À l'Intérieur (2007)

Maar dit is Martyrs niet, dus terug naar de film zelf?

Van het verhaal moet deze film het niet zozeer hebben, maar vooral van de bloederige, onbegrendse explicietheid; hetgene waar À l'intérieur haar alom bekende status toch wel aan te danken heeft.
Met een simpel maar rechttoe rechtaan verhaal en twee goed acterende actrices vormt de film een prima en boeiend geheel met een grauwige en lugubere sfeer die jou vastpakt en meesleept in de woede en moordlustigheid van een gestoorde moordenares.
De introductie van bovengenoemde wordt met een boeiend en spannend verloop in werking gezet. Met ingang van haar aanwezigheid in het huis is de setting van de film snel gezet. De woede maar tegelijk ook de kalmte in het doen van de moordenares maken haar een interessant genoeg personage, ook al is haar uitstraling niet denderend eng. Als kijker weet en voel je dat ieder levend wezen die in haar weg komt het er niet levend vanaf zal brengen en dit vertaald zich in brute moorden met bijbehorende gore.
Je leeft behoorlijk mee met Sarah. Niet alleen haar weerloosheid, wanhoop en sterke drang om te overleven zijn goed in beeld gebracht, maar ook dat van haar baby en dat is toch wel een origineel pluspunt.

Helaas heeft deze film in mijn ogen best wat te kampen met wat ongeloofwaardige gebeurtenissen. Dat een agent pistoolschoten hoort en zijn collega's te hulp schiet, geboeid met een arrestant en die vervolgens nog een wapen geeft, dat vind ik best vreemd en een beetje aan als een excuus voor een nieuwe moord.
Erg ongeloofwaardig vind ik ook de scène waarin een van de agenten de stroom weer aanzet en vervolgens zonder zicht de zwangere vrouw in elkaar slaat. Naar mijn mening niet alleen ongeloofwaardig maar vooral ook een onnodige scène, als was het best verrassend. Het einde vind ik erg goed en exact zoals ik had verwacht.

Gek genoeg en geheel tegen mijn verwachtingen in heeft de gore niet zoveel indruk op me gemaakt. Ik had geen last van bijvoorbeeld een snel kloppend hart (dat wil ik nog weleens hebben bij voornamelijk martelscènes) en ik kreeg amper het 'wow'-gevoel. Op enkele scènes na vond ik het allemaal best meevallen, al ligt dat wellicht aan mij.
Als geheel zijnde heeft À l'intérieur goed indruk op me gemaakt. De hardheid, gruwel en leed maken mede dankzij het goede acteer- en strotwerk dit een pakkende vertoning. Sommige ongeloofwaardigheden neem ik dan stiekem een beetje op de koop toe, al zal het bij een eventuele herziening wellicht anders zijn.

Goede film!

Moet je nog niet stemmen?

Nee, dit vond ik echt he-le-maal niks. De grootste minpunten zijn voor mij het uitblijven van een goede verklaring, de moordpartijen die nodeloos bloederig en ultra-gewelddadig zijn en de onlogica. Het eerste half uur vond ik nog erg sterk en sfeervol, maar alles dat daarna komt vind ik regelrechte onzin. Ik denk dat ik de onlogica nog wel het ergst vind... Stel, je wilt een vrouw haar kind afnemen, zou je dat dan doen in haar huis, zonder haar eerst te doden of te verdoven? Lijkt me niet, al was ik het voorlopig ook niet van plan.. Ook het feit dat de stoute mevrouw alles en iedereen de baas is vind ik onnozel.

Aller aardigst begin, totaal over-the-top naderhand. Ongetwijfeld puur genieten voor de Franse horrorporno liefhebbers onder U, niets van dat voor mij.

Die was er gewoon..

Bij een horrorfilm...?

Wees zo vrij om mij de verklaring toe te lichten dan...

Was toch duidelijk een simpele wraak actie.

'' Jij nam mij mijn kind af, ik neem jou het jouwe af? ''

Dat haalde ik er niet direct uit. Ik heb ook een ingesproken Engelse versie gezien, misschien lag het daaraan...

Zij had haar kind verloren bij het auto ongeluk, en was geobsedeerd met het idee om het kind van de 'moordenares' af te nemen en dat op te voeden als haar eigen kind. Tenminste, zo heb ik het geïnterpreteerd.

Why....

Hoe krijg je trouwens zon versie in bezit vraag ik me nu af. De film in het Frans verkrijgen is al godsonmogelijk bijna, laat staan met een andere taal erover heen.

Nagesynchroniseerd?

Zulke dubs staan gewoon op de R1 dvd.

Ik heb niet gezocht op Engelse stemmen, deze versie heb ik van een vriend geleend, was gepindakaast. (is de vt van pindakazen trouwens stam+d of stam+t ?)

Ik heb gepindakaasd. Geloof ik. Ach, ik ben niet goed in d/dt/t.

Gepindakaasd inderdaad.

Nee, hoor. Had laatst bij Fame de UK-versie en dat was gewoon Frans gesproken met Engels ondertiteling. Anders kan je hem ook gewoon bestellen op play.com.

Ik heb À l'Intérieur gezien in de optimale setting. Oftewel alleen in een donkere kamer, afgesloten van de rest van de wereld. Identificatie met Sarah was dus geen probleem (op het meest oppervlakkige niveau). À l'Intérieur weet op een ongekende manier de spanning op te bouwen. Het komt zelden voor dat ik op zo'n manier in spanning zit. Deze combinatie van spanning en horror weet de film een volledig uur vol te houden. Op een gegeven moment wordt het allemaal iets te chaotisch, hoewel de laatste paar minuten dan wel weer geniaal zijn.

Natuurlijk snap ik de kritiek over ongeloofwaardigheden etc. In deze film kon ik mij daar eerlijk gezegd niet echt aan storen, aangezien de meeste karakters handelen in haast en op basis van eerste ingevingen. Er is echter één punt waar ik mij wel aan heb gestoord, namelijk dat Sarah minimaal een uur in de badkamer zat en daarbij niet heeft gedacht aan het raam. Zij kon bij wijze van spreken de gehele inhoud van de badkamer het raam uitgooien om op die manier aandacht te trekken.

In zijn soort is À l'Intérieur één van de beste films die ik heb gezien. Werkelijk een unieke film, die duidelijk niet geschikt is voor iedereen. Ik ben in ieder geval zeer benieuwd naar de nieuwe film van dit duo. Wellicht kan iets meer ervaring ervoor zorgen dat zij een geheel evenwichtige film kunnen afleveren, en daarmee dus een meesterwerk.

Ik ga deze nu kijken. Ben erg benieuwd.

Ben benieuwd wat je er van gaat vinden Melanie! Enjoy! (niet echt de juiste toewensing geloof ik, maar je snapt me wel.)

Het blijft toch wel een amusante komedie met hier en daar een duister momentje

Wow.

Wat een briljante film! Ik heb zelden zo'n spanningsopbouw gezien als in deze film. En dat het daarna nog spannend blijft tot het einde van de film komt ook niet vaak voor. Bij à l'intérieur dus wel. Ik heb zowat heel de film op het puntje van mijn stoel (nou ja, bank) gezeten. De film is zelfs spannend als er niets gebeurd. Die momenten heb je in het begin redelijk veel en ik zat nagelbijtend naar de tv te kijken.

Het camerawerk helpt nog eens mee aan die spanning en is ook echt geweldig. Bijvoorbeeld:die vrouw staat achter het raam en je ziet haar bijna niet. Als ze eenmaal in het huis is, is het óf donker, óf ze wordt in het begin van de achterkant gefilmd. Geweldig is dat, omdat je dan steeds maar blijft denken: Who the fuck is she?

Ook de muziek hielp erg goed mee om het spannend te houden. Vaak komen er in horrorfilms muziekjes op voorspelbare momenten en is het irritante muziek. In deze film was dat absoluut niet het geval en dat maakt het misschien ook wel zo briljant.

Het verhaal is ook echt goed. Briljant om een horrorfilm te maken met een zwangere vrouw. Dat had ik nog nooit eerder gezien en ik vond het dan ook erg vernieuwend. Ook krijg je een duidelijk motief te zien. Het is dus aan het einde ook echt helemaal duidelijk waarom die vrouw doet wat ze doet. Ook erg fijn.

Het einde is ook echt fantastisch!

Ja, perfecte horrorfilm. Ik ga op zoek naar méér franse horrors.

5*

Franse zieke film, damn. Alleen het verhaal was minpuntje 4*

Nou, dan vind ik deze toch echt sterker. Geef toe dat het verhaal niet erg veel om het lijf heeft, maar het is wel een ijzersterk concept. Stuk reeler dan zo'n onzinverhaaltje over de duivel.

Laag gewaardeerd maar ik ben enigszins fan: zwangere horror

First Born (2007)

Eens.

Wel met zulke domme agenten dat het weer niet reeel is.

In tegenstelling tot Rosemary's baby... het gaat niet om het reaaalisme in concept maar om geloofwaardigheid in uitvoering

Het geweld hier is echter weer zo reëel en in your face dat ik die agent allang weer vergeten ben