True Romance (1993)

Wat een genot om naar te kijken deze film. Een aantal scènes springen er echt uit en zijn het zeker waard om simpelweg een paar keer terug te spoelen en opnieuw te kijken. Een film die je pakt en waarvan de tijd voorbij vliegt. Het is duidelijk te merken dat er een sterrencast aan meedoet want geen enkele rol doet onder voor de ander, in mijn ogen. Het acteerwerk is fenomenaal en oh,oh, oh wat is die Walken toch een baas!

"And your great, great, great, great grandmother, fucked a nigger,[laughing] yeah! And, she had a half nigger kid, now... If that's a fact, tell me... Am i lying?"

Te gruwelijk gewoon hahaha

True Romance is een aardige poging tot een misdaadkomedie, maar komt toch op bepaalde gebieden sterk tekort.

Vooral in de dialogen kun je op bepaalde momenten duidelijk merken, dat Tarantino hier aan mee heeft gewerkt. Scott weet er echter niet altijd wat hij er mee aan moet en maakt er visueel af en toe een rommeltje van, waardoor alles er soms wel erg lelijk uitziet.

Hoewel het behoorlijk onderhoudend is, mist True Romance echt goede humor en daarnaast voelt het allemaal weinig verfrissend aan. Het acteerwerk is in orde, maar vooral de wat kleinere rollen zijn goed op dreef. Christopher Walken en Brad Pitt doen het bijvoorbeeld erg leuk, maar hebben allebei niet zo’n hele grote rol. Christian Slater heb ik nooit een goede acteur gevonden en ook hier scoort hij ondermaats. Arquette doet het beter en is daarnaast ook nog wel een leuke verschijning.

Heel slecht is het allemaal niet en er zitten dus nog best wat leuke dialogen in. Maar verder is het vrij flets, visueel niet echt mooi en uiteindelijk ook niet leuk genoeg.

2,5*

Je kunt aan de dialogen wel afleiden dat dit script geschreven is door Quentin Tarantino. Hij heeft een heel herkenbare eigen stijl. Helaas is het geen garantie voor succes. In Pulp Fiction heb ik ze graag, maar True Romance heeft slechts een meesterlijk moment. Wat ik echt gaaf vond was niet de confrontatie met Drexl, de bedreiging in de lift of het vuurgevecht aan het eind, maar het betoog van Dennis Hopper waarin hij aangeeft dat Sicilianen negers zijn. Dat was het enige moment dat ik onbeschaamd zat te grijnzen. Ik sta er niet achter, maar soms kan ik niets anders dan lachen om racistische humor.

Voor de rest vond ik het toch een mak verhaaltje over weinig interessante personages. Zowel Christian Slater als Patricia Arquette zullen nooit tot mijn favoriete acteurs behoren. Grappig dat de rest van de cast stuk voor stuk interessanter is. Dat ene moment uitgezonderd, weet True Romance nooit tot een hoogtepunt te komen. De romantiek in de film is zo slap als diarree. De spreekwoordelijke vonk was in geen velden of wegen te bekennen. Toch grappig dat dit dan makkelijk de top 250 haalt. Ik heb het met moeite uitgezeten. Dit was niet interessant, niet spannend, niet grappig, niet meeslepend, niet romantisch. Ik vond het gewoon helemaal niks.

Deze film is al 2 keer voobij mijn neus weggelopen en gisteren kwam het weer langs , en deze keer hield ik hem stevig beet.Het is een typische Hollywood verhaal dat in Hollywood afspeelt , waar geld , drug en seks de basis zijn van de typische amerikaanse misdaad films. Ik vond alle personages goed , maar Gary Oldman was echt de man of the match , de look , de body language , de karakter , de accent en de actering waren van ongekend niveau , de rest was wat gemiddeld , maar Brad pitt was hier wel verwaarloosd en ik vond christopher walken wel wat overbodig als hij niet mee gaat zoeken , en je verwacht toch dat die call girl na zo een pak slaag bewusteloos raakt , want dat ze het zolang volhied was wel heel ongeloofwaardig.True Romance begon wat lullig , maar nader de film zich begint te vormen , word het toch wel wat hobbelig , het heeft zo z'n ups en downs.

Vooral het eerste uur is het erg sterk (jammer dat het personage van Oldman al vroeg dood ging), daarna wordt het allemaal wat minder.. De topcast houdt de film overeind, het einde is wat cliché en ik had toch liever gezien dat Clarence zou overlijden.
Er had misschien wat meer ingezeten, maar al met al een ruime voldoende. 3,5*

Val Kilmer is Elvis.

Director Tony Scott Dies in Apparent Suicide - heyuguys.co.uk

Aaah. Zo ie zo een feest van herkenning. Film is echt doorspekt met, toenmalig, aanstormend talent en gevestigde namen.

Een van de weinige "tarantino's" die ik nog moest zijn en hij stelde zeker niet teleur.

True Romance is een film waar eigenlijk maar weinig mis mee is: het verhaal is eenvoudig en simplistisch genoeg om je voornamelijk te kunnen concentreren op de personages, zonder dat het allemaal stupide wordt. De kinetische dialogen zorgen voor extra vaart in scènes waar het allemaal makkelijk had kunnen inkakken, geholpen door acteurs van de bovenste plank.

Want hoewel Slater en Arquette een degelijke vertolking afleveren, daar is het pas echt genieten als Dennis Hopper, Christopher Walken, James Gandolfini, Gary Oldman, Tom Sizemore of Brad Pitt in beeld komen.

De befaamde Sicilian-scène is bijvoorbeeld meesterlijk uitgespeeld. Ook de ingehouden regie van wijlen Tony Scott brengt het allemaal naar een hoger niveau: sfeervolle belichting die af en toe aan Taxi Driver doet denken doet de setting constant de juiste toon aanslaan en Scott weet verder de juiste balans te vinden in het tempo: vlot zonder dat het met een snelvaart gaat en ingetogen zonder dat het inkakt.

True Romance is een klein meesterwerk dat nog het best te omschrijven is als een kruising tussen Badlands en de jaren '80 actiefilm. Heerlijk.

Degelijke misdaadfilm, waarin de hand van Tarantino duidelijk zichtbaar is. Enkele aardige scenes, maar in het algemeen niets bijzonders qua plot. Toch is de film wel onderhoudend genoeg en duiken hier en daar bekende acteurs als Brad Pitt en Christopher Walken in bijrollen op. De muziek zorgt nog voor wat extra sfeer bij de film. Niet hoogstaand, maar het kijkt wel aardig weg.

Mijn persoonlijke TOPPER...

Deze film zal vast voor een groot deel van de bezoekers geen topper zijn. Persoonlijk vind ik alles in deze film perfect. Het begint al met de soundtrack van Hans Zimmer die gewoon fenominaal is. Daarnaast zijn de acteerprestatie uitstekend met natuurlijk de beste scene aller tijden, The Sicilian Talk. Het gesprek in de woonwagen tussen Walken en Hopper is natuurlijk perfect. Ik vind het zo enorm sterk geacteerd. Ik ben wat betreft deze film erg gekleurd.

5*

Dikke Tarantino stempel met tal van referenties en een grappige titel. Dat is het al wanneer Alabama reageert op Clarence's akkefietje met Drexl. Desondanks is het begin niet helemaal solide. Geen idee hoe het oorspronkelijke script precies in elkaar stak, maar het had in flashbacks wat steviger voor de dag kunnen komen. Elvis had voor mij helemaal niet gehoeven.

Groter probleem is dat Slater en Arquette eigenlijk nooit het bonzend hart van de film weten te vormen. Met name de eerste heeft het gewoon niet. Plot stelt op zich niet veel voor, geen probleem, maar op deze manier vormt het ook niet echt een swingend geheel. Wel marcheert het van de ene na de andere coole bijrol en passeren onderweg een aantal gave scènes.

Oldman met de lamp is meteen al raak, Walken is even geniaal tijdens The Sicilian Scene, Gandolfini heeft er eentje, Pitt's stoner blik als de Worley's binnenkomen is een beeldje waard en Pinchot krijgt de lach nog op z'n hand met bepoederd gezicht. Droog. De soundtrack valt wat tegen en de afloop had pittiger gekund, maar de Mexican standoff met veertjes mag er zijn.

Met veel van het bovenstaande ben ik het wel eens. Slater zwakte gedurdende de film wat af en het verliefde koppel vond ik eerder aandoenlijk dan geloofwaardig. Het zijn de bijrollen die hier gewoon keihard de show stelen. Pitt die helemaal wasted is, Gandolfini heeft een geweldige scene en die Siciliaanse scene gaf me gewoon de slappe lach..
Toch geef ik een film van dit kaliber al snel 4*. Het is gewoon 2 uur puur genot was en ik had veel bewuste Wow-wat-een-gave-film momenten.

Een beetje een tegenvaller. Omdat Tarantino ook hier aan verbonden is, waren mijn verwachtingen hoog. Je kunt ook wel duidelijk merken dat hij zijn steentje heeft bijgedragen, want er zaten weer een aantal fantastische dialogen in. Toch heeft True Romance mij niet echt mee kunnen slepen.

Vooral Christian Slater vond ik niet echt sterk acteren. Patricia Arquette gaat dan nog wel en ze ziet er natuurlijk ook prima uit, maar het houdt wat mij betreft allemaal niet over. Zoals meerdere mensen hierboven ook al zeggen: de bijrollen waren vaak interessanter en wat mij betreft hadden een aantal personages dan ook wel een grotere rol mogen krijgen. Dan heb ik heb vooral over Gary Oldman als Drexl en Brad Pitt als Floyd.

Het eerste uur vond ik zelfs zo nu en dan een beetje saai. Natuurlijk zaten er enkele mooie scènes in, onder andere dat stukje over Siciliaanse negers. Toch vond ik het overall een beetje te weinig. De film wordt trouwens het tweede uur wel een stuk beter en ook spannender. Veruit de beste scène was natuurlijk dat vuurgevecht in de hotelkamer wanneer ze allemaal samenkomen. Daar heb ik erg van genoten, hoewel het happy einde dan wel weer een beetje jammer is. De soundtrack kon mij ook niet echt bekoren. Ze gooiden dat deuntje er wel erg vaak in. Werd een beetje een overkill wat mij betreft.

Wel een ruime voldoende omdat ik van vooral het tweede uur nog wel heb kunnen genieten.

Prima misdaad film van scott met een hoop tarantino invloeden. Scène hopper en walken is in 1 woord geniaal! Het enige wat mij kan storen is het deuntje gedurende de hele film. Voor de rest, goede actie, humor en verhaal! 1 van mijn favorieten!

Ik blijf verliefd. Wat blijft dit een enorm sexy film zeg! Het geweldige QT script gecombineerd met een Hollywood cut doet het geweldig.

Ik heb ook de Tarantino cut gezien, maar die doet wat mij betreft onder. In de originele cut is de verhaal opbouw compleet anders en laat dat nou net het gene zijn dat mij het meest aantrekt in deze film (samen met de muziek keuze, het acteerwerk, het gebruik van geweld, het personage Clarence, Walken, Gandolfini).

Ik blijf deze film kijken en ik blijf in bewondering, telkens weer. Vandaar ook dat ik mijn stem naar de 5 sterren getild heb.

De Tarantino-cut? Is die er? Voor zo ver ik weet is er alleen de originele versie en een Directors Cut (Maar dat is dus een Scott cut).

[edit] er schijnt inderdaad nog een cut te zijn, maar die schijnt fan made te zijn.

Ook bij herziening is het een geweldige film.

Welke datum is het eigenlijk officieel whiteboy day ?

Als het bleek dat dit film een parodie was op een andere film had ik em waarschijnlijk beter kunnen waarderen. Maar dat samenkomen van de hoofdfiguren, de politie en de maffia, en elkaar dan gezellig afknallen was voor mij een brug te ver.

Goeie film met een cast aan top-acteurs. Tijd vliegt inderdaad voorbij in deze film, terecht in de top 200

geniale scene met christopher walken, die scene is een dikke vijf, rest van de film brengt het gemiddelde iets omlaag, dat word weer goed gemaakt door grandioze scenes met James Gandolfini en Brad Pitt, een film die je gezien moet hebben

Prachtig dat een film die zoveel geweld en over de top fratsen bevat toch nog zo mooi kan eindigen. Zal ook wel te maken hebben met de mooie muzikale score (die ik overigens allang kende van andere dingen), die de film echt wat extra gevoel geeft.

Duidelijk een Tarantino dit, en opmerkelijk dat ik er nu pas aan toegekomen ben, aangezien ik een grote Pulp Fiction en Reservoir Dogs fan ben. Ligt ongeveer in de lijn van die films, hoewel de dialogenhumor jammergenoeg wat minder aanwezig is. Het geweld daarentegen wordt niet geschuwd.

De film gaat net een tikkeltje te lang door, ik vond vooral het aantal personages op den duur uit de hand lopen. Hoewel het ook wel weer grappig is met de climax, als alles en iedereen bij elkaar komt. Mooie en leuke scène is dat.

Niet zo goed als Pulp Fiction of Reservoir Dogs (daar is ook wel wat voor nodig) maar zeker een film met een hoop memorable scènes en personages, en een leuk sfeertje.

Ruime 4*

totaal niet eigelijk, de enige scene waar ik Tarantino in herkende was de net eerder genoemde scene met Hopper en Walken en het negerverhaal..

Als je op deze film in de berichten zoekt op 'Scott' krijg je 3 pagina's. Zoek je op 'Tarantino' dan krijg je er 6. Terwijl de regie minstens zo sterk is als de dialogen.

Mooi gezegd! Dat mensen Tarantino en/of zijn dialogen er niet in herkennen komt inderdaad ook omdat de acteurs op een andere wijze geregisseerd worden. Ook de film/montagestijl is heel verschillend.