Into the Wild (2007)

origineel, had er veel van verwacht

film kon me echter niet echt raken terwijl ik het concept erg boeiend vond

duurde ook te lang

Juist in het licht van de afloop wordt de film en de handelingen van de hoofdpersoon interessant en krijgt de film diepgang.

als de handelingen van hoofdpersoon alleen in eind interessant zijn, wat is dan de waarde van de rest van de film??

Hier heb je een punt.

Maar die mening deel ik ook niet^^ ik vond ieder moment van de film geweldig!

Dat schrijf ik toch ook niet. Vond de hele film boeiend.

Goede film.

Met mooie muziek.

Prachtige shots van de natuur.

Een indrukwekkend meeslepend verhaal, interessante personages en ontmoetingen gecombineerd met sterke acteerprestaties en een machtige mooie soundtrack zorgen ervoor dat Into The Wild in één klap één van de mooiste films is die ik tot nu toe ooit heb gezien. Waar ik andere hoor klagen over de lengte heeft dat mij totaal niet gedeerd.

Deze film heeft mij echt weten te raken, en totaal aan mijn toch wel hoge verwachtingen voldaan. Ik ben een tevreden man..

(god wat zal ik veel over hebben voor zo'n prachtige trip tot Alaska dan..

Erg overdonderd door deze film. Echt geweldig. Zeer mooi verhaal, prachtig zelfs. Levensverhalen vind ik sowieso mooi, en hierin komen ze bij elkaar op een prachtige manier. Het is ook sterk geacteerd waardoor je erg met de karakters meeleeft. Het camerawerk is niet waat ik normaal van houd, maar dat maakte bij deze film helemaal niets uit, het gaf juist zeer mooie beelden.

Super film.

Ik heb deze film echt in etappes kunnen bekijken, anders werd 't een te lange zit naar mijn gevoel.Mooie plaatjes allemaal enzo, maar naar 't einde toe.. Supersterk! Had het helemaal niet zo verwacht. Maar ff vraagje: hij kerft "happiness only real when shared" was hij nou tevreden met zijn keuze of had ie dit graag met iemand samen gedeeld?
Mja.. 3,5*

Rascal, volgende keer even spoiler-tags invoegen. Is al gewijzigd.

Als hij tot die conclusie komt, denk ik dat hij van zijn laatste gedeelte van de trip wel spijt heeft. Tijdens zijn reizen daarvoor heeft hij natuurlijk wel veel vrienden gemaakt, waardoor hij tot zijn ultieme conclusie kwam. Hij zal dus geen spijt hebben van zijn reis, maar wel van dat hele Alaska gebeuren.

Totaal geen verwachtingen in deze film, en nog minder een idee waarover het ging. De film is heel puur opgesteld en sleept je zonder meer mee in de leefwereld van Alexander Supertramp. De trip is meer dan een biografische film met open filosofische vraagstukken die je zelf kan invullen. Prachtige muziek, karaktervolle personages, ... De film heeft vele troeven in handen. Eén van de betere films van de laatste tijd die nog eens voor de verandering de tijd neemt om een verhaal te nemen en geen schrik heeft om sfeermomenten weer te geven ipv altijd in beweging te willen zijn. Prachtig!

Geen idee dat dit in de top 250 stond, alleen gekeken omdat een vriend er helemaal fan van is. Ik gok dat bij hem de aantrekkingskracht vooral zit in het verhaal van het achterlaten van de maatschappij om een totaal vrij leven in de vrije natuur te leven. Of zoiets, want ik heb hier zelf helemaal geen connectie mee, en kon me ook totaal niet inleven in de hoofdpersoon. Ik voelde dan ook geen medeleven toen hij uiteindelijk het loodje legde. Het hele verhaal kon me eigenlijk ook niet veel schelen en is ook grotendeels langs me heen gegaan. Niet dat ik veel heb gemist, het was dusdanig simpel dat het moeilijk is om het niet te vatten, hetgeen overigens geen punt van kritiek is. Het boeide gewoon niet echt. Wat me wel interesseerde waren de mooie beelden die op het scherm getoverd werden, en dat in combinatie met de soundtrack.

Vrijwel sinds ik serieus naar popmuziek ben gaan luisteren (ik kom uit een gezin waar alleen klassiek werd geluisterd) is Pearl Jam een favoriet van me geworden. De liefde is aardig bekoeld omdat latere albums een beetje de bezieling van de eerdere cd's lijken te missen, maar de liedjes die zanger Eddie Vedder hier brengt zijn bijzonder aangenaam en zetten een erg fijne sfeer neer.

De beelden die we voorgeschoteld krijgen zijn vaak bijzonder mooi. Maar wat ik echt als bijzonder irritant heb ervaren is dat er totaal geen rust in de beelden was, hoe mooi ze ook waren. Als de camera niet bewoog, dan was er wel om de twee seconden een cut. Het is alsof je in bed met een bloedmooie vrouw ligt, je knippert even met je ogen en er ligt ineens een andere bloedmooie vrouw. Ja leuk, maar het leidt wel gigantisch af bij het hele liefdesspel. In het geval van deze film zorgde het ervoor dat ik alleen maar extra op de montage ging letten, waardoor ik me niet kon laten meevoeren door de sfeer. Erg jammer en dit kost de film minstens een ster in mijn beoordeling.

Al met al geen slechte film, maar er had zoveel meer ingezeten als er maar beter gemonteerd was.

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Schandalig dat deze film zo hoog staat. Het moviemeter publiek stelt me erg teleur. Zojuist heb ik 'Rocco e i suoi fratelli' gezien. Dan weet je natuurlijk wel beter.

Je hebt helemaal gelijk, die 3100 stemmers hebben het allemaal fout en jij hebt gewoon gelijk

Haha.. werkelijk. Je herziet je mening wel zodra je er verstand van krijgt. Bovendien is het niet zo moeilijk te verklaren, het is zelfs kinderlijk simpel, waarom deze film zo hoog staat. Desondanks verbaast het me toch, ik had het publiek hier vrij hoog zitten. Blijkbaar hebben alle echte filmliefhebbers niet gestemd of deze film terecht niet gezien omdat ze ervan afwisten. Helaas sprak het 3100 sbs6 kijkers wel aan. Maar ach, wat maakt mij het ook uit....

Bovendien kun je niet ontkennen Theunissen, dat jou smaak gevormd wordt door de massa. En dat op een leeftijd van 38. Waarschijnlijk zul je het levenslicht nooit zien. Maar ik ben blij dat je in ieder geval van films kunt genieten.

Haha bespaar je de moeite Theunissen

We hebben weer een rebel in het dorp. Koop een boksbal ofzo Uitvreter en vervuil het forum niet met vooroordelen en lage, persoonlijke aanvalletjes.

Inhoudelijk heeft Theunissen toch gewoon gelijk? Een film krijgt uiteindelijk altijd de score die hij verdiend, of je het daar nou mee eens bent of niet. Natuurlijk mag je een film minder vinden, maar deugd dan in jouw ogen niks van de vele mensen die hem hoog beoordelen? Daar is een psychologische term voor waar ik nu niet op kan komen Laten we het voor nu blinde arrogantie noemen.

Als er een film is die jij wel hoog hebt zitten samen met "de massa" en iemand kraakt hem af, dan deugd die éénling zeker weer niet en schaar jij je ook maar wat graag achter "de massa".

Ik zie net trouwens dat hij inmiddels in de top250 staat

Ach ja, het is me wat met die oudere films. Die waren in hun tijd best goed zoals 'Rocco e i suoi fratelli'. Maar je mag niet uit het oog verliezen dat nieuwere films sowieso in het vaarwater van de oudere komen te zitten.

De geschiedenis herhaalt zich, weet je wel....?

Elke nieuwe generatie heeft de indruk dat ze met iets vernieuwends bezig is, laat het ons eerder 'verbetering' van bestaande concepten noemen

Niets mis mee, maar je moet er wel mee kunnen leven en er de meerwaarde van inzien, anders ga je niet veel plezier meer kunnen beleven aan hedendaagse films...

Je laat het nu lijken alsof nieuwe films altijd beter zijn. Dat is natuurlijk helemaal niet zo.

Zeker niet altijd. Maar ik heb al een heleboel oude films (jaren '50-'60) gezien die ze klassiekers noemen, maar die naar huidige maatstaven hopeloos oubollig overkomen, ja , zelfs knullig zijn gemaakt.

Na zovele jaren van film-evolutie worden er vandaag inderdaad véél betere films gemaakt, het zou maar erg zijn moest dit niet het geval zijn, toch..?

En uiteraard worden de hedendaagse films ook ooit oude klassiekers waar de generatie van binnen 50 jaar meewarig op zal terugblikken.

Zo gaat dat nu eenmaal...

In elk jaar wordt natuurlijk een hele goede film uitgebracht maar de laatste jaren komt er toch meer bagger dan meesterwerken uit. Hoe spijtig het ook is.

Het is voor veel mensen vaak moeilijk om tijd en nostalgie in een abstract perspectief te plaatsen....

Het gevoel dat ik bijvoorbeeld krijg bij inmiddels klassiekers als Pulp Fiction, Scarface, the Godfather.... en zelfs grootse meesterwerken ver voor die tijd.... zijn puur gebonden aan het feit dat ze een bepaalde oude sfeer uitstralen.

Natuurlijk zijn veel van deze films juweeltjes en mogen ze nooit vergeten worden. Maar ik ben ervan overtuigd dat wanneer we straks 20 jaar verder zijn, en de filmtechniek loopt op de puntjes van zijn kunnen, we met z'n alleen terug snakken naar een echte ouderwetse klassieker als Into the Wild

Allez, en nu is het weer aan mij: 'Dat is dus helemaal wel zo'

Mijn persoonlijke ervaring is dat er wel degelijk alsmaar betere films worden gemaakt. Lucky me

Voor alle duidelijkheid moet ik er bij vermelden dat mijn favoriete films zich in het Horror-Actie-Avonturengenre bevinden en bijgevolg voor een groot deel afhankelijk zijn van de Special Effects.

Ja dan is het wel duidelijk waarom je de recente films beter vindt.

Kwa special effect is het mischien beter. Maar veel andere aspecten zijn in der loop der jaren erop achteruitgegaan of verwaarloosd.

Er worden absoluut niet betere films gemaakt denk ik nu.

Er worden gewoon MEER films gemaakt waardoor er ook meer goeie bij zitten. Maar over het algemeen heb ik bij 7 van de 10films na 2000 toch al snel zoiets van ''jammer, weer twee uur tijd verspild''.

Het is ook heel moeilijk om met een film te komen die echt iets nieuws brengt. Alles is al bijna gedaan in de film. Into the Wild vond ik daarom ook erg geslaagd, de film prikkelt een boel zintuigen bij me.