Die Fälscher (2007)

Films over de Tweede Wereldoorlog kan men blijven maken, blijkbaar, en toch komt men steeds met een andere invalshoek. Die Fälscher speelt zich af in een concentratiekamp maar is niet het soort film dat je daar zou verwachten.

Wat deze film vooral interessant maakt is natuurlijk het morele dilemma. De vervalsers hebben genoeg ellende gezien in de kampen waarin ze gezeten hebben om bereid te zijn alles te doen om te overleven. Aan de andere kant daagt steeds meer het besef dat als zij zich verzetten dit niet een symbolische actie is maar ook één die wellicht de loop van de oorlog kan beïnvloeden. Niets is zwart-wit: Herzog doet werkelijk goede dingen voor de mannen, maar wel uit een volledig egoïstisch oogpunt. Sorowitsj is niets minder dan een crimineel maar heeft net zo goed te maken met morele afwegingen. Wel wrang dat zodra hij de dollar heeft gemaakt en zo de medicijnen voor de man met tuberculose heeft verdiend, de zieke zonder pardon wordt neergeknald. Wrang, maar niet verkeerd, want het verhaal speelt zich niet voor niets af in een concentratiekamp.

Wat ik ook interessant vind aan deze film is dat de bevoorrechte gevangenen zich schuldig voelen over hun positie tegenover de 'normale' gevangenen. Hun referentiekader is zo verwrongen door jaren in kampen dat zij hun slechte behandeling beschouwen als een luxe die aan hun geweten knaagt. Hun situatie is ook wel erg vreemd, een tennistafel en een bonte avond met carnaval verwacht je niet in een concentratiekamp. De mannen maken flauwe grappen over hun leven voor de oorlog en zelfs over Auschwitz. De hele film is soms gewoon absurd, maar daardoor niet minder geloofwaardig. Bovendien is de film op de waarheid gebaseerd, wat het nog vreemder maakt.

Minpunt aan de film vind ik dat sommige delen me iets te snel gaan. Het tempo was vrij vlot, wat ik nog niet eens zo erg vind, maar de eerste jaren gaan wel heel snel voorbij. Ook het eind kwam me iets te snel. Een kwartiertje meer had de film geen kwaad gedaan. Ook vind ik de vrouw van Herzog een beetje te geforceerd naïef.

Verder eigenlijk weinig op aan te merken. Apart om ervoor te kiezen om vooral tango-achtige muziek als soundtrack te kiezen. Misschien om de absurditeit nog eens extra te benadrukken? Al met al een bijzondere film, Die Fälscher.

"Ich bin ich. Die anderen sind die anderen."

Goede Duitse Holocaust film van Stefan Ruzowitzky. Niet bijzonder goed maar toch lang niet zo slecht als ik verwachte toen we hem op school van de leraar moesten kijken.

Het verhaaltje is een beetje standaard en niet heel erg bijzonder. De acteerprestaties zijn redelijk.

Een erg grote plus is dat iedereen de goede taal spreekt. De Duitsers en Joden spreken Duits, Fransen Frans en Britten Engels. Bij Schindler's List, die ik ook onlangs heb gezien, irriteerde het me mateloos dat iedereen Engels met een accent praat. Dan kan je wel zeggen; Maar dit is een Duitse film, Maar hier praat ook niet iedereen Duits.

Op een of andere manier deed Karl Markovics me steeds denken aan een soort Robert DeNiro, ik weet ook niet helemaal waarom. Het verhaal zou ook even goed in een normale gevangenis hebben kunnen plaatsvinden.

Een 3,5 omdat het best een aardig filmpje was.

Deze film heeft voor mij aan geloofwaardigheid gewonnen omdat ik een boek heb gelezen over Heinrich Himmler waarin de operatie 'Bernhardt' uitgebreid aan bod komt, dezelfde operatie waarover deze film gaat.

Kan de film nog steeds warm aanbevelen !!

Redelijke oorlog/drama filmpje. En hoewel de film absoluut goede dingen heeft en hele aardige momenten wil het me toch nooit helemaal aan deze film. Wat op zich heel aardig aan de film vind is het dubbele aan hun opdracht en de privileges die hun daarvoor aan geboden wordt. Niet alleen leven ze redelijk in vergelijking met hun soortgenoten maar het verschil tussen overleven en creperen is soms maar een fractie van meters van hun verwijdert. Slechts een schutting scheid hen van de rest van het kamp. Dat zogenaamde leventje wordt constant vrij dromerig en met dito harmonicamuziek in beeld gebracht alsof het allemaal op een zorgeloze zondagmiddag gebeurt. Ik persoonlijk mis een stukje impact, de absolute dreiging van de dood of maatregelen. Het straalt er voor mij vanaf dat ze te belangrijk zijn en dat er wel geblaft wordt maar zelden gebeten en dat je als kijker ook wel weet hun gaat niet zoveel gebeuren.

Ik vind het bij tijden wijlen wat te gezapig. Anyway, verder doen de acteurs hun best. Markovics zet meer dan behoorlijk de overtuigende, paaiende, slimme ladysman en valsmunter neer.


Dat was het verder eigenlijk wel. Aardig film meer niet.

Die Fälscher zag ik blijkbaar toch al eens. Een aantal scènes kwamen me bekend voor zoals bvb die vernederende plasscène of de agent die de valse ponden ging inwisselen in Zwitserland.

Interessante film over een boeiend, wellicht minder gekend thema. Deze Holocaustfilm spitst zich minder toe op de gruwelen, maar schuift voornamelijk een moreel thema naar voren. Ook voor de kijker is het niet duidelijk wat denken van dit commando. Enerzijds denk je aan de wil om te overleven en je gedeisd te houden, vol te houden ook en te genieten van de privileges die hen wel toekomen en anderen niet. Anderzijds ondersteun je het nazi-apparaat dat je eigen ondergang wil of reeds daden heeft gesteld tegen je eigen familie of vrienden. Afgunst van andere gevangenen is er niet doordat ze gescheiden worden, maar op het einde is duidelijk dat de andere gevangenen wantrouwig waren. Jammer dat dit toch niet beter werd uitgewerkt.

Er zijn al betere Holocaustfilms gemaakt, maar deze Die Fälscher is best een goede toevoeging. Karl Markovics doet het uitstekend en brengt de film naar een hoger niveau. Met zijn indringende blik zie je hem steeds denken. Het is ook de vraag zoals men hem ook vroeg in de film wat zijn werkelijke bedoeling was om te "werken" voor de nazi's: om te overleven of om zichzelf te bewijzen dat hij een perfecte namaakdollarbiljet kan fabriceren...

Boeiende film over een valsemunter en overlever. Het gebeuren in het kamp is in zekere zin bijzonder en origineel en daardoor ook wat lichter verteerbaar voor de kijker. De protagonist is eigenlijk vrij saai en wordt wat vlak neergezet. Het is een prima cast verder maar veel beter dan degelijk vind ik de film niet.

Ga niet teveel woorden hier aan vuil te maken, denk dat alles wel gezegd is over deze zoveelste Holocaust-film De Oostenrijkse film gebaseerd op het boek van Adolf Burger (hier gespeeld door ugust Diehl) won de Oscar voor beste buitenlandse film van 2008. Solide prestaties van cast en makers, goed gefilmd en geregisseerd. Helaas ook vaak de gebruikelijke concentratiekamproutine. Natuurlijk heeft iedereen zijn eigen visie op wat er moet gebeuren maar het is Sorowitsch (Karl Markovics) die het meest menselijke en alles doet wat nodig is om zo lang mogelijk in leven te blijven. De wreedheden die de nazi's in het kamp begaan, worden vaak alleen maar gesuggereerd. In zekere zin brengt het niets nieuws maar door de goede uitvoering in alles, was dit een degelijke en uitstekende film.