The Savages (2007)

Laat ik Kappeuter even blij maken: dit is echt iets om naar uit te kijken.

Hoffman en Linney zijn echt belachelijk goed (evenals de bijrollen trouwens).

Erg fijne kleine film die verder weinig wereldschokkends in zich (think disfunctionele familie, Alexander Payne etc.) heeft, maar zoveel subtiliteiten en goed acteerwerk kent dat je geen moment wil missen.

Eindelijk gezien en wat een goede film zeg, wow! De acteerprestaties van zowel Hoffman als Linney rijken tot perfectie. Hoffman was al één van mijn favoriete acteurs en ook in deze film is hij weer pure klasse. Erg serieuze film die alles op een rustige en duidelijke manier probeert te brengen. Dat lukt erg goed, sterker nog; het is lang geleden dat ik zo werd meegezogen in een verhaal. Ondanks het serieuze onderwerp, pijnlijke momenten en vooral de uitmuntende realiteit die we te zien krijgen kent de film ook sterke scenes waar je ook eens lekker kan lachen. Het verhaal is prachtig en geeft een belangrijke boodschap die vele kijkers na het zien van deze film bezig zullen houden.

Ik wacht met smart op het moment dat deze film uit komt in Nederland. Mag niet ontbreken in een collectie, want dit is gewoon pure klasse. Als je een leuke komedie wilt zien kun je deze beter laten staan, maar wil je een prachtig, realistisch verhaal voorgeschoteld krijgen waarin de acteerprestaties buitenaards goed zijn is The Savages een must wat mij betreft. Erg jammer dat deze film niet zoveel bekendheid geniet in ons landje, want dat verdient ie' zeker wel.

* * * *

Arthouse

Mooie kleine film die goed past in de amerikaanse arthouse films die we deze en eind vorige eeuw regelmatig langs zagen komen.

Vooral Hoffman en Bosco zijn sterk bezig, maar ook Linney doet het leuk als de iets wat vervelende zus.

Voor de liefhebbers zeker een aanrader.

3.5*

Had hem een tijdje liggen maar eindelijk gezien.

Het is een mooie kleine tragikomedie, waarin twee zo lijkt ongelukkige mensen (of zijn ze tevreden met wat ze hebben?) toch hun vader waar ze eigenlijk nooit iets mee hadden een paar laatste goede jaren willen geven.

De film is prachtig geschreven en gaat van de ene geweldige scene over in de andere. De film blijft menselijk en gaat nooit over deze lijn heen zodat het uiterst realistisch blijft.

Toch zijn het uiteindelijk de acteurs die de film maken totdat wat het uiteindelijk is. Is natuurlijk te verwachten met zulke namen.

Linney is eigenlijk de motor van het het verhaal en draagt dit geweldig. Zij wordt zijdelings aan beide kanten op krachtige wijze ondersteund door twee karakter rollen die hun dialogen met een perfecte timing aandragen.

Prachtige film over sterven, zoeken naar doelen in het leven, gelukkig zijn en alles wat daar mee te maken heeft.

Scherpe, eerlijke en bij wijle een grappige film die je in je stoel doet nestelen om even 2 uur te genieten.

4*

Je hebt wat gemist Kapp. Kom net terug van het filmmuseum waar deze film op groot scherm te zien was.

Hoffman en Linney waren grandioos. Enige (kleine) manco is de lengte. De film kakt op enkele momenten net even in, waardoor het hier en daar enige vaart mist. Maar grotendeels kent de film fantastische gebeurtenissen, situaties en dialogen. Blijft altijd heerlijk om naar de ellende van anderen te kijken en er in de loop van de film achter komen dat ze niet eens zo heel erg van jouw verschillen.

Geweldig hoe die broer/zus relatie wordt neergezet en deze zal bij velen ook voor een enorme herkenbaarheid zorgen...

Chapeau!

4,5*

Heel behoorlijke film. Moeilijk onderwerp maar integer en met het hart op de juiste plaats gemaakt. Bovengemiddeld acteerwerk en mooie plaatjes die een wat somber gevoel van eenzaamheid weten op te wekken.

Vind de film toch vooral drama met hier en daar een grappige scene maar komedie zou ik dit niet willen noemen. The Savages laat 3 mensen zien in een moeilijke periode van hun leven, mensen van vlees en bloed met realistische beslommeringen en een normale en menselijke reactie daarop. De film vliegt dan gelukkig ook nergens uit de bocht, geen melodrama, geen opzichtige tranentrekkerij. Een verademing om eens een keer "echte" mensen te zien in een dramafilm. Het is de grootste verdienste van deze film.

Alhoewel het thema vrij universeel is is de uitwerking ervan toch erg Amerikaans, net iets te voor mijn smaak zelfs. Ook had de film wel iets korter gekunt hij heeft de neiging om na de eerste helft een beetje in te kakken.

3.5*

Prachtig gespeeld en gefotografeerd drama, emotioneel raak en vol zwarte humor. Linney en Hoffman zijn fantastisch in de hoofdrollen en het script kent geen zwakke momenten. Geen vals sentiment maar rauwe menselijke gevoelens, pijnlijk maar niet zonder hoop. Een dergelijke film loopt altijd het risico vast te lopen in een deprimerende wrange sfeer, maar hier worden de valkuilen van het genre vakkundig vermeden. Mooie muziek ook.

The Savages is een prachtig, ontroerende film over een broer (Seymour Hoffman) en een zus (Linney) die elkaar gedurende het leven enigszins verloren hebben. Doordat hun vader in korte tijd enorm achteruit gaat, komen ze weer met elkaar in contact. Dit levert een film vol met pijnlijke, grappige, ontroerende en ook mooie momenten op.

The Savages is ook, net als Doubt, een echt acteursdrama van heel hoog niveau. Mooie muziek, goed acteerwerk, mooie beelden. Een must-see voor iedere filmliefhebber.

Mooie indringende tragi-komedie, met een fantastisch spel van de acteurs.

The Savages is een prachtig opgebouwde kleine drama. Het werkt zorgvuldig toe naar momenten die je goed raken, en je laat meeleven met de karakters. Het is echt een film die je vanaf de eerste minuut pakt en niet meer loslaat. Het is niet een en al drama, maar de film is ook doorspekt met heerlijke zwarte humor. De humor past voor sommige mensen niet echt bij de onderwerpen die de film aansnijden, het geeft echter wel een realistisch beeld mee. Je kan niet zonder humor bij een zwaar onderwerp. Een beetje jammer dat de humor gedurende de film iets meer plaatst maakt voor wat zware drama. Maar nergens wordt het over de rop gebracht, en het zijn vooral de prestaties van Seymour Hoffman en Linney die je aandacht er volledig bij houden. Erg mooi en innemend geacteerd door hun. Op het einde voel je toch wel een bepaalde leegte als hun vader is overleden Erg goed als een film je zo kan raken. Mooi kleuren gebruik en fijne muziek ook.

3.5*

Oude mensen. De aftakeling die ouderdom heet. Het heeft me eigenlijk nooit echt kunnen interesseren. Het lijkt ook een beetje een bezigheid voor andere, misschien iets minder oude mensen, niet voor mij.

Dank dus aan het medium film. The Savages weet fantastisch de gevoelens te schetsen die met de situatie van een dementerende ouder gepaard gaan. Het acteerwerk van de oude vader is schitterend. Je ziet in zijn ogen de gewelddadige man die hij geweest moet zijn, en het slappe aftreksel dat hij er nu van is. Door hem werd bijzonder sterk voelbaar hoe face-to-face met de dood je bent, hoe ontzettend vreemd het is om over je hoogtepunt in het leven heen te zijn en af te bouwen.
Door nog veel meer uitzinnig acteerwerk, van Laura Linney en Philip Seymour Hoffman, wordt de keerzijde van het kind-zijn ook pijnlijk duidelijk gemaakt. Hoffman is, zoals altijd, de hele film lang feilloos, en echt ijzersterk in de scène op de parkeerplaats bij een verzorgingstehuis. Waarin hij uitlegt waarom die leuke bloemperkjes hier aangelegd worden. Maar Laura Linney lijkt pas helemaal de rol van haar leven te spelen. Als mislukte artiest, seksueel gefrustreerde, aandachtszoekende, gekleineerde en depressieve dertiger. Ze weet ieder aspect van haar complex trieste personage verbijsterend in balans uit te spelen. Echt volkomen meesterlijk.

De film is schrijnend, ontroerend en bij vlagen best grappig. Filmtechnisch zit het allemaal prima in elkaar. Met prachtige beelden worden locaties en situaties uitermate knap van vlees en bloed voorzien. Het koude, besneeuwde landschap vs. het zonnige heuvelgebied bijvoorbeeld. De personages krijgen kansen te over om elkaar te beoordelen, uit te schelden, te irriteren, en soms, heel soms, een hart onder de riem te steken. De dialogen zijn sterk. Onderlinge relaties worden krachtig op de tang genomen en naast het ouderdom-gebeuren zijn er nog zat andere emoties die spelen tussen broer en zus. Vermakelijk en intrigerend.
Maar het sterkste aan de hele film was voor mij het moment dat de vader doodgaat. "That's it, then?" Ja, dat was het. Daarvoor heb je al die moeite gedaan, al die stress doorlopen. Zonder ook maar één keer bedankt te zijn. Zonder ook maar het kleinste beetje compensatie of verzadiging. Dat was het dan.

The Savages is een sterke film over hoe mensen zich door hun leven heen worstelen. Ja, dat is het. De strijd met het leven.

3,5*

Ga hier grotendeels in mee..

Wat deze film goed maakt is het hoge acteer niveau!

Natuurlijk was het verhaal ook boeiend, maar deze film moest het het meeste hebben van de acteur-talenten.

De film is rustig, maar kijkt door wat zwarte humor makkelijker weg dan de meeste drama's.

Krijg ook steeds meer respect voor Seymour Hoffman die ik kort geleden in Happiness ook al een ijzersterke rol zag neerzetten!

Blijf voor nu ook even op 4 sterren! gewoon een waardige drama film die zeker de aandacht verdiend!

De humor in deze film zit 'm in het voorhouden van een spiegel. Herkenbare situaties en thema's uit het dagelijkse leven. Al is het soms wat mistroostig deze toch vrij eenzame mensen te zien. Nogal zwartgallig soms dat het af en toe wat te veel wordt. Wisselend meeslepend en dan weer te stereotiep. Ook zijn sommige sociale gewoontes in Amerika anders dan in Europa (die hulpgroep voor omgaan met bejaarden rond de feestdagen is echt wel pure ironie). Het geheel is mooi om zien, goed geacteerd en best wel een goeie film mag ik toch zeggen.

PSH is geweldig in deze film die wat mij betreft teveel uit fragmenten of scènes bestaat die niet helemaal lekker in elkaar doorlopen. Hierdoor werd ik juist niet de film ingezogen en raakte het geheel me niet echt. Linney, ondanks haar trekjes en quasi-midlife crisis, zag er weer prachtig uit. Acteerwerk maakt deze film.

3,5*

Na een enigszins onwennig en saai begin ontpopt The Savages zich tot een aardige tragikomedie. De humor is schrijnend en vaak subtiel, het drama niet heel zwaar. Een stijl die mij wel beviel.

3*/3.5*

Erg fijne "kleine" film, zoals we dat dan noemen. Hoffman en Linney (nog verrassend aantrekkelijk op haar 43e, dat donkere krulhaar gaf haar net dat beetje extra) behoren beide tot de crème de la crème van het acteursgilde. Sommige scènes weten ze echt tot kunststukjes te verheffen. Maar ook Jenkins verdient alle lof voor haar vlotte regie die perfect in dienst staat van het verhaal en via diverse subtiele kleinigheidjes de karakters tot leven wekken. Niet zo goed als You can count on me, waarmee veel parallellen zijn te trekken, maar nog steeds genieten geblazen. De twee uur vliegen voorbij!

In de 5 voor 5 bak tegengekomen. Toch echt een ultiem cadeau voor zo'n prijs. Dit was een prachtige film. Lekker rustig opbouwend en mooi verteld. We maken kennis met een uit elkaar groeiende broer en zus die ineens elkaar weer zien om voor hun vader te moeten zorgen omdat die niet meer zo lang te leven heeft. Die vader vond ik overgens geweldig, een norsige, vloekende ouwe man die wel hele rare dingen uithaald met onderandere zijn stront. En inderdaad, ook na zon lange weerzien komen er weer een hoop andere kille maar soms ook bizarre dingen boven tafel. Hoffman was ook weer fantastisch en Linney kon er ook wat moois van maken. Ook die Afrikaan vond ik een erg mooie bijrol hebben en dat poesje was schattig.

Het koude winterse sfeertje in die dito Amerikaanse stadje zorgt ook voor een hoop variatie. Deze film kan je ook gewoon zowat een kunstwerk noemen hier en daar. Ik snap ook echt niet dat deze niet in de bioscoop is geweest.

4,5*

PS: Cover van dezelfte tekenaar van de cover van Happiness?

Tja dit is een beetje een moeilijke film om te beoordelen. Eerst en vooral werd er goed geacteerd door de cast. Het verhaal is niet zo bijzonder, maar wel herkenbaar. Je moet natuurlijk wel wat voor dit soort films zijn. Een komedie zou 'k het niet noemen, toch vooral drama.

Tja 'k vond het niet mis, maar niet echt memorabel, misschien moet je hem maar eens meepikken als ze hem eens op tv tonen.

The Savages is weer een typisch voorbeeld van een bepaald soort indiekomedie die draait om herkenbare situaties en goede acteerprestaties, maar zolang ze zo goed blijven als deze is dat uiteraard geen probleem. Het zorgt er alleen voor dat ik niet specifiek veel te vertellen heb over deze film. Je krijg goede observaties, alledaagse situaties die je of meegemaakt hebt of anders wel kunt voorstellen dat je ze zult meemaken, oprechte dramatische momenten en scherpe komische momenten, personages die echte mensen lijken en je krijgt Laura Linney en Philip Seymour Hoffman in topvorm, wat in het bijzonder veel waard is. Twee van mijn favoriete acteurs van het moment die eigenlijk nooit teleurstellen en hier weer mensen van vlees en bloed neerzetten. Zeker Linney (door wiens perspectief hier het verhaal voor het meest verteld wordt) speelt hier de rol van haar leven. Verwacht verder vooral veel rake observaties over ouder worden en verzorgingshuizen. Ik vond het een erg goede film, maar tegelijkertijd ken ik er van dit type die me meer deden.

3,5*

Philip Seymour Hoffmann en Laura Linney als broer en zus die al jarenlang geen contact meer hebben met hun vader, maar naar Sun City Florida geroepen worden omdat hun vader te slecht wordt voor dit bejaarden"paradijs".

En daar zit je dan met je vader die enigszins aan het dementeren is en waar laat je die man?

Broer en zus kunnen samen op zoek naar een geschikt verpleeghuis.

Typisch zo'n verhaal dat helemaal mis kan gaan met cliché's en vals sentiment, maar hier gaat het helemaal goed inclusief dat er niet vergeten wordt de film in visueel opzicht goed voor mekaar te hebben, stelletje klasse-acteurs, genante situaties en herkenbare situaties en situaties waar je ooit ook voor komt te staan.

Klasse.

Prachtige film waarin een broer en zus, met ieder hun eigen leven, genoodzaakt worden om voor hun dementerende vader te zorgen. Een komedie die niet komisch wordt en een drama dat niet dramatisch wordt, maar ondertussen wel een hele goeie film met veel pijnlijke en beschamende situaties. Goed uitgewerkte personages uitstekend ingevuld door Laura Linney en Philip Seymour Hoffman.

Een film die ik puur ging kijken om Philip Seymour Hoffman. Gek genoeg was ik er nog niet eerder op gestuit, en dan speelt hij ook nog eens een rol die vrij exemplarisch voor hem is - en waar ik hem altijd graag in zie.

Zijn rol bleek uiteindelijk voor zijn doen behoorlijk saai, net als de film zelf. Het is nu niet een thema dat ik echt interessant vind, en hoewel het soms z'n momenten heeft en uiteraard qua acteerwerk wel goed zit is het allemaal veel te traag.

Ik had gehoopt op een beerput die open zou gaan over hun jeugd of zoiets, maar alles blijft behoorlijk een registratie van gebeurtenissen zonder dat er echt iets interessants gebeurt met henzelf, hun onderlinge band, of die met hun vader. In ieder geval niet voldoende voor mij om telkens m'n aandacht vast te houden. Ik herken de plotomschrijving er uiteindelijk ook niet zo in terug.

Een film die het vooral van het thema moet hebben, heb je daar weinig mee dan kan je deze film gerust aan je voorbij laten gaan. Zelfs PSH kon het eerlijk gezegd niet echt voor me redden.

2,5*

Indie film die me de moeite waard leek omdat Philip Seymour Hoffman er een hoofdrol in speelt. Ik had nog geen idee waar de film over ging en ging er dus blind in.

Het naturelle spel van Hoffman en Linney is prima en houdt de film kijkbaar genoeg, maar heel interessant wordt het nergens. Het kabbelt zo rustig door dat het al snel saai wordt.

Zeker nu ik de plotomschrijving heb gelezen, had er wat mij betreft veel meer ingezeten; een groter conflict, meer drama tussen Hoffman en Linney, iets waardoor het net iets meer pit had gehad.

Meer dan een 3* kan ik er niet van maken.

The Savages knalt er in het begin gelijk in. Zonder teveel te verklappen versmelt de eerste scene treurigheid met humor. De toon is gelijk gezet. De gehele film blijft deze toon hangen. De humor is goed geslaagd en bij vlagen erg grappig. De film heeft een beetje een vibe die Nebraska ook had.

De karakters van de film zijn goed geschreven en voelen niet echt sympathiek aan, maar zijn daarom wel heel realistisch. Helaas bleef het verhaal niet hangen, maar desondanks een prima film.

Prima film met uitstekend acteerwerk van Hoffman en Linney. Aan de ene kant een zwaar onderwerp maar aan de andere kant ook een aantal grappige scènes waar ik om heb kunnen lachen. Een goede mix van komedie en drama, hier hou ik van. Jammer dat er geen nieuwe films meer kunnen komen van Hoffman, het was een geweldige acteur. Ik heb hiervan genoten.