The Savages (2007)

Mooie, vrij ingetogen film, met knap acteerwerk en thema's die uit het leven gegrepen zijn. Gitzwarte humor zorgt af en toe voor een moeilijke glimlach, en het grote en kleine leed van de hoofdpersonen blijft voorstelbaar en navoelbaar. Geen absoluut meesterwerk, maar zeker de moeite waard.

Fraaie, introspectieve (acteurs)film. Iets té rimpelloos wat mij betreft om me echt bij te blijven. Mooiste vind ik, naast de poster - die in het besneeuwde Buffalo NY is gesitueerd zo te zien, de portrettering en de shots/kleurgebruik in Arizona (of was het Nevada?) waar de film in het begin zich hoofdzakelijk afspeelt (ben even kwijt in welke stad).

Hoewel het beeld over de ouder wordende vader me wel deed denken aan Mijn Ouders en Ik / Ik en Mijn Ouders beklijfde het nu niet. Zoals ik al aangaf iets te rimpelloos, of te vaak gezien.

Wel van kunnen genieten van Linney en Hoffman (uiteraard). Hoewel Hoffman vaak een zeer aanwezige acteur is, was hij hier klein en relatief onopvallend. Mooi gedaan. Vond Linney ook erg overtuigend, maar zat continu te denken dat zij (in tegenstelling tot Hoffman) wel getypecast is in dergelijke rollen van vrouwen in crisis ((familie)relatie o.i.d) of wellicht komt dat door de films die ik recent met haar zag (o.a. The Squid and the Whale, You Can Count on Me). Ik gun haar gewoon ook wel iets lichters, iets zonnigers. Wel een fijne actrice.

Nou ik kan niet genoeg krijgen van dit soort rollen. Ik vind er ook nog wel voldoende verschil tussen zitten tussen de personages die ze speelt.

Ze speelt wel in luchtiger films als Love Actually en The Nanny Diaries. Ook Kinsey is niet al te zwaar.

Die ken ik allemaal niet muv Love Actually, maar daar kan ik me haar helemaal niet van herinneren.

Ik herinner me haar daar nog wel in

Prachtig gespeeld en gefotografeerd drama, emotioneel raak en vol zwarte humor. Linney en Hoffman zijn fantastisch in de hoofdrollen en het script kent geen zwakke momenten. Geen vals sentiment maar rauwe menselijke gevoelens, pijnlijk maar niet zonder hoop. Een dergelijke film loopt altijd het risico vast te lopen in een deprimerende wrange sfeer, maar hier worden de valkuilen van het genre vakkundig vermeden. Mooie muziek ook.

Laura Linney en Philip Seymour Hoffman zijn hier te zien als broer en zus, opgescheept met hun dementerende vader die net op straat is gezet, omdat zijn vriendin is overleden. Ik vond het een mooi en emotioneel drama, met goede rollen van Hofman en Linney die leuk met elkaar spelen, ze hebben duidelijk een bepaalde chemie met elkaar. Al had er misschien wat meer humor bij gekund om het allemaal wat luchtiger te maken.

The Savages is een prachtig, ontroerende film over een broer (Seymour Hoffman) en een zus (Linney) die elkaar gedurende het leven enigszins verloren hebben. Doordat hun vader in korte tijd enorm achteruit gaat, komen ze weer met elkaar in contact. Dit levert een film vol met pijnlijke, grappige, ontroerende en ook mooie momenten op.

The Savages is ook, net als Doubt, een echt acteursdrama van heel hoog niveau. Mooie muziek, goed acteerwerk, mooie beelden. Een must-see voor iedere filmliefhebber.

Verhoogd naar 4 1/2 ster. Voor de tweede keer gekeken; nu valt pas echt op hoe ijzersterk en subtiel alles gedaan is. Prachtige film. Linney en Hoffman zijn nooit beter geweest. Erg grappig en zeer ontroerend.

Alles zit er wel zo'n beetje in dit hyperrealistische juweeltje. Een bitterzoet steekproefje uit de Amerikaanse/westerse schaamtecultuur met de dan al snel onstane genante situaties, het dunne laagje formele omfloerstheid van de gemiddelde mens zichtbaar op de proef gesteld om het menselijk egocentrisme te verbergen. Het zal bij de kijker vast seculier appelleren aan plaatsvervangende schaamte, herkenbaarheid van het gevangen zitten tussen dualismes als carrieredrift en geluk, of onverwachts voor het blok gezet worden en daarbij zo goed je kan de van je verwachte verantwoordelijkheid te kwijten en je ouders zo goed mogelijk in een tehuis te verstoppen en dan maar hopen dat je schuldgevoel minder zwaar weegt dan de ellende die je je op de hals zou halen door zo'n oud lijk zelf in huis te nemen. Want laten we eerlijk zijn:"op een gegeven moment immers, worden ze gewoon een vervelende sta-in -de-weg voor je eigen leven.

Verder heb ik vaak gelachen om de dialogen. Jammer alleen van de te gezochte achternaam van het stel, die zich wel erg graag en ondubbelzinnig laat uitlenen aan het verhaal.

Prachtige rollen van Linney (weer) en van Hoffman, alleen de film is ietwat te saai voor mijn doen. Ik had iets meer zwarte humor verwacht, maar die zat er helaas niet in. De herzieningswaarde is daarom nul komma nul. Leuk om een keer gezien te hebben, en ik heb wederom genoten van de schitterende Laura Linney, maar deze film zal ik niet nog eens zien.

Vandaar maar 3.0*

Mooie indringende tragi-komedie, met een fantastisch spel van de acteurs.

The Savages is een prachtig opgebouwde kleine drama. Het werkt zorgvuldig toe naar momenten die je goed raken, en je laat meeleven met de karakters. Het is echt een film die je vanaf de eerste minuut pakt en niet meer loslaat. Het is niet een en al drama, maar de film is ook doorspekt met heerlijke zwarte humor. De humor past voor sommige mensen niet echt bij de onderwerpen die de film aansnijden, het geeft echter wel een realistisch beeld mee. Je kan niet zonder humor bij een zwaar onderwerp. Een beetje jammer dat de humor gedurende de film iets meer plaatst maakt voor wat zware drama. Maar nergens wordt het over de rop gebracht, en het zijn vooral de prestaties van Seymour Hoffman en Linney die je aandacht er volledig bij houden. Erg mooi en innemend geacteerd door hun. Op het einde voel je toch wel een bepaalde leegte als hun vader is overleden Erg goed als een film je zo kan raken. Mooi kleuren gebruik en fijne muziek ook.

3.5*

Mooie, sobere film. Je moet er van houden, want veel gebeurt er niet in. De vertolkingen van Hoffman en Linney zijn superieur en daarom alleen al moet je deze eens zien. Soms subtiele humor en nergens te sentimenteel. Leuke muziek ook, overigens. Leuk einde.

Mooie ingetogen film, meer drama als komedie. Vind de poster erg mooi die hier afgebeeld staat. Helaas is mijn dvd-hoes heel anders. LELIJK!

Fantastisch acteerwerk. Ik heb echt genoten van deze film (4*)

Oude mensen. De aftakeling die ouderdom heet. Het heeft me eigenlijk nooit echt kunnen interesseren. Het lijkt ook een beetje een bezigheid voor andere, misschien iets minder oude mensen, niet voor mij.

Dank dus aan het medium film. The Savages weet fantastisch de gevoelens te schetsen die met de situatie van een dementerende ouder gepaard gaan. Het acteerwerk van de oude vader is schitterend. Je ziet in zijn ogen de gewelddadige man die hij geweest moet zijn, en het slappe aftreksel dat hij er nu van is. Door hem werd bijzonder sterk voelbaar hoe face-to-face met de dood je bent, hoe ontzettend vreemd het is om over je hoogtepunt in het leven heen te zijn en af te bouwen.
Door nog veel meer uitzinnig acteerwerk, van Laura Linney en Philip Seymour Hoffman, wordt de keerzijde van het kind-zijn ook pijnlijk duidelijk gemaakt. Hoffman is, zoals altijd, de hele film lang feilloos, en echt ijzersterk in de scène op de parkeerplaats bij een verzorgingstehuis. Waarin hij uitlegt waarom die leuke bloemperkjes hier aangelegd worden. Maar Laura Linney lijkt pas helemaal de rol van haar leven te spelen. Als mislukte artiest, seksueel gefrustreerde, aandachtszoekende, gekleineerde en depressieve dertiger. Ze weet ieder aspect van haar complex trieste personage verbijsterend in balans uit te spelen. Echt volkomen meesterlijk.

De film is schrijnend, ontroerend en bij vlagen best grappig. Filmtechnisch zit het allemaal prima in elkaar. Met prachtige beelden worden locaties en situaties uitermate knap van vlees en bloed voorzien. Het koude, besneeuwde landschap vs. het zonnige heuvelgebied bijvoorbeeld. De personages krijgen kansen te over om elkaar te beoordelen, uit te schelden, te irriteren, en soms, heel soms, een hart onder de riem te steken. De dialogen zijn sterk. Onderlinge relaties worden krachtig op de tang genomen en naast het ouderdom-gebeuren zijn er nog zat andere emoties die spelen tussen broer en zus. Vermakelijk en intrigerend.
Maar het sterkste aan de hele film was voor mij het moment dat de vader doodgaat. "That's it, then?" Ja, dat was het. Daarvoor heb je al die moeite gedaan, al die stress doorlopen. Zonder ook maar één keer bedankt te zijn. Zonder ook maar het kleinste beetje compensatie of verzadiging. Dat was het dan.

The Savages is een sterke film over hoe mensen zich door hun leven heen worstelen. Ja, dat is het. De strijd met het leven.

3,5*

Ga hier grotendeels in mee..

Wat deze film goed maakt is het hoge acteer niveau!

Natuurlijk was het verhaal ook boeiend, maar deze film moest het het meeste hebben van de acteur-talenten.

De film is rustig, maar kijkt door wat zwarte humor makkelijker weg dan de meeste drama's.

Krijg ook steeds meer respect voor Seymour Hoffman die ik kort geleden in Happiness ook al een ijzersterke rol zag neerzetten!

Blijf voor nu ook even op 4 sterren! gewoon een waardige drama film die zeker de aandacht verdiend!

De rauwe werkelijkheid, het menselijke drama deden me erg aan Happiness denken, en nu de poster ook nog. Goede dramatische film met een aantal zwartgallige komische momenten. Prachtig geacteerd en ook een mooie tegenstelling tussen zonnig Californie en het koude Buffalo. Mooie stelling van de broer ook over de zoektocht naar het beste verzorgingstehuis.

Vooruit, ik ga hier ook in mee!

De humor in deze film zit 'm in het voorhouden van een spiegel. Herkenbare situaties en thema's uit het dagelijkse leven. Al is het soms wat mistroostig deze toch vrij eenzame mensen te zien. Nogal zwartgallig soms dat het af en toe wat te veel wordt. Wisselend meeslepend en dan weer te stereotiep. Ook zijn sommige sociale gewoontes in Amerika anders dan in Europa (die hulpgroep voor omgaan met bejaarden rond de feestdagen is echt wel pure ironie). Het geheel is mooi om zien, goed geacteerd en best wel een goeie film mag ik toch zeggen.

mooie arthouse film, met veel liefde gemaakt is ook te zien. met veel plezier naar gekeken

Prachtig, het eerste kwartier zit al vol met verschillende opvallende scenes. Ik werd de film ingezogen, wat een rollercoaster.

Prachtig(e) emotieloze seks met een goed gecaste 50'er in de midlife-crisis. Die hond staat door zo heerlijk symbool voor.

Prachtig wanneer Philip S. (Jon) zijn emoties toont op de badkamer, slechts 30 seconden, maar zo intens. Een mooie wending na het eerste halfuur.

Ja, je moet iets als je broer 10 minuten aan het 'piesen' is.

Eveneens 'the American dream' dat als een rode draad door de film loopt. Denk dan aan die strak gemaaide gazonnetjes, de palmbomen, homogeniteit ten top. Deed me veel denken aan L.A. confidential.

Heb de film net gezien, en ik vond hem erg leuk.

De film is grappig, terwijl het verhaal helemaal niet komisch is. Het vaak voorkomende chagrijnige gedrag van de mensen in de film geeft vooral dat grappige effect.

Ook het acteerwerk was erg goed.

Heb 110 minuten genoten van deze grappige, en mooie film.

Ondanks dat ik hem niet als " een van de beste films ooit" omschrijf, toch erg geslaagd !

3,5*

Goede en interessante film met een, zoals altijd, sterk acterende Philip Seymour Hoffman. Voor Laura Linney heb ik ook een zwak, die vond ik ook weer erg sterk acteren. Het lot wat de meesten van ons te wachten staat (bejaardentehuis, aftakeling, in de steek gelaten worden/alleen achterblijven) wordt op een prachtige en komische wijze gebracht.

Een geweldige Philip Seymour Hoffman. Steeds dichter begint die man tegen het zijn van mijn favoriete acteur te geraken. Nu speelde hij weer een prachtrol als man van middelbare leeftijd, die gedwongen wordt -samen met zijn zus die hij in tijden niet gesproken heeft- voor zijn zieke vader te zorgen. Zijn vader die, zo verteld de film zonder dat je het ziet, juist voor hen niet erg zorgzaam was in het verleden. Een vader met wie zoon en dochter ook min of meer gebroken hadden. 'The Savages' is een heel erg mooie film, over zorgzaamheid voor de oudere mens, een verhaal dat je zeker aan het denken zet. Absoluut een aanrader!

Ik vond dat er erg goed geacteerd werd! Maar dat is het enige goede aan de film. Het verhaal gaat nergens over en het zal wel aan mij liggen maar ik heb geen idee waarom er komedie bij het genre wordt vermeld!

Ik weet niet of het vermoeidheid was of desinteresse maar ik kon mijn aandacht er na een hele tijd niet meer bijhouden; ik vond het allemaal erg langdradig en zwaar. De eerste scènes van de film beloofden mij veel maar dat verwaterde al erg rap. Het acteren was wel erg goed en ik geloof dat dat mij wakker heeft gehouden tijdens deze film. Waarschijnlijk heb ik (na de andere meningen gelezen) de clue niet begrepen.

PSH is geweldig in deze film die wat mij betreft teveel uit fragmenten of scènes bestaat die niet helemaal lekker in elkaar doorlopen. Hierdoor werd ik juist niet de film ingezogen en raakte het geheel me niet echt. Linney, ondanks haar trekjes en quasi-midlife crisis, zag er weer prachtig uit. Acteerwerk maakt deze film.

3,5*

Theatre of social unrest.

En een bepaalde unrest weet de film wel te veroorzaken. Ik had nog een komedie en een horror of een slasher willen kijken na The Savages, maar de film is als een zware maaltijd; nadien even mentaal uitbuiken en laten bezinken is het devies. Er gebeurt namelijk erg veel in deze ogenschijnlijk ingetogen film.

Een schrijnend portret van de familie Savage, boordevol zwarte humor en vaak pijnlijke, maar (of: dus) menselijke aangelegenheden. Hoffman en Linney mogen de show stelen, maar de momenten die Bosco krijgt, pakt hij met beide handen aan (het moment dat hij in de auto zijn oortje uit zet en zijn capuchon over zijn hoofd trekt terwijl zoon en dochter verder ruziën, ondanks dat je weet dat hij geen beste vader was, hij werd dan zelf als kind ook mishandeld, ''prachtig'' gewoon).

Gelukkig is het ook niet allemaal kommer en kwel en zien we broer en zus toch voorzichtig wat stappen ondernemen richting een positieve toekomst. En bovenop dit alles ook nog heel verdienstelijk gefilmd.

4,5*.