Le Gendarme et les Gendarmettes (1982)

Deze zesde en laatste gendarmefilm is een typische de Funès-klucht met alle bekende ingrediënten (bekkentrekkerij, dolle achtervolgingen en misverstanden). De onderbroekenlol is hier wel iets prominenter aanwezig dan voorheen. Eigenlijk een drievoudig afscheid: het zesde en laatste deel van deze serie, de laatste regie van Jean Girault (overleed tijdens de opnamen op 20/7/'82) en het laatste optreden van Louis de Funès.

Hij overleed in Nantes (Frankrijk) op 27 januari 1983 aan een hartaanval. Hij was 69.

Het moeten straffe gendarmettes geweest zijn...

Gewichtloze komedie die zeker niet boven het gemiddelde van de Gendarme-reeks uitsteekt, hoewel de Funès en boezemvriend Galabru massa's lucht verplaatsen. Louis zag er al redelijk vermoeid uit.

Douliou Douliou Douliou Douliou Douliou Douliou Saint-Tropez

Met Le Gendarme et les Gendarmettes ben ik dan eindelijk aan het laatste deel van de Gendarme reeks aangekomen. Ze zijn begonnen met het uitzenden van de films ergens deze zomer (perfecte reeks voor een warme zomer trouwens maar jammer genoeg werkte het weer al niet echt mee) maar zoals bij zoveel films kreeg ik het maar niet klaar om ze snel te zien. Deze 6e Gendarme stond al op de decoder sinds 15 augustus maar gisteren heb ik er dan eindelijk toch eens tijd voor kunnen vrijmaken. En wat blijkt? Le Gendarme et les Gendarmettes is één van de vermakelijkste films uit de reeks!

Op zich was ik best wel benieuwd naar hoe deze Gendarme film zou verlopen want de combinatie van de Funès en een resem vrouwelijk schoon leek me wel eens erg hilarisch te kunnen zijn. Op dat gebied maakt Girault de verwachtingen dan ook perfect waar want de situaties tussen de 4 vrouwen en het korps van Gerber is vaak erg leuk. Ik begrijp de commentaar dat dit de slechtste film uit de reeks is dan ook compleet niet want voor mij is die twijfelachtige eer weggelegd voor à New York of et les Extra-Terrestres. Het plot zelf kon wel een tikkeltje beter. Op zich is de toevoeging van de Gendarmettes goud waard en wordt het ook goed uitgespeeld met de ontvoeringen en dergelijke maar het subplot met Macombo, die de dochter van één of andere president/dictator is, had voor mij echt niet gehoeven. Ook heel de ontknoping waaruit de angst voor technologie in blijkt te zitten getuigt nu niet echt van het hoogste staaltje schrijfwerk. Het komt soms nogal wat knullig over (hoe de Gendarmettes aan de armbanden zijn gekomen waar elke keer een stuk van de code opstaat, wordt niet uitgelegd) maar tegelijkertijd ontstaan er hier wel een aantal hilarische scènes. Denk dan maar aan scènes waar Cruchot zich verkleed als Josépha of heel de wanhoopspoging van Cruchot om het gemis van de 2 Gendarmettes te verduisteren. De Gendarme op zijn best.

Ik heb het altijd jammer gevonden dat men zich niet heeft kunnen vasthouden aan de originele Gendarme cast. De 6 heren bleven prominent aanwezig tot aan het 4e deel (althans toch in de originele uitvoering en dat is volgens mij Cruchot, Gerber, Berlicot, Merlot, Fougasse en Tricard) maar vanaf dan worden er zonder enige reden soms nieuwe Gendarmes geïntroduceerd. Best wel jammer vind ik want de originele cast had zeker wel zijn charmes. Gelukkig zijn er toch nog 4 van de originele acteurs aanwezig. De bekendste is natuurlijk Louis de Funès en die is weer als vanouds. Je zou het nochtans niet zeggen want deze Gendarme film werd zijn laatste wapenfeit, wat ook voor de regisseur Girault opgaat. De Funès weet er nochtans wel weer een heerlijke drukke show van te maken. Oké, hij is iets minder druk dan anders maar het verschil is toch redelijk klein. Ook leuk dat Michel Galabru nog altijd de rol van Gerber vertolkt. Op zich niet zo'n hilarisch personage maar in combinatie met de Funès komt hij erg vaak leuk uit de hoek. Ook hij is al een tikkeltje ouder, er zit dan ook bijna 20 jaar tussen deze en het eerste deel, maar ook aan hem is het amper te merken. Maurice Risch is eigenlijk de minste van de mannelijke cast. Voor het eerst geïntroduceerd in het 5e deel maar hij is niet echt leuk, toch niet in vergelijking met de rest. Ook het komische duo Grosso/Modo is weer van de partij, die mannen blijven toch een heerlijke gelaatsuitdrukking hebben. Mocht je hier in België reclame maken met zulke Gendarmettes, er zou nogal volk op afkomen. Franse vrouwen hebben altijd iets onweerstaanbaar gehad (wie kent er nu niet Brigitte Bardot) maar het was geleden van Geneviève Grad, die in het derde deel eruit ging, dat we nog eens iets de moeite waard hadden om naar te kijken in de Gendarme reeks. De vier vrouwen doen het stuk voor stuk goed, al was Nicaise Jean Louis (Macumba) soms wel tenenkrommend slecht. Het is dan ook heerlijk om te kijken hoe ze de hoofden van de Gendarmes op hol weten te brengen. Claude Gensac is opeens ook weer van de partij als Josépha Cruchot, na te zijn vervangen door een andere actrice in deel 5.

De slechtste van de Funès? Neen, die titel is voor mij weggelegd voor La Grande Vadrouille, al moet ik die nog wel eens herzien denk ik. Ik kan me er voor de rest eigenlijk ook niet echt over uitspreken want ik heb bitter weinig gezien van de Funès maar soit. Deze 6e en laatste Gendarme film is eigenlijk wel een afsluiter die de reeks waardig is. Het verloopt allemaal erg vlot en leuk en de cast weet er een erg amusant filmpje van te maken. Jammer dat het voorbij is.

Dikke 3.5*

Deze laatste film uit de bekende Gendarme reeks met De Funes in de hoofdrol is eigenlijk ook de minste.

De Funes zelf is nu wel heel oud geworden en lijkt nog maar een schim van zichzelf.

Niet zo gek wanneer je weet dat hij al een paar hartaanvallen toen had gehad, maar dit heeft als resultaat dat je het gevoel krijgt dat hij voortdurend op de rem speelt.

De woede-uitbarstingen zijn nog maar minimaal, zeker wanneer je bedenkt hoe hij te keer ging aan het begin van de reeks.

Verder is het script niet al te best en lijken ze er bijna een soort van James Bond persiflage van te hebben willen maken, incl superschurk, wat absoluut niet bij deze reeks past.

Zonde dat De Funes zijn carierre met deze moest eindigen.

Een vijf, ofwel 2,5 ster.

Helaas de laatste film met Louis De Funès maar helaas ook één van zijn slechtste. Het verhaal is zeer flauw en echt veel te lachen valt er eigenlijk niet. Louis De Funès redt nog enigszins de film maar veel soeps is het helaas niet.

Ik denk dat veel mensen zich niet realiseren dat de regisseur overleed in volle productie, waardoor een andere regisseur de taken overnam. Logisch dus dat de film bij momenten niet zo sterk is als anders. Bovendien had Louis de Funés al hartproblemen waardoor hij het toch iets rustiger aan moest doen en dat merk je inderdaad wel. Toch vind ik deze film meer dan geslaagd in zijn opzet. Tijdens de opnames werd hij 68, en er zit toch bijna twintig jaar tussen de eerste Gendarme prent en de laatste. Jammer dat er vlak na de opnames abrupt een eind kwam aan zijn leven. Ik heb natuurlijk niet al zijn films gezien, maar van de vijftiental films die ik wel gezien heb, is deze reeks toch een absolute uitblinker. Ik vind het ook zeker niet de slechtste van de serie, het is gewoon anders. 4 sterren is dan ook verdiend.

Leuke film in een mooie omgeving. Je moet denk ik wel van het soort humor houden. Verhaal is in dit soort films ondergeschikt. In alle Le Gendarme films vind ik de klungeligheid van de Gendarmes echt hilarisch, en Louis de Funès is altijd grappig. Hel film dubbel gelegen.

Snap ook niet dat sommige mensen 1 ster geven en het een flop vinden.

De minste van de reeks. Het vet is duidelijk van de soep, en hoewel hij de jongste van de reeks is, vind ik hem op één of andere manier het meest gedateerd, en een beetje duf. Al waren er wel zware problemen tijdens de productie, waaronder zomaar eventjes het overlijden van de regisseur. Maar het probleem ligt vooral bij het lichtgewicht script. De insteek van ‘de computer’ in deze film van begin tachtiger jaren, als een soort orakel van Delhi is nog wel grappig, maar het gedoe met de armbandjes van de dames slaat helemaal nergens op. En er is ook te weinig leuke humor, dewelke hier volledig gebaseerd is op het uitvergroten van het onderscheid en de interactie der seksen. De droomscène met Nicaise Jean-Louis zou vandaag trouwens niet meer door de beugel kunnen wegens niet politiek correct.

Zijn er lichtpuntjes? Dan toch weer de interactie tussen Louis de Funés en Michel Galabru. Ook de traditionele rit van het nonnetje vond ik een hilarisch hoogtepunt, en de tongue-in-cheek scene waarin een nonnetje Marx’ goddeloze Das Kapital leest als equivalent van horrorlectuur. Vooral door het talent en de aanwezigheid van de Funès en Galabru wordt er toch nog gered wat er te redden valt en is het geen dramatisch slechte film.

Le Gendarme et les Gendarmettes heeft de kwalijke reputatie om een hele enge, seksistische en racistische film te zijn. Het hoeft geen betoog dat ik verwachtte dat dit mijn favoriete Gendarme film zou worden. Die belofte werd helaas niet ingelost, al ben ik wel minder streng voor de film dan vele anderen. Ik moet eerlijk toegeven dat ik toch ook lichtjes ongemakkelijk werd van bepaalde momenten, m.n. hoe die groteske gendarmes aan het glunderen waren over het vrouwelijk schoon vond ik eigenlijk even akelig als Deliverance. Erna volgt dan nog eventjes een uitgebreide rimboefantasie van De Funes over 'Yo Macumba'. De toeschouwers in Cinema Palace gaven geen kik. De humor in deze Gendarme reeks is soms echt tenenkrullend, niet omdat het 'fout' of iets dergelijks zou zijn, maar wel omdat het zou oubollig en belegen is dat de hedendaagse kijker er ongemakkelijk van wordt. Een beetje het equivalent van een genant ouder familielid dat hoopt om eens lollig uit de hoek te komen. Als kind was ik altijd bang van 'soeur Clotilde' en dat is met de jaren nog niet veranderd. Wat een potsierlijke verschijning. Wat mij langs de andere kant wel erg bevalt aan deze reeks is hoe de Franse beleefdheidsregels in het belachelijke worden getrokken. Het spel van orders geven vs. gehoorzaam doen biedt mogelijkheden voor eeuwigdurende sketches - die op de koop toe nog niet eens zouden gaan vervelen, zolang we kunnen vertrouwen op de monsterlijke grimassen van De Funes en Galabru. Wat hadden die twee toch een totaal gebrek aan schroom om zichzelf lelijk te maken; daar kan Juliette Binoche nog wel wat van leren. Bovendien zien ze er allebei in behoorlijk slechte doen uit in deze film, alsof ze op elk moment zouden kunnen bezwijken. Decennialang camembert vreten en wijn zuipen eist natuurlijk zijn tol. Ik ben na al die jaren nog altijd niet overtuigd of ik De Funes nu onuitstaanbaar, dan wel geniaal vind. Toch nog maar een paar films bij Cinema Palace meepikken dus!

Nog eens een Frans filmpje en het is deze geworden. Tja de film keek wel vlot weg, maar is toch een beetje gedateerd anno 2022. De film komt nu toch wel wat seksistisch en racistisch over. Ook de clue was wel wat simpel. Nu de film komt natuurlijk uit een andere tijdsperiode, dus zie ik het wel door de vingers.

Verder zaten de vertrouwde elementen er weer in.

Beeldkwaliteit van dvd wisselt maar niet bepaald heel erg goed. Het lijkt af en toe of je naar VHS kijkt.
Vooral Cruchot maakt wat discriminerende opmerkingen. Inmiddels ook al een oude film uit 1982, de zesde en laatste uit deze reeks, de eerste is uit 1964. De film begint heel gewichtig maar uiteindelijk is het een heel simpele film, die grotendeels een sexkomedie is en die vanwege reacties van echtgenotes af en toe doet denken aan een aantal Laurel en Hardy films.

De gendarme is overgeplaatst naar een andere locatie en hebben nu de beschikking over een computer. Ze krijgen 4 vrouwelijke gendarmes onder hun hoede die stage lopen en die goed begeleid dienen te worden. Voor de 4 mannen komt dit mooi uit want Cruchot en Gerber zijn immers al getrouwd.Als Cruchot valselijk beschuldigd wordt van overspel wordt hij de baas van Gerber, als blijkt dat die erachter zit.Als de 4 vrouwen ontvoerd worden zitten ze met een probleem, eerst komt de kolonel langs om te zien of alles goed gaat maar zal de minister ook nog een bezoek brengen. Nu heeft Gerber weer de leiding maar dan wordt zijn vrouw ook ontvoerd. Het draait om informatie op de computer voor raketdiefstal. De vrouwen dragen armbanden met daarop codes. Uiteindelijk blijkt dat de gendarme als middel is gebruikt om de dief te pakken.

Zodra de vrouwen één voor één verdwijnen wordt het minder al is het slot toch nog grappig verzonnen. Oude lullenfilm die wel veel grappige situaties kent en met geschreeuw naar elkaar toe wat ook grappig blijft maar teveel om op te noemen. Heeft hier en daar wat mindere momenten maar grotendeels toch weer prima mee vermaakt en scoort bij mij nog steeds het beste waarschijnlijk ook omdat het karakter van de film vrij rustig is en niet vol staat met de één na andere vermoeiende grap.