Into the Wild (2007)

De essentie van de film ligt naar mijn mening dan ook niet voor sympathie wekken voor Christopher, het laat juist mooi beide kanten zien. Je mag het ook ontzettend egoïstisch enz. vinden, daar laat juist de film veel vrijheid aan over vind ik. Dat hij meelift en mee eet lijken me geen stoorfactoren, dit zijn gewoon manieren om sneller en beter naar zijn doel te komen. En daarnaast werkt hij op de boerderij, daar zal hij wel wat geld aan over hebben gehouden om bv. die kano te kopen, al denk ik dat hij die ook kan hebben gestolen, na die achterlijke regeling te hebben aangehoord. En daarnaast zal Alaska wel in Christopher's beleving DE plek zijn, waar hij geen last heeft van manipulatie en andere bijzaken van de maatschappij en zijn ontzettende burgerlijke afkomst. Misschien wel HET verschil van Amerika.

Dat zou inderdaad allemaal kunnen, maar ik vind het altijd wel fijn als ik voor iets of iemand sympathie op kan wekken, en dat was hier helaas onmogelijk. Ik vond het verder bijna een straf om deze film af te kijken, omdat het allemaal veel te lang duurde en ik het helemaal niet boeiend vond wat er gebeurde. Dit was gewoon niet mijn ding.

Dan toch knap dat je hem hebt afgekeken! Kan je er weer over meepraten haha. Als je maar wel begrijpt dat Christopher dit eigenlijk allemaal deed door zijn ongelukigheid en zijn worstelingen over de relatie tussen zijn ouders, en het uiteindelijk helemaal niet gaat over anti-maatschappij/burgerij., wellicht wekt dat nog enige sympathie op. Maar ach, niet iedereen kan dit goed vinden .

Dat had ik inderdaad in de gaten. Zijn zusje vertelde er duidelijk over.

Hoewel ik me over het algemeen wel in jouw meningen kan vinden, blijkt het toch maar weer dat smaken verschillen.

Inderdaad, ach je moet toch wat met je lievelingsfilm hé XD

Ik vond het boek fantastisch, maar zoals vaker valt de film dan tegen, en ook in dit geval. In het boek kon ik me goed identificeren met Chris, maar in de film had ik een stuk minder met hem. Ik heb ook het idee dat het personage Chris wat anders naar de film vertaalt is, maarja in een boek ga je dingen natuurlijk ook zelf invullen.

In het boek neemt hij bijvoorbeeld na aandringen pas echt wat aan van mensen, maar in de film komt dat niet echt terug (stuk minder iig). En de prachtige quotes, die hij in het boek allemaal opschrijft, zegt hij in de film op een wat sarcastische manier, waardoor het overkomt alsof hij het niet echt meent. Zoals de "true spirit of life comes from new experiences" tegen de oude man die de berg op loopt of zijn gesprek in een cafe met Westerberg. Ik weet niet of het een verstandige keuze was om de quotes die hij in het boek op papier schrijft zo geforceerd in de gesprekken te stoppen.

Of hij nou door de regisseur als postief of negatief wordt afgebeeld weet ik niet, al dacht ik meer het tweede. Het ene moment zien we een gek die tegen zichzelf praat of een egoïst, en het andere moment is hij iemand die binnen korte tijd een belangrijke plaats inneemt in iemands leven. Maar toch miste ik wat diepgang en menselijkheid in zijn karakter ofzo. Wanneer zien we hem nou echt genieten van zijn solitaire bestaan met de natuur.

Verder heb ik de film met veel plezier gekeken, en met de acteerprestaties en de muziek was zeker niks mis. Had alleen het idee dat dit mijn favoriete film zou worden na het boek, maar dat is het absoluut niet.

Het super-apple-stukje, het rennen met de paarden, de douche, ''I like all this''. Lijken me genoeg momenten om te laten zien dat Chris geniet van zijn bestaan, hoewel het uiteindelijk natuurlijk allemaal anders loopt, wat hij ook aangeeft (en als het goed is ook in het boek. ,,Happiness is only real when shared'').

Ik denk niet dat Sean Christopher negatief wilde afbeelden, als ik het goed begrijp is het boek meer via Christopher geschreven, wat het daarom meer goedkeurt van zijn daden. De film laat meerdere kanten zien, geeft gezicht en geeft dus een ander beeld dan in jouw fantasie, tijdens het lezen van het boek. En je moet wel bewust zijn dat dit wel een film is die zich ook aan een publiek moet aanpassen, en daarnaast werkt de montage juist mee met de geloofwaardigheid van het verhaal omdat het tijd stukken knipt, waardoor je zelf kan bepalen of Chris bv. wel of niet aarzelt om met mensen mee te gaan.

Bij het super apple stukje ergerde ik me eraan dat hij in de camera keek...ik vond het sowieso nogal flauw, net als dat Supertramp gebeuren.

En ik vind het ook geen type die tegen zichzelf praat, dat stoorde me ook.

Rennen met de paarden is nogal een cliché voor zo'n soort film, net als het walgelijke einde met zijn ouders.

Het is niet dat ik niet weet dat Chris niet geniet, het had wat mij betreft wel wat mooier/diepgaander in beeld gebracht mogen worden. Meer emotie misschien.

Ik denk dat Penn idd het oordeel aan de kijker wil overlaten, net als Krakauer (de schrijver). Maar het boek is dan ook meer een soort documentaire waarin ook zeker meerdere kanten belicht worden. Misschien was het voor de film wel beter geweest als er een kant was gekozen, maar dat weet ik eigenlijk ook niet.

Ik zit trouwens te denken, bestaat er een goede film waarin je de hoofdrolspeler eigenlijk maar een eikel vind? Want gek genoeg mag ik de Chris uit de film eigenlijk niet, maar die uit het boek wel.

Hoezo aan een publiek aanpassen? En dan nog, dat ga ik niet meenemen bij mijn beoordeling van een film.

En ik bedoel meer het stuk van die laarzen in het begin bijv. Een typisch karaktertrekje van hem was dat hij juist niks van mensen wou aannemen. Maar in de film komt dat nauwelijks naar voren, waardoor je mensen hier bijv ziet reageren dat het een aso is omdat hij voor het vrije leven kiest maar wel met mensen mee-eet etc.

Met aanpassen bedoel ik dat je moeilijk, net zoals bij andere boek verfilmingen, het hele boek gaat verfilmen. Keuzes maken, wat mooi en interessant is op beeld enzovoort. Iets kan heel ingrijpend en diepgaand zijn in een boek, maar saai zijn op film. Daarnaast is er ook nog zoiets als tijd, en moet dat ook nog wel redelijk zijn qua concentratie van het publiek en geld.

Dat je het allemaal cliché, onmenselijk, niet-diepgaand en asociaal vind, kan ik niet veel mee. Ik denk dat heel veel mensen het niet altijd eens zijn met Christopher, dat zie je ook in de film (wie is er eigenlijk 100% met hem eens?), maar het mooie van de film is dat ze het er uiteindelijk wel mee eens zijn. Dat ze door hem kijken naar zich zelf (sterkste voorbeeld zijn de ouders), en er min of meer vrede mee hebben. Ik vind Into the Wild juist een van de menselijkste film ooit en het lijkt mij dat een film JUIST interessant en goed is als een onderwerp van verschillende kanten wordt belicht. Het leven is niet goed of slecht of zwart of wit, en dat laat Into The Wild heel goed zien.

Keuzes maken heeft Penn misschien wel te weinig gedaan. Het hele boek zit erin, maar nogal een oppervlakkige versie ervan. Er zitten veel verschillende dingen in, maar gaat daardoor nooit de diepte in. Hetzelfde geldt voor de persoon Chris. Wat zijn bijvoorbeeld zijn zwakke eigenschappen? Iets wat een film menselijker kan maken om dat woord nog maar eens te gebruiken.

Maarja dat is hoe ik er tegenaan kijk. Juist omdat ik het boek zo mooi vind, vind ik het jammer dat de film wat steekjes laat vallen en wat dingen op de verkeerde manier doet (in mijn ogen), ondanks dat een film natuurlijk vaak nogal snel tegenvalt vergeleken met het boek.

Je praat alsof Christopher als een heiligen word afgebeeld door Penn.

Dat bedoel ik niet. Nu ik daar over nadenk kan ik alleen de trein scene bedenken waar hij eruit gekickt wordt, wat als "negatief" gezien kan worden, maar leren we hem daar beter door kennen?

Hij verlaat zijn ouders, zijn zus: vinden veel mensen egoïstisch. Hij doet harde uitspraken over mensen die waarde hechten aan materiële dingen (dit zijn vaak ook emotionele waarden, die gekwetst kunnen worden door zijn uitspraken). Ik zie echt niet puur goedheid in hem, hij laat ook een onzekere en eenzame kant van hem zien. Dat je zijn daden niet goed keurt, of je twijfels er bij trekt, begrijp ik. Doe ik zelf ook. Maar de film laat echt wel ''negatieve'' kanten zien van het verhaal hoor.

Ik keur zijn daden wel goed, en ik heb er geen twijfels bij (bij het boek iig). Maar dat heeft hier allemaal niets mee te maken.

Juist door zijn negatieve kanten in beeld te brengen, wekt dat meer sympathie op. En dan heb ik het niet over zijn uitspraken (volgens mij spreekt hij in de film nauwelijks heel hard of negatief over de maatschappij) of het verlaten van zijn familie, dat zijn bijzaken.

Hier is het misschien beter verwoord wat ik bedoel: Book Vs. Film: Into The Wild | Books | Book vs. Film | The A.V. Club - avclub.com

o.a. "Instead of giving us this voice–the easily frustrated kid who just assumes everything will work out, and draws a blank when it doesn't, the film gives us the voice of his sister Carine (played by Jena Malone), who narrates his story with a dreamy melancholy that further idealizes him."

Ik heb het boek niet gelezen en kan daarom ook weinig met de vergelijking als ik maar een kant van het artikel ken. Wel vond ik het duidelijk naar voren komen wat Chris nou precies tegen de maatschappij had en waarom hij weg wilden. Daar heb ik geen uitleg bij nodig, de film vertelt dit stuk prima.

Je mist m'n punt. Ik heb het over het karakter van Chris, niet zijn denkbeelden en motivaties.

In de film is het vooral happy joy-joy en af en toe wat gepraat tegen zichzelf. In het boek is het veel meer, zie bijv de quote hierboven.

Ik raad je in ieder geval aan het boek vandaag nog te gaan lezen, is beter dan de film en zo uit

Hieronder genoeg voorbeelden gegeven over ook Chris' zijn karakter, dat je daar over heen leest is je eigen zorg. Ik ga het boek in de zomervakantie lezen, lijkt me een unieke ervaring!

Al staat de film hoog in de notering, iets houdt me écht tegen om deze film te bekijken. Ik heb 'm al een paar maal gehuurd en toch ja, verwacht ik me aan een vrij saai verhaal over het zoeken-naar-u-zelf.. Ik weet nu wel niet of ik verkeerd zit, waarschijnlijk wel.

Gewoon kijken joh, al was het maar omdat het zonde is films te huren en ze dan niet te kijken

Prachtig. Zeer indrukwekkend! Subliem gefilmd en wat te denken van de muziek van Eddie Vedder.

Ja inderdaad, dit is zo'n must-see movie, dus eigenlijk moet ik 'm maar eens écht gaan bekijken he :-p

Echt schitterend gemaakt. Mooi verhaal.

Ik weet niet of 'mooi' het juiste woord is, maar aangrijpend is het wel

Mooie, interessante film. Top geacteerd door Hirsch. Er komen veel elementen aan bod zoals, imperialisme, vrijheid, educatie enz. 4 sterren, hij boeit van begin tot eind.

Society, you're a crazy breed.

I hope you're not lonely, without me.

2 zinnen die op de een of andere manier zoveel indruk op mij maken dat ik er stil van wordt.

inderdaad een aangrijpend verhaal en ook bizar. Zo van de een op de andere dag gewoon de wilde natuur in. iets waar iedereen volgens mij stiekem toch van droomt...ik wel tenminste.

Into the Wild sprak me aan vanwege het hoge gemiddelde hier op MovieMeter en ik vind Eddie Vedder altijd wel mooi zingen. Ik had hem vorige week gehuurd en het enige waar ik tegen op keek was het lange speelduur. Uiteindelijk was het ook een redelijk lange zit maar geen vervelende. Deze film geeft een perfecte kijk op het leven van een rebelse jongeman en een reis naar verschillende mooie landschappen. Een reis vol vrijheid.

Het staat al in het plot geschreven: een mooi verhaal over de aandtrekkingskracht van de natuur en de complexe relatie tussen vader en zoon. Sowieso vond ik de relatie tussen Chris en de rest van het gezin erg interessant. Een jongen die vrijheid wil van zijn stereotype ouders (niet gek doen want de buren kijken)

Tijdens de reis krijg je veel mooie dingen te zien en ontmoet je leuke personages. Into the Wild blijft de volle 2 en een half uur boeiend. Het einde vond ik ook oke, maar ik had nog zo graag een laatste ontmoeting gezien tussen Chris en zijn ouders!

Dit is zeker een aanrader.

Mooie film, heel mooie beelden (dit is er eentje die je in Blu-ray kwaliteit moet hebben!), bij momenten hartverwarmend, op andere hartverscheurend. Ik heb zelf een traantje moeten wegpinken op het einde. Dat het een waargebeurd verhaal is vind ik ook echt een meerwaarde.

De enige commentaar die ik op de film heb is dat hij te lang is. Ik heb toch enkele keren op mijn klok gekeken. 2u was meer dan genoeg geweest.

Wel net op wikipedia gelezen dat hij gemakkelijk over de rivier had kunnen raken als hij gewoon eventjes stroomopwaarts was gegaan. Dat is echt wel kut...

Stond al even in de kast, maar vanavond dan voor het eerst opgezet. Allereerst wil ik zeggen dat het er visueel schitterend uitziet. Als er helemaal niet in gesproken was zou het zo een docu op National Geographic kunnen zijn. Ook de muziek is op sommige momenten erg goed.

Dat zijn vooral de positieve kanten, want het verhaal deed me opmerkelijk genoeg weinig tot niks. Ook de mensen die hij op zijn weg ontmoet en de manier waarop komen erg geforceerd over. Beetje tijdvulling wat helemaal niet nodig was geweest. Had het nou maar gewoon bij zijn natuur-beproevingen gehouden, dat was veruit het meest interessant. Ik vond ook dat hij langer dan nodig in Alaska is gebleven. Weet niet wat hij verder nog te leren had daar. Je kan nog zo'n hekel hebben aan het materialistische, moralistische bestaan, maar daarom moet je soms nog wel een beetje realistisch in de wereld blijven staan. Ik heb dan ook weinig op met mensen die eerder vluchten voor hun bestaan dan dat ze proberen er een oplossing voor te vinden. Dit vluchtgedrag leidt uiteindelijk alleen maar tot treurnis. Hij krijgt ook genoeg levenslessen mee van de mensen die hij eerder in de film ontmoet. Hij lijkt er niet eens naar te luisteren en denkt dat zijn Alaska-tripje door God zelf is opgedragen aan hem of zo. Denk dat het een zeer moeilijk mannetje was in het echte leven. Goed gespeeld dus door Hirsch, want dat kwam goed over. Maar als iedereen er zomaar op uit zou trekken zonder iemand in te lichten, omdat het thuis niet helemaal op rolletjes loopt, zou Alaska binnen de korte keren het best bevolkte gebied van de aardkloot zijn. Pappie en mammie snappen niks van me en de wereld is de kluts kwijt. Nou boehoeeee, zet je eroverheen zou ik zeggen.

Film duurt verder erg lang en dat had zeker ingekort kunnen worden door wat karakters in zijn reis weg te laten. Die oude vent die hem wou adopteren haha. Hoe lang kent hij hem? Kwam erg zielig over, maar niet op een goede manier. Maar goed, begrijp best dat veel mensen dit een aangrijpende film vinden. Voor mij bleef het wat te afstandelijk en uiteindelijk weet je nog niet veel van Christopher McCandless zelf. 3 sterren.

Pfff wat een film.

Die 148 minuten waren zo voorbij.

komt echt ZELDEN voor dat ik een film met moeite afkijk..

Dit was er 1 van. Komt weinig voor dat ik de mening niet deel met films boven de 4*.

Ben zelf ook natuur freak enzo, maar dit.. nope.. deed niets voor mij

echt TE saai!