In the Valley of Elah (2007)

Crash was een een moraalgedreven wanvertoning en hoewel In the Valley of Elah kleine verbeteringen toont, heeft Haggis zich ook hier niet in kunnen houden. Wanneer het erop lijkt dat de film zich ontpopt tot een misdaadthriller met een interessante kijk op de gevolgen van de Irak oorlog in eigen land, komen de sentimenten van Tommy Lee Jones' personage boven water drijven en gaat de film alweer die moraaltoer op. Man met foute verwachtingspatronen, extreme discipline en vooroordelen komt tot inkeer, maar hiervoor heeft wel zijn zoon het leven moeten laten. Het ligt er allemaal veel te dik op. Bepaalde onnodige scènes met Theron versterken deze mening. Het is dat Jones zijn rol met pure klasse vertolkt, anders had dit samen met Crash de vergetelheid in kunnen geraken. Jammer, want hier zat een aardige aanleiding in tot scherpe kritiek op het Amerikaanse oorlogsbeleid. Ik hou Haggis even voor gezien denk ik.

2,5*

Mooi opgebouwd drama met thriller-elementen (doet wel wat denken aan het genre literaire thriller, misschien moet die term ook maar eens gebruikt gaan worden in de film-wereld).

Begint inderdaad zeer rustig, maar uiteindelijk kwam de film bij mij toch aan als een mokerslag.

Zegt ook wel iets over de langzaam veranderende publieke opinie in de VS t.o.v. Irak, Afghanistan ed.

Sterke antioorlogsfilm, waar Haggis af en toe ietsje te ver gaat.

Wat ik vooral erg sterk aan deze film is het hoofdpersonage. Iemand die zelf altijd in het (Amerikaanse) leger heeft gelooft en het kwaad hier het laatst zou zoeken. Vind het trouwens wel fijn dat het verhaal redelijk traag op gang komt, ook een prima plotwending en een fantastisch einde ( met die vlag, prachtige symboliek).

Jammer vind ik wel dat Haggis zich teveel laat gaan met het laten zien van de emotionele/dramatische kant van de zaak. Bij Crash paste dat juist erg goed, hier had hij het beter zoveel mogelijk kunnen vermijden. Gelukkig doet Tommy Lee Jones hier niet aan mee, en zet hij een erg sterke prestatie neer.

Cinematografisch dik in orde. Zitten een aantal erg mooie longshots waar Haggis het maximale uit de locaties weet te halen en een mooie sfeer weet neet te zetten. Was ook wel blij dat de muziek iets minder zwaar was dan in Crash.

3.5*

Bravo! Weer een moraliserende en overdonderende film van Paul Haggis. En weer een hele goede. Grappig om te zien hoe iedereen hier de film vergelijkt met Crash. En ja, dat dat gebeurt is nogal logisch. Ik kan het me nog goed herinneren dat ik Crash zag, ik was op dat moment in dat Grote Land van tegenstellingen, en voordat ik daar aankwam had ik eigenlijk geen idee van hoe erg het daar eigenlijk was. We hebben allemaal een erg rozig beeld van Amerika, het land waar alles kan, waar het leven geweldig is.
Nou. Niet dus. Dat Amerika ook zo zijn slechte kanten heeft hebben we dus allemaal gezien in Crash, dat Amerika eigenlijk best wel een heleboel slechte (en zieke) kanten heeft, zien we in 'In the Valley of Elah'.
Het is een aanklacht tegen het leger, althans, dat is wat ik en de berichters voor mij er uit halen. En die is goed verpakt, in een mooi verhaal. Wat ik zo geweldig vond aan het verhaal, was dat het zo menselijk was. Meestal is het zo in films dat een complot in het leger altijd te maken heeft met de 'hogere hand'. Ik vond het zo'n verademing dat men nu gewoon eens bij 1 iemand bleef, een normaal iemand, en die iemand speelde trouwens wel geweldig! Tommy Lee Jones, wat een fantastische speler in deze film. De pijn van het verliezen van zijn twee zoons zie je niet, die vóél je. Hoe hij alle tegenslagen op zich neemt is zo prachtig om te zien, zo nuchter, maar toch zo aangeslagen, zo intens verdrietig. En ik vond het zo tof om te zien dat hij zo professioneel met alles omgaat, met simpele dingen als een bed opmaken, tot het horen dat je zoon eerst al vechtend, gepijpt wordend en drugssnuivend de zaterdagavonden doorbrengt. Zijn acteren was zo ontzettend goed, dat ik er oprecht ontroerd door raakte.
Wat de film ook goed blootlegde waren de verschrikkingen die soldaten moeten meemaken. Mijn haat tegenover legers en al dat soort instituten werd door deze film nog eens extra gevoed. Hoe bruut verkracht mensen terugkomen van situaties waarin geen enkel normaal persoon zijn ergste vijanden in zou wensen. Het moet werkelijk ziekmakend zijn om macht te hebben over leven en dood, en dat kwam prachtig terug door Mike die het grappig vond om gewonde Irakezen te molesteren, en daarna kreeg je de soldaat die dit moest vertellen, en hierbij ging lachen. Mensen zijn niet gemaakt voor wreedheid, uit zijn lach bleek duidelijk dat niemand een dergelijke wreedheid dan ook aankan.

Maar. Toen kwamen we opeens bij het einde. Een bekenning. Boem. Pats. Ho. Ik had helemaal niet door dat ik al op het einde was, ik dacht dat dit weer een van de vele leugens was die de legermensen verspreidden. Ik dacht dat die jongen gewoon voor de zoveelste keer zat te liegen, om het daarna weer goed te gaan maken met een slappe 'sorry'.
En daar zat ik dan met mijn torenhoge verwachtingen opeens naar de aftiteling te kijken. Van mij had het nog best even door mogen gaan, wat harder doorpakken, wat meer tragiek erin. De intensiteit van de film werd helemaal doorbroken, terwijl die intensiteit juist zo hoog lag.
Verder moet Theron écht wat doen aan haar haar. En... voor ik het vergeet. Frances Fisher. Zij verscheen ook opeens ten tonele. Mocht ze eerst de keiharde doch welopvoedende bitch zijn in Titanic, was ze hier een of ander hoertje. Grappig.

Tadadadaadaaaaa.
3.5*

Tommy speelt als vanouds. Geweldig.

Wow! Dat was en is nog steeds mijn gedachte na het zien van deze film gisteren. Zelden meegemaakt dat een film zo'n diepe indruk nalaat op mij. Haggis levert een op en top klassefilm af met In The Valley Of Elah.

Ik heb hier eventjes een paar reacties doorgelezen en dan zie ik af en toe staan dat Haggis weer de moraaltoer opgaat. Sorry, maar dat is echt wel onzin. Dat is gewoon zoeken naar slechte punten om toch maar iets negatief te kunnen zeggen. En waarom vraag ik me af? Als je als vader weer een zoon verliest dan kom je gewoon tot inkeer, of je dat nu wilt of niet. Daar is niets, maar dan ook echt niets, moraalachtig aan.

In The Valley Of Elah is een prachtige film dat een niet eens origineel verhaal op een uitstekende wijze weet over te brengen. Zeer goed ook om iemand als Tommy Lee Jones te vragen voor deze film, hij is de geknipte man hiervoor. In deze film vind ik hem het sterkst spelen van wat ik tot nu toe van hem gezien heb en dat is best veel. Zijn blik alleen al, hij heeft geen woorden nodig om een boodschap over te brengen. Heerlijke acteur! Ook Susan Sarandon doet het schitterend en geloofwaardig. Charlize Theron kan nog niet echt helemaal mee met deze top, toch heeft ze me verrast in positieve zin.

Maar wat deze film vooral zo goed maakt, is het feit hoe het u laat inleven met de personages. Bij die scene toen de moeder haar dode zoon (wat er van over bleef) zag samen met de vader, toen had ik het zelfs moeilijk (ook die muziek erbij wist me te raken, zo passend). Het is niet voor niks dat deze film zo positief onthaald is bij Amerikaanse vaders en moeders die een zoon hebben verloren in diverse, nutteloze oorlogen. Dan lees je hier soms "te sentimenteel bedoeld" staan. Neen, deze film laat goed zien hoe nutteloos oorlogen zijn en hoe het Amerikaanse leger vaak dingen verzwijgen aan de ouders.

Besluit: Een topfilm die ik je alleen maar kan aanraden. Een dag later ben ik nog steeds onder de indruk. Beetje triestig wel dat deze niet meer gewaardeerd wordt op MM want deze verdient echt wel meer dan die 3,51. Eén van de beste films die ik de laatste jaren heb gezien. Wow!

Misschien omdat ze vrijwillig die baan in het Amerikaanse leger genomen hebben en wisten wat de consequenties kunnen zijn van het werk wat ze doen?

Vindt het dikke valse sentiment wat Haggis hier ten toon spreidt inderdaad niet overal even geslaagd, geef mij dan maar een Platoon of Jarhead.

Jarhead wordt ook maar flauw gebracht.

PS: daar gaat de film niet over, wat jij nu zegt.

Nee dat onderwerp wordt inderdaad zeer zorgvuldig gemeden door Haggis.

Typische film voor Tommy Lee Jones, die hier weer een goede rol speelt. Het dramatisch verhaal is interessant, maar vertoont hier en daar toch wel wat gemakkelijke scènes die ongeloofwaardig en te simpel overkomen om Jones zijn eindbalans van heel het gebeuren op te maken. 7/10

Ik had het niet verwacht, maar deze film was zeer de moeite waard. Het verhaal is een kapstok om het Amerikaanse leger eens kritisch te beschoyuwen. Uiteindelijk is het tamelijk verbijsterend wat er allemaal gebeurt. Het verhaal ontluikt zich langzaam en wordt steeds heftiger, waardoor je na afloop verbaasd achter blijft. Goede film.

In het begin leek het wel wat te gaan worden maar het werd allemaal een beetje langdradig waardoor het veel minder boeiend werd...

In the vallet of elah is een echt dramafilmpje met 1 grote actiescene. Om echt oorlog gaat het hier zeker niet. Het drama heeft me wat te weinig aangegrepen en Tommy Lee Jones begint een beetje tegen te steken. Ook een aantal clichés maar dat is nog wel beperkt. Matige film...

score ......... 2.70

positie ....... 167/385

Goede, doeltreffende film met prima vertolkingen, al moet ik zeggen dat ik de climax wat vond tegenvallen, ik had daar iets meer van verwacht.

De film geeft een ontluisterend beeld over wat oorlog met een mens kan doen.

Oorlog is altijd een onmenselijk gebeuren. Dat daarin jonge jongens en meiden totaal doordraaien en dan later soms de meest verschrikkelijke dingen doen is hier een gevolg van. De film toont dat op aansprekende wijze. Ik ben wel benieuwd hoe dicht Paul Haggis bij het oorspronkelijke ware verhaal is gebleven.

Charlize Theron is beter dan Tommy Lee Jones in deze film.

Beter... Beter...

Het draait om het samenspel, denk ik. En er was in dit geval niet echt sprake van beter of niet beter.

Kvond het eerlijk gezegd een ongelooflijke saaie film.

toch 2 sterren voor de acteerprestaties die de film redden.

En het is onmogelijk om te zeggen wie de beste acteur is in een samenspel ?

Mooie film met sterk acteerwerk en een boeiend script.

De regie is lekker rustig (zoals ik het graag heb), geen cameraman met parkinson en geen rare foefjes of filters. Het script en de acteurs zijn dermate goed dat het zeer realistisch overkomt, je wordt meegetrokken in het verhaal. Dankzij het ontbreken van een typisch good vs. bad-plot steekt deze film met kop en schouders boven de gemiddelde Hollywood dramafilm uit.

Hele interesante dramafilm met een heel sterk enzoektocht-verhaal. De rollen worden om te beginnen buitengewoon prachtig neergezet: Tommy Lee Jones, een vader die met de vermissing van zijn zoon te maken krijgt en ook weer een mooie rol van Charlize Theron. Het verhaal is zeer uigebreid en je komt ook continu voor verassingen te staan. Het word ook echt op zon hele bizare manier vormgegeven. Dan blijkt de zoon dood te zijn en in stukjes te zijn gehakt, dan ineens schijnt ie te leven maar evenlater is ie toch weer dood en schijnt het toch die ene in stukjes gehakte lijk te zijn.

Daarnaast zijn de videocamera-beelden van de oorlog ook erg boeiend en ook helemaal een toepasselijke onderwerp voor deze film. Ook het sfeertje zit er goed in en alles word rustig verteld zonder sensatie. Juist vond ik het ook mooi dat die oorlog-stukjes alleen maar die handy-camera stukken waren van Mike (de zoon) Het climax was verassend.

Zeer boeiende film.

4,0*

Mmm... Ik weet niet goed wat te denken van de film. Het script ligt boordevol clichés, waar dat bij Crash veel minder stoorde. Gelukkig is het acteerwerk goed genoeg en vooral het personage van Theron is niet slecht. Maar vele figuren zijn gewoon karikaturen en het geheel is soms wat geforceerd.

Het script is dan misschien slecht uitgewerkt, het werkt wel. De aandacht wordt voldoende attent gehouden en dankzij het uitblijven van het plot blijf je met (ietwat) spanning kijken. Veranderende verklaringen, sporadische videobeelden, het ligt er wat vingerdik op, maar het werkt wel zoals ik al zei. Geen slechte film, maar geen klassieker.

In the Valley of Elah is een aardig wegkijkende film, maar Haggis heeft echt te weinig talent als scriptschrijver en regisseur om hier echt het diepgaande meesterwerk van te maken waar hij overduidelijk op hoopte. Zijn enige talent lijkt erin te liggen om ingetogen en geloofwaardige prestaties uit zijn acteurs te halen. Dat gold voor Crash en dat geldt ook voor Elah, met name dankzij Jones en een opvallend goede Theron.

De maatschappijkritiek is echter weer te simplistisch, maar bovenal heeft het geen enkele impact. Ik was zelfs teleurgesteld toen de uiteindelijke bekentenis kwam, die erg zwak gebracht werd. Vervelend is dat Haggis alles er ook zo dicht bovenop legt. Die vlag op het einde is zelfs volslagen belachelijk. Uiteindelijk is In the Valley of Elah echter vooral een film die zijn standpunt niet voelbaar maakt. Het blijft bij ik-stond-erbij-en-ik-keek-erna. Er is niet echt sprake van een echt slechte film, maar er is tegelijkertijd niets om hem mee aan te raden.
2*

Ietwat moralistisch hier en daar, maar toch bijzonder aardig: 3.50 (3.60)
Tja moralistischer, in de drie reacties die ik las heb ik dat woord volgens mij wel 20 keer voorbij zien komen. Terecht overigens, want Haggis mag graag dramatiek neerzetten en het liefst zo pakkend mogelijk. In die opzet is hij redelijk geslaagd, ware het niet dat er toch iets van de glans van de prent verloren gaat. Verder zie ik vrijwel iedereen de vergelijking met Crash treffen, die film heb ik nog niet gezien, dus wat dat betreft is Haggis nieuw voor mij. Zoals zo vaak is het ook in The Valley of Elah weer een voordeel dat Haggis naast de regie, ook zelf het script heeft geschreven, hetgeen de regisseur dichter bij het verhaal brengt en dus ook zeer goed weet wat hij met welke scene aan moet. Hoe vaak is het op dit punt niet fout gegaan met scripts die over voldoende potentie beschikken, maar onbegrepen zijn gebleven door de regisseur... Enfin, Haggis weet wat hij wil en dat straalt de prent dan ook uit. Het plot zit aardig in elkaar, wordt er vooral nergens overhaast en wordt Haggis alle ruimte geboden om de moraal van het verhaal gedetailleerd bloot te leggen.

Daarnaast kan de prent over een topcast beschikken. Zowel Tommy Lee Jones als Charlize Theron heb ik vooralsnog geen betere rollen zien spelen en is het samenspel tussen beide bijzonder goed geslaagd. Ook de meer dan behoorlijke dialogen hielpen de twee een aardig eind op weg. De meeste bijrollen zijn ook van voldoende niveau, enkel sommige dramatisch getinte scenes worden niet helemaal goed aangevoeld door de soldatenvrienden van Mike, maar slecht werd het absoluut nooit.

Cinematografisch stelt Haggis eveneens niet teleur. De ergste flow van al dat populaire cameragebruik lijkt weer een beetje gaan liggen, iets waar Haggis symbool voor staat. Hij heeft zich niet laten verleiden om zijn film cameratechnisch op te leuken. En terecht, want het past deze prent geen moment. De ingetogen karakters vragen om een ingetogen film en dat is er dan ook van gekomen. Zorgvuldig camerawerk gaat gepaard met enkele indrukwekkende scenes, waar ook de opnamelocaties een zeer belangrijke rol bij spelen. Te enthousiast of juist te behouden wordt het nooit, eigenlijk gewoon precies goed. Misschien dat een enkele scene hier en daar iets te lang duurt, maar meer minpunten kan ik eigenlijk niet vinden. Overigens is er wel een plothole ontstaan door de wirwar aan informatie die de kijker krijgt voorgeschoteld van het onderzoek naar de moord. Sanders komt erachter dat Mike en zijn drie vrienden bij dat kiprestaurant tegenover de basis hebben gegeten aan de hand van de creditcard gegevens van Mike. Echter blijkt later dat Mike vlak hiervoor door zijn vier vrienden is vermoord en Mike dus nooit met een creditcard dat eten heeft kunnen betalen. Tenzij de vier vrienden op de hoogte waren van zijn pincode, hetgeen niet erg aannemelijk is. Ook het feit dat Hank nog net niet de veters van Sanders strikte kwam niet heel overtuigend over. In the Valley of Elah staat verder als een huis, waarbij het moraal er hier en daar iets te dik bovenop lag, maar dat staat de ontwikkeling van het plot geen moment in de weg. Owja nog 1 ding: Paul, laat die verschrikkelijke, clichematige draak van een slotscene voortaans voor wat die is. Of was dat in Crash ook al het geval?


Script / Verhaal:................ 3,00
Acteerwerk:....................... 4,00
Regie / Speelduur:.......... 3,50
Realisme:......................... 3,50
Cinematografie:............... 4,00

Positie: 92/368
In the Valley of Elah staat daarmee voor 'A Fistful of Dollars' en achter 'Die Hard 4'

De film zit degelijk in elkaar, acteren is goed maar er komt niets bijzonders terwijl die verwachtingen wel gewekt worden.

De film de valley of elah heeft me voor het eerst sinds alweer een lange tijd doorsnee films geraakt. Met name vanwege de eenvoud van het vertellen en de subtiel lijntjes die in het verhaal naar boven komen. Tegenover die subiliteit laat de regisseur geen enkele twijfel over goed en kwaad door andere dingen juist aan te zetten. Ik geef een voorbeeld van beide

Totaal los van het plot helpt de vader (ook ex militair) een vlaggehijser de amerikaanse vlag juist op te hangen. Hiermee vertelt Haggis alles hoe hij denkt over hoe het respect van amerika is gesteld en hoe er met de levens van de jonge soldaten wordt omgesprongen. Uiteindelijk hijst hij een gehavende vlag. Enerzijds druipt hier de symboliek en anderzijds heeft hij zeer knap zonder de vader zich ooit maar 1x te laten uiten over hoe het leger zijn zoon heeft behandeld, meer impact gegeven aan het gruwelijk lot van deze vader.

De eenvoud van de vertelstijl het buitengewoon mooie acteerwerk van de vader doen mij denken aan films van clint eastwood.

Een anti oorlogsfilm niet om de oorlog. Maar wat voor een oorlog en voor wie is hij gevochten. Dood of levend de levens van deze jonge jongens zijn verwoest. Dat is de boodschap en hij is goed verpakt.

Ik vond het een goed Drama.

Het duurt even voor je 'IN' de film zit maar eenmaal je gegrepen word door de sfeer laat het je niet meer los.

Er wordt sterk geacteerd, het is mooi in beeld gebracht en de soundtrack mag er ook wezen. Vooral het laatste uur vond'k goed.

7/10.

Lang niet zo overweldigend als zijn vorige film "Crash" maar zeker en vast de moeite om eens gezien te hebben, al vrees ik dat het enkel een aanrader is voor liefhebbers van trage, zwaar op de hand liggende Drama's.

Hij viel me wat tegen. Hij duurde ook veel te lang. Het verhaal was niet echt spannend en iets te gewoon.