Dead Silence (2007)

Doorsnee broddelwerkje dat aan alle kanten rammelt van de clichee's en net niet momenten.

2 *

Simpel en voorspelbaar, maar sfeervol en met een aardige twist op het einde. Echt eng wordt het nergens, daarvoor zijn de personages ook te ééndimensionaal. Waarom is de wijze les van klassiekers als Rosemary's baby en The fly --dat een filmmaker zijn personages eerst goed moet introduceren, zodat je als kijker om zo iemand gaat geven, waardoor de enge momenten veel aangrijper worden en de film als geheel effectiever en beter-- toch aan zo weinig moderne horrorfilmmakers besteed?

De eerste keer dat ik deze film zag vond ik hem nog best wel eng. Dat heb ik maar bij weinig films. Ook een 2e keer vond ik de film nog altijd prima!

Dan moet je ook maar eens de laatste film, te weten "Insidious" van regisseur James Wan bekijken. Die is ook best goed en misschien vind je die ook nog eng.

ik vond het een redelijk goede film, Er zaten in mijn optiek best welschrikmomenten in deze film, ook al zag je ze wel aankomen. ik heb me geen moment verveeld. Aan het eind nog een onverwachte draai. leuk omnog eens te zien

Niet echt een superfilm. Wel een verassend einde en af en toe aardige schrikmomenten

Toch een redelijk goede horrorfilm, niet verwacht. Verrassend eind!

wtf, ze hebben de verkeerde film opgezet bij ka2!!!!

een hele goed spannende film

Aardig filmpje van James Wan.

Dead Silence is nergens hoogstaand. Het heeft een paar aardige schrikeffecten en de soundtrack is ook best goed. Acteerwerk van zowel Ryan Kwanten als Donnie Wahlberg is voldoende. Behoorlijk wat invloeden van Wan die je ook in Saw zag. Bijvoorbeeld in één camerashot van de ene naar de andere scene gaan en de snelle montage op het eind waar alles duidelijk wordt.

Einde was trouwens best aardig.

Iemand trouwens de saw pop nog in één van de scene's opgevallen. Heb er maar een screenshot van gemaakt: Saw pop

Al met al een ''aardig'' filmpje die helaas nergens eng, spannend of interessant genoeg wordt om een hoge score te halen.

prachtige easter egg!

Haha geweldig, is me ook nooit opgevallen! Mooi eerbetoon aan zijn bekendste werk.

Na het maken van hun legendarische horrorfilm Saw werd het uitermate stil rondom schrijver/regisseur James Wan en zijn mede-schrijver/maat Leigh Whannell. Ze schreven Saw II en Saw III maar echt iets nieuws kwam nog niet echt van de grond. Uiteindelijk kwam dan Dead Silence uit. Ik heb een beetje gemiddelde reacties gelezen hier en daar: sommige vinden het een leuk filmpje en anderen juist erg matig. Ik vind dit echter een van de betere horrorfilms van de jaren 00'.

Laat ik maar even beginnen met de negatieve kracht van de film (die mijn beoordeling eigenlijk weinig beïnvloed): het acteerwerk is erg slecht, wat zeer logisch is aangezien dit filmpje eigenlijk bijna geen echt bekende namen heeft, op uitzondering dan van Bob Gunton. Want die kennen we natuurlijk wel en ja vooruit: Donnie Whalberg is wel een bekend gezicht uit de Saw-films maar echt Oscar-winnende spelers bevat deze film (uiteraard) niet. Ook de dialoog (specifiek op het begin) is erg slecht geschreven en de situatie is een beetje zo van: allright, lets just go with it! Ook heb ik negatieve dingen gehoord over het verhaal, maar daar kom ik zometeen op terug.

Wat deze film zo sterk maakt is dat ik sfeer uit de Hammer Horror aanwezig vond. Erg veel scènes zijn bijna grijzig gefilmd en ook bijv. de momenten op de begrafenis: de Hammer-sfeer was volop aanwezig! Dat geeft de film haar duistere aspecten. Zoals ik al zei ook het verhaal: veel mensen vinden het niet bijzonder sterk en daar ben ik het vrijwel mee eens maar: als ik nou kijk naar de sfeer die gedurende het filmpje rondhangt: het verhaal sluit daar volop bij aan. Alleen maar dus toepasselijk. Deze film heeft opmerkelijk genoeg ook haar enge kanten: de poppen (het is geen Chuckyiaans of zo) maar het heeft iets griezeligs. Ook de motel-scene heeft veel spanning, die alsmaar wordt opgebouwd. Het einde vond ik bijna iets fantasierijks hebben.

Af en toe proberen James Wan en Leigh Whannell net iets teveel aan te leunen op hun legendarische Saw: de pop is bijna identiek aan de Saw-pop (die zelfs een cameo in deze film heeft!) en ook de soundtrack is opmerkelijk veel hetzelfde als die van Saw, niet dat daar echt iets mis mee is: maar ze zouden ook juist totaal afstand kunnen nemen daarvan en een totaal andere film maken.

Maar ik vind dit wel een van de meest sfeervolle horror werkjes van de laatste 10 jaar, en eigenlijk ook wel een van de redens waarom ik denk dat James Wan en Leigh Whannell een van de grote horror-makers worden in de moderne tijd.

Nou 4,5 toch verlaagd naar 3. Blijft een erg goede horrorfilm maar echt een 4,5 is misschien iets te hoog.

Net zoals in de latere film Insidious, wil James Wan de kijkers doen schrikken. En net zoals bij Insidious is dat bij mij niet veel gelukt. Versta me niet verkeerd; de film was zeker geweldig, Billy (de pop) was bij momenten zelfs grappig, maar als je al enkele griezelfilms hebt gekeken, zie je de schrikmomenten van mijlenver afkomen. Niettemin is de muziek heel goed EN vertrouwd; Charlie Clouser’s muziek is gelijkend aan de Saw-films, zo herken je direct de muziek van deze (geweldige) componist en zijn soundtracks zijn nog steeds goed. En muziek heeft bij griezelfilms natuurlijk ook een doel: de enge scènes en schrikmomenten nog angstaanjagender over te brengen.

Qua acteurs zijn er wel enkele bekenden (Donnie Wahlberg, Bob Gunton, Michael Fairman), maar ik dacht Ryan Kwanten ook wel ergens van te kennen. En indeed, de twee eerste episodes van True Blood (ik weet het, maar 2 episodes bekijken v/e serie is maar zielig) hebben ‘geholpen’; hij speelde nl. de broer van Anna Paquin’s personage. Als Jamie Ashen is hij niet geweldig en hij lijkt ietwat op een cliché-personage, maar irriteren deed hij mij niet. Iets wat ik niet kan zeggen over Donnie Wahlberg. Hij speelde eerder flik in Saw 2, maar daar vond ik hem nog goed. Maar zijn acteerprestaties in Dead Silence waren andere koek. Het zal wel aan zijn snor en (irritante) scheermachine liggen zeker? Maar ik denk dat de regisseur zijn personage meer lachwekkend dan serieus bedoelde om een goede combinatie te maken tussen enge (nu ja eng) en luchtigere scènes.

Ik blijf erbij dat ik Billy vooral grappig dan eng vond, maar dat zal misschien aan mijn zwarte humor liggen. Dat gold eigenlijk voor de hele film, het was zeker niet dat ik plat lag van het lachen, maar een glimlachje kwam er bij mij wel meer af dan het gevoel van angst.

Ook zeer leuk was het terugkerend thema en de naam v/d pop uit de Saw-films. James Wan heeft blijkbaar een obsessie voor poppen en dat hij de pop Billy noemde (naar de Jigsaw-pop uit de Saw-films) vond ik zeker tof. Maar het idee van poppen kwam waarschijnlijk doordat de film een eerbetoon was aan Gregg Hoffman die meewerkte aan de Saw-films.

Ik vond het een leuke film om eens te hebben gezien, maar de Saw-films blijven véél beter (of toch enkele v/d Saw-films).

Was toch wel vrij verast, vooral het einde is toch wel origineel verzonnen.

Leuk om eens naar te kijken, en om achter het geheim van die mythe te komen.

de rol van die agent ( Donny Walberg) had wel weg kunnen blijven, dat was een beetje overbodig naar mijn inziens.

Een beetje een standaardhorror, maar desondanks niet minder vermakelijk. Zeker goed om een avondje mee te vullen.

Begint vrij sterk, maar zwakt dan wat af. Gelukkig is er dan nog tegen het einde aan de plottwist dat z'n pa dus al die tijd dood was en een pop is die bestuurd wordt door de 'perfecte pop' met Mary Shaw's geest erin.

Het effect dat het geluid opeens wegvalt en er nauwelijks iets meer te horen is, is erg onheilspellend en goed uitgevoerd. Daarnaast uiteraard de buikspreekpop die eng is.

3,0 Sterren.

De kippenvel pop! vond het een vermakelijke film

Beetje standaard maar doet wel gewoon wat hij moet doen

Mooie vormgeving. De donkere kleuren, belichtingen en de muziek maken er een heel sfeervolle film van. Het is precies op elkaar afgestemd. Ik vond het echt mooi om naar te kijken en naar te luisteren.

Dan daarbij een verhaal met een enge buikspreekpop en een legende over een overleden vrouw, een begraafplaats, nachtelijke ondernemingen en de griezeligheid is compleet.

Voor mij hoeft horror niet steeds meer expliciet bloed of bloot te zijn (zoals ik ergens las), integendeel, deze film is erg spannend zonder dat.

Goed uitgevoerd.

deze film is ZO goed!!

goeie opbouwende spanning, niet echt bloederig maar de spanning mag er wezen!

een aanrader voor de horror/thriller liefhebber.

Sfeervolle Horror Film. Het verhaal steekt erg goed in elkaar, en wordt goed opgebouwd. Verder wordt er prima geacteerd, en ziet de film er visueel goed uit. 4 Sterren.

Regisseur/script-schrijver James Wan en co-schrijver Leigh Whannell maakte in 2004 de low-budget horrorfilm Saw, die we nu zouden beschouwen als een parel binnen de horror cinema. Logisch dat er in twee jaar alweer twee vervolgfilms kwamen: Saw II in 2005 en Saw III kwam in 2006 uit, Wan en Whannell bleven de script schrijver van de films maar lieten de regiestoel links liggen. Nu kwam in 2007 Saw IV uit, waar Wan slechts uitvoerend producent van was. Het begon nu toch wel aardig stil te worden rondom de regie van James Wan, maar in 2007 kwam er dan weer eindelijk iets nieuws: Dead Silence, waarvan Whannell tevens co-schrijver is en het is geproduceerd door het team dat ook de eerste Saw-film produceerde (en de vervolgfilms daarop).

Met Dead Silence leveren regisseur James Wan en co-schrijver Leigh Whannell een ode af aan de Hammer Horror uit de jaren vijftig en de jaren zestig, en het heeft tevens wat trekjes van de klassieke Universal Monster Horror. Ook maken ze weer gebruik van hun oude trucje uit hun debuut: Saw. Poppen. Ja, want met Saw hadden ze al een lekker creepy poppeke: Billy (die tevens een leuke cameo in deze film heeft). Deze film lijkt daar sterke verhoudingen mee te hebben. De film gaat over een jongeman genaamd Jamie Ashen die samenwoont met zijn vriendin, Lisa. Op een dag krijgen ze een pop via de post geleverd. Ze vinden het bizar, maar besluiten de lol er maar van in te zien. Dus wanneer Jamie eventjes naar de afhaal-Chinees gaat en later terug komt ligt zijn vriendin dood in bed met haar tong eruit getrokken. Hij is geschokt, en de politie wordt erbij gehaald. De rechercheur wordt (helemaal briljant) gespeeld door Donnie Wahlberg, die ook een oude bekende is van het Saw-team. Deze wil maar al te graag op een sarcastische manier speculeren dat Jamie zijn eigen vrouw heeft vermoord. Hij kan het natuurlijk niet bewijzen, maar hij blijft volhouden. Jamie wordt weer vrijgelaten na een ondervraging en gaat op onderzoek uit naar een bekende oude buikpop-spreker genaamd Mary Shaw die vroeger op gruwelijke wijze is vermoord. Al snel keert Jamie terug naar zijn oude dorpje waar hij is opgegroeid, en waar Shaw vroeger heeft geleefd. Hier ontdekt hij een aantal angstaanjagende familiegeheimen.

Nee, Dead Silence is geen volgende Saw-film voor de carriere van de heren James Wan en Leigh Whannell. Waarbij Saw ijzersterk was, heeft Dead Silence toch vele minpunten waar je gewoon niet bij kunt wegkijken, maar gelukkig heeft Dead Silence ook vele goede aspecten. Laat ik dan maar beginnen met de goede aspecten: Dead Silence had makkelijk een film kunnen zijn uit het Hammer tijdperk uit de 50s en de 60s. Het is heel erg sfeervol en het voelt allemaal lekker grijzig aan, wat de spanning ten goede doet. Ook heeft de film haar enge momenten. Ik moet dan bijv. denken aan de nacht-scene in het motel of de scene op de begraafplaats. Deze zijn mooi gefilmd, goed getimd en hebben wel dergelijk effect op je. Ook het oude personage Mary Shaw is zeer eng, zelfs tijdens de flashback-sequenties. Maar zoals ik al zei: de film heeft ook vele minpunten waar hij ook niet aan ontkomt. Veel van de personages zijn erg saai (en worden ook gespeeld door dramatische acteurs), waardoor hun dialogen ook erg slapjes zijn: ik moet dan met name denken aan de dialogen tussen Jamie en Lisa op het begin. Ook hoop ik niet dat James Wan zich probeert te vestigen als de volgende M. Night Shyamalan regisseur; want het zogenoemde 'twist einde' voelde erg voorspelbaar en totaal onnodig. Maar gelukkig gaat dit niet ten koste van de spanning: want deze film is erg sfeervol en soms echt doodeng.

Dead Silence is geen Saw, maar wel een zeer degelijke horrorfilm die overeind blijft staan waar de meeste moderne slasherfilms omvallen.
3,0 sterren

Super horrorfilm. Heerlijke sfeer en zeer verrassende plotwendingen. Ik had er weinig van verwacht, maar dit is zeker een aanrader. Helemaal als je fan bent van het Amerikaanse genre. Tempo dus....

Ik ben een Saw fan hoor, maar.....

Wat een blik slappe hap. Eén grote bende flauwekul aan mekaar, geen moment eng, elke seconde voorspelbaar, clichee na clichee.

En dan ook nog muziek geleend van Tubular bells van Mike Oldfield (exorcist)

Dan nog die Ryan Kwanten, die lijkt zelf wel een buikspreekpop, totaal geen emotie tonen, wat dr ook gebeurd.

Filmkeuring 16 jaar? Dus niemand onder de 16 mag dit zien, kan me dan ook weer niet voorstellen dat mensen van boven de 16 dit willen zien, dus wat is het nut van dit gedrocht.

Hoezo dan anderhalve ster geven ipv een halve?

Ja, verdomd; de laatste anderhalve minuut waren ineens heel sterk, wat een plotwending na anderhalf uur slaapverwekkend en voorspelbaar drama!

Ik vond dit juist een erg sterke horrorfilm. Stukken beter dan Wan's andere werk Insidious en het recentelijke (overgewaardeerde) Sinister. Dit is een film met een ziel en een aanrader voor horror-liefhebbers. Het zit tegelijkertijd vol met de standaard clichés maar de hoofdpersonen in horrorfilms lijken nooit verstandig te zijn. Al moet ik hier zeggen dat het bij vlagen mee viel. Hij verdacht meteen de pop van de moord, hij wou hem meteen begraven toen hij het te horen kreeg en hij stak op het eind de poppenkast nog in brand ook. Petje af voor deze hoofdrolspeler. Aan de andere kant is het wel weer zo'n mongool die uit zijn auto stapt terwijl de pop die hij net had begraven voor zijn neus verscheen en hij sliep rustig verder nadat Mary Shaw in zijn kamer verscheen; "O, het was vast een gekke nachtmerrie".

Er heerst een goede sfeer, het verhaal is leuk bedacht, er zitten een paar slimme momenten in qua camerawerk / geluiden en eindelijk weer eens een film met een finale (a la Saw)

Superfilmpje sfeertje/verhaal jaren 80/90....en dat bedoel ik positief!!

Ik had deze film al een aantal jaren op de digitale plank liggen,maar ben hem nu pas gaan kijken omdat iemand zei dat hij goed was!!!

Hij is me zeker niet tegen gevallen....heerlijke griezelfilm(voor mij niet zo eng)zeker voor de dames!!!!

James Wan bewijst toch hier dat eigenlijk al zijn films zijn.

Tja ik heb gemengde gevoelens bij deze film. De pop(pen) zijn redelijk eng en zorgen continue voor spanning wanneer ze in beeld zijn. De poppenmevrouw/heks/buikspreekster doet af aan deze spanning. Het mysterieuze verdwijnt voor mij als sneeuw voor de zon met haar introductie. Een soort mythe uit een kinderversje daar kan ik niet zoveel mee helaas. Ik hou dan ook totaal niet van heksenfilms. Het kwam wat mij betreft allemaal gewoon niet zo lekker uit de verf, alhoewel de sfeer goed was.

De acteurs waren ook wel een beetje van een b-kaliber en de karakters hadden een hoog cliché gehalte (vooral de rechercheur). Hoofdpersoon deed me overigens denken aan Lionel Messi... als ze ooit een film over Messi willen maken. Hij zou er geknipt voor zijn!

Al met al wel een vermakelijk net niet film.

Wel leuk dat ze jigsaw er ook in hebben gezet