitS is eigenlijk een soort van mashup waarbij afzonderlijke scenes + een kleine beetje Sanders een nieuw verhaal vormen. Maar Sanders lijkt niet helemaal te beseffen wat typisch GitS is en wat typisch Oshii. Tuurlijk, de hond van Batou komt ook voor in Innocence en Avalon apartments zit als ik me niet vergis als knipoog in SAC, maar dat zijn dubbeldikke Oshii referenties, geen GitS symbolen. De vliegende vissen maken het nog wat erger, want die zitten volgens mij zelfs nergens in GitS, maar zijn gewoon typisch Oshii. En die motors ... vast al een knipoog naar de Hollywood Akira verfilming die er staat aan te komen misschien. Zolang de "aha - dakkennik!"ers maar tevreden zijn.

Deze verfilming wil duidelijk geen remake zijn, maar da's moeilijk als je elke minuut weer herinnerd wordt aan de originelen. Ik begrijp die aanpak eerlijk gezegd niet zo, maar dat komt misschien omdat alles wat Sanders toegevoegd heeft opmerkelijk slechter is dan de geleende elementen. De film is een stuk lomper gemaakt en bevat ook véél meer verklaringen. Moet wel zeggen dat op deze manier deze whatever weinig tot geen afbreuk doet aan het origineel, da's in ieder geval toch iets positiefs.

Casting is best slecht, Johansson is ongeschikt voor haar rol. De bekken die ze trekt zijn eerder grappig en dat stoicijnse van M. Kusanagi is volledig wel. Ook Asbæk slaat een redelijk idioot figuur. Pitt is veel te veel doorsnee bad guy en Kitano is ook niet bepaald een geslaagde Aramaki. Wel props dat hij z'n rol gewoon in het Japans mag doen, da's ook een kleine ramp vermeden

Visueel is het dubbel. Sommige shots zijn wel knap nagemaakt, maar Sanders slaagt er niet in hetzelfde met scenes te doen. Ik begrijp dat twee keer zoveel film en twee keer zoveel exposure ervoor zorgen dat je maar weinig tijd hebt om stil te staan bij bepaalde zaken, maar de editing en het tempo zijn brak en sfeerloos. Mooie film om screencaps in te zoeken, maar wanneer het beweegt is het een stuk minder. Ook de 3D voegt geen bal toe trouwens, jammer genoeg geen 2D versie beschikbaar

En Kawai ... die zit waarschijnlijk in z'n zeteltje te lachen. Hoewel ik Mansell toch best kan appreciëren levert die hier een compleet inwisselbare en saaie soundtrack af. GitS is evenveel Oshii als Kawai en beiden vullen elkaar perfect aan, hier ontbreekt duidelijk een sterke soundtrack die de film extra ritme en karakter meegeeft.

Wie hoopt dat iets van de sfeer of de onderliggende thematiek het overleefd heeft in deze bewerking mag die hoop zonder al te veel gene weer opbergen. Sanders is een non-regisseur, het aangename in de film komt duidelijk niet van zijn hand en met het materiaal dat hij in handen kreeg wist hij duidelijk niet wat doen. Dat heb je natuurlijk als je een bijna naamloze blockbuster "company man" in dienst neemt, gelukkig zaten er in zijn crew wel nog een aantal mensen met talent. Af en toe sfeervolle settings (vooral binnen dan) en redelijk camerawerk verbloemen de drakerige rotzooi die van al het mooie bronmateriaal overblijft.

Achteraf kan je alleen maar denken wat Oshii met deze film gedaan zou hebben. Want ondanks alle misguided whitewashing onzin die bij deze film weer naarboven gekomen is, is dat natuurlijk de grootste schande. Een Japanse hoofdrol had de film geen gram Japanser gemaakt, een man als Oshii daarentegen ...

2.0*

'De kijkertjes'.

En dan noem je mij een snob...

Alvast proost heren. Goed weekend!

Op Rottentomatoes is die inmiddels onder de 50% gedoken...

Ik heb wel nog goede hoop aangezien ik niet zo'n groot fan ben van het origineel (na één kijkbeurt) en de trailer van deze remake me wel ontzettend aanspreekt met name op visueel gebied.