There Will Be Blood (2007)

Geweldige film dit. Had hem al een jaar liggen of zo en ik wist nooit wat ik ervan moest denken. Onverwachte topper met fenomenaal acteerwerk van Day-Lewis. 4,5*

Bijzonder matige film, die op meerdere paarden lijkt te wedden, maar op bijna alle fronten volledig tekort schiet.

Het is voor mij haast onmogelijk om me in de hoofdpersoon in te leven, zo'n opportunistische klootzak die naar geld streeft als hij is, en het belangrijkste nevenpersonage wordt al meteen als zo'n verschrikkelijke zeloot neergezet, dat daar hetzelfde voor geldt. Het enige personage dat nog enigszins sympathiek lijkt te zijn, de zoon, wordt weer veel te weinig uitgediept. Het gevolg is dat de film als drama volledig faalt.

Dan zitten er wat momentjes met zwarte humor in, zoals de pijpleiding opmerking na de bekering, maar het is allemaal te flauwtjes om echt leuk te zijn. En dan wordt op het einde de zeloot als hypocriet ontmaskerd, wat nog enigszins een mooie vertoning vol vernedering is, wordt ie doodgeslagen, waardoor het al het effect weg is. Ook geen gevoel van drama wat bij me opkomt, want daar zijn beide personages me te onsympathiek voor. Kortom, als zwarte komedie schiet de film ook te kort.

Is het plot dan slechts een kapstok om een visueel mooie film te schieten? (En ik heb meerdere films met matig plot maar met prachtige visuals op 5* staan, dus dat kan ik zeker waarderen.) Nou, ook niet, want afgezien van een paar schaarse mooie luchten is het vooral visuele saai. Soms is het ook gewoon visueel brak, zo slecht als sommige scenes belicht zijn.

Lichtpuntje is de bijzondere soundtrack. Echt erg interessant, bijvoorbeeld de ritmische muziek tijdens de ontploffing van de boortoren. Leuk om na afloop erachter te komen dat de soundtrack door Jonny Greenwood van Radiohead, één van mijn favoriete bandjes, is verzorgd.
Ook aardig gebruikt is het Brahms vioolconcert, al ben ik niet zo'n fan van vioolconcerten (vind ik een beetje masturbatie voor violisten). Vond de uitvoering eigenlijk niet zo mooi, orkest klonk nogal lelijk. Lees in na afloop dat het de Berliner Philharmoniker is olv Karajan. Zal wel iets misgegaan zijn bij de soundediting van de film, heb ik eerder ook meegemaakt bij de film Mahler waarbij de muziek gespeeld werd door het Concertgebouworkest olv Haitink. Klonk in de film ook veel slechter dan op cd.

Waarom deze film door zoveel critici als (een van) de beste films van het decennium genoemd wordt is me een raadsel. Voor de muziek 1*, wat overigens nog wat meer had kunnen zijn als de film ook niet zo oeverloos lang had geduurd.

Jammer, dit is namelijk wel een van mijn favo films aller tijden. Maar je hebt je punt duidelijk gemaakt. Je realiseert je wel dat het de bedoeling is dat Daniel Plainview een klootzak hoort te zijn, het is eerder de bedoeling van de film om te laten zien hoe gierig Daniel is en hoe hij zich helemaal kwijt kan raken in de lust voor geld. Net als die priester (Eli) die zijn macht wilt uitbreiden via de kerk. De hele film is ook een onzichtbare strijd tussen Daniel en Eli, beide willen hun macht vergrootten, via de kerk of via de olie. Het is de bedoeling dat ze klootzakken zijn, en de acteurs hebben een geweldig karwei gedaan bij het neerzetten van dat.

Deze opmerking snap ik eerlijk gezegd niet. Staat natuurlijk wel leuk, maar een uitleg erbij is ook wel handig.

Als je inderdaad niet vanaf het begin geïntrigeerd raakt door de wijze waarop de hoofdkarakters opereren, en wat exact hun drijfveer is, dan houdt het op. Zelf vond ik het heel bijzonder hoe de karakters langzaam meer van zichzelf laten zien. Het script zorgt duidelijk voor karakterontwikkeling, iets wat maar zelden voorkomt in andere films. Persoonlijk snap ik ook niet waarom je specifiek naar sympathieke personages op zoek bent, dat lijkt mij geen voorwaarde voor een geslaagd drama.

Tja, wat wil je dan? De soundtrack is al zeer gewaagd, lijkt mij duidelijk een vorm van overkill als ook het camerawerk op vergelijkbare wijze wordt gedaan. Daarnaast is er wat mij betreft in visueel opzicht genoeg te genieten, en past het uitstekend bij een film die in genoeg opzichten zeer gewaagd is (al valt dat niet iedereen op).

Dit is ook precies de bedoeling van de film.

Op geniale wijze wordt de machts- en geldbeluste mensheid uitgebeeld door deze twee spelers.

Sympathie gaat hier niet mee samen.

Hoe denk je dat de kerk en de kapitalistische samenleving zo groot zijn geworden?

Ik snap de bedoeling, maar ik vind het maar matig interessant. Acteerwerk is inderdaad goed, maar daar kijk ik eerlijk gezegd geen films voor. Een geweldige acteur maakt wat mij betreft nog geen geweldige film. Wat wel zo is, is dat een geweldige acteur een geweldige film verdient, en wat dat betreft vind ik dat Daniel Day-Lewis enigszins tekort is gedaan. Maar goed, ik besef dat ik hier redelijk alleen in sta, gezien alle toplijstjes waarin deze film in voorkomt.

Deze opmerking snap ik dan weer niet, want daaronder staat toch een hele uitleg.

Een persoon hoeft niet sympathiek te zijn om ervoor te zorgen dat ik me inleef, de hoofdpersoon van Tout Contre Seul is daar een mooi voorbeeld van. Maar een aangrijpingspunt waardoor je begrip voor het personage krijgt lijkt me toch wel noodzakelijk. En dat ontbreekt hier, terwijl er in Tout Contre Seul genoeg aangrijpingspunten zijn. Karakterontwikkeling vind ik hier wel meevallen. Wat wel zo is, dat je steeds meer het ware karakter van de personages te zien krijgt, maar ik heb nou niet echt het idee dat de karakters echt een ontwikkeling maken. Hoofdpersoon is van begin tot het einde een klootzak, nergens zie je hoe hij zo is geworden en nergens worden verzachtende omstandigheden genoemd. Nee, sorry, daar kan ik me niet in inleven.

Ik denk dat het met die overkill wel meevalt. Met visueel aantrekkelijk bedoel ik niet meteen dat er een hypermontage à la Tetsuo hoeft te zijn, je kan best op een rustige manier proberen om mooie beelden te fabriceren. Avalon en Big Bang Love, Juvenile A zijn wat mij betreft goede voorbeelden van films die voor het grootste gedeelte rustig zijn en waarbij elk beeldje werkelijk prachtig is. En leidt het ergens van het plot af? Volgens mij valt dat daar ook hartstikke mee.

Bij deze film kan je de visuals wat mij betreft zelfs soms onverzorgd noemen, gezien het aantal scenes dat behoorlijk onderbelicht is

Hier ben ik het nog steeds niet mee eens. Noem dan concrete voorbeelden uit de film, en probeer niet te verwijzen naar andere films waar het blijkbaar wel goed is gedaan.

En wat is eigenlijk karakterontwikkeling? Ik heb in ieder geval het gevoel dat ik Plainview steeds beter leer kennen. Zijn beweegredenen worden steeds meer duidelijk, net als zijn ware karakter. De kijker kan zelf wel invullen hoe dat zo gebeurd is. Daar heb je in principe geen onzinnige flashbacks voor nodig. Zowel het karakter van Plainview als dat van Eli weet mij te intrigeren, wat voor mij uiteindelijk de grootste kracht van de film is. Als je die mening niet deelt, dan is het inderdaad een lange zit.

Ik heb het gevoel alsof je de film niet echt de kans hebt gegeven. Hoewel gezegd moet worden dat je aardig je best hebt gedaan om al je kritische opmerkingen netjes te ordenen. Verder vind ik het vreemd dat je in deze film naar aangrijpingspunten zoekt om sympathie voor Plainview op te wekken, terwijl je genoeg andere films hoog hebt beoordeeld waarbij de film in narratief opzicht veel minder prijsgeeft.

Wat is er niet concreet aan? Het betreft overigens voornamelijk scenes binnen waarbij je nauwelijks meer dan de contouren van de personages kan herkennen. Vind ik irritant. Verder mis ik mooie kleuren, interessante camerastandpunten en het oog voor visuele details, waardoor je denkt: goh, blijkbaar kan je zoiets ook op die manier vastleggen.

Het is hier allemaal veel te gewoontjes.

Goed, dan begrijp ik wat je met karakterontwikkeling bedoelt en in dat opzicht is dat ook wel aanwezig. Ik versta onder karakterontwikkeling eerder dat een personage verandert door wat hij meemaakt, nieuwe inzichten verwerft, noem maar op, het karakter verandert dus echt. Heb hier het idee dat de belangrijkste personages van begin tot het einde hetzelfde zijn.

Sympathie hoeft nu ook niet, maar aangrijpingspunten om maar enigszins begrip voor hem te hebben zou wel fijn zijn. Een film moet iets met je kunnen doen, en bij mij gaat dat het makkelijkst door er een audiovisueel spektakel van te maken. Maar ook personages kunnen soms gevoelens opwekken, en op dat vlak valt er ook best sterretjes te vergaren als een film op audiovisueel gebied teleurstelt. Als deze film dan ook daarin tekortschiet, besteed ik daar toch ook aandacht aan in mijn bericht. En zeker als veel mensen deze film als de beste film van het decennium beschouwen vanwege de personages, kan ik het niet laten om mijn onbegrip daarover te laten blijken.

Verder heeft mijn zwager me de dvd van deze film in handen gedrukt, en dat alleen al is genoeg reden om deze film een kans te geven.

Oké, bedankt voor de toelichting

Werkelijk sublieme D.D. Lewis.

Beste acteerwerk van vorige decennium.

wat een draak van een film. zit geen enkele tempo in en een beetje actie is er al helemaal niet.

vraag me nog steeds af hoe ik hem heb kunnen uitzien. steeds in de hoop van mis komt het nog... maar neee zwaar teleurgesteld .........

Wow, ben jij even de verkeerde zaal binnengelopen!

Mooie film, goeie cast, maar ondanks het goede camerawerk, had ik toch moeite met de traagheid van de film.

prachtige muziek, mooie karakters maar bovenal een geniale slotscène

Sterke film, rauw verhaal en de karakters kun je op z'n zachts beschouwen als voer voor psychologen

als je deze film slecht vindt, moet je gewoon elke dag naar VijfTV beginnen kijken om wat Rom-coms te kunnen beoordelen met 5*.

Over deze film valt helemaal niet te discussiëren of hij goed is. Er valt enkel te discussiëren of je er graag naar keek. Maar deze film ís gewoon steengoed!

Dus al die "objectieve filmzever" over al dan niet slecht uitgevoerd camerawerk (tis de bedoeling dat zo donker is op bep. momenten), of over "slechte uitvoeringen van concerto's", dat doet er helemaaaaaaal net toe, want dat is allemaal gezever en gezeik!

Vooral die vioolmuziek van Arvo Part

vind deze film een menselijke verhaal wat heel dicht bij de werkelijkheid komt.

verwacht geen wilde opsmuk of talloze machinegeweer-dialogen , wel diepgaande botsende creaturen heen en weer geworpen tussen geldhonger en ijdelheid.

heel goed ook het krankzinnige machtsgeloof in de samenleving van die tijd plaatsgegeven.

een regelrecht menselijk drama wat traag op gang komt maar wel blijft boeien.

zeker een aanrader voor serieus avondje film.

Ik moet in deze film groeien. Ik heb hem gisteravond voor de tweede keer bekeken. Kan echt genieten van de hoofdrolspelers. D.D. Lewis blijft mij intrigeren, hoe stevig kan die man een personage opzetten ! Ook Dillon Frasier ( H.W. - zijn zoon ) zet een mooie rol neer, vooral de scene waar hij afwezig op bed ligt, en dan zijn vader niet meer hoort en weer verder mijmert. Natuurlijk ook Paul Dano ( Eli ). Man.. als die in vervoering komt tijdens zijn preken.. Heavy !!

Ik vind het verhaal goed, maar de plotse overstap naar de eindscenes als eerst de confrontatie tussen zoon en vader komt. Niet helemaal een duidelijke groei waarom de oude Plainview zo enorm verbitterd is geworden richting zijn zoon. OK, hij wordt een concurrent, maar de overgang waarom het door de loop van de jaren zo is gegroeid is, mij, niet duidelijk.. ( wie legt mij dit uit..? ).

De eindconfrontatie tussen de hoofdrolspelers is fantastisch geacteerd. Maar aan het einde zegt Plainview de zin ( mag dit moderator..? ) " I.m finished here ". Ja ? OK ? Wat dan ? Voor mij opeens een abrupt einde...( hier ook iemand die deze liefhebber uitleg wil geven..? ).

Maar goed, zeer mooie film. Over een jaar of twee nog eens een keer bekijken. Gaat een klassieker worden..

Gister in slaap gevallen bij deze film. In principe vind ik de setting van de film heel goed neergezet, ook de sfeer van die tijd komt goed over. Helaas duurt de film echt te lang en kabbelt hij lange tijd maar wat voort, ook al is het acteerwerk zeer goed.

Redelijk 'zware' film, maar redelijk geniaal ook.

Zoals ik in eerdere reacties heb gelezen: iedereen heeft zo wel zijn eigen opvattingen over Daniel Plainview en iedereen heeft wel z'n eigen gedachten bij diens beweegredenen. Voor mij is Daniel Plainview niet van in het begin 'slecht. Hij wordt dat, hij zinkt steeds verder weg in zijn eigen roem en geld. Toen hij pas in het dorpje was, nam hij even Mary vast, hij was bezorgd over het feit dat zij door haar vader geslagen werd. Duidelijk teken dat Daniel het aanvankelijk goed bedoelde. Als we dan echter even verder gaan. HW raakt doof door de druk van het gas dat vrijkomt bij het boren. Het eerste waar Daniel aandenkt (weliswaar nadat HW in veiligheid is gebracht) is aan geld, de olie die er duidelijk is. Da's al een eerste teken dat hij in verval is.
Een rise-and-fall concept eigenlijk, maar nu eens niet in een puur misdaadkleedje.
Zo gaat de film verder, met moeilijke relaties met o.a. Eli Sunday, een ellendige priester die ook alleen maar uit is op geld en zichzelf verloochent; Henry Plainview; en HW.
Het einde van de film vond, laten we zeggen, anders. De sfeer van de voorgaande 2,5 uur is zo goed als weg, omdat je nu binnen een rijk mansion zit. Best spijtig. Die bowlingbaan enzo, helemaal anders dan de buitenlucht die we de voorgaande uren te zien kregen.

De muziek vond ik bij momenten goed, maar soms ook onwaarschijnlijk slecht en absoluut niet bij de film passen.Teveel viooltjes en van die abrupte geluiden. Bv in de scene waarin Daniel en zijn mannen de grond rond Bandy's erf draineren.
De beelden waren wel goed, de film beschikt over een geweldige sfeer, de natuur wordt mooi gefilmd en de kostumering zat ook snor.

Het acteerwerk was om van te smullen. Daniel Day-Lewis laat zien dat hij de beste acteur is van de laatste jaren, zijn vertolking als Plainview komt bij mij in het rijtje met oa Brando als Vito Corleone.
Maar ook Paul Dano vond ik uitstekend. Hij heeft echt de perfecte ellendige smoel om Eli Sunday te vertolken. Dillon Freasier acteerde eveneens uitstekend, hij kwam mij heel natuurlijk over als HW.

Dus; sterke film met nog sterkere acteerprestaties, mooie beelden en enkele fantastische quotes. De film heeft een zekere traagheid, maar een voor mij aangenaam en beheerst tempo. Minpuntje is voor mij de muziek die te ongepaste tijde te bombastisch aanwezig was.
Absoluut een must see-film.
4,5*

Vanwege de goede beoordeling hier op MovieMeter deze film opgezet. De teleurstelling is groot. Ik vond het een waardeloze film met veel zinloos geweld. Deze film zal ik gauw vergeten en beslist niet nogmaals willen zien.

Zinloos geweld? In welk gedeelte dan? Voor zover ik weet komt er nauwlijks bloed in voor, hoewel de titel anders doet vermoeden. Geweld is juist totaal ondergeschikt in deze film, enkel de eindscene is wat gewelddadig maar ik mag hopen dat je dat je dat niet al te serieus neemt....

Ik herken het wel wat jij hebt, ik moest de film ook 2 (of zelfs 3) keer zien om het verhaal en de personages te doorgronden. In 1e instantie had ik het idee naar een 'gewone' goede film te kijken, maar later besefte ik pas hoe goed deze film eigenlijk in elkaar zit.

Mijn visie op het eerste gedeelte van jouw vraag, waarom hij zo verbitterd is, is dat hij natuurlijk een ietwat zielige oude man is geworden met wel zijn gedroomde vele geld, maar op sociaal gebied niets om nog voor te leven.
Hij heeft op dit moment in zijn leven zijn 'zoon' ook niet meer nodig, zoals hij hem eerst nodig had, namelijk om zieltjes te winnen om aandoenlijk over te komen bij de oliebaronnen en mensen uit het dorp waar hij wilde gaan boren. Uiteindelijk is zijn zoon toch maar een 'bastard from a basket', oftewel een geadopteerd bastaardkind en nu het ook nog een concurrent is geworden heeft hij helemaal geen reden meer om hem nog als een relative te zien.

Het 'I'm Finished' kun je ook op meerdere manieren interpreteren. Ik zie het meer dat hij nu af is van zijn jarenlange kwelgeest en dat hij nu klaar is met al zijn wensen, dus ook in feite met zijn leven. Je kunt er nog wel meer redenen voor verzinnen die ongetwijfeld ergens op zullen slaan, maar het is natuurlijk ook gewoon een geinige afsluiter.

Originele film die na een keer zien nog niet helemaal duidelijk is. Maar dat er geweldig wordt geacteerd staat natuurlijk buiten kijf. Dat deze een terechte oscargenomineerde was ook, en dat deze niet wegging met de Oscar voor beste film eveneens. Deaslniettemin is het een pareltje om te zien, maar heeft imo net niet dat tikkeltje wat mij overtuigt om een hogere score te geven. 3.5*

Zeer goede film met sterke acteerprestaties van de hoofdrolspelers. Het thema deed me onmiddellijk denken aan de film "Oklahoma Crude" met George C. Scott.

Haalde de maker van "There Will Be Blood" daar zijn inspiratie ? 4*.

Zeer sterke film. Prachtige sfeertekening, met geweldige acteurs en mooie muziek. Van begin tot eind boeiend. Misschien zijn de grote stappen door de tijd wat minder goed geslaagd.

Mooie film en zeker een aanrader om te zien. Mooie act en het verhaal is ook goed.

Uiteindelijk een klein beetje teleurgesteld, hoewel toch zeer de moeite waard. Stiekem vond ik namelijk dat Day-Lewis wat aan overacting deed. Dat uitgebreide articuleren hoeft van mij niet zo. Daarnaast bevat deze film ook wel erg weinig plot. Tot zo ver echter de negatieve punten, want dat een ontzettend traag verhaal als deze toch ruim 2 en een half uur boeit, betekent dat er genoeg kwaliteit in terug te vinden is. Ook de plaatjes maakten de zit aangenamer en de sfeer die bij Amerika van 100 jaar terug past, zit er heerlijk in.

Bijzonder werkje. Dit is weer zo'n film die me sprakeloos achter laat en als dat gebeurt zit het eigenlijk altijd wel goed.

Uitstekende muziek, het past er steeds perfect bij.

Er gebeuren allerlei dingen. Er wordt olie gevonden, er heerst concurrentie, het zoontje wordt doof, alcohol komt in het spel, en het geloof in God wordt aan de kaak gesteld.

Op een of andere manier past Daniel-Day Lewis perfect in de tijd van hoeden, paarden en houten huizen. Misschien omdat ik 'm al eerder aantrof in Gangs of New York, ik weet het niet. In ieder geval speelde hij waanzinnig goed en weet hij zijn personage formidabel in te vullen met die opgetrokken linker-wenkbrauw.

Ik bleef wel met een aantal vragen zitten, wellicht heb ik niet goed opgelet.
Hoe is Daniel precies failliet geraakt? Ik dacht dat ze nog bezig waren met het aanleggen van die pijpleiding.
Waarom steekt HW het huis brand?
Waarom beweert Daniel opeens dat HW helemaal niet zijn zoon is?
Waarom vermoorde hij Henry?

Ik vond het trouwens wel prettig dat er tijdens veel dialogen van de zijkant werd gefilmd, zonder die standaard over-the-shoulder shots.


De goede sfeer, verassende twists, mooie plaatjes en de zeer sterke rol van Daniel (als Daniel) zorgen voor een interessante tweeënhalve uur.

You're just a bastard from a basket.