Dead Silence (2007)

Come on!

Het is toch al een horror als je een buikspreekpop naast je bed hebt staan?

Als ik de wallpaper zo bekijk lijkt het mij dat de pop niet zo vaak verkocht word.

Weinig horror met zo'n nette gemiddelde...

Deze film is entertainend.

Oke het verhaal is niet zo sterk en het acteerwerk is niet altijd even sterk. Maar sinds waneer is dat het belangrijkste als je naar een horrorfilm kijkt? In deze film heb je een en al sfeer, waar het eigelijk om gaat in horrorfilms. Oke het thema is niet zo origineel maarwel doeltreffend. Poppen zijn van nature eng. Deze film is een aanrader aan iedereen die tegen wat spanning en creepy sfeer kan.

Leuke film!! Op de poster die pop, heeft veel weg van Slappy, die bekende enge pop van de Kippevel/Goosebumps serie's.

Erg sfeervolle horror zoals ze er nog maar weinig maken. Tegenwoordig ligt in horrorfilms de nadruk veel te veel op de gore, terwijl films als deze even effectief kunnen zijn.

Toegegeven, het verhaaltje is wat belachelijk bij momenten, maar wat dan nog? Schrikmomenten zijn er toch wel regelmatig en de sfeer is geweldig door de prachtige omgevingen en leuk camerawerk. Het meest memorabele van deze film zijn waarschijnlijk nog de originele overgangen van de ene scène naar de andere, de mooie opening credits en de soundtrack, geweldig uitgevoerd.

Minpunten zijn er echter ook. Zoals eerder vermeld is het verhaal soms wat slapjes en tevens voorspelbaar bij momenten (zo weet je na een tijdje wel dat de stiefmoeder er iets mee te maken heeft en de dood van de begrafenisondernemer zag je ook van kilometers ver aankomen), en het acteerwerk is vaak beneden niveau. Kwanten is sindsdien gelukkig gegroeid qua acteren, maar ik snap echt niet waarom ze de familie Wahlberg blijven casten. Verschrikkelijke acteur, die Donnie. Zijn rol is ook een aaneenrijging van clichés.

Beste scènes zijn toch wel de opening (deed me wat aan The Ring denken) en die in het theater met de clown.

Desondanks een erg leuke (en foute, die tong ) film om op een avondje eens te kijken. De twist op het einde zie je niet meteen aankomen en het is vooral de sfeer die dit een erg goeie horror maakt. Fans van het slasher en gore genre à la Saw gaan dit niets vinden, liefhebbers van de suspense en mysterie zullen dit zeker kunnen appreciëren.

4* (3.80)

Het begin en het einde is verkeerd uitgekozen.

Er was nog een alternatief begin en eind toen werd alles veel duidelijker!

de manier hoe de ontknoping werd gedaan, deed me denken aan Saw

Wat leuk om eens een keer wat anders te zien dan Saw. Qua spanning vind ik deze namelijk veel beter. Qua story en alle andere dingen niet. Saw blijft the best! Jammer dat Stygian niet meer te koop is, dan had je de hele James Wan collectie compleet.

Saw beter qua verhaal? Serieus, dit is misschien wel de grootste onzin die ik hier ooit gehoord heb. Lol.

Moest wat verzinnen

Deze film is echt goed er zit een spannend verhaal in

veel beter als saw want die films slaan nergens op want die zijn maar raar dit is net zo iets als the ring alleen dan veel meer schrik momenten ik vind het een aanrader met een verassend einde

Best aardig. Met name het begin vind ik sterk qua suspense en opbouw van het verhaal. Zo'n pianodeuntje erbij doet het ook natuurlijk goed.

Daarna wordt het helaas te flauw met de poppen en het hele Madam-Mikmak gedoe, niet echt mijn ding waardoor het niet meer spannend was en ik uitkeek naar het einde. De pogingen om het dan toch eng te willen maken (de vrouw, de net iets te gelikte setting) hebben dan het tegenovergestelde effect.

Het einde is echter wel weer strak met een twist die je niet ziet aankomen, ook al hou je er rekening mee en probeer je het te raden. Sta je weer een beetje voor lul als je er toch weer intrapt. Het slaat eigenlijk nergens op maar het maakt het wel af, net aan 3*.

Haha, dat had ik precies zo bij deze film. Echt zo hmz, dat was nou net de twist die ik niet zag aankomen. dat moment kwam echt wel sterk over vond ik.

Ja gelukkig maar anders was het als een kaarsje uitgegaan

Soundtrack is top, jaagt me echt de stuipen op het lijf. De film is dan weer wat minder.

Ik had er totaal niets van verwacht maar vondt het toch een behoorlijk redelijke film

Prachtige film. En wát een einde. Die scène waarin Mary Shaw met Billy buikspreekt, hield me langer vast dan de scène duurde. Prachtig gedaan. 4,5*

Het leek er inderdaad veel op

Film ziet er verzorgd uit maar was geen enkel moment spannend.

Begin van de film vond ik het de goede kant op gaan maar halverwege de film werd de film redelijk voorspelbaar.

Verder had ik er een hoog `Chucky` gevoel erbij.

Leuke Horror filmpje.

Soms was deze film dus wel veelste langdradig en saai dus dat was wel jammer.

Maar James Wan vind ik wel een goede regisseur.

De poppen waren ook best eng en de effecten waren niet slecht.

Gore zag je helemaal niet in deze film dus dat vond ik wel jammer daarom vind ik Drag Me To Hell beter.

En de film heeft 666 stemmen .

2,5

dit is nou een TOP HORROR FILM

Een mysterieuze film met een paar enge momenten en een goed plot, ik had het niet aan zien komen. De lijken deden me denken aan de scene in de badkamer van de film Mirrors. Het zag er zo'n beetje hetzelfde uit als ik het me goed herinner.

Voor de rest ergerde ik me aan het gedrag van de mensen. Als ik zo'n griezelige buikspreek-pop kreeg, zou ik het echt niet gehouden hebben maar meteen hebben verkocht of bij het vuilnis hebben neergezet. In tegenstelling tot Lisa, de vrouw van Jamie, die ermee begint te spelen, net zoals die agent later. Dat ding is eng, je moet toch wel heel dom zijn om het een dag later naast je bed neer te gaan zetten als je vrouw vermoord is?! Om nog maar te zwijgen over dat telefoontje en midden in de nacht naar een begraafplaats en theater/bouwval te gaan. Zucht...

Yep, een heerlijke horrorfilm. Lekker fout! Blijft natuurlijk jammer van de af en toe zeer onlogische keuzes die er gemaakt worden. Maar goed, dat hoort er ook wel een beetje bij.

Erg genoten van deze film die mij van begin tot (het zeer verassend) eind wist te boeien.

3,5*

Zeer spannende horror film, vanaf de begin scene begon het al spannend en zat ik gelijk middenin de film. De film blijft spannend en het zakt nergens in, en het einde was echt een toffe verrassing. Ook goed acteerwerk!

Film kijkt erg lekker weg en heeft me 90 minuten echt op het puntje van mn stoel doen zitten. Aanrader! 3.5*

Is deze geïnspireerd op Robbert de Doll, net als chuckie is? Ben hem aan het kijken ben benieuwd!

voor de 2de keer bekeken en vond hem 4 jaar geleden beter dan nu. De muziek fragmenten die de paar schrikeffecten ondersteunen zijn wel goed ingezet. Voor de rest is de film vrij saai en gebeurt er maar weinig. De pop komt zelden in beeld, wanneer er iets gebeurt.

halve * omlaag, 3*

Kan iemand mij de clou uitleggen? (niet dat dat nu hoeft bij horrorfilms of dat wat er op lijkt) Ik geloof niet dat ikhet snap!

''If you scare Jamie I'll give you 7 minutes in heaven with my barbie.''

De vraag: '' Een film over een buikspreekpop, zou je dat wel doen Eline? '' schoot even door mijn hoofd toen ik Dead Silence tegenkwam. Dit omdat ik bang ben voor 2 dingen: clowns en poppen. Buikspreekpoppen geven me de bibbers. Toen ik een jaar of 6/7 was kreeg ik van een overbuurvrouw een pop -die overigens nog best wat weg heeft van dat enge mormel op de poster hierboven-. Ik heb de pop één dag gehad voordat hij teruggebracht werd. Ik had namelijk de hele nacht geen oog dicht gedaan. Ik werd bang van de pop zijn akelige, grote, glazen ogen. Dit 'probleem' heb ik telkens wanneer ik een pop zie. Ik vind ze eng, zelfs op beeld. Films met poppen zijn daarom lastig voor mij om naar te kijken, het is een van de weinige dingen waarbij ik echt met de dekens tot aan mijn neus in bed lig en mijn handen voor mijn ogen sla op enge momenten. Toch ben ik een eigenwijze meid die stiekem nieuwsgierig is naar dit soort films. (En dan natuurlijk achteraf wel zeuren dat ze nachtmerries heeft gehad. )

Wetende dat je naar iets gaat kijken waar je moeite mee hebt, ga je er al op een andere manier in. Je hebt van tevoren al een soort 'angst' gekweekt terwijl je de film verder niet eens kent en niet weet wat je te wachten staat. Het beklemmende en opgejaagde gevoel is direct aanwezig, en dat kan een horrorfilm alleen maar ten goede komen, het maakt de filmbelevenis alleen maar intenser. Ook in dit geval.

De film is nog geen tien minuten bezig voordat ik de eerste keer een naar gevoel in mijn buik krijg. De muziek, de sfeer, het tempo.. het komt goed binnen. Fijn dat het geen ellenlange introductie heeft maar direct tot actie overgaat. De personages zijn vrij cliché, maar verder is het erg mooi vormgegeven. De locatie's, de decors, de muziek, de sfeer.. allemaal erg spooky.

Dead Silence biedt niks wat je nog niet eerder in tig andere horrorfilms hebt gezien, maar het is wel prettig om naar te kijken. Je krijgt een aantal schrikmomenten voorgeschoteld, maar er zijn ook momenten waarbij je je afvraagt of het nou de bedoeling is dat je lacht of dat het serieus bedoeld werd. Jammer, deze momenten lieten een beetje een 'Scary Movie' achtig gevoel achter en dat vind ik persoonlijk niet echt toepasselijk bij een film die voornamelijk inspeelt op schrikmomenten en andere horror-aspecten. Het verhaal zelf heeft verder weinig om het lijf. Legendes zijn altijd wel interessant, maar de uitwerking hiervan is risky.

Een film maken over een moordlustige pop is sowieso een lastige klus, wil je niet teveel op Child's Play (1988) gaan lijken. Dead Silence herinnert uiteraard wel eens aan Chucky, maar het krijgt nergens het 'leentjebuur' gevoel. Toegegeven: Chucky is natuurlijk nostalgie. Ik denk dat iedereen die Chucky op jonge leeftijd heeft gezien, nog steeds zal beamen dat de film toendertijd een flinke indruk, al dan niet wat angst heeft achtergelaten. Het psychologische effect bij een film over buikspreekpoppen is groot, want ze zijn nou eenmaal hartstikke creepy. Hoewel ik niet denk dat de meeste mensen deze film echt eng vonden, zeker niet wanneer ze Chucky (vroeger) hebben gezien. Op dit punt is Dead Silence soms net een tikkeltje te 'parodie achtig'.

Toch is het acteerwerk vrij solide. Het stelt nergens echt teleur, terwijl de verschillende karakters nou niet echt uitblinken van originaliteit. De 'standaard typetjes' komen voorbij, maar zijn wel overtuigend neergezet. Ook de manier van filmen helpt hier aan mee. Close-ups op de juiste momenten, bepaalde scènes juist in slowmotion (waardoor de betreffende scènes alleen maar sterker worden) en ook de snelheid waarmee de beelden worden geprojecteerd zorgt voor een vloeiend geheel.

Pas tijdens de aftiteling zag ik de naam James Wan staan. En die kennen we natuurlijk wel! In eerste instantie was het best een verrassing dat hij achter deze film zit, maar achteraf ook weer niet. Wan is toch wel een director om in de gaten te houden, ik hou er wel van! ( )

Ik vind (buikspreek)poppen nog steeds creepy, maar ik heb wel genoten van deze film. Of het nou het onderwerp zelf was of het feit dat het een fobie van mij is, ik weet het niet, maar het was fijn om weer eens écht vol spanning een avondje te griezelen. Dit heb ik de laatste tijd helaas te weinig, dat ik echt vol spanning een film volg en het zelfs eng vind.

''Who's the dummy now?''

Hehe ik heb precies hetzelfde, echt een fobie Toffe recensie verder