Die Fälscher (2007)

Interressante film over een onderwerp wat me wel aanspreekt. Ik zou geen andere film weten zo waarin het gaat om het vervalsen van geld in een concentratiekamp. Duidelijk te zien dat de vervalsers hier toch wel een voorkeursbehandeling genieten, terwijl ook zij het niet echt goed hebben. Dan kun je zelf verzinnen hoe de rest van de gevangenen het heeft. Dat hebben we overigens ook al vaak gezien in andere films.

Belangrijk thema is het kiezen tussen eigen principes en dit misschien met de dood bekopen of tegen die principes ingaan, maar wel leven.

Ik vond een aantal stukken in de film erg goed, maar andere stukken minder. De scene waarin de Duitsers de Joden midden in de nacht wakker maakten om mede te delen dat het gelukt was om de Pond goed na te maken, leek net een tv-spelshow. Om ze op een verkeerd been te zetten. Dit kwam bij mij onrealistisch over.

3,5*

Rauwe, indringende film. Zeer interessant verhaal ook- een aspect van de oorlog dat nog niet vaak aan bod is gekomen. Geen vals sentiment, wel personages met goede en slechte kanten. Het schokkerige, hand held camerawerk is in het begin even wennen, maar uiteindelijk past het goed bij de inhoud. Zeker overtuigender dan de meeste van zijn genregenoten.

Dit specifieke onderwerp is wellicht nog niet eerder verfilmd, verder weinig nieuws onder de zon (/in de schaduw).

Mooie hoofdrollen van de meestervervalser en de Duitse commissaris.

Niet een film die me lang zal bijblijven vermoed ik. Had het idee het allemaal al eens eerder (en beter) gezien te hebben.

Constant had ik het gevoel bij het aanschouwen van Karl Markovic `s gezicht dat ik met ' pokerface ' te maken had. De dames in deze film kwamen zonder uitzondering wel erg melig over. Hun ' over the top ' acteerstijl was dan wel grappig maar maakte wel duidelijk dat vrouwen in deze film te eenzijdig werden neergezet. Verder wel een boeiend verhaal dat mij niet lang bij zal blijven. Op cinematografisch vlak viel er amper wat te zien, zeker in de concentratiekampen. 3,5*

Enerzijds heb je het verhaal: de benadering van de oorlog is hier minder wreed dankzij de originele plot, dat voor wat opluchting bij het publiek zorgt na de ladingen sentimentele oorlogsfilms (Vietnam, Irak, WO2...) die we de laatste tijd voorgeschoteld krijgen. Het bij de mensen relatief onbekende verhaal van de geldvervalsingoperatie is een goede zet geweest om de wereldoorlog vanuit een ander perspectief te bekijken, maar ook de uitwerking ervan verschilt nogal volgens mij. Geen twee uur kommer en kwel, maar wel een luchtigere (de muziekkeuze is hier cruciaal! ) onderhoudende, bij vlagen spannende avonturenthriller, waarbij de gebruikelijke ethische dilemma's, de menselijkheid van de karakters en de situatie buiten de 'confortabele' barak op een serieuze manier in het verhaal perfect vermengd worden.

Anderzijds heb je... de rest: sommige acteurs overtuigen niet echt, met name de hoofdrolspeler die een soort van karikatuur van zichzelf speelt en beter in een gangsterfilm had gespeeld. Dat is jammer want het script was veelbelovend en kon beter benut en uitgeput worden met betere acteurs...

De keuze om een meer gepolijste cinematografie te gebruiken (sepia en zwart-witkleurenpalet) in plaats van de korreligere en vuilere cinematografie kan gerechtvaardigd worden om de luxetoestand in het kamp te benadrukken, aan de andere kant had ik voor geen moment het gevoel dat het hier om iets ergs ging en heeft de film daardoor me nooit geraakt of heeft het bijna nooit medelijden in me opgeroepen... en voor een film die toch gedeeltelijk over de holocaust gaat vind ik dat wel een beetje nefast....

3.5*

De film heeft op zich een aangrijpend onderwerp, maar toch presteerde hij het om me geen enkele minuut aan te grijpen. Ik leefde totaal niet mee met de gebeurtenissen of enige personages. Hiervoor zijn verschillende redenen.

Ten eerste de matige regie. Ik stoorde me vooral aan het tempo, zeker in de eerste helft. De film raast echt als een bezetene door het plot heen alsof men haast heeft. Feiten worden snel op tafel gelegd en personages razendsnel geïntroduceert, waardoor het alleen maar lastig werd om gezichten en namen te onthouden.

Storender nog is dat ik niet het gevoel had naar een verhaal over mensen te kijken, maar meer naar een over ideeën. De personages stelden ieder een standpunt in de situatie voor. Wie die mensen nou werkelijk zijn weet ik nog niet. De film gaat over hoever we kunnen gaan met het helpen van de tegenstander om onze eigen leven te redden, maar door deze simplistische rolverdeling komt het gewoon niet uit de verf.

De slechte casting helpt ook niet mee. Karl Markovics gebruikt voor zijn hoofdrol teveel tics en truukjes en voor August Diehl, die het geweten van de film lijkt voor te stellen, vond ik zelfs wat irritant, omdat hij nogal opdringerig overkwam. Alleen Devid Striesow weet nog iets van zijn rol als Herzog te maken. Ook een beetje dom om een schijnbaar complex personage als Sorowitsch meteen maar in een open boek te veranderen door iemand in de eerste 5-10 minuten te laten zeggen dat hij waarschijnlijk een man is die meer hart heeft dan hij laat zien.

De film zal vast goed bedoelt zijn, maar er komt, voor mij tenminste, niets uit. Het filmmaken is zelfs routineus te noemen. Een beetje de som van alle films die over de holocaust gemaakt zijn, maar dan minder sterk gemaakt.

2*

In de meeste films rond de vervolging van Joden wordt er gekozen om ze slechts te benaderen als de slachtoffers van een afzichtelijk regime, maar hier staat ook het overleven in een concentratiekamp zelf centraal. De Joden zijn ook maar mensen, die in deze extremiteit keihard moeten zijn om te kunnen overleven in deze misstand tegen de menselijkheid. De hoofdrolspeler is een valsemunter die geronseld wordt om zijn verblijf in het concentratiekamp om te zetten in een grootscheepse valsemunterij van Dollars en Ponden. Als tegenprestatie ontvangt hij met zijn team allerhande extra's, maar het schuldgevoel naar de minder gelukkigen neemt het niet weg. Kiest hij ervoor om zich in te zetten voor zijn eigen leven of kiest hij voor het martelaarschap? Een mooi verbeeld moreel dilemma dat ongenadig de wreedheid van een oorlog blootlegt. Gelukkig hebben de makers ervoor gekozen om de boel subtiel en wars van sentimentaliteit te houden, zo krijgen we een nog indringender inkijk op het gebeurde. Ik was onbekend met de operatie Bernhard waar het over gaat, dus het opent voor mij weer een nieuw perspectief op de Tweede Wereldoorlog.

Zoals al vaker aangemerkt is dit een film die zeker niet slecht is (er wordt goed in geacteerd), maar die ook niet blijft hangen.

Het is allemaal al vaker vertoont en, hoe goed de bedoelingen ook zijn, boeit het nauwelijks.

De hoofdrolspeler is erg goed en de rest van de cast doet het ook aardig. Camerawerk was nogal standaard en de regie niet al te origineel!

3*

Ik had er meer van verwacht. Normaal zijn Duitse films die over de oorlog gaan best goed maar deze had het toch echt niet. Het was maar een saaie bedoeling en je leefde totaal niet mee met de acteurs. De hoofdrol speler Karl Markovics speelde zonder emoties en ook niet overtuigend (net zoals de andere acteurs). Het verhaal was opzicht niet slecht maar zoals het verfilmd werd was het helaas niet boeiend.

Aardige onderhoudende film die zeker boeiend blijft gedurende de speelduur, maar toch net iets mist om in mijn 4 sterren rijtje te komen. De acteurs vervullen hun rollen goed en ik heb er voor de rest vrij weinig op aan te merken. Leuk om een keer gezien te hebben maar waarschijnlijk ook zo weer vergeten. 3*

Erg goed gemaakt en zeer realistisch.

het onderwerp kende ik niet dus zeer interessant.

en ja dat het soms saai is vond ik erg meevallen

4 sterren

Eén van de betere oorlogfilms. Doet echt niets of weinig onder aan de echte toppers. Prachtig acteerwerk van met name Karl Markovics, de een beetje lelijkere versie van Robert de Niro.

Ook eens fijn om een dergelijke film te kijken die maar (ruim) anderhalf uur duurt.

4*

een oorlogsfilm, die aangenamer is, net als de gevangenen hun situatie, maar die toch terecht een wrange nasmaak heeft, ook met behulp van de laatste scene in het kamp.

Ik had pas achteraf door dat er de hele film door gefocust wordt op 1 personage. Zo begreep ik niet waarom we de reactie van de man die zijn kinderen in de doos auswitchpaspoorten vindt niet te zien kregen.
Normaal ben ik helemaal tegen 'ideologische regels' die ten koste van de rest van de film worden doorgedreven, maar hier leek het mij correct, en het stoorde me eigenlijk niet.

Geen onaardige film, maar been there done that-gevoel blijft achter.

Acteurs doen het lang niet slecht en het verhaal is best okee, maar vond het allemaal nogal standaard. Had het gevoel alles al eens eerder en beter gezien te hebben. Er is ook nergens echt een scène die me lang zal heugen, zoals dat in bepaalde films die over hetzelfde onderwerp gaan wel het geval.

Het begin was ook te fragmentarisch, alsof met teveel info te snel wilde geven. Nadien is de vertelstructuur wel beter.

Degelijk, maar niet meer dan dat.

Hele pakkende en strakke film waarin prima wordt geacteerd en de akelige sfeer heel goed wordt neergezet. Jammer genoeg zakt het tegen het einde allemaal een beetje in maar dit is zeker een van de betere films over dit thema van de laatste jaren.

Die Falscher

Zeer boeiend en realistisch oorlogsdrama. Het acteerwerk was subliem. Markovics zet een zeer goeie rol neer maar ook de andere acteurs doen het goed. Het einde vond eigenlijk aan het begin al vrijgegeven maar dat vond ik eigenlijk wel goed. De film was inderdaad een beetje raar gefilmd met veel in en uitzoomen maar ergeren deed ik me er niet aan.

Super realistische oorlogsfilm. 4 en een halve ster

De filmstijl stond mij (met name in het begin) wat tegen ,beetje hak op de tak. Mede daardoor kwamen bepaalde gebeurtenissen niet echt goed uit de verf of maakten maar weinig indruk. De film is verder best interessant, maar ook weinig verrassend en zeker verre van groots. Typisch zo'n film die je na paar weken compleet bent vergeten. De geweldige tango soundtrack (Hugo Díaz ) zal mij echter wel een tijd bijblijven. 3,5*

Was een geslaagde WO 2 vertelling en tevens weer een geschiedenislesje derbij. Met een plot die je af en toe niet echt zal kunnen geloven. Over de valsmunter Sorowitch die in leven word gehouden in de concentratiekamp als hij biljetten voor Hitler wil vervalsen. Zo niet, dan kost dat het leven van zijn medegevangenen of van hem zelf. En zo krijg je een aaneenschakeling van keiharde beslissingen omdat je toch wel een beetje je volk zo verraad. Sorowich vond ik iig wel prachtig neergezet en het was ook best wel gek om te zien dat naderhand de Joden door de Duitsers van de ene concentratiekamp werden verplaatst naar een concentratiekamp met goede bedden en een vriendelijkere look. Maar dat was dan nog niet om te juichen want er word ook op een gemene wijze vertoond hoe de Joden vernederd en gekwetst worden als ze niet aan hun opdrachten voldoen, maar wel sterk van Sorowitch om zich er niks van aan te trekken..

Opzich nog best een geslaagde oorlogsvertelling met prima rollen.

3,5*

Deze film zit mij niet helemaal lekker.

Ik vind dat het thema waar deze film eigenlijk om draait slecht uitgewerkt is zoals die sorowitcz door het vuur gaat voor zijn medegevangenen en voor hen tot op bepaalde hoogte zijn eigen leven waagt.
Maar eigenlijk lak heeft aan de rest van de wereld inclusief geliefden en nabestaanden aangezien die dat geld voor de duitsers vervalst.

Verder gaat het er bij mij ook niet in dat zoon egoist dat geld weggooid in het casino om zijn eigen geweten op te schonen, belachelijke scene was dat!

Tenslotte kan ik ook niet geloven dat zijn medegevangenen ook allemaal zo gewetenloos waren behalve die Burger dan.Ik ken de historisch feiten verder niet maar vond dit boven genoemde toch wel storend en het acteerwerk was ook niet hoogstaand.
Maar omdat ik het verder allemaal wel interessant en onderhoudend vond wel 2.5*

Redelijk oorlogsdrama. Ik had nog nooit gehoord van deze missie van de Duitsers om de Engelse en Amerikaanse economie op hun gat te gooien. Weer wat geleerd dus.
Ik ben zelf in Sachsenhausen geweest en vond het daarom des te interessanter.
Die Sorowitsch was echt een meester in het vervalsen van documenten en geld. Uiteindelijk is dit zijn redding geweest. De film kent wel wat saaie momenten en had wat mij betreft ook wel iets minder lang kunnen duren. Toch blijft alles wat maar met de 2e WO te maken heeft interessant. Ook de dagelijkse gang van zaken in zo'n kamp blijft zo onmenselijk. Je hoeft maar iets verkeerds te zeggen, ziek te worden of wat dan ook en je wordt opgeruimd alsof je een insect bent. De hele dag vrezen voor je leven, maar toch maar doorgaan in de hoop dat jij net gespaard zal blijven. Ik denk dat je gewoon krankzinnig wordt om zo te moeten leven daar. Des te knapper dat Sorowitsch zo kalm bleef. Zeer goede rol van Karl Markovics. Ook Devid Striesow die de rol van kampbaas Herzog speelt, deed het erg goed.

Een grappig moment in de film was dat ze een tafeltennistafel krijgen, nadat ze de pond tot in perfectie hebben weten na te maken. Die koppen van de Joden haha. Wat moeten we daar nou weer mee zie je ze denken. Ook heel wrang als je kijkt wat voor wereldprestatie ze hebben geleverd en dat ze dan beloond worden met zoiets nutteloos. Je zou toch hopen op een tafel vol met eten en drinken. Maar goed, uiteindelijk kun je zo wel een beetje de tijd opvullen daar.

Ook het einde is zeer sterk als je de Joden ziet die een stuk slechter zijn behandeld dan Sorowitsch en de zijnen. Ze zouden nog bijna zijn afgemaakt door hun eigen volk, omdat ze er zo goed doorvoed uitzien.

Samenvattend is Die Fälscher een sterke verslaggeving van een waargebeurde missie, waar elke dag gewetensvragen moeten worden gesteld. Overleven is uiteindelijk belangrijker dan de manier waarop je overleeft.

Interessante film over een heel apart aspect van de Tweede Wereldoorlog.

Jammer dat uit de beginbeelden al blijkt, dat de hoofdfiguur de ontberingen van het concentratiekamp zal overleven. Daardoor ontbreekt het in de film goeddeels aan echte spanning.

Goed geacteerd door Karl Markovics en Devid Striesow.

"Ich bin ich. Die anderen sind die anderen."

Sober in kleurgebruik, hoofdpersonages die geen helden zijn maar moeten zien te overleven in een wereld die gek geworden en is en elke vorm van menselijkheid uitsluit. Het is eten of gegeten worden. Het is jij of het zijn de anderen.

In hoeverre blijf je trouw aan principes of kruip je om te overleven?

"Die Fälscher" is een ingetogen film geworden, die de gruwel van de concentratiekampen niet schuwt, maar hem toch langs de zijlijn plaatst.

Het verhaal focust vooral op wat de gruwel betekent voor mensen die het toevallig beter hebben dan hun lotgenoten.

Ik hou altijd wel van waargebeurde historische verhalen, maar dit verhaal ontroerde me niet echt. Wel presteert het grote deel van de cast naar behoren.

Sterke film, beklemmend en rauw portret van een crimineel in een concentratiekamp. Sterk gegeven om zo'n film te laten zien door middel van een stille, hard gekookte protagonist. Erg goed gespeelt. Ben zelf een keer in kamp Sachsenhausen geweest en daar hangt ook eenzelfde soort naargeestig sfeertje.

4*tje, de film is trouwens vele malen beter als dergelijke soort films zoals La Vita Bella of Shawshank.

Prachtige film over een relatief onbekend stukje oorlogsgeschiedenis waarin een Joodse meestervervalser in een concentratiekamp terecht komt en waar hij, onder leiding van de SS, zijn vervalspraktijken doorzet. De film ziet er authentiek uit en het wat rommelige camerawerk geeft het geheel een bepaalde urgentie. De morele dilemma's komen goed naar voren door zowel het spel van de acteurs als de dialogen.

Een verrassend vlotte film waarbij allerlei onnodige en overbodige opsmuk (uitwerking personages t.b.v. diepgang, makkelijk scoren emo (men neme alleen al het onderwerp), … achterwege wordt gelaten. In plaats daarvan houdt men het, op enkele scènes na, redelijk "intiem".

Ondanks dat het goed gemaakt is, het eerder aangehaalde "rommelige" camerawerk/editing is een plus en ook qua decors, kostuums e.d. prima, weet het je echter nooit mee te nemen. Hieraan debet zijn toch wel de cast (welke veelal nietszeggende personages neerzet) en de eerder aangehaalde pacing van de film. Er wordt teveel in te weinig tijd gepropt waardoor het geen indruk op je weet te maken.

Uiteindelijk goed, maar tevens geen seconde memorabel.

Interessant brokje WOII geschiedenis dat Ruzowitzky hier middels korrelige beelden vrij vlot en compact verteld. Zie je niet zo vaak bij dit soort films en je zou verwachten dat er daarmee de nodige impact verloren gaat, maar dat valt eigenlijk reuze mee. De douche scène komt er misschien wat karig van af en het korte optreden van Herzog's (te) naïeve vrouw is niet echt overtuigend, maar verder draait het grotendeels allemaal vrij soepel. Uiteraard laat Ruzowitzky de min of meer gebruikelijke horror van de oorlog de revue passeren, maar ik kreeg niet echt de indruk dat hij te nadrukkelijk op effect aan het mikken was. Al loopt er wel een enorm nazi zwijn tussen.

Andere pijler is de opvallende hoofdrol. Sorowitsch is toch iets meer dan weer een Joods slachtoffer. Een crimineel en niet de meest sympathieke man. Sluw en zelfs arrogant, met een moraal waar weinig ruimte voor principes is en persoonlijk gewin de boventoon voert. Iemand die ambivalente gevoelens oproept, net zoals dat geldt voor de plaats die ze in het kamp innemen en de werkzaamheden die ze verrichten. Het wordt stilaan de drijvende kracht van de film, geaccentueerd door zijn strijd met de idealistisch aangelegde Burger. Oorlogsdrama is al gauw aangrijpend, maar het slot heeft nog wel degelijk een onvervalst zwaar momentje in het kamp.

Best een goede oorlogsfilm. Het is de zoveelste over een concentratiekamp (met het risico van herhaling van zetten) maar de insteek van het vervalsen is erg interessant. De thematiek van kiezen voor jezelf of voor het algemeen belang beviel me prima omdat het niet alleen opgaat voor Sorowitch en consorten maar ook voor Herzog waardoor het dilemma speelt voor beide partijen en realistisch overkomt.

Af en toe is de film wel gehaast en oogt rommelig en saaiig, met name een paar scenes in de 'drukkerij' terwijl de intro nog zo rustig geschoten is. Toch is het een paar keer redelijk overtuigend zonder te dramatisch te worden, wel zo prettig. Het enige wat ik moeilijk kan geloven is dat ze álles in het proces van vervalsing overlaten aan Joden, alsof ze net op dat ene gebied zelf geen kundige mensen hadden.. Buiten dat een prima film die nergens echt in uitblinkt maar ook nergens echt de fout ingaat.

Best een aardige film dit, maar ik had grotendeels het gevoel “het” allemaal al eens gezien te hebben. Alleen het verhaal van de vervalsers is vrij uniek en interessant en dat sprak me van tevoren ook veruit het meeste aan.

Het is allemaal erg degelijk gemaakt en de film mikt op sommige momenten duidelijk op het sentiment, maar raken deed het mij nooit. Sorowitsch is een interessant personage en vooral zijn ontwikkeling is leuk om te volgen, al kon ik de uiteindelijke afloop wel een beetje raden. Het sfeertje is op momenten nog verrassend luchtig. Het is niet niets om je dagen in zo’n kamp door te brengen, levend met de gedachte dat elke dag daar je laatste zou kunnen zijn. De regie is sober, maar verder net zo degelijk als de rest van de film. Soms zitten er wel wat mindere momenten tussendoor, maar saai wordt het gelukkig nooit. Het acteerwerk van hoofdrolspeler Karl Markovics is redelijk, maar het is vooral Devid Striesow die erg sterk speelt als de kampleider.

Het is leuk om die Fälscher een keer gezien te hebben, maar er zijn zeker nog veel betere films over de oorlog en concentratiekampen.

3,0*

Die Fälscher is geen echte holocaust film en zet de grote valsmunterij operatie Bernhard in het licht, die de Britse en Amerikaanse economieën moest doen instorten door de markten te overspoelen met vals geld. Ingenieus Nazi-ideetje en nog ingenieuzer om het werkje te laten opknappen door Joden, die daarbij een voorkeursbehandeling genoten, al was het wel wandelen op een dun koord.

Het verhaal gaat verder over collaboratie vs trouw aan eigen waarden, hoop, overleven. Op menselijk vlak biedt deze film wel het één en ander, als concentratiekamp drama blijft het wat ondermaats. Degelijke kost maar niet onvergetelijk, omdat het niet echt de schaal weergeeft van de holocaust maar eerder een anecdote is die zich aan de rand afspeelde.