12 Angry Men (1957)

Ben het opzich wel met je eens, maar toch had de film een zeker magie. Vanaf de eerste minuut klopt het allemaal precies, en dat voel je. Wellicht voorspelbaar, en soms ook niet al te logisch, maar daar wordt het kijkplezier bij mij niet minder door. Mooie klassieker, maar zeker niet mijn all-time favorite

idd. wimnoot

Of hij nu (on)schuldig is, dat maakt eigenlijk niets uit. Daar gaat de film eigenlijk niet over. De film gaat over hoe iemand schuldig of onschuldig wordt bevonden, dat is waar de film om draait, en dat is wat de film spannend maakt.

post scriptum

Mooi om te zien dat een klassieker die op t.v. wordt uitgezonden beter wordt gewaardeerd (4.08, voorheen 4.07). Normaal zakt zo'n oude film dan altijd.

Bewijst maar weer eens dat deze film absoluut niet verouderd is en dat je niet van oude zwart/wit films moet houden, om deze film te waarderen.

De film is voorspelbaar, maar het sterkste punt zijn toch de dialogen en de inhoud ervan.

Het is gewoon een heel goede film, ideaal voor zondagmiddag.

Nee, dat kon ik of course niet allemaal weten. Ik bedoelde meer dat ik nergens het 'wow'-gevoel kreeg, zoals bepaalde andere hooggewaarde films dat bij mij wel zouden kunnen opwekken. Oftewel; ik raakte nergens enorm van onder de indruk.

Hele mooie en tegelijkertijd ook interessante film met sterke dialogen en weergaloze acteerprestaties.

Beste rechtbankfilm ooit. Van dit niveau maken ze tegenwoordig geen films meer in dit genre.

Die jongen in het begin zag er wel eerder 11 jaar uit dan 18

Judgment at Nuremberg, Witness for the Prosecution en Anatomy of a Murder doen anders niet of nauwelijks onder voor dit paraltje.

Behalve de personages. Die zijn ééndimensionaal en bordkarton.

Geef eens een voorbeeld.

Nou, die rol van (ik dacht) Ed Begly Sr. vond ik ook wel bordkarton met zijn dwaze monoloog.....

Het enige minnetje voor mij, maar ik stoorde mij er niet aan. Volgens mij vertolken de personages segmenten van de Amerikaanse samenleving, dus is het logish dat ze als bordkarton overkomen.

Ze spelen elk een typetje. Ieder personage draagt zijn elementje bij aan de veroordeling van de verdachte. Verder dan dat komen ze niet, groter is hun functie ook niet. Ieder ventje beeld een idee uit.

Da's erg vermoeiend als je niks meer dan 12 ventjes en één kamer hebt. Laat staan dat er iets "menselijks" zou uitrollen.

Best wel eens, maar voor mij absoluut niet storend. Voor jou blijkbaar wel.

Vind nu ook niet direct dat hier 'levensechte' of 'menselijk' personages worden neergezet. En ook is het discutabel of de film nu zijn eigen punt niet juist keihard onderuit haalt (zoals Onderhond hier ergens in een recensie weet te vermelden). Maar toch zit er in het theatrale schuifspel voor mij iets vermakelijks en ik kon bij deze kijkbeurt erg genieten van de cameravoering (het gemanoeuvreer in die kleine ruimte) en de soms erg lang draaiende shots (volgens mij telde ik er aan het begin van 4/5 minuten?). De discussie zelf is allemaal weinig subtiel (wat dat betreft ben ik benieuwd wat Nikita Mikhalkov met zo'n concept klaarspeelt), maar echt storen doet me dat hier niet.

Een echte klassieker deze rechtbankfilm.

Ik had eerst mijn bedenkingen, omdat het verhaal zich afspeelt in 1 ruimte.

Maar het is echt geweldig gedaan.

Mooi om te zien hoe Henry Fonda met logisch denken de andere juryleden (die overigens fantastisch acteren) kan overtuigen.

Het stoort ook mij helemaal niet.

Ik vind ook niet dat de typetjes iemand moeten spelen.

Ik vind dat ze zo veel mogelijk hun zelf moeten zijn om realistisch over te komen.

2 of 3 van de 12 waren druk bezig met spelen, de anderen vond ik puur en echt over komen.

Die overige 9 zorgen er voor dat ik me amper nog stoor aan die andere 2/3!

Nee, ik vind het allemaal prima in elkaar steken!

De "typetjes" waar Onderhond over bericht kwamen op mij ook over als personages waar ze een duidelijke karaktertrek aan mee hadden gegeven. En dat begon snel te vervelen

B.v. Die lolbroek die zich maar over een ding druk maakt en dat is de honkbalmatch van die avond. Een stuk of drie vreselijk koppige ouwe knarren waarvan je vanaf het begin meteen al weet ; die zijn "hard to crack". Een ervan hebben ze wat sadistische trekjes meegegeven. Dan heb je de nerd met dat brilletje die aanvankelijk erg voorzichtig is zijn eigen mening te geven maar uiteindelijk toch de ballen heeft om als één van de eersten zijn stem te veranderen.

Dat zijn inderdaad ook mijn 3, maar die vallen weg door het goede acteer werk van de anderen.

Ik erger me dan niet meer zo aan zulk soort dingen!

Maar dat is bij iedereen anders.

Ik vind het voor die tijd, met dit verhaal een absolute topper!

12 Angry Men.

Ik heb niet zoveel met 'oude films'. Ik kan er wel naar kijken, en sommige zijn erg leuk, maar echte toppers zijn het nooit. Meestal beginnen ze geweldig, maar stranden ze halverwege in saaie en voorspelbare gebeurtenissen, zoals bijvoorbeeld Billy Wilder's The Apartment. De enigen die in de buurt kwamen van de topperstatus zijn Modern Times en Casablanca. Modern Times is bij vlagen erg leuk, alleen is op sommige stukken toch wat saai en voelt toch iets te gedateerd aan. Casablanca staat bij mij op 4*, maar het is alweer twee jaar geleden dat ik hem gezien heb. 12 Angry Men begon ook erg goed, en het middenstuk was ook erg goed, en het einde ook. Eindelijk is hier dan de 'oude' topper.

De film is heel voorspelbaar en redelijk cliché, maar dit is zo'n geval waar dat me geen zier uitmaakt. Ik kon genieten van andere dingen, het acteerwerk en de regie maakten alles meer dan goed. Het acteerwerk van de 12 heren is van uitstekend niveau, met Fonda op kop. Hoewel het allemaal typetjes zijn, worden ze toch goed neergezet door de acteurs... en ik hou opzich wel van typetjes. Lumet laat ieder puzzelstukje beetje bij beetje op de juiste plaats zetten. Het verloop van het overhalen van de rest was erg interessant. Ook er mooi dat de camera niet de standaard posities inneemt, maar door heel de ruimte beweegt op verassend leuke manieren. Daarnaast is het mooi om te zien dat hier kritiek wordt gegeven op de manier van rechtspreken in Amerika, precies op dezelfde manier als wij die nu bij maatschappijleer behandelen.

4*!

Indrukwekkende klassieker die eigenlijk volledig leunt op de zeer sterke dialogen en overtuigend acteerwerk. Dat de film toch nog zo boeiend is, van begin tot einde, zegt alles over de kwaliteit. Er staat een hoop spanning op en de discussies zijn heel aardig en gaan niet alleen over de zaak specifiek maar tegelijk ook over bepaalde grotere thema's. De film is ook een aardige confrontatie tussen goed uitgewerkte en heel verschillende soorten karakters waaruit de jury bestaat, en de spanning is soms om te snijden. Het plot is zeer sterk en intelligent uitgewerkt, met nog wat aardige twists. Het is ook prachtig hoe een paar keer een van de juryleden die zo fel tegen vrijspraak is zichzelf klem weet te lullen.
De opbouw van het verhaal is ook sterk. Geleidelijk aan weet Fonda steeds meer juryleden aan het twijfelen te brengen, totdat de twaalfkoppige jury op het einde van de film uiteindelijk uitkomt op een unaniem "not guilty". Het is wel wat aangedikt hoe ongenuanceerd de grootste voorstander voor stemmen voor schuldig is, maar het is dan ook een oude film gebaseerd op een toneelstuk en het werkt prima. Knap ook hoe alles heel overzichtelijk blijft in de film. Er zijn nog aardig wat getuigenverklaringen en omstandigheden, maar het wordt echt nooit een warboel. Wat hierbij helpt is dat praktisch heel de film zich afspeelt in de kamer waar de jury in beraad is gegaan, en geen enkel jurylid wordt bij naam genoemd, noch de verdachte of twee getuiges.
Het camerawerk verdient overigens ook nog een compliment. Af en toe toch wat aardige shots, en alles komt heel duidelijk in beeld. Dat is in films nog wel eens niet helemaal het geval.
12 Angry Men stond nog op mijn lijstje van nog te ziene films, gezien de grote status die de film geniet. En na de film eindelijk te hebben gezien begrijp ik heel goed dat de film zo wordt gewaardeerd. Het plot en de dialogen zijn erg sterk, en heel knap hoe een film waarin weinig dynamiek zit toch zo enorm boeiend en vermakelijk is. Sterk spel ook van verschillende acteurs, vooral Henry Fonda, die het meest realistisch acteert. Op de wat oubollige muziek, soms wat andere stijl van acteren en de zwartwit-beelden na doet de film ook totaal niet gedateerd aan. 4.5*.

0,5* Hoeveel * geef je dan eigenlijk aan Home Alone 3 of Police Academy 8 ? Of vind je dat die van gelijkaardig niveau zijn? Of is jouw 0,5 een proteststem, een poging om zo tegendraads te zijn als maar mogelijk is...?

Lilja 4-ever (2002) begint met het brute einde van de film. Dat doet helemaal niks af aan de mate waarin een film spannend of boeiend kan zijn...

Ik erger me ook aan mensen die een film die hen niet aanspreekt met een 0,5 wordt beoordeeld.

Met het cijfer 5 en 0,5 ga je zorgvuldig om.

Een film moet voor mij wel HEEL goed of HEEL slecht zijn wil ik deze cijfers geven.

Veel mensen gebruiken deze cijfers naar mijn inzien wel als protestsysteem.

Jammer !

Ik erger me dan weer aan mensen die steeds hun eigen waarheid wensen te fabriceren rond het stemsysteem van een ander.

Ik vind dit inderdaad één van de slechtste films die ik ooit gezien heb. Lang geleden dat ik Home Alone nog gezien heb, maar denk dat ik die nog liever een keertje opzet dan deze te herzien.

Proteststem? Waartegen zou je moeten protesteren Films die mij niet aanspreken bekijk ik normaal gesproken niet, tenzij ze een hoge positie hebben in de top 250, want dan word ik nieuwsgierig. En als ik die film totaal niets aan vind zoals "The Green Mile" bv, dan geef ik het laagste cijfer en dat is bij mij een 1,0*. Dat doe ik dus niet voor deze film. Integendeel. "12 Angry Men" staat voor mij na 50 jaar nog steeds als een huis, maar ik kan goed begrijpen dat deze film bepaalde users niet aanspreekt en dan hebben zij het recht om deze film laag te beoordelen.

Spanning kan je vaak juist creëren door van te voren iets weg te geven. Je bent benieuwd hoe iemand uiteindelijk in die situatie zal belanden. Daarbij boeide Lila4ever mij honderd keer meer, zowel qua verhaal als personages. Hier vond ik de 'tien kleine negertjes' vertelling nogal oninteressant, met name om dat de typetjes met hun gezeur me tegenstonden. Van geweldig acteerwerk heb ik ook weinig gezien. En ook die Fonda bleef maar doorzeuren. Zat geen greintje originaliteit of verrassing in. Saai dus.

Niet helemaal akkoord. Westerns, en vooral maffiafilms spreken me helemaal niet aan. Films als 'The Godfaher' of 'Once Upon a Time in the West' kunnen me totààl niet boeien. Dat betekent niet dat ik ze een half sterretje geef. Niet boeien of niet aanspreken betekent niet dat ik niet zo inzien dat ze kwalitatief (om het een beetje vaag te houden) 100x beter zijn dan Police Academy part 238, en ik kan ze in die zin dan ook waarderen en naar waarde schatten

Maar dit is allicht een eindeloze dicussie die al zo vaak gevoerd is...

En dan weet je vast ook dat er een kant is die geen interesse heeft in het geven van punten voor kunde of intersubjectiviteit. Raar dat je dan nog steeds met het proteststemidee komt.