There Will Be Blood (2007)

Ik had bij vlagen ook het idee dat het de eerste maandag van de maand was om twaalf uur.

Na twee dagen heb ik het idee dat ik hier nog steeds maar weinig zinnigs over kan zeggen behalve dat deze film een rare samenhang kent van factoren die ik wel en niet waardeer. Hij duurt wellicht te lang, is visueel prachtig, heeft een erg goede , sfeer bepalende muziekkeuze (deed me denken aan punch-drunk love, waar ik het een stuk minder gepast vond), zeer sterke, innemende hoofdrol, ronduit vervelende bijrol van Dano als Religious Freak maar bovenal is de film heel saai!!

Ik kan deze positieve en negatieve punten niet echt met elkaar rijmen in een sterren gerelateerd cijfer. Hou het voorlopig maar op een 2,75* naar beneden afgerond.

Ik denk weleens: wil ik een film nog een keer zien? Dan is het bij deze film al snel een grote NEE. Een meesterwerk wil je nog een keer zien, maar ik kan echt niet een geweldige verhaallijn ontdekken in dit epos.

De irritante Dano, de 'broer' die ineens komt opdagen. Het is dan wel een biografie, maar spanning of puntje vd stoel? Er is niet een moment die ik memorabel kan vinden. Zeker het einde niet.

Ja, ik vond ook dat de invloed van Kubrick duidelijk te merken was, vooral in de cinematografie en het gebruik van de muziek. Zeer onconventionele soundtrack, maar ik vind em persoonlijk één van de allerbeste van de laatste jaren. Eindelijk eens iemand die het niet bij evidente deuntjes gaat zoeken.

Vooral het begin, zonder dialoog en de muziek doet je denken aan Kubrick's 2001.

Het hoeft dan ook niet te verwonderen dat ik vooral van het begin zwaar onder de indruk was

Eerste uur van de film vond ik echt onwaarschijnlijk goed, daarna werd het een tikkeltje minder maar het blijft een klassefilm (die 'doopscène'!).

Deze film had naar mijn mening toch wel de oscar voor beste regie of film verdiend, kwestie van de buit wat eerlijk te verdelen.

Ik heb precies het omgekeerde!

Het gemiddelde daalt hier zo snel. Word ook echt een beetje kwaad van al die negatieve stemmen. Lijken hier net allemaal users op te duiken gewoon om deze film af te kraken.

Pas op....laat je niet door al die negativiteit ('ze willen een bloedbad') achtervolgen.....kwalteit zit meestal 'ondergronds'. Heb vertrouwen....

Ik word kwaad om het hoge gemiddelde.. . P.T.A. heeft een goede reputatie (geen George Lucas of Tarantino o.i.d.), negatieve stemmen zijn toch echt teleurgestelden in plaats van afkrakers.

Qua waardering volgt There Will Be Blood dezelfde weg als The Assasination of Jesse James. Met telkens weer dezelfde conclusie vanuit de kant van de teleurgestelden: de film is saai, en in de meeste gevallen zonder argumenten. Ik denk dat de kijker in deze gevallen toch het probleem ook bij zichzelf moeten zoeken. Er bestaat namelijk de mogelijkheid dat het niet je genre is, en waarom dan toch die hoge verwachtingen? Van mezelf weet ik dat ik niet van musicals houd, dus heb ik geen verwachtingen. Karakterontwikkeling films zijn toevallig mijn favoriete genre, dus mijn verwachtingen waren wel hoog voor TWBB. De film heeft het voor mij in ieder geval wel waargemaakt. Voor de teleurgestelden ben ik blij dat er meerdere genres zijn, en dat de zomer weer in aantocht is op filmgebied.

Toch een vrij saai geheel eigenlijk.

Het eerste deel is nogal rommelig en had van mij weg gemogen. We zien Plainview steeds machtiger worden maar eigenlijk heeft dat verder geen enkele meerwaarde voor het verloop van de film. Hierna focust het verhaal zich meer, Plainview koopt een stadje op, graaft naar olie en krijgt z'n problemen. Ook hier is het allemaal niet bijster interessant en zo gaat het 158 minuten door.

Visueel ronduit saai, de landschappen trekken me absoluut niet en ook de belichting is soms vrij lelijk. De film weet zeker een sfeer op te bouwen maar helaas wel een verkeerde. De soundtrack vond ik vooral vreemd, op het begin zit er ook een muziekstuk in dat meer in een horror had gepast. Ik moest samen met het landschap iniedergeval gelijk aan the hills have eyes denken. Ook de overige muziek vond ik gewoon niet passen.

Lewis is aardig op dreef al vond ik z'n prestatie nou niet meteen geweldig. Op de één of andere manier weet hij gewoon geen emoties teweeg te brengen. Dano is op momenten vrij vervelend, iets teveel overacting, de rest is niet noemswaardig.

Beetje typisch rise and fall verhaaltje, deed me eigenlijk ook wel wat aan the godfather denken. Al is het fall gedeelte hier niet zozeer in materiele waarde als wel in emotionele. Geen slechte film maar van een Anderson mag je toch meer verwachten. De film heeft iniedergeval genoeg dalen dat een voldoende te veel zou zijn.

2.5*

Ik vond het wel een sterk rise and fall verhaal. Lekker langzaam, maar niet traag. Prachtig in beeld gebracht, maar inderdaad nogal overaanwezige muziek. Toch werken die tonen wel voor de sfeer: mooie en kalme shots van de woestijn in cominatie met die rare tonen werken bevreemdend en beangstigend. Verder vooral Lewis erg goed (I drink your milkshake! I drink it up!), maar ook Dano houdt zich goed staande in dit dramatische epos. Na bezinking zijn 4 sterren toch ruim op zijn plaats.

Yup op m'n nieuwe Nokia.

Er wordt in het begin teveel in de tijd geschoten: 1898, 1902, 1911 enz. terwijl het van mij net zo goed niet in had hoeven zitten. Die landschappen trekken me verder absoluut niet en er zit toch echt een rise and fall in. Misschien is enkel de scheidslijn tussen de twee niet helemaal duidelijk. (Waar begint de één en eindigt de ander.)

Het gaat er bij Daniel 'Boom' Plainview niet alleen om wat hij doet, maar vooral ook hoe hij het doet......zijn kwaadaardige eigenzinnigheid maakt hem, de hele film lang, fascinerend....voor mij.

Interview met P. T. A:

http://avclub.com/content/f...

Volgens mij gaat het bij, de subtiele en voorzichtige (vooral in de zin van vooruitziend...) Anderson vooral om het realsime....de suggestieve boodschap, waar hij zich ter dege van bewust is, is meegenomen. Realisme, als spiegel,....reflecteert als vanzelf veel waarheden. Achter de woorden van Anderson schemert veel ironie....een lachje is nooit ver weg.

Zoals ik al zei, het fall gedeelte is op het mentale en fysieke gericht, op het eind is hij wel rijk maar ook een wrak.

Een 'rise' impliceert dat je aanzien hebt en geniet van je rijkdom.....dat heeft en doet Daniel Plainview niet.

Hij werkt zichzelf op in de oliewereld. Eerst zit hij in de diepste putten en op het eind heeft hij een enorm landhuis. Ik zie dat eerlijk gezegd ook als een rise.

Die rivaliteit van Daniel Eli komt slechts in een paar scenes naar voren, te weinig om echt indrukwekkend te zijn. Zoals ik al zei is het moeilijk te zeggen wanneer de fall begint in het mentale en fysieke. Op het begin is het een vrij symphatieke vent en later begint hij een echte klootzak te worden.

(Maargoed of er nu wel of niet een duidelijke fall inzit, m'n score zal er verder niet om veranderen.)

Een film als 25th hour weet wel zijn behoorlijk lange lengte te boeien, ook een film waarin weinig gebeurd, een film met karakterontwikkeling.

There will be blood slaagt er niet in te blijven boeien, en ik denk dat het vooral komt door het gebrek aan interessante personages. Als er niks gebeurd, moet de vulling goed zijn. DD Lewis is ook weer niet zo goed dat hij in zijn eentje 158 minuten kan dragen.

Als het karakter van DDL je niet weet te boeien, en je vindt Eli Sunday een vervelend karakter, dan is de film een hele lange zit. Gelukkig weet jij wel de andere aspecten van de film te herkennen en te erkennen.

Het punt is dat er in elk shot van TTWB iets gebeurt dat de moeite waard is. Ook in 25th Hour gebeurt er constant iets. Nu blijft de vraag over: Zie je dat als kijker en kan het je boeien. Als filmkijker probeer ik in ieder geval de eerste vraag altijd met ja te beantwoorden, de tweede vraag is simpelweg een kwestie van smaak.

Het is niet eens dat ik DDL (als plainview) niet kan waarderen, tegenovergestelde misschien wel. Maar voor een karakterfilm, van 158 minuten, is de oogst van één sterk personage te mager.

De naam Plainview suggereert al een hoop....hij lijkt samen te vallen met het doodse landschap....die veel aardse geheimen herbergt. De liefde is ver te zoeken.....Inderdaad 'saai' maar wel fascinerend!

Ps: ik ben benieuwd wat de MM meeting, die naar deze film gaan, voor meningen oplevert!

Ik ga voor de verandering naar een 'typische' vrouwenfilm Juno die schijnt veel vruchtbaarder te zijn.........

Daar ging het mij nu eigenlijk totaal niet om.

Jij noemt dit een "typisch rise and fall verhaaltje". Leg deze film naast Goodfellas, Casino, Blow of Boogie Nights (om het bij Anderson te houden) en dan zie je toch direct dat dat niet het geval is.