À l'Intérieur (2007)

Understatement van de eeuw!

Understatement van de eeuw![/quote]

(leg jou reactie is uit? understatement van de eeuw met een dubbel liggend poppetje? ben wel benieuwd.... )

bijna net zo bloederig al "the passion of the Christ".... die ging ook vrij ver, ook veel gore, en had ook een redelijk verhaal, (waarvan sommige zeggen dat het op waarheid berust is...? )

Lijkt mij nogal duidelijk. Hij vindt jouw woordkeuze, waarmee je de gruwelijkheden in deze film wilt onderstrepen, extreem mild gekozen.

Wie deze film in de bios film zien, hij draait dit jaar tijdens night of terror tijdens afff in amsterdam. Niet voor de zwakke maag. Heftige film, goed, maar eigenlijk simpel verhaallijn waar ik iig snel achter was. Veel gore. Van begin tot eind goed onderbouwende spanning.

Dus nogmaal deze film, en ook [REC] waar hierboven in de recencies ook over gesproken werd, draait op 12 april 2008, tijdens night of terror in amsterdam

Check het programma overzicht van 12 april.

http://www.afff.nl/

wat een film begin en midden gaat nog maar dan komt het einde echt waar WTF was da echt dan begint het gewoon te overdrijven

Matige film, bizarre scenes met een warrig verhaal.

Ongetwijfeld leuk voor de absolute horrorfans maar ik vond er niet veel aan. vage momenten...die vrouw die in haar eentje stuk of 6 vermoord, een agent die zijn gevangene mee naar het plaats delict neemt... en dan nog die zelfde agent die opeens uit de dood herrijst? waar sloeg dat op

1.5 ster

Na "Haute Tension" en "Ils" ben ik wel benieuwd naar deze Franse horror! De eerste twee zijn me meer dan goed bevallen en na de trailer van deze film gezien te hebben ben ik overtuigd van de kwaliteit van de film. Al is dat altijd nog maar af te wachten natuurlijk!

Iemand al een dvdrelease datum toevallig?!

Is al verkrijgbaar op pre-order. Officiële releasedatum (VS) is 15 april '08.

Om maar te beginnen, ik ben geen grote horror fan. Dit ligt voor een groot deel aan mezelf denk ik, want ik weet er steeds weer uit te pikken die qua sfeer aardig nietszeggend zijn, dan houd het voor mij al snel op.

Nee neem dan een Saw 1 of een hellraiser 1-3 reeks, om even zomaar wat op te noemen, die films wisten me wel te pakken. Met name een Hellraiser, die onderhand dicht tegen een duister sprookje aanzit qua sfeer. Kortom sfeer is voor mij belangrijk.

Veel had ik over [Rec] gehoord, en de spanningsrollercoaster was me goed bevallen. Ook dit was zo'n film, waar ik samen met Frontieres veel over gehoord had, dus ik was benieuwd...

Gelijk met de deur in huis, de film had de perfecte sfeer. Elk shot had zn eigen toon en ook als er niks gebeurde, hing er een soort sombere deken over de film heen. Dat is dan gelijk de kracht, want het duurde best een tijd voor de film echt veel spannender werd, maar de manier van filmen en de soundrack zorgden voor een beklemmende sfeer.

De piepjes en kraakjes van de soundtrack waren wel erg apart en heb ik nog niet eerder zo gehoord. Erg spanningverhogend wel, met name in de badkamer.

Qua acteerwerk viel de Femme Fatale mij het meest op. Super hoe de film gebruik maaktte van alle donkere hoekjes, om de suggestie te wekken, dat ze overal kon zijn. Als ze er dan echt was, dan was het ook een freaky verschijning. Wat me nog meer opviel was, dat Dalle een motivatie meekreeg. Vaker niet dan wel, krijg je een bad guy als lege hoes, die zomaar iets doet om de meest onbenullige dingen. Bij haar ging je bijna begrip tonen voor de situatie. Erg sterk.

Het bloedbad komt dan onvermijdelijk toch, maar ook hier zit een zekere toon in. Het is niet 'zomaar' in beeld gebracht, maar gore word bijna verheven tot een soort kunst.

De eindscenes zijn daar wel het ultieme voorbeeld van. Best ziek, maar t word met een zekere rust gedaan en ik zou zelfs durven zeggen dat er emotie in gelegd word.

Ja, erg 'mooi' deze film. Meer van dit soort films, dan word het nog een beetje wat tussen mij en het genre.

4.5*

dit is voor mij de beste horrorfilm die ik de laatste tijd heb gezien en eerlijk gezegd had ik ook niet anders verwacht van die fransen !!!

sjonge jonge jonge zeg , wat kunnen die fransen goeie films maken en zeker in het horror genre.

de film word fantastisch opgebouwd naar een zeer eng en spannend einde met ongelooflijke gore en bloedvergieten zoals het in een horror film hoort.

ils , haute tension , frontiere(s) stuk voor stuk allemaal pareltjes van horrorfilms , en allemaal franse produkties !!!

a l'interieur krijgt van mij 4.5*

Saw vond ik in het begin erg vermakelijk, maar er is toch niets anders van overgebleven dan een soort commercïele franchise.

Deze hier is wat mij betreft het echte werk: Een compleet bloedbad mèt hersens (al worden die niet gespaard ), diepgang, algehele sombere teneur èn een perfecte soundtrack. Op alle fronten dus goed raak. Doe het maar eens na!

Best grappig trouwens dat uitgerekend films als deze je over de horror-streep moeten trekken.

Saw was een slecht voorbeeld ja. commercieel natuurlijk, maar best aardig. Maar wat ik al zei, tis vooral veel sfeer wat ik hier in terug vind. Tuurlijk, veel bloed, maar toch veel stijl.

Voor mij lag dit toch redelijk op de grens van het toelaatbare qua geweld. Zeker spannend, maar na de ontknoping de vrouw zat in de andere auto had er een eind aan gebreid mogen worden worden. Om dan nog eens die laatse handeling in vol ornaat in beeld te zien...volkomen overbodig. De werkelijke kracht van horror blijft nog altijd die van suggestie. Dat ontbrak hier. 3,0*

Dat de Franse genrefilm in de lift zit hoeft niet meer gezegd. Hedendaagse klassiekers als Haute Tension en Ils hebben al bewezen dat de Fransen een meer dan fatsoenlijke bijdrage hebben geleverd aan een genre waarvoor ze nota bene zelf de fundamenten hebben gelegd met Le Théâtre du Grand-Guignol. Vandaag, meer dan een eeuw later, is er À L’Intérieur, de nieuwste horrorsensatie die in 2007 reeds furore maakte op het filmfestival van Cannes.

In À L’Intérieur geraakt de zwangere Sarah met haar vriend betrokken in een heftig auto-ongeval waarvan zij als enige overlevende achterblijft. Enkele maanden later, nog steeds zwaar onder de indruk van haar verlies, is ze genoodzaakt kerstmis alleen thuis te vieren wegens de aanhoudende rellen in Parijs die de straten onveilig maken. Genoeg stress voor een zwangere vrouw? Fout, want dit is slechts het begin van een helse nachtmerrie vol fysieke terreur, vlijmscherpe steekwapens en onvervalste splatter.

Oorspronkelijk had schrijver en co-regisseur Bustillo voor de rol van de slechterik een op placenta’s verlekkerde maniak in gedachten. Wegens te conventioneel (?) heeft hij er maar een vrouw van gemaakt die in eerder genoemd auto-ongeluk haar kind verloor en nu komt halen waar ze recht op heeft. Een twijfelachtige keuze met als resultaat dat er nu een soort dubbele bodem in het verhaal zit waarvan je je terecht kan afvragen of die wel iets toevoegt aan het geheel. Bovendien is er tussen de twee vrouwen geen greintje chemie, waardoor dynamiek en spanning volledig gefnuikt worden.
Helaas blijft het nu slechts dromen van wat voor geweldig materiaal die andere denkpiste zou opgeleverd hebben…

Maar À L’Intérieur wil vooral de hardste horrorfilm zijn to date. Of het regisseursduo daarin geslaagd is, is dan weer iets anders, want de weinig creatieve kills en de tot vervelens toe herhaalde formule waarmee de potentiële redders aan hun eind komen zijn op z’n minst ongeïnspireerd te noemen. Thematisch benadert deze prent dan wel de morele grens, de uitvoering van het bloedvergieten laat soms te wensen over. Zo zie je dat À L’Intérieur te sterk lijdt onder een combinatie van verhullende montage en schabouwelijke CGI. En wat is dat toch met die digitale effecten? Het lijkt wel of de filmmakers hun opus met opzet de nek willen omwringen door er wat intermezzo’s van een digitale foetus tussen te gooien. Foei!

En toch. Al wat fout loopt in het eerste uur, wordt zonder pardon rechtgezet in een hysterisch laatste kwartier waarin werkelijk alle registers worden opengetrokken. De langverwachte confrontatie tussen jager en prooi serveert eindelijk de broodnodige mix van stromend bloed, gapende wonden en ziekelijke moederliefde; een bocht van 180 graden die geen minuut te laat komt. Dat het FX-arsenaal hierbij het digitale juk van zich afwerpt en weer ruikt naar échte ambacht, is voor gorehounds een waar godsgeschenk. Kortom, de makers weten op de valreep nog net genoeg te prikkelen om À L’Intérieur van de totale ondergang te redden, al is het meeste kwaad reeds geschied en rest er niets meer dan het ondankbare predikaat “middelmaat”.

Volslagen gestoord, maar daarom uiterst geschikt voor de Night of Terror. Vond het geweldig op het randje.

ED-WARD SICCOR-HANDS!!!

4*

My thoughts exactly

Op het grote scherm ook Fantastisch! heerlijk filmpje. Weer niet eens met Halcyon de foetus is juist een heel cool gedaan, vooral bij het auto ongeluk.

De regisseurs zijn overigens alweer van Hellraiser afgehaald. Hopelijk gaan ze weer in Frankrijk snel aan de slag. Het talent spat van het scherm niet normaal meer!

Zieke, bijzonder bloederige slachtpartij zonder veel plot. Overtuigend gedaan en soms best eng; vooral in het eerste half uur zitten een aantal angstaanjagende scenes. Wanneer het vaak maagomkerende bloedvergieten begint krijg je echter door dat het de filmmakers hoofdzakelijk te doen is om de kijker te doen walgen. Dat lukt ruimschoots. Intens en goedgemaakt, maar de bedoelingen van de film blijven toch op z'n zachtst gezegd dubieus.

De regisseurs hebben op het laatste momentje nog beslist die beelden in de film te verwerken. Ik vind het een foute keuze. Het doet afbreuk aan het medium "film" + ik vind het onnatuurlijk en daarom ook lelijk. Bovendien heeft het mijns inziens geen enkele toegevoegde waarde. Moet dat? Niet meteen, maar de enige functie nu is dat het tempoverstorend werkt en foeilelijk is.

Dat begreep ik, ik vind het alleen wel mooi. En opzich heeft het wel een functie. Namelijk het kind bij het verhaal betrekken om zo het leed van het kind in de keiharde strijd ook mee te krijgen. Afbreuk aan het medium film snap ik niet zo, het is weliswaar cgi maar dat is toch inmiddels al totaal geïntegreerd in films. Mits een beetje leuk gedaan heb ik daar totaal geen probleem mee. Wat ik hier dus vond.

Toch wel benieuwd wat je favoriete horror film wel is? hou je meer van de wat oudere horrors?

Spijtig genoeg is het geïntegreerd. Ik vind het persoonlijk walgelijk. CGI is voor mij pas geslaagd wanneer je niet ziet dat het CGI is. Een goed voorbeeld hiervan is The Hills Have Eyes remake van Aja.

Heb geen uitgesproken favoriet. Oud of nieuw heeft er verder ook weinig mee te maken, behalve dan dat oude films geen CGI bevatten en op dat vlak bij mij een streepje voor hebben. Maar voor de rest heeft elk decennium wel goede horrorfilms voortgebracht.

Zoals?

Ik kan me levendig voorstellen dat À l’Intérieur voor velen de ultieme horrorfilm is. Een flinke dosis spanning gecombineerd met een grote hoeveelheid gore – zonder daarbij het audiovisuele uit het oog te verliezen.

Ikzelf hou niet zo van gore. Niet omdat ik de aanblik ervan niet kan verdragen, als wel omdat ik er nooit iets bij voel. Ook hier is dat het geval: ik vind het niet grappig, ik vind het niet smerig, ik vind het… niets. Gelukkig moet deze film het niet alleen van de gore hebben, maar ook van de spanning. Iets wat ik dan weer wel enorm op prijs stel. Toch kan het veel spannender dan hier het geval is. Vooral de scènes waarin la femme duidelijk in beeld is, zijn totaal niet indrukwekkend. De kracht zit in scènes waarin ze helemaal niet of slechts als schim zichtbaar is – vooral in combinatie met de intense elektronische muziek. Van de rustige muziek was ik een stuk minder gecharmeerd, maar vervelend wordt het gelukkig ook niet.

Verder heeft de film een aantal erg leuke scènes: aansteker vs. spuitbus, agent die als zombie herrijst, eindshot van la femme met baby in schommelstoel. Beetje jammer alleen dat de climax zo enorm tegenviel.

Ook erg jammer dat het regisseursduo besloten heeft la femme van een drijfveer te voorzien. Ik kreeg bijna een hartaanval toen de clou bekend werd gemaakt. Te triest voor woorden. Mensen die geloofwaardigheid vereisen kunnen deze film beter links laten liggen.

Ik zou een hele lijst kunnen plaatsen van films die ik goed vind, maar ik zie de relevantie niet zo?

Verder volledig eens met Apollinisch wat die drijfveer van la femme betreft.

Was gewoon benieuwd naar je horrorsmaak, doordat je niet stemt kan ik je favorieten niet zien maar misschien is deze film daar verder niet de juiste plek voor.

Feest voor de horrorliefhebber idd maar zoals Halcyon al eerder zei had hier veel meer ingezeten kunnen hebben.

Die foetus was onnodig en de personages verre van sympathiserend. Verder prima horrorvermaak.

3,5*

Voor liefhebbers van dit genre zal het ongetwijfeld fantastisch zijn geweest, voor mij persoonlijk: dégoûtante et ridicule!

Shar.

Uiterst nare en intense film! De ene gorewave wordt met de andere afgewisselt en als je denkt het ergste te hebben gehad en komt de schaar pas echt in actie!. Ondanks dat hij op momenten té erg is bijna om te kijken, is hij erg goed gemaakt, mooie editting en een mega-evil wijf! Vooral de opbouw en beelden dat raam waar ze gelijk een ster in slaat en haar profiel is te zien met dat witte gezicht.. geniaal! maken dat dit een film is die ik niet licht vergeet. Waarvoor alleen al hulde. Films als Haute Tension worden gedecimeerd als een kinderfilmpje vergeleken hierbij. Vandaar toch een vet cijfer!