Revolutionary Road (2008)

Eerst zegt ge dat hij niets met Titanic te maken heeft en vervolgens vergelijkt ge dan toch de 2 films met elkaar???

Rare redenering!

Aangrijpende en realistische film waar je zelf over gaat nadenken.

5 sterren heeft ie van mij wel verdiend.

Helaas vrees ik dat er velen mij zullen tegenspreken

De eerste 3 kwartier vond ik saai, maar ik wist dat het op het eind heftig zou worden, dus ik heb hem niet uitgezet. Vooral het laatste half uur met open mond zitten kijken, erg heftig hoor.

En wat werd er de hele film door goed geacteerd door Leonardo en Kate!

Je kan wel merken dat het dezelfde regisseur is als van American Beauty. Vaag verhaal en traag verloop en ook steeds dat terugkerende muziekje. Maar ik vind deze film zeker geen onvoldoende waard, hij heeft toch indruk op me gemaakt.

Klopt de eerste 3 kwartier waren ook vrij saai, daarna het aankijken meer dan waard, wilde de film eerst afzetten, ben blij dat ik door gekeken heb 3,0

Helemaal niet zo saai. Er "gebeurd" vrij weinig, dat is waar.

Maar de opbouw is subliem.

Revolutionary Road is een film met een goed concept, traag-, saai verhaal met een grote portie drama. Daarnaast komt de film heel traag op gang tot vervelens toe. Het thema is goed gevonden maar de uitwerking daarentegen is een stuk minder. Het verhaal is veel te langdradig en er gebeurt gewoon te weinig. verhaal met de 'kleine v', Drama met de grote D. Zelfs DiCaprio kwam op sommige momenten voor mij ongeloofwaardig over. In mijn ogen toch wel een gemiste kans omdat het met het thema wèl goed zat. Helaas was het resultaat teleurstellend... Ik ben een DiCaprio - fan, maar vandaag even niet! Toegegeven: Het "John karakter" zorgde toch wel voor de komische noot =)

Wedden dat Kate Winslet de oscar gaat winnen voor beste actrisse. Voor mij verdient ze dit niet met deze frut film. Dan heeft ze beter rollen gespeeld. De Capri kwam ook niet goed over. De film is overspel, ze hebben 2 kinderen waar Kate Winslet niet mee overweg kan. Ze vermoordt zelfs het 3 de kind waar ze zwanger van is. Let ook hoe ze een kettingrookster is net zoals De capri Leonardo. Stel dat deze film ook uitgeroepen word als beste film van het jaar. Ba, geef mij dan mij maar Slumdog Millionaire.

Oscarnominatie voor Shannon. Gelukkig.

Trouwens, Winslet is genomineerd voor The Reader, niet voor deze film.

Vanavond deze film gezien en helemaal enthousiant was ik nu bepaald niet. Die zogenaamde huwelijksperikelen had ik al eens eerder in een film gezien en ik vond de film in het eerste uur behoorlijk saai. De meest onderhoudende scenes speelden zich af in de gelegenheden die niet tot "Revolutionare Road" hoorden. oa Op het kantoor van Frank (Di Caprio), in de dancing, bij de vrouwelijke collega van Frank. Wat zich op "Revolutionary Road" - een doodsaaie wijk, niet bepaald revolutionair te noemen - afspeelde bij de Wheelers was echter allemaal kommer en kwel. Woorden, woorden en nog eens woorden. Men verstikte in de woorden zonder dat er iets zinnigs gezegd werd. Het enigste zinnige kwam uit de mond van de 'geestelijk gestoorde' zoon van de kennis van de Wheelers. Hij sprak de waarheid zonder dat hij er misschien erg in had. Oh, alles is voor mij zo herkenbaar. Ik dacht op een gegeven moment ook; mensen, ga toch scheiden! Maar ja, makkelijk praten natuurlijk van mijn kant. Het verhaal speelde zich nu eenmaal af in het 'burgelijke truttigheid' tijdperk, de jaren vijftig van de 20e eeuw, waar alles maar schijn was. Maar goed, genoeg over het verhaal. Nog even iets over het acteren; dat was subliem. Maar dat mag je ook wel verwachten van het koppel Winslet/Di Caprio.

Waardering; gemiddeld 3,0*

oh nee zo saai???

Niet zo heel boeiende en vrij voorspelbare film die het moet hebben van de acteerprestaties. Die van Winslet en DiCaprio zijn degelijk en bij vlagen weten ze je wel te raken, maar de sleur waar het paar in zit heeft ook invloed op de film. Verder wordt er niets spannends gedaan met montage of muziek.

Dan vond ik American Beauty toch een stuk scherper en beter. Menses is duidelijk een theaterregisseur. Hij haalt het beste uit zijn cast, maar verder mis ik wat extra's wat de film bijzonder maakt en dat ontbrak hier.

2.5* voor enkele sterke scenes.

Wibro's recensie is spot-on. - Alleen kan de beleving alsnog anders zijn. Ik kan z'n tekst bijna letterlijk overnemen, en dan alsnog gewoon de waardering 4,5* neerpennen.

Er werd aardig geacteerd en er zaten hele mooie scenes in, maar ik vroeg me na deze film echt af waar ik naar had zitten kijken. Echt een totaal niet boeiende film, gauw vergeten!

Een saai, zeer traag verhaal. Voor mij was het onmogelijk om geboeid te blijven kijken. Ondanks dat heb ik hem wel uitgekeken. Ik had er meer van verwacht!

Een beetje gemengde gevoelens heb ik van deze film. Ik vond het helemaal niet saai zoals sommige hier beweren, de film is wel saai als je ontploffende auto´s en pistolen verwacht maar voor een drama zit het goed in elkaar. Prachtige scene´s. Vooral het ontbijt na die grote ruzie, ze hebben het een beetje over ditjes en datjes terwijl je als kijker weet dat er iets niet klopt en dat er wat staat te gebeuren. Hele mooie shots, heel goed geacteerd.
De reden waarom ik toch niet laaiend enthousiast ben is omdat ik bij sommige ruzies een beetje moest grinniken om wat ze zeiden. Ik ben er nog niet helemaal achter of dit juist de kracht van de film is of dat het was omdat ze stomme dingen zeiden. Ik ga er nog even over nadenken. Wellicht gaat mijn cijfer nog omhoog, of omlaag maar voor nu een bovengemiddeld punt.

Wat een deprimerende film is dit zeg. En dat kan je wel als een compliment opvatten, want dat zal de bedoeling zijn geweest van de makers. Ik raakte er gedeprimeerd van, iets wat ik niet snel heb tijdens film kijken.

Het verhaal is op zich niet bijzonder, maar de uitwerking is gewoon heel goed gedaan. Zowel Leonardo DiCaprio als Kate Winslet zetten een fantastische rol neer als een behoorlijk ongelukkig koppel dat de schijnt wilt ophouden en droomt van een betere toekomst. Ik ben nooit zon fan van DiCaprio, maar hij is wel een erg goede acteur. Winslet vind ik nog een tikje beter, ze was echt heel sterk in haar rol. Ik heb niet snel in een film zulke overtuigende ongelukkige mensen gezien. De ellende straalde van beiden af. Ik kan me ergens wel een voorstelling maken van het duffe, uitzichtsloze leven in die tijd en dat geeft de film prima weer.

Als ik kritisch mag zijn, de film had wel een beetje meer vaart en pit kunnen gebruiken op momenten. Af en toe vond ik het toch wat saai of langdradig. Maar overall was de film boeiend en zeker het einde vond ik intens. Zo ben je een gelukkig stelletje aan het begin van je relatie en zo eindigt alles met een drama. De aankleding van de film is prima. Enkele mooie shots, opvallende momenten (het ontbijt zegt de mensen die hem hebben gezien vast genoeg) en mooie, bijpassende muziek. Het is te zien dat dit gemaakt is door de maker van American Beauty, ook al zon tragi-drama van niveau.

Echt leuk is de film niet om te kijken, maar dat komt uiteraard door het zwarte onderwerp. Het is niet echt een film die je met een groep moet kijken vind ik. Mooi om te zien dat DiCaprio en Winslet weer samen in 1 film spelen, beiden in een glansrol die wat mij betreft bij de Oscars prijzen verdienen. Zij maken de film en het maakt de film een aanrader.

Ik twijfel erg wat voor cijfer ik de film ga geven, 3,5* of 4*. Voorlopig ga ik het bij het laatste houden.

4*

Wat een mooi drama! Hoeveel mensen maken geen plannen en hebben dromen, maar blijven toch in het vetrouwde hangen? Men kan zich ook afvragen of beiden wel bij elkaar pasten? Op het laatst zegt ze "ik werd verliefd op het eerste moment dat we elkaar ontmoeten" Daar leek hun hele relatie op gebaseerd. Deze film is als het leven. Leonardo en Kate spelen de sterren van de hemel. Zo puur en "echt". Mooie muziek ook! Heeft diepe indruk op me gemaakt. Een vette 5

Dit is vast de beste rol uit hun carrière.

dramatische langdradige film zonder echt goed uitgewerkte clifhanger!

beetje vreemde film,

een 3

Met American Beauty in m'n achterhoofd (ik weet het, mag niet maar doe het toch ) ben ik naar Revolutionary road gaan kijken in de bioscoop.. Moet ik toegeven dat ik de film niet slecht vond, maar zoals boven al vermeld mistte ik toch wel een subliem einde. De opbouw was goed, eveneens de prestaties van Winslet en Dicaprio, maar toch had ik het gedurende de hele film het gevoel van wanneer komt het nu. Ik was niet verzadigd bij het buitenstappen van de bios...

3*

Toch een vreemde opmerking bij een regisseur wiens drie voorgaande films geroemd werden om hun cinematografie. Dat er dan ineens een film opduikt die cinematografisch iets terughoudender is maakt Mendes nog niet meteen een duidelijk theaterregisseur.

Anyway, dit was een meevaller. Ik had erg lage verwachtingen. Het thema sprak me totaal niet aan eigenlijk en ik ben ook geen fan van Mendes. Ik ging vooral omdat ik Kate Winslett een geweldige actrice vind. De film zelf bleek echter prima te zijn.

Toegegeven, echt opzienbarend wordt het nooit, daarvoor is het verhaal iets te bekend. Ook deed de uiteindelijke abortus me opvallend weinig terwijl dat het emotionele hoogtepunt behoorde te zijn. Toch vond ik het geheel ruim voldoende. Dit komt door de twee ongeloofelijke hoofdrolspelers, die hier beiden de beste rol speelde die ik van hen zag. Van Winslett had ik niet minder verwacht, maar ik verbaasde me echt over DiCaprio. Ik vind hem de laatste jaren wel goed, maar het valt mij tevens op dat hij erg veel fronst in zijn meest recente rollen. Dat moeilijk kijken leek een beetje een acteertruukje te worden en ik ben opgelucht dat het hier volledig verdwenen is. Hij is hier erg naturel en zeer geloofwaardig. Intens wanneer het nodig is, maar ook vaak terughoudend. Tevens weet hij misschien nog wel beter een balans te vinden dan Winslett tussen klootzak en sympathiek. Erg, erg goed en ik verbaas me dat de Oscars dit genegeert hebben.

De rest van de film is meer gemiddeld goed. Persoonlijk vond ik het terughoudende qua cinematografie niet storend, want het gebrek aan mooie kleuren, echt opvallende beelden of snellere montage zouden de film meer leven hebben gegeven dan het thema. Dit blijkt stiekem zelfs een hele goede keuze. Overigens is het niet waar dat de film geen opvallende beelden bevat. DiCaprio tussen een massa vol mannen met hoeden op weg naar zijn werk is toch wel opvallend.

Verder vallen een aantal bijrollen op. Michael Shannon speelt een larger-than-life karakter. Echt realistisch was zijn bijdrage niet, maar toch is het geen foute keuze, want hij zorgt voor extra spanningen. Ook de man die naast DiCaprio werkt op het kantoor heeft een opvallende rotkop en een personage dat zich even rot gedraagt.

Het is dan toch jammer dat het scenario zo voorspelbaar en zelfs ietwat uitgekauwd is. Verder is het een nagenoeg perfect gemaakte film, die met een iets frissere insteek gemakkelijk een echte klapper had kunnen worden. Alle goede elementen waren immers aanwezig. Nu vond ik het vooral een goede film, maar ik vraag me af of ik er over een jaar nog wel eens aan terug zal denken.
Voor nu een kleine 3,5*.

wat een ontzettende spijt heb ik dat ik deze film heb gekeken, een en al malaise en deprimerende momenten komen er voorbij, ik weet niet waar ik moet beginnen met wat er slecht is aan het verhaal wat niet vooruit te branden was. Ik heb elke minuut getwijfeld om de film stop te zetten en spijt dat ik dat niet heb gedaan... ER IS GEEN MOMENT geweest dat ik geboeid was omdat het een en al uitzichtloze drama was!

Ik had ook gehoopt dat hij in de lijn van AB en Jarhead hier iets meer mee zou doen. Nu is het niet meer dan een standaardfilm over het leven in de buitenwijken (in de jaren '50) maar in Little Children zag je al dat het nu ook nog zo eraan toe gaat. Die vond ik toch stukken beter.

Inderdaad, het is maar net hoe je deze film beleeft en daar deze film bij mij toch behoorlijk is blijven hangen vind ik mijn waardering van 3,0* toch enigszins te zuinigjes, vandaar mijn verhoging naar 3,5*.

Referentie? Dit lijkt meer een remake. Revolutionary Road brengt ons theatermiserie pur sang, isn’t that nice … Nee dus. Deze film is ouderwets, zit overvol met aanstellerige dialogen, en de relativerende humor die AB zo fantastisch maakte vond Mendes hier duidelijk overbodig.

Als je Kate en Leo herverenigt hoor je potten te breken, nu krijgen we wat standaardgeruzie. Tsja, Leo slaat eens eens een stoel kapot, en als het moet kan-ie z'n keffer nog aardig openzetten, maar zit daar iemand op te wachten? Geen slechte acteur verder hoor. Kate vond ik behoorlijk levensloos, nu was dit wellicht wel de bedoeling, maar komaan, wat een oude doos leek ze wel! Ik merkte ook de Mendes de Unsinkable Molly heeft opgevist voor z'n film, helaas was ook zij een pak overtuigender in Titanic. Die nutcase-zoon van haar vond dan weer wel leuk, misschien wel de beste rol in deze film, ook al is zijn personage niet meer dan een doorsnee theatertrucje om de boel wat op stelten te zetten.

Hier en daar een sfeervol shot, maar verder zou ik nooit geloofd hebben dat Revolutionary Road van dezelfde regisseur afkomstig is als Jarhead. Op de soundtrack na dan. Fijn dat Mendes weer voor Newman gekozen heeft, want die maakt er weer iets magisch van, alleen jammer van de duffe beelden eronder dus…

Ook het einde mocht er zijn, maar verder dan 2.5* kom ik echt niet.

Ik had geen idee wat voor soort film het zou zijn toen ik ging kijken. Ik vond hem indrukwekkend. W.b. de kinderen; ook de kennissen/familie zijn niet in beeld. Daardoor had ik in het begin van de film het idee dat de kinderen niet echt bestonden en dat het een fantasie was.

Huh? vroege dertigers zal je bedoelen, of zelfs late twintigers.

Ik kan me voorstellen dat mensen die alleen maar in deze film zien dat de hoofdpersonen relatie-problemen hebben en ruziën het nogal cliché vinden.

Dit is echter maar een toplaagje. Ik vind het hele thema van een koppel dat wat meer wil dan het standaard leventje, zich beter vindt dan wat ze om zich heen zien, erg boeiend. Iets wat je nu nog dagelijks ziet bij veel relaties en iets wat logischerwijs van alle tijden is.
Dat het speelt in de jaren '50/'60 is wat dat betreft niet meer dan een afleidingsmanoeuvre, maar toch knap gedaan.

Grote toevoeging vond ik ook de zogenaamde 'gek' die precies doorheeft waar de schoen wringt. Maar als een idioot wordt neergezet simpelweg omdat hij te confronterend is voor het 'gewone leventje'

Ik had het niet verwacht, maar het is een boeiende film. Niet eentje waar ik van uit mn stoel knal, maar toch vele malen beter dan allerlei gemaakt en geforceerd hip gedoe wat vervolgens alleen 2 uur gapen wordt.
Ik denk zelfs dat dit zo'n film is die onderhuis voor bepaalde mensen best confronterend is, ik ken er wel een aantal die hem eens zouden moeten zien.

Ook Deakins doet erg knap werk en de muziek is prachtig.

Prima nieuwe film van Sam Mendes, de man achter American Beauty. Revolutionary Road doet ook erg aan die film denken. Dezelfde zwartkomische aanpak en een kijkje in een wat op het eerste gezicht een modelgezin lijkt. Het acteerwerk is bovengemiddeld goed en de cameravoering degelijk (valt ook zeker niet in positieve zin op). Verder ook een prima einde van de film!

Mwa, denk dat deze mensen nog wel de waan kunnen hebben dat hun droom er nog van zal komen, maar als jij graag die groep op mijn veertig vijftigers wilt zien, het zei zo. Dat je de gek een goede toevoeging vind geeft al aan dat we extreem ver van elkaar verwijderd staan dus ik weet niet of je mij echt wilt betrekken bij een serieuse discussie. Zal wel niet. Dus laat ik het hier maar bij.

Ik begrijp niet helemaal wat je bedoelt. Het gaat in deze film toch om late 20'ers/begin 30'ers? Lijkt me dan ook logisch (vooral door het verhaal natuurlijk, de perikelen van een prille relatie) dat die leeftijdsgroep zich er het meest in herkent.

Snap dan ook totaal niet waar die 40'ers/50'ers opeens vandaan komen.