À l'Intérieur (2007)

De Fransen gaan terug naar de basis met een uitgangspunt zo simpel dat het meer een gebeurtenis dan een verhaal is. Zeker geen slechte strategie als op en top vertoon van terror en horror het streven is, maar ze slagen er in mijn optiek toch niet volledig in.

Dalle vertegenwoordigt de opgekropte waanzin en lugubere vastberadenheid die de rol vereist, maar haar tegenspeelster overtuigt minder. Deels doordat haar personage enkele onverklaarbare zetten doet, maar vooral omdat ze een bijna lethargische invulling aan haar rol geeft. Met een zo statische protagonist wordt de film qua dynamiek afhankelijk van de slasher, waardoor het soms aan tempo lijkt in te boeten. Dat, in combinatie met de vele mogelijkheden voor suspense, die de film alleen in het begin echt benut, zorgt dat de film soms richting saai dreigt te gaan.

Toch heb ik een zwak voor die Franse horrors. Cinematografisch is het gewoon net even anders dan glossy Hollywood, en dat fascineert.

Ik vind dat je deze film schromelijk tekort doet met "net even anders".. dit is kompleet anders! Cinematografisch alle Amerikaanse horror van de laatste 25 jaar volledig de baas en lichtjaren vooruit. Sterker, ik kan me geen memorabele Amerikaanse horror voor de geest halen die hier ook maar enigzins aan kan tippen. Horror moet je ook in andere continenten zoeken tegenwoordig. De tijden van The Exorcist en Texas Chainsaw Massacre liggen ver achter ons

Dat is het probleem met Amerikaanse cinema in het algemeen. In de niet aflatende zoektocht naar steeds creatievere shots, gaat een hoop emotie verloren. De krankzinnige close-up's en snel gemonteerde beelden van Gangster's Squad zijn 10 stappen terug in filmevolutie t.o.v. de beschouwende POV's waarmee in The Godfather een moord werd vastgelegd.

Dat, en het feit dat Amerikanen bang lijken te zijn het publiek al te veel nare emoties te laten ervaren. Telkens is er weer die neiging het komische op te zoeken, zodat de kijker de horror kan relaliveren en zich er in een lachsalvo van kan distantiëren, wegvluchten zelfs. De Fransen zijn veel genadelozer.

Btw, Beatrice Dalle, wat een uitstraling!

YouTube - Premier Casting - Béatrice Dalle

Voor liefhebbers van veel bloed, zeker aan te raden, maar na het zien van Martyrs en Haute Tension valt deze toch een beetje tegen...een beetje overdone naar mijn mening. Ik had de verwachting dat het een soort film ging zijn met de sfeer van The Strangers, maar het werd idd een soort slasher op een gegeven moment....de lugubere scènes zorgen toch voor 3 sterren.

Ik had me schrap gezet voor iets heftigs. Nou gaat het hier ook niet bepaald zacht aan toe maar het kwam meer op me over van ''kijk eens hoe wreed we zijn''. Het enige waar À l'intérieur zijn kracht moet halen zijn de niet-alledaagse kills met een schaar of een naald. Dat de woman in black haar baby heeft verloren, helemaal ontspoord is en het terug wil pakken van het hoofdpersonage kan ik nog best begrijpen. Lekker doorgedraaid en niet meer voor reden vatbaar. Uitwerking me echter behoorlijk tegen en op een gegeven moment zie je het allemaal wel aankomen. Bij Braindead is het in ieder geval nog grappig maar hier begon het vervelend te worden.
Details waren ook niet geheel naar mijn smaak:
- Met een mes in iemands buik steken terwijl ze slaapt (zou je haar niet op z'n minst vastbinden?).
- Sarah lag met haar hoofd tegen de deur aan dus toen haar moeder thuiskwam had ze dat makkelijk kunnen horen. Was het niet het thuiskomen, was het wel haar stem (ze vroeg aan Jean-Pearre wat die onbekende dame in haar huis deed en waar haar dochter was). Toch besluit ze om een pin in haar nek te steken.
- Wanneer de agenten haar verplaatst hebben naar de slaapkamer en ze weer bezoek krijgt van de vrouw laat ze zomaar het pistool liggen. Ze gebruikt liever hetzelfde ligubere wapen als haar tegenstander en is merkwaardig wèl creatief genoeg om een uitschuifbare buis aan een keukenmes te monteren.
- De agent heeft een verdachte in zijn auto zitten die wellicht met molotov cocktails had gegooid. Omdat hij hem niet wil laten ontsnappen bind hij hem aan zichzelf vast en geeft hij hem een wapen. Vervolgens lopen ze te klungelen door heel het huis, op zoek naar de lichtschakelaar. Dit is een wel erg vreemd protocol.
- Verschillende malen een sigaret aansteken. Ietwat overdreven 'cool' en het paste er niet echt tussen.


Tegenvaller dus.

Als je van veel gore houd moet je deze film echt zien van begin tot eind veel gore!

Verhaal gaat nergens over.

Toch heb ik de film zonder 1 moment te vervelen afgezien.

Verhaal gaat vergeleken bij andere horrors wel zeker ergens over! Misschien geen verrassing, maar wel logica.

Eens, er zit een duidelijk motief achter de acties van de vrouw.

Goeie film waarin een hoogzwangere vrouw in haar huis wordt belaagd door een mysterieuze vrouw. Het verhaal en de personages vallen wat tegen, en geloofwaardig is het zeker niet. Wel weet de film een bijzonder naargeestige sfeer te creëren, die onder je huid kruipt. Een flink portie geweld en een aantal heftige en extreem bloederige scenes.

In de herziening toch een halve ster erbij vanwege het brute en compromisloze karakter van de film.

Ik heb À l'Intérieur nu 4 jaar terug gekeken volgens mijn Moviemeter log. De film heeft destijds een gigantische indruk op me gemaakt (4,5* en een film die ik niet snel meer zou vergeten) en ik heb de film sindsdien nooit meer durven te herzien, bang voor een mindere 2e ervaring. Dat heb je toch wel soms bij films die heel goed zijn in je herinneringen.

Maar gisteravond heb ik me er toch aan gewaagd. Ondanks een paar sterke momenten was het toch weer even inkomen tijdens de eerste helft van de film. De scene's met de vrouw buiten in de regen, glurend door het raam blijven subliem. Maar de echte ellende moet dan nog beginnen. Dat zie je vooral in het tweede gedeelte van de film, waar alle remmen los gaan en waar je toch wel een vrij heftig, extreem bloedbad ziet, waar ook nog eens veel suspense bij zit. À l'Intérieur is nog altijd het meesterwerk dat in mijn hoofd zat, gelukkig maar. Een smet is wel dat de film helemaal op het einde wat onrealistisch ontspoort. Na secondelang je gezicht zwaar verbrand te hebben zou je niet veel meer van iemand kunnen verwachten lijkt me. Maar dan nog weet ze door te moorden en een buik open te snijden (vrij lugubere scene overigens, dat eindshot met het dode lichaam blijft ook wel weer freaky, maar erg sterk) en haar ding te doen. Ook wordt er te makkelijk met de politie afgerekend, waar je toch wel wat meer van zou mogen verwachten.

Maar buiten dat is À l'Intérieur een fantastische film, dat een sfeer weet te creëren en een walging op weet te wekken wat maar weinig horrorfilms lukt. Ook mede dankzij een briljante Béatrice Dalle, die haar rol geweldig neer zet.

4* (was 4,5*)

Walgelijke film. Ik hoef em voorlopig niet meer te zien. Doel bereikt dus.

Haha, nice!

Hoe kwam je bij deze film uit? Toevallig in mijn filmlog gekeken?

Nope, is puur toeval. Had em al een tijdje op de to watch lijst staan omdat ik wist dat het een veelgeprezen horrorfilm is en de korte speelduur hielp mee in de beslissing om hem te kijken.

Vond je de film wel sterk? Je cijfer is hoog, dus ik neem aan van wel.

Ja, ik vond het een sterke film. Zoals ik al zei, ik vond het een walgelijke film. Iets wat in mijn ogen toch één van de doelen is van een horrorfilm (je laten walgen, schrikken, huiveren, etc). Maar hoef de film voorlopig niet meer te zien, omdat ie me zo heeft laten walgen.

Voor mij domineren de fransen en de spanjaarden nu de horror scene en heeft Amerika een beetje het nakijken.Heel veel bloed in deze film (HEERLIJK ) .De moorden zijn perfect,want bij elke moord was ik wel een beetje geshockeerd en als ik dat voor mezelf kan zeggen dan vind ik dat ik te maken heb met een top horrorfilm.

Zowel minimalistisch als zeer hard en rauw. Knap gemaakt!

wat een walgelijke film! waarom deze zo hoog krijgt is voor mij een raadsel. ja horror is om van te walgen, maar ik heb dan wel graag een beetje een geloofwaardig verhaal. ik ben dan ook wel meer van de geesten en niet van de slacher horror maar het was slecht geacteerd en heel veel dingen kunnen en kloppen gewoon niet, en veel toevalligheden. voor mij eens en niet meer en zeker geen aanrader.

Euh , misschien om dat één horror film meestal niks met de werkelijkheid en geloofwaardigheid te maken heeft ??

(tip): Gewoon geen horror films meer kijken, misschien?

Maar als een horror film meer werkelijkheid en geloofwaardigheid bevat wordt dat natuurlijk wel enger.

"Het gaat een beetje over stalken"
Dat is wat mijn lieftallige vriendin zei toen ik vroeg waar de film over ging.
Nou,als dit een "beetje over stalken gaat"..
Stalken is niet een zwangere vrouw met een schaar in haar buik steken
Wat een heftige film zeg! Ik had me hier even niet op voorbereid.
Ontzettend beklemmende en zieke film, maar oh zo goed.
De toon word aan het begin al gelijk goed neergezet met het auto-ongeluk,geen tijd verspild en meteen duidelijk gemaakt hoe de sfeer zal zijn.Bedroefd,depressief,angstig,beklemmend, goed intro:)

De film verliest nergens zijn vaart, je word constant aan het beeld gekluisterd, althans dat was mijn ervaring.
Ik vond het met name erg goed gedaanhoe de stalker werd geintroduceerd. Rustig buiten in de tuin staand, nietszeggend,maar wel angst inboezemend.
Vanaf het punt dat de stalker bekend is, word de film eigenlijk alleen maar heftiger.
De wijze hoe de stalker is neergezet is erg sterk, het is echt een compleet verknipte vrouw, die alles op alles zet om " haar" baby te gaan halen. De moorden die plaatsvinden zijn erg ingenieus en voornamelijk grof te noemen,in mijn beleving.
Ik heb eigenlijk vrij weinig aan te merken op deze film. het acteerwerk is in orde, verassingselementen zijn in orde,de onderhuuidse spanning word er goed ingehouden en de plottwist aan het einde zag ik zelf niet aankomen.
Ik vond ook dat de soundtrack dik in orde is, vooral tijdens de kills erg strak gedaan.

Erg genoten van deze film.
Nu laat ik hem even bezinken om te kijken of hij een top 10 notering waard is.
Ik verwacht van wel.
Gotta love franse horror

Ongeveer 5 jaar geleden had ik deze film voor het eerste gezien, ik kan me nog wel herinneren dat die mij toen heel erg beviel. Heb hem vandaag voor de 2e x bekeken en ik moet zeggen dat ie mij nu toch een klein beetje is tegengevallen. Toen ik hem voor het eerst zag was het echt één van de smerigste horror films die ik had gezien. Maar als ik hem nu ga vergelijken met andere films heb ik ze toch erger gezien. Ja er zaten zeker wel wat behoorlijke smerige stukken in (met name de scene dat op het eind dat er een buik word open geknipt) maar ik had toch altijd de gedachten in mijn hoofd dat de film een stuk smeriger zou zijn dat ie eigenlijk is.

3,0*
Was gister van plan om Livide te gaan kijken, helaas deed het geluid van de film het niet maar ik ga em binnenkort ff opnieuw proberen te fixen, ben wel benieuwd.

Berichten verplaatst naar Film > Algemeen > Ik zoek... een soortgelijke film (zelfde genre / onderwerp)

Niet echt goed en niet echt slecht, met de gore zit het wel goed.

Enge, spannende, beklemmende, gore, zieke, harde boeiende horrorfilm.

Jammer van de animatie-effecten, die zagen er soms wel beroerd uit.

Gezien horror niet mijn favoriete genre is had ik gehoopt op wat meer thriller. Helaas, weet eigenlijk niet waarom er thriller bij staat. Zelfs voor een horror vind ik de rating toch echt overdreven hoog.

Na enkele jaren op de planning, eindelijk toch eens gezien. Achteraf moet ik bekennen dat ik deze film eerder had moeten kijken. Hoewel weinig verhaal, toch een beklemmend sfeertje, juist omdat het een ieder zou kunnen overkomen dat er een wildvreemde aanbelt.

Qua gore is dit een film die scoort. Er is niet bezuinigd op bloed en dergelijke, en de enige 'heftige' scene wordt afgewisseld voor een volgende die al net zo bloederig is. Ondanks de setting (vrijwel de gehele film 1 locatie) is de film ook nog redelijk spannend.

Dat er een wildvreemde aanbelt kan iedereen gebeuren ja. Wat daarna allemaal gebeurt in theorie ook, al was dat nou niet de gedachte die door me heenging tijdens het kijken.

Toch altijd wel vreemd dat deze nooit in NL is uitgebracht.