Things We Lost in the Fire (2007)

Ik ken het vorig werk van mevrouw Bier niet, maar dit vond ik een beetje het standaard einde-van-het-jaar oscarbait werk

Ietwat zwaar drama, dat eigenlijk volledig gedragen wordt door de geweldige Del Toro. Ik weet niet wat Mug tegen de beste man heeft (zie hierboven), maar hij is echt een kanjer van een acteur, ook hier weer.

Duchovny heb ik dan weer niet zoveel mee en Berry gaat in dit soort emotionele rollen al snel op de manisch-hysterische toer. Toch kan dat alles de film niet echt verpesten. Zal voor een groot deel aan de regie en sfeerzetting te danken zijn.

En nogmaals, Del Toro . Prachtig een destructief onbegrepen persoon neergezet. Ook de vriendschapsband tussen hem en Duchovny is mooi.

Del Toro steelt de show. Da's al snel duidelijk. Jammer van het vlakke spel van Barry en het uitleggerige scenario. Zonder die twee minpunten was het een echt goeie film geweest...

2,5*

Susanne Bier's eerdere films hadden qua inhoud veel gemeen met Hollywoodfilms, maar pakte het toch altijd anders en beter aan. De prachtige closeups uit vorige films zijn hier lang niet zo indringend, maar blijven toch nog effectief. De score van Johan Söderqvist (met thema's van Gustavo Santaolalla) is samen met het acteerwerk van de twee hoofdrolspelers het enige wat mij nog echt kon bekoren. Helaas is er dus ook iets anders in het vuur verloren gegaan; Bier's talent. Nu weer snel terug naar Europa svp.

Sinds ik brodre en daarna Open Hearts en After the Wedding zag ben ik een groot Susanne Bier fan. Ik vond en vind het dan ook bijzonder jammer dat Bier de overstap naar Amerika heeft gemaakt. Toch heeft het uiteindelijke resultaat me alles behalve teleurgesteld. Things We Lost in the Fire is een film die prima in het rijtje Bier films past. Hij is zeker minder dan haar laatste drie films en je ziet er ook minder aan af dat het een echte Bier film is. Wel is het weer een echte film geworden die drijft op het acteerwerk. Dat Berry en zeker Del Toro goed op dreef zijn is dan ook al een zeer groot pluspunt. De film balanceert ook weer net als zo vaak in Bier films op het randje van opgeklopt sentiment. Maar hij gaat er wederom zelden over. De prachtige close ups van de ogen die we inmiddels gewend zijn zien er ook weer prachtig uit. Waarom deze film dan toch net iets minder is dan haar eerdere werk? Ik denk dat het vooral aan het verhaal ligt. De eerdergenoemde drie films zijn qua thema alledrie groter dan deze film. Het drama blijft ten opzichte van haar vorige films enigszins binnen de perken en dat komt door het voor mij belangrijkste verschil met haar eerdere werk. Van de personages in Things we lost in the Fire worden geen echte keuzes verlangd. Dit was iets wat in de vorige films juist zo sterk was uitgewerkt en er ook voor zorgde dat je zo meeleefde. Ook worden de kinderen in de film iets te nadrukkelijk gebruikt. Zeker in de cliché scene waarin het kind toch nog achter Del Toro aangaat. Maar dat was dan ook de enige keer dat de film echt uit de bocht vloog. Al met al blijf ik het toch jammer vinden dat Bier de overstap naar Hollywood heeft gemaakt maar het resultaat blijft toch een zeer dikke voldoende die nog ver boven de middelmaat ligt.

Dikke 3,5 ster

Ik vond het een beetje saai. Halle deed me helemaal niks, en ik kon me totaal niet met haar meeleven. Benicio was dan wel aardig bezig, maar goed dat was nou nog niet echt de moeite waard om naar te kijken. Verhaal is aardig, en dat jochie was wel een schatje, maar goed ik vond het niet heel super. Had er gewoon niks mee, en vond het acteerwerk van Halle te geforceerd over komen.

2*

Erg boeiende drama. De film was een keer het onderwerp bij Oprah. Heb de film ook daarom gedowload.

Del Toro was erg goed. Alleen vond Berry soms iets te dramatisch spelen. Ook vond ik John Carroll Lynch erg goed spelen in deze film.

De nieuwe Bier bevalt me wel. Ik zou niet weten waar de eerst Hollywoodprent van deze regisseuse onderdoet voor haar eerdere werk. Vergeleken met de twee anderen die ik zag (Open Hearts en After the Wedding) vond ik deze zelfs wat minder overdadig in het drama en sentiment. Things we lost in the fire weet juist een mooie balans te vinden. Het hoofdthema vriendschap geeft tegenwicht aan de subthema's rond drugs en overlijden. Daarbij vond ik de relatie tussen Del Toro en de kinderen mooi en zijn er regelmatig grappige momenten. Helaas loopt Bier ook in deze film soms nog wel in de valkuil van de overdaad en is de plot inhoudelijk nogal standaard. Maar de eigenzinnige stijl uit haar vroegere films blijft behouden en dat staat Things we lost in the fire goed. Een meer dan prima Hollywood-debuut dus. Als Bier eens echt goed gaat zitten voor een verhaal en haar tranentrekker in de keukenla laat liggen kan ze in de toekomst nog mooie dingen gaan laten zien.

Ontzettend goede film. Ik kan gewoon geen minpunten opnoemen. De manier van filmen vond ik heel intiem. Sommige essentiele dingen werden heel close in beeld genomen zoals het troostend strelen van moeder bij dochter, het krullen van de tenen bij een passionele zoen en het trekken aan het oor als een soort geruststelling.

Het acteerwerk van zowel Benicio del Toro als Halle Berry waren echt van ontzettend hoog niveau. Vooral del Toro kwam heel overtuigend over als drugsverslaafde. Het verhaal werd nergens zoetsappig of overdreven. Ik was nog een tijdje stil van deze film. Het risico met een dergelijke langzame film is dat het langdradig word maar dat vond ik juist niet. Waarschijnlijk werd ik afgeleid door het schitterende verhaal en acteerwerk. Ja, ik ben helemaal blij geworden van deze film !

Halle Berry is iets kwijtgeraakt, te weten David Duchovny, die, oordelend naar een paar warrige flashbacks, de meest innemende en goedaardige persoon op de gehele wereld moet zijn geweest. Genoeg reden om een verslaafde vriend van hem in huis te nemen, zou je zeggen, en inderdaad: voor dat je het weet speelt een met zijn verslaving worstelende Benicio Del Toro met de kinderen alsof hij, ehm, ja, schandalig goed met kinderen is. Maar dat kan natuurlijk niet zomaar: mevrouw Berry waardeert het namelijk niet dat alles goed gaat, en besluit zich dan ook angstwekkend irritant op te stellen tegenover deze goedhartige man die de verkeerde keuzes heeft gemaakt. De film gaat nog verder, maar inmiddels boeit de afloop me ook al niet meer; de Hollywoodmaatstaven in acht nemend zal het uiteindelijk wel goed aflopen, of iets dergelijks.

Het mag duidelijk zijn: Things We Lost In The Fire is een leuke film als je van sentimentele RTL4-drama's houdt.

2,5*

Sterk drama opnieuw van Bier, maar ondanks de op zichzelf originele en moeilijke thematiek toch redelijk aan elkaar hangend van clichématige ontwikkelingen. Ik denk dat het komt door het optimistische sausje dat Bier altijd over haar films weet te gieten, waar ik in dit geval mijn twijfels bij had. Dan lukt het al snel om je te ergeren aan een iets te wijze opmerking van zo'n kind bijvoorbeeld (overigens, op zijn minst één was Halle Berry's eigen, dat kon niet missen).

Feel-good film over het verliezen van een man en een drugsverslaving... Bier maakt het mogelijk zullen we dan maar zeggen. Omdat het drama zelf wel sterk is neergezet (goede rol van Del Toro), nog steeds aan de 3,5*.

Wat mij altijd opvalt aan de films van Susanne Bier is, dat in haar films de acteerprestaties altijd erg goed zijn. In deze film is dat gelukkig niet anders. De film kent een sober, maar realistisch verhaal, wat ook sterk naar voren wordt gebracht door de acteurs. Halle Berry vind ik een nogal wisselvallige actrice, maar doet het hier gewoon goed. De show wordt echter absoluut gestolen door een fenomenale Benicio Del Toro. Tjonge jonge wat laat hij enorm goed acteerwerk hier zien. Ik was hem even een tijdje uit het oog verloren, maar nu ik deze film gezien heb, weet ik gelijk weer waarom ik vroeger altijd zo’n fan van hem was.

Het verhaal zelf is deze keer iets minder sterk, maar Bier werkt het wel weer op een mooie manier uit. In het eerst half uur leer je de personages goed kennen en krijgen ze ook de nodige diepgang mee. Het drama wordt nooit te overdreven en de film is soms dankzij Del Toro zelfs wat luchtig, misschien bedoeld of onbedoeld. Ook het einde is wat mij betreft gewoon goed. Ik had het wel zwak gevonden als Del Toro uiteindelijk wat met Berry zou hebben gekregen, maar gelukkig kiest Bier voor een andere en betere weg. Mooie film dus!

Dikke 3,5*

Zwaar.

Het rouwproces, een thema waar ik veel interesse in heb en waar een mooie film uit kan voortbloeien. Ik had gehoopt dat Things We Lost In The Fire zo'n film zou worden, maar helaas.

Het eerste gedeelte weet nog wel te boeien - dat echtgenoot Brian (hoe kan ook het anders) 's werelds sympathiekse mens is daargelaten -, maar na verloop van tijd sluipt er te veel geforceerd drama in. Ik denk hierbij aan het hervallen van Jerry en het irritante gedrag van Audrey.
Het einde had ook sterker kunnen zijn, maar dat is persoonlijk. Harper die eerst een beetje pubert om dan achter een rijdende auto aan te hollen had voor mij niet gehoeven.

Het acteerwerk is wat wisselvallig. De film steunt volledig op Benicio Del Toro, die de steken van de andere acteurs opraapt. Halle Berry weet slechts sporadisch te overtuigen. Haar reactie wanneer ze het eerst over de dood van haar man hoort en de "woede-uitval" tegen de kinderen aan tafel zijn niet bepaald voorbeelden van hoogstaand acteerwerk. Toch heeft zij soms ook wel een goed momentje.
David Duchovny is vervangbaar, maar kan uiteraard niet veel doen met het rolletje dat hem is toebedeeld. De kindacteurs zijn een wisselend succes - het knulletje doet het nog aardig, het meisje niet.

Het camerawerk is mooi gedaan. Het voelt soms zweverig aan en dat maakt het des te boeiender. De sfeer wordt intiem gebracht en ondanks het hoge klefheidsgehalte kan de film af en toe pakkend uit de hoek komen.

3

Prachtige film waarin een drugsverslaafde de vrouw van zijn beste vriend helpt, wanneer deze haar man heeft verloren. Een tragisch en mooi verhaal. Ingetogen en ontroerend. Het acteerwerk van de hele cast is sterk. Een uitstekend debuut in Hollywood voor regisseuse Susanne Bier waarin ze gelukkig geen concessies heeft gemaakt wat betreft haar stijl met veel close-ups, tempo en zware thema's.

Benicio en halle berry zijn echt goede acteurs. Ze weten zeer goed te overtuigen.

Jammer dat het verhaal van things we lost in the fire op een gegeven moment in herhaling valt.

In dat opzicht is efter brylluppet gewoon een stuk beter.

Desalniettemin heb ik de film goed kunnen uitzitten.

Bij vlagen zwaar emotionele film waarbij het moeilijk is om minpunten aan te tippen, maar die me desondanks niet over de gehele linie heeft weten te raken. Het acteerwerk is goed, het spel van de close-ups ook, evenals het werken met de flashbacks, zodat het verhaal beetje bij beetje in elkaar gepuzzeld wordt door de kijker. De soundtrack, met de paar 'del Toro' nummers, is niet mis.

Echter, op sommige momenten vond ik het iets te gemakkelijk om dit plot te bedenken, daar vrij sentimentele muziek onder te plaatsen en om het toch vrij conventioneel te laten lopen.

Gelukkig gaat het einde van de film niet in deze conventie mee, en laat het je even proeven aan het leven van twee mensen die niet de gemakkelijkste tegenslagen hebben meegemaakt, maar die wel voor 'het goede' willen zien. Al is het dag voor dag en beetje bij beetje. Meer dan 3,5, dus 4*

The one where Dr. Gonzo finally gets his shit together!

Benicio Del Toro laat hier weer is even zien waarom hij een van de beste acteurs is die er op dit moment rondloopt. Halle Barry volgt in zijn kielzog ook behoorlijk voor haar doen. Susanne Bier weet uitstekende prestaties uit deze twee te trekken, en de film is op drama vlak goed in balans en gaat niet compleet overboord(waar films in dit straatje nogal eens last van hebben).

Pfoe.

Heb nog niet zo heel veel van Bier gezien, maar drama is toch echt haar sterkste kant niet. Ook deze film is weer veel te zwaarmoedig en sentimenteel, waarbij het vooral voelt alsof het je allemaal door de strot geduwd wordt. Een beetje subtiliteit had de film goed gedaan.

Jammer voor Del Toro, want die speelt best goed. De rest van de cast is van een minder niveau, al is er niemand die echt uit de toon valt. Duchovny allicht nog de minste, maar die heeft dan ook een nogal debiel personage om mee aan de slag te gaan. Gelukkig is zijn rol erg beperkt.

Maar de nadrukkelijk aanwezige muziek, het "gevoelige" camerawerk, het plotje dat er maar drama blijft bijgooien ... het is van het goede teveel. Dat idee krijg ik wel vaker bij Bier's dramas. Het ligt er erg dik op, waardoor mijn interesse al snel verdwijnt en er vooral irritatie overblijft. Geen beste film dit.

1.5*