Revolutionary Road (2008)

Zoiets noemen ze een open einde.

Had ik zelf, bij deze film, geen problemen mee.

Vond het juist een goede aflsuiter van een tragische film.

Toen ik deze film ging kijken had ik nou niet echt het idee dat het een top film zou zijn. Ik ging hem alleen kijken omdat ik vind dat Kate en Leonardo in de titanic zo een geweldige chemie hebben.

Maar tot mijn verbazing heeft deze film me van het begin tot het eind geboeid! Niet alleen de chemie vond ik geweldig maar ook het script!

Ik vond alleen het einde niet zo leuk, maar ik ben gewoon geen fan van open eindes!;)

Ik kan ook niet precies uitdrukken waarom. Maar daar ben ik het niet mee eens xD.

Film te moeilijk en Nederlandse taal te moeilijk?........

Een matig niemendalletje wat zich beroept op een aantal zeer sterke one-liners, maar een stuitend slechte story. Had wat mij betreft net zo goed schriftelijk afgedaan kunnen worden, want de beelden hadden nog minder om het lijf dan de dialogen. Hoewel, de soms heftige emoties werden weliswaar formidabel neergezet door de 2 hoofdrolspelers.

Ook de zoon van Kathy Bates had dat, en hij legde inderdaad de vinger op de gevoelige plek. Een wereldrol! Maar de strekking van zijn verhaal (de grote leegte etc.) deed me nét iets teveel denken aan American Beauty (ook Sam Mendes 'toevallig').

Verder zal het best gezellig geweest zijn op de set met Leo, Sam en vrouw Kate, maar wij als kijker moeten ook wat te smullen hebben. Het verhaaltje komt en gaat als een nachtkaars weer uit. Ook het minimale aantal personages en locaties doelt erop dat dit een lekker tussendoortje is geweest voor de acteurs. Op zich niks mis mee, maar zorg er dan voor dat het nog een beetje uitstraling heeft (zoals Burn after reading).

Mooie decors, mooie mensen maar een slechte film. 2*

Begrijp echt helemaal niks van alle negatieve uitlatingen hierboven. Als je écht van goede films houdt en er 'n beetje verstand van hebt, moet je toch concluderen dat dit 'n mooie film met goede acteerprestaties van de hele cast is?

Een dikverdiende 4,5!!!

Ik weet dat je het niet alleen tegen mij hebt hoor, maar ik zeg ook niet dat het geen mooie film is. Authentiek straalde het zeker wel wat uit en de acteerprestaties noem ik zelfs nog afzonderlijk, maar het geheel viel me gewoon zwaar tegen. Het verhaaltje stond me niet aan en alles bleef wat op de oppervlakte. Niet echt mijn soort film ook en daarop beoordeel ik hem helaas wel.

Een goede film op bijna alle fronten. Enige minpunt is dat hij niet onder de huid kruipt. Want het is toch een behoorlijk pijnlijk verhaal. Een universeel thema en een mooi tijdsbeeld. De stomp in je maag die erbij hoort heb ik alleen niet echt gevoeld.

Misschien komt dat wel, omdat het teveel een vriendenclubje was (Sam Mendes = man van Kate Winslet = bevriend met Leonardo di C.) zodat, ondanks geweldig acteurwerk, en overtuigende ruzies de pijn niet echt voelbaar is. Het echte venijn ontbreekt.

Michael Shanon als John is ijzersterk en kruipt wel lekker onder de huid, bij Leo en de kijker, en werkt goed als katalysator in het drama.

@Awake78[quote][Mooie decors, mooie mensen maar een slechte film. 2*/quote]. De film is volledig op locatie geschoten! De beperkte locaties zijn juist functioneel, deze mensen zitten vast in hun rol in de maatschappij, in hun relatie en in het leven wat tegenvalt.

Je kunt er niet van houden, maar je kunt dit geen slechte film noemen. Want het is op zijn minst goed gemaakt.

Als dat de functie van de zeer beperkte locaties zijn, ok dan geef ik je gelijk. Maar het doet zo eenzijdig aan, snap je? Misschien gaat de film slecht noemen inderdaad wat ver als ik er zo een paar nachtjes over geslapen heb, maar een voldoende zal ie toch helaas niet krijgen van mij

Verhaal vind ik niet heel sterk, maar acteerprestaties daarentegen zijn zeer sterk! Leuke film!

Laat dat nu net een punt zijn waarmee een film als deze staat of valt.

Een behoorlijk slappe film ondanks de ingrediënten waarmee iets sterk gemaakt zou kunnen worden.

Het spel tussen deze topacteurs vond ik wat clichématig overkomen, wel mooi geacteerd maar soms te schematisch in al die wisselende emoties en net niet aangrijpend genoeg waar het wel zou moeten zijn.

In de zoete sfeer van de jaren 50 (smaakvol verfilmd) is het geluk van een American Dream ver te zoeken, zo somber heb ik zelden gezien.

Wat een film! 100% drama, door deze film te krijgen krijg je als kijker zelf een steen op je hart.

Maar de acteerprestaties van Leonardo DiCaprio en Kate Winslet zijn echt de 5 sterren waard, je leeft helemaal met de personages mee. En voelt ook precies wat hun voelen.

Het is dat ik niet een liefhebber ben van drama films, maar dit is gewoon heel erg goed gemaakt.

Verdient de 4 sterren.

Ik sta normaal enorm cynisch en kritisch tegenover romantische films, maar deze is zowat de enige die bij mij onder de huid kroop.

Deels door de stilistische stijl van Mendes - hij focust zich puur op de psychologie van het koppel (geen ruis in de vorm van oninteressante nevenplotten) en natuurlijk de onwaarschijnlijk goeie acteerprestaties van Leo en Kate

Meestal moet ik films meerdere keren bekijken voordat ik ze mooi ga vinden (net als bij echt goede muziek) Zo ook bij deze film, ik herzie mijn stem van 3 naar 3,5.

Echt, wat een drama! Niet de beste film, maar wel erg dramatisch en daar hou ik eigenlijk wel van. Jammer dat de film soms wat tegen het vervelens aanhikt.

@Laoslander,

De acteerprestaties vond ik onwaarschijnlijk ondermaats voor sterren van dit kaliber. Het is niet hip om een kaskraker als Titanic te noemen, maar wat betreft een romantische relatie komt daar het drama veel beter uit de verf. Daar weten DiCaprio en Winslet hun rol met bezieling neer te zetten. In Revolutionary Road krijgen we hen als twee vrij oninteressante personages te zien. Het is duidelijk dat ze dromen hebben, maar wat dan eigenlijk is nooit duidelijk, zodat meevoelen, voor mij althans, niet echt aan de orde was.

Wist tot de aftiteling niet dat deze van Sam Mendes was, maar de soundtrack deed me wel al sterk aan Road to Perdition denken. Qua thematiek en decor probeert Mendes helaas enkel American Beauty & Road to Perdition te mixen. Filmtechnisch worden er ook niet al te veel bijzondere dingen verricht, hoewel een enkel shotje nog wel aardig was.

Revolutionary Road kon me niet altijd even veel boeien. Misschien heeft het met de leeftijd te maken, dat dit simpel weg interessanter is voor mensen tussen de 30-40 (of/en met een midlife crisis). De scènes met John waren absoluut het hoogtepunt van deze film. Ook de scène na het tweede bezoek van John vond ik sterk (geacteerd). John's moeder is als personage ook niet onaardig. Einde bracht nog wel een grijns teweeg, maar meer dan 3* zitten er niet in.

Hate to break this to you, maar het zijn nou eenmaal de basics. Dat jij dat gelijk ziet als een negatieve benadering, dat is mijn probleem niet.

Wanneer krijgt DiCaprio eindelijk eens de oscar voor beste mannelijke hoofdrol? Hij heeft nu toch al talrijke films ( Departed, Blood Diamond, deze film) waar hij de pannen van het dak speelt...

Ook mooie rol van de halve gare. Beangstigend zelfs.

Beangstigend correct ja

Alles bleef wat op de oppervlakte???

en dat zegt iemand met 'the butterfly effect' in zijn top 10!

DiCaprio speelt al jarenlang dezelfde rol. In zowel Blood Diamond, Body of Lies, Departed en Shutter Island speelt hij eigenlijk precies hetzelfde. Steeds een enigszins opgefokte man die in een vreemde omgeving terecht komt en hem vervolgens doorflipt. Hiermee wil ik overigens niet zeggen dat DiCaprio geen goede acteur is.

DiCaprio is veruit de beste acteur uit zijn generatie. Als we acteurs op die manier gaan bekritiseren is Johnny Depp ook alleen maar een michael jackson-achtig hometypetje die vast geroest zit aan de Tim Burton formule. In deze film bewijst hij net dat hij ook gevoelige drama aankan. In de Aviater en The Departed speelt hij ook weer helemaal anders.

Pardon? Ik heb het hier over Revolutionary Road en niet over The Butterfly Effect dacht ik. Over die film mag je met me discussieren op het forum bij die film, maar om die er nou hier bij te gaan trekken is een beetje onzin.

Sowieso iemands top 10 erbij betrekken en dan helemaal met zo'n nonsens-stelling komen. Jammer....

Oei dit was een goeie film zeg,het is een hele treurige film natuurlijk,

maar oo zo goed geacteerd.Sam Mendes weet ook wel hoe je emotie in een film moet overbrengen.

Echt een film voor mensen die van acteervuurwerk houden. Kate Winslet en Leonardo DiCaprio geven alles wat ze hebben als een echtpaar dat langzaam uit elkaar groeit. Dan is het nog aan een briljante regisseur als Sam Mendes om de boel te voorzien van een schitterend visueel kader. Pure oprechte cinema om van te watertanden. Heerlijke boodschap ook over mensen die zichzelf als bijzonder zien om de grauwe middenmoot te kunnen ontspringen. Maar de werkelijkheid is wreed: sommige mensen zijn niet gemaakt om uit te blinken.

Mooie film, pakkend, herkenbaar. Geweldig geacteerd.

zijn er nog mensen buiten mezelf die omvergeblazen werden door de scene waarin April voor het raam stond, en dat bloed verloor? Typisch Sam Mendes eigenlijk. Hij heeft iets met 'de rooie vlek" volgens mij. In American Beauty kregen we ook een scene waarin Annette Bening aan een roos rook (de roos drukt passie, hartstocht uit)

Op mij moet je niet rekenen. Ik vond het erg voorspelbaar en weinig schokkend. De film slaagde er bij mij gewoon niet in me doen te vergeten dat ik naar een film zat te kijken, mede door de acteurs die te nadrukkelijk een rolletje speelden. Betovering, nul komma nul.

Toch kan Sam Mendes dat wel, hetzij op een andere manier misschien.