True Romance (1993)

Best goed gemaakte film maar vermoeiend in zijn gekdoenerigheid. De onvoorspelbare dingetjes zijn het leukst zoals Arquette die gewoon de hele tijd zit te lachen als die jongen met die mitrailleur in hun hotelkamer blijkt te zitten. Die jongen die Dick speelt, heeft heel vaak van die rolletjes waarin hij een mislukt acteur ofzo speelt. Daarmee is ie dan weer geen mislukt acteur.
Ik vraag me altijd af wat mensen precies bedoelen als ze een film tien keer 'cool' noemen - wat nogal eens gebeurt bij deze film. Wat is dan precies 'cool'? De ironie van hoe het geweld wordt verbeeld?

Net weer gezien en ik hoog hem op naar 4,5. Alleen die openingscredits al: heerlijk deuntje, overview van Detroit en een lijst van bekende namen waar je een muur mee kan behangen. Moest ook veel meer lachen dan vroeger:

Floyd: "You guys want some?

*chick-chack*

Floyd: "Oh..."

ZO heerlijk droog .

Film is cool, lekker verhaal en mooie scenes, drama en humor goed in balans. Hele sterke scene waarin Hopper vermoord wordt, klasse acteerwerk.

Het begin, totdat de drugskoffer ontdekt werd, vond ik erg mooi. Tarantino dit keer mèt gevoel. Mooie rollen van de hoofdrolspelers. Daarna komen we in bekender 90's- misdaadvaarwater, best een hoop leuke scenes maar het speciale wat ik in het begin had raakte ik wel kwijt helaas. Dan komt het enorm geforceerde happy end er nog bij, dat hang echt als een laat verzinsel aan de film, omdat zelfs de voice over aan het begin nog duidelijk een toontje heeft alsof Clarence dood is. Het originele einde was veel passender geweest.

3.0*

Klassieker van jewelste, deze team-up van Tony 'Top Gun' Scott en Quentin Tarantino. Heerlijke dialogen (Hopper - Walken is inderdaad een klassieker), perfect acteerwerk (Oldman!), mooie muziek, een geweldadig sfeertje, en dan het super-romantische einde

True Romance hééft het gewoon: 5* en een plekje in mijn top 10!

Paar degelijke scenes, da's alles wat deze film te bieden heeft.

Het spannendste shot is er eentje door zo'n doorkijkgat van een deur. Yeey. Verder is vooral de soundtrack totaal kut. Vreselijke hoop bij elkaar geraapte onzinnummers aangevuld met een veredeld kerstliedje.

Verder zo'n typisch "omg ik heb drugs!" verhaaltje, veel toevalligheden, een hoop ruige praat en wat actie. De eindscene was leuk, maar totaal overbodig met filmmakers als Woo. Gelukkig is het allemaal nog redelijk luchtig, maar het "dit heb ik al beter, harder, cooler, sterker, straffer, gaver, maffer" gevoel overheerst. In dat opzicht een totaal overbodige film. 2*, met een halfje voor Oldman en een halfje voor de shootout op het einde.

Ow, en wat de romantiek betreft, een dode zeekoe is romantischer dan deze pulp.

Zeer aardige film die het vooral moet hebben van het feit dat er een lekker tempo in de film zit. De hand van Tarantino is duidelijk aanwezig en dat wil met pulp fiction en jackie brown leiden tot langdradigheid(vooral JB). In een hoog tempo volgen de prima scènes elkaar op. Beetje geweld, aardige dialogen en vooral mooie beelden van Detroit. Alleen dat muziekje, t lijkt wel American Beauty..

3,5*

Na een tweede kijkbeurt kom ik erachter dat True Romance een sterke film blijft. Dit is naar mijn mening vooral te danken aan de bijrol acteurs die de film net dat beetje extra geven (met name Oldman, Kilmer en Walken). Hoewel de onbesuisde en ongeloofwaardige actie niet mijn ding is, heb ik mij prima vermaakt. Waarschijnlijk nog steeds Tony Scott zijn beste film, al kwam Man on Fire in de buurt.

Gisteren voor de derde keer in 4-5 jaar ofzowiets gezien. En hij was weer erg mooi. Met een heerlijke ruime verzameling acteurs en mooie momenten. Het begint allemaal een beetje (te) romantisch maar even later mond het uit naar een heerlijke keiharde gangster film waarin het bloed alle kanten op vliegt. Ik moest ook erg lachen hoe Slater bv bij die pooier zijn stengeltje eraf schoot en dat zie je ook heerlijk van dichtbij. Hahaha

Wel jammer dat Dennis Hopper maar een erg klein rolletje kreeg. Kilmer speelde leuk als de fantasie Elvis en Brad Pitt kon der ook weer iets leuks van maken. Patricia Arquette speelde de sterren van de hemel.

Voor een roadmovie is deze film ook prima geschikt. Alles is ook op de Tarantino wijze gedaan (ondanks hij is geregiseert door Tony Scott, Taranino deed de script) Ze hebben er gewoon een prima film van gemaakt: Romantiek dat word gecombineert met keiharde actie. Die schietpartij in die hotelkamer aan het eind vond ik ook erg mooi in beeld gebracht en ook supercool.

Ook ondbreekt de humor niet in deze film. Bv: dat die man en die vrouw (weet de namen niet meer, waren iig niet de wore's) een ongelukje krijgen met dat zakje coke terwijl de politie hun aanhoud.

Na de derde kijkbeurt nog steeds een knalgoede film.

5,0*

Mmm.. wat moet ik denken van deze film. Heb nog lang getwijfeld om hem aan te schaffen toen hij bij het weekblad Dag Allemaal stak, maar me dan toch laten overtuigen. Dat ik spijt heb dat ik hem kocht: nee. Dat hij een geweldig film is: ook nee.

Er staat een sterrencast om van te watertanden. Dat valt best mee. Christian Slater staat niet echt bekend om z'n memorabele acteertalent en ook hier is hij te zwak om de film te dragen. Verder is het niet moeilijk om een hoop bekende (en waarschijnlijk bevriende) acteurs te vragen om zo de affiche mooi te krijgen. Pitt die heel de dag stoned is blijkt voor velen hier grappig te zijn, maar komt uiteindelijk als een figurant over. En er zijn nog meer namen op de affiche die het amper enkele minuten volhouden.

Mooi is de film in elk geval niet. Scott is geen visuele meester en in de wat donkere Heat en Man on fire komt dat nog goed, maar hier in het zonnige True Romance loopt dat mis. Ook qua stijl zit de film gewrongen tussen die van Scott en Tarantino en hij kan uiteindelijk geen van beiden waarmaken.

Typisch voor de Tarantino films zijn z'n verwijzingen naar andere films, wat uiteraard wel eens leuk is voor een filmliefhebber. Ook enkele grappen en actiescenes lijken het wel wat te doen. Maar in z'n geheel is dat te zwak om het script te redden. Het draait tenslotte uit op een plot dat in één zin samen te vatten is.

Er zijn genoeg scenes in de film om het nog genietbaar te maken, al is het verre van een klassieker. Een mindere Scott en zelfs één die de beperkingen van Tarantino doet blijken. Je hebt dit al eens allemaal gezien. Tarantino brengt al dan niet op een goeie manier de Aziatische film naar de Westerse kijker. Maar hij blijft een vertaler en schrijft/regisseert enkel uit eigen filmkennis en niet echt uit filmervaringen.

Leuk voor een keertje, maar niet één die je perse moet gezien hebben.

Heb me niet heel erg verveeld, maar echt goed was het niet.. Luchtig misdaadkomedietje, met redelijk acteerwerk. Ook een paar leuke bekende gezichten. Naar Arquette kijken, is ook geen straf.

Toch overstijgt het nergens "redelijk". Veel coole geweldscenes, gevloek en over the top gedoe, maar het is al eens beter gedaan. Het komt hier gewoon niet over.

Qua styling, camera en algemeen visueel werk, stelt het dan ook nog eens weinig voor. Als dit wat beter was geweest, had het misschien nog naar een hoger niveautje gekunt. De soundtrack is namenlijk zeer irritant te noemen zelfs. Stomme draaiorgel/speelgoeddoosje gejengel, brr.

Die soundtrack stoorde me ECHT. Zonde, anders had er nog een halfje meer in gezeten. 2*

Heerlijke actie van Scott, met dank aan de geniale Tarantino. Een schitterende cast en enkele gedenkwaardige scenes maken van deze film iets bijzonders. Zeer goed.

Aardige Actie / Misdaad film. Het is geen top 250 film maar het verhaal is best aardig en Christian Slater en Patricia Arquette acteren prima in deze film. Voor Christian Slater is dat best knap want vaak is hij niet om aan te zien in film. Gary Oldman als smeerlap was ook best wel goed.

True Romance, "Is dat geen vrouwenfilm?"

Mijn antwoord was een volmondig nee. Zonder de film gezien te hebben was de naam Quentin Tarantino voor mij al genoeg om zeker te stellen dat True Romance het predikaat 'vrouwenfilm' zou ontstijgen. En anders die van Tony Scott wel. Maar wat bleek. Ik had het fout!

True Romance is een romantische liefdesfilm in hart en nieren. Het grappige is alleen dat de twee lovers hun liefde voor elkaar nogal explosief uiten, wat een hoop actie en gezanik oplevert. En laat het maar aan Tarantino over om daar iets moois van te schrijven. Het script is - wederom - fantastisch, de dialoog tussen Christopher Walken en Dennis Hopper is perfect. Schitterende cinema, en de film kent meer van deze hoogtepuntjes. Dit komt ook doordat er een hele rits geweldige acteurs komt opdraven, wat naast een feest van herkenning ook acterend vuurwerk oplevert. Gary Oldman, Patricia Arquette, Brad Pitt! Bovendien bevalt de visuele en dynamische stijl van Tony Scott me uitstekend. In Domino ook, en hier eveneens. Het vervolmaakt de sfeer die de de film heeft door zijn gangsters, geweldsexplosies, drugs, stoere talk en respect. Een uitstekende mix.

Maar het leukste blijft toch dat de film zo'n emotionele grondslag heeft. De romantiek is warempel écht aanwezig. Het is wel een absurde romance, maar toch. Dit leidt dan ook tot hilarische en gewelddadige situaties, en eerdergenoemde hoogtepuntjes zijn meestal beide. En de film blijft in kwaliteit consistent, en dendert als een trein voort. Afwisselend spannend en vertederend. Ondersteund door een schitterende soundtrack raakt de film precies doel. Hij entertaint, entertaint, en entertaint nog een beetje meer. Opnieuw een Tarantino-film die de roots van het medium raakt en doet wat hij moet doen. Magnifique.

Ik wil meer van Tony Scott zien!

4*

Romantische film en hevige actie samen, dat voelt vaak geforceerd, maar hier heeft het wel wat.

Erg duidelijk een script van Quentin Tarantino. Erg veel actie, de dialogen (lees: Hopper en Christopher Walken, briljant) en de ontknopingsscène. Slater en Arquette zijn een erg leuk stel samen en ik vind de vonken er zo nu en dan vanaf spatten. Ook lekkere actie in deze film en heerlijk over the top. Uiteindelijk wordt er zelfs nog een happy end uit de hoge hoed getoverd, waardoor het een soort extreme feel-good movie wordt. Voorzien van de uiterst dubieuze soundtrack wordt het einde van de film ingeluid. Dit einde past wel weer in het beeld van de film, heel erg over the top.

4*

Na wat lezen hier vind ik het echt kut dat ze niet voor Tarantino zijn einde hadden gekozen. Dan had deze film wel de volle pot kunnen halen. Nu blijft het door dat geforceerd Hollywood over the top happy-end bij 4,5*, laat iedereen toch sterven in die heerlijke shoot-out.

Tarantino had dit topscript verkocht om Reservoir Dogs te gaan kunnen maken. Tony Scott was er mee weg en maar een geluk ook, hij heeft het talent om de Tarantino sfeer en dialogen goed over te kunnen brengen met goed camerawerk. De dialogen zijn dus weer op top-niveau net als de soundtrack en verwijzingen naar andere films, leuk om opeens Chow-Yun Fat in A Better Tomorrow op een tv te zien.

Het verhaal vind ik eigenlijk niet cliché. Er zitten genoeg plotwendingen en randanimaties in om deze film van anderen te kunnen onderscheiden. Mede daardoor komen er veel aardige acteurs de planken opgewandeld. Dennis Hopper, Gary Oldmen, Christopher Walken, Samuel L Jackson, Bronson Pinchot (geknipte man voor deze rol). Speciale vermeldingen voor Brad Pitt en James Gandolfini: Uitstekende rollen. Enkel jammer dat Val Kilmer zo een enorm kleine rol had als een soort van Elvis in Clarence zijn hoofd, die had ik graag wat meer op het toneel zien verschijnen. Va de hoofdrolspelers vond ik Patricia Arquette het goed doen maar Christian Slater vond ik nogal aan de zwakke kant: Nooit echt overtuigd gespeeld.

Zeker een aanrader !

4,5*

Wat een geniale en heerlijke film! Zon beetje alles is gewoon goed aan deze film. Een enorme sterrencast die echt geweldige rollen neerzet, een verhaal dat lekker simpel maar daardoor heel boeiend is, geweldige dialogen en heerlijke actie. Waren alle films maar zo!
Ik was vooraf geinteresseerd geraakt toen ik deze film recent tegen kwam. Actie met romantiek zie je niet in elke film.

Ik heb 2 uur vol plezier gekeken, de film bleef maar boeien. Het verhaal is simpel, de uitwerking geniaal. Bij toeval veel drugs in bezit en het doel is er rijk van te worden terwijl de oude eigenaren het terugwillen. Zoveel goede acteurs werken mee aan de film, zoveel gave rollen kreeg ik te zien. Slater en Arquelle waren echt subliem als Clarence en Alabama. Zeker de 2e rol was bijzonder leuk, echt een schattig vrouw in haar rol. Al stond ze zeker haar mannetje. Een aparte rol, ze deed steeds wat je niet verwachtte. Werd ze in haar kamer compleet afgerost, ging ze de man uitlachen in zijn gezicht. Super! Sowieso een meesterlijke scene met een meesterlijk einde met de kurketrekker, het gezicht dat ze in de fik steekt en daarna haar ontlading. Ik moet zeggen, een aantal scene's uit de film zijn me echt bijgebleven. De scene met Clarence's vader met de link tussen negers en Sicilie, hoe verzin je het! Briljant, echt genietend gekeken naar dat moment. Je weet dat hij zal sterven en dan nog heerlijk die gangster uit de kast jagen! Ook het einde vond ik weergaloos met de shootout in het apartement tussen de politie, de gangsters en daartussen Clarence en zijn groep. Wel jammer dat het niet daar bij bleef. Clarence had best dood mogen zijn van mij, dat had prima bij de film gepast. Zeker na zon intense shootout

Daarover gesproken, de film was bij momenten aardig hard in het geweld. De film heeft een heerlijke dosis dialogen en actie. Hij deed me op zich aan Pulp Fiction denken, al vind ik deze een stuk leuker. Meer (zwarte) humor en meer memorabele momenten in mijn ogen. Neem daarbij de vele bijrollen van bekende namen (topnamen als Samuel L. Jackson zaten er soms maar een minuutje in, maar de momenten waren wel subliem!) en je hebt voor mij 1 van de betere films die ik heb gezien. Het is goed dat ze er geen totale actiefilm van hebben gemaakt, dat er ook genoeg ruimte was voor karakteruitwerking en de romance. Ook een speciale vermelding voor de uitstekend gekozen muziek. Zeker het deuntje dat steeds terugkeerde klonk lekker en gaf de film een speciale sfeer. Echt een geweldige film!

4,5*

De scene met de dialoog tussen Dennis Hopper en Christopher Walken (i'm in a vendetta kind of mood) is onvergetelijk en zeer indrukwekkend, Wat mij betreft het hoogtepunt van van een voor de rest ook uitstekende film.

Op zich wel een aardige film die lekker wegkijkt, maar het verhaal is imo iets te dun om twee uur mee te vullen. Een paar leuke dialogen (Dennis Hopper - Christopher Walken als hoogtepunt natuurlijk), een paar kleine maar leuke actiescènes, goed acteerwerk maar meer ook eigenlijk niet. Tarantino heeft hier duidelijk een hand in gehad.

3,5*

Hele manse film dit!! Topcast, top quotes, top actie, top chicky alles zit er in!

4*, zeker waard, en wat mij betreft terecht in de top 250.

True Romance
Een aantal fantasische rollen van goede acteurs en originele actiescènes redden deze romantische misdaadkomedie, die vaak hard aan de 'Tarantinokwaliteit-deur' klopt, maar helaas nooit wordt binnengelaten.

Natuurlijk trek je deze vergelijking snel omdat het script door Tarantino geschreven is. Of hij er een betere film van had gemaakt ga ik het ook niet over hebben omdat dit gewoonweg zinloos is, Scott heeft er in ieder geval een vermakelijke en romantische film voor mannen van gemaakt. Een die spannend van begin tot 'shoot-out' is, het einde is onbevredigend, ik had op iets ingenieuzers gehoopt.

Hoe dan ook zijn het echt de mafkezen gespeeld door Walken, Pitt, Oldman en de twee hoofdrolspelers die de film goed houden. Denk vooral aan het stukje waar de 'gemenerik' bij de deur van Pitt z'n deur blijft staan en hem blijft ondervragen terwijl hij ver weg van de wereld is, wanneer de man wegloopt mompelt hij: "Don't condescend me, man. I'll fuckin' kill ya, man." Dat was gewoonweg te droog voor woorden, net als de scène waarin Clarence z'n vader na een aantal klappen een Siciliaanse leugendetector keihard terugslaat door te zeggen dat zijn voorouders het met negers aanlegden en hij het resultaat ervan is.

Kortom: Een plezierige actiefilm met een vleugje Tarantino is op z'n tijd héél leuk!

Het is alweer 'bijna' een kwart eeuw geleden dat ik deze voor 't eerst zag en eigenlijk houd ik er nog steeds hetzelfde gevoel aan over.

Ik had hem tot aan vandaag op een twijfelachtige 4.0* staan, was dus een twijfelgeval en was zeer benieuwd wat ik er nu van zou gaan vinden, vandaar een herziening.

Wel, het kijkt gewoon lekker vlot weg, het doet niet moeilijk, lekker vermakelijk, maar bij lange na geen topfilm (was zelf ook niet overdonderd bij de 1e keer).

Wel een aantal leuke dingen gezien zoals het geschiedenis lesje en de badkamerscene. Vooral de laatstgenoemde was lekker bruut.

Wel jammer dat T.Scott toen nog niet zulke strak gemonteerde films maakte als zijn latere films, al lag het tempo best hoog.

Een film dus, met een lekker tempo en veel leuke goede acteur's die

fijn tekeer gaan en simpel denken, dat gaat meestal wel goed. Maar ontkomt toch niet aan wat ouderdom's verschijnselen.

3.6*

Uitstekende misdaadfilm met een vleugje romantiek en humor.

Er doet een heel blik bekende acteurs aan waarvan de meeste een zeer beperkte rol hebben. Belangrijkste rollen zijn voor Christian Slater en Patricia Arquette, die ik beide vrij goed vond acteren. Ze worden natuurlijk geholpen door een fantastisch script.

Er zitten enkele leuke dialoogscènes in (de "Sicilianen stammen van negers af"-scène, geweldig!) en toffe actie-scènes (de hotelkamergevecht-scène tussen Alabama en de maffioso en natuurlijk de eindscène). Heb me uitstekend vermaakt met deze film!

4*

Wauw! Wat een toffe film + cast! De ene klasbak komt wat meer dan de andere klasbak in beeld. Die Brad Pitt moest bijvoorbeeld alleen maar suf op een bankje te zitten en die hele Val Kilmer heb ik helemaal niet gespot, waarschijnlijk over het hoofd gezien!

Anyway, aangename film met geniaal uitgevoerde scenes en sfeer . Ik moest net als waarschijnlijk veel anderen hard lachen om Hopper die Walken uitlegde dat hij van negers afstamt.

Redelijke film, al onttrekt me de indruk niet dat deze film zo goed gewaardeerd wordt vanwege de sterrencast en de regisseur & scenarist.
Een paar minpunten voor mij was de misplaatste muziek, er hing door de hele film een tropisch paradijs muziekje. Vond dat niet echt gepast. Ook het begin van de film vond ik wat te makkelijk, net zoals het einde. Net even te gemakzuchtig en je had niet echt het idee dat Slater en Arquette echt zo snel al verliefd op elkaar konden worden.

Gelukkig is het middenstuk bovengemiddeld vermakelijk, typische Tarentino trekjes komen goed naar voren. Het hoogtepunt voor mij was de dialoog tussen Walken en Hopper. Geweldig staaltje acteerwerk. Ook de rest van de sterrencast doet het naar behoren, maar misschien dat wat frisse gezichten meer wonderen konden doen voor mij. Ook met de actie zit het snor en heeft TR een aantal leuke momenten. Vooral richting het einde. Alleen weer jammer dat ze er zo ogenblijkelijk makkelijk mee weg komen en lang en gelukkig leven op het einde.

Toch is dit geen klassieker, de film was net even te gemakzuchtig, de muziek is wat misplaatst en bevat het gewoon veel domme momenten(mist Slater zijn rijbewijs niet eens of zo? Maakt zich ook totaal geen zorgen hierover). Gelukkig zitten er genoeg elementen in de film waardoor ik me toch prima heb vermaakt.

3,5*

Redelijke film met overduidelijke Tarantino dialogen, maar verder nergens echt iets nieuws/interessants. Het verhaal is standaard en voorspelbaar, maar het acteerwerk was weer wel leuk gedaan. Niet te geforceerd, niet te los, gewoon leuk geacteerd. True Romance steekt nergens bovenuit, maar wordt nergens slecht. En tja, als vrijen in een telefooncel met Patricia Arquette romance is, ken ik er ook wel een paar.

Sterke film die het net niet was.

Het was zeker een leuke film met een aantal geweldige dialogen, maar vond het soms allemaal wat te makkelijk. Het lekker over-the-top sfeertje met dat vrolijke deuntje was heel leuk. En het Hawai-shirt wat "Clarence" droeg, was dan ook heel toepasselijk.Maar het beste van de film was toch wel de dialoog tussen Hopper en Walken . Ook de dialoog tussen Slater en Rubinek was ook komisch..

De talrijke bijrolletjes van Pitt, Samuel L. Jackson, Kilmer(had eerst helemaal niet door dat hij het was) enz. waren ook zeel hilarisch. Wat een topcast eigenlijk. Maar vond de 2 hoofdrolspelers totaal niet overtuigend.

Voor de rest kwamen we het typische Tarantino spul tegen. Had eigenlijk wel eens willen zien hoe de film eruitzag met hem als regisseur. Het einde was leuk, maar zagen we al van heel ver aankomen.

Maar wat er ontbrak en dat ligt denk ik aan mij. Dat je in de stemming moet zijn voor deze film. En ik was niet echt in die stemming. Volgende keer maar eens opzetten als ik dat wel ben, en willicht stijgt "True Romance" dan wel in aanzien. Sommige dingen vond ik veel te gemakkelijk, zoals bijvoorbeeld het einde.

Dus zeker een leuke film, maar ik was er niet echt in de stemming voor. Dus moet deze film dan ook maar eens herzien als ik dat wel ben. Voor nu een ruime 3.5*

Eigenlijk precies wat je zou verwachten als je Scott en Tarantino mixt: een over the top misdaadthriller die best cool is en best grappige momenten bevat, maar er niet echt bovenuit steekt. De film doet wat 'ie moet doen en weet de avond prima te vullen, maar ik snap eigenlijk niet waar dat enthousiasme vandaan komt; nergens wordt de film écht memorabel, al is het rolletje van Christopher Walken wel erg vermakelijk. Leuke dialogen ook: "Who the fuck is Dick?" "You.... want me to suck his dick?"

3,0*

Het begon allemaal zo goed...

Het begon precies zoals ik verwachtte, lekker luchtig. Er wordt de tijd genomen om een personage te introduceren en langzaam aan komt het verhaal op gang. Vanaf het moment dat ze daar samen op dat bord aan de snelweg zaten ging het mis.
Zij geeft alles prijs, hij is ook verliefd op haar. Tot daar aan toe gaat het nog wel. Maar dan...
In het volgende shot zijn ze getrouwd en de scène daarop vermoord hij al haar pooier? En er dan nog luchtig over doen ook! Of heb ik de tijdsprong gemist?
Veel te luchtig als je het mij vraagt. Hij leidde een normaal, rustig leven. En opeens is het zo'n chaos. Hij blijft er iets te cool onder om een beetje geloofwaardig te zijn. Het was allemaal te achteloos.

Hetgeen wat me wel echt stoorde was dat eeuwige gegiechel van haar. Beste voorbeeld: Je loopt de kamer in, ziet een man met een geweer en wat doe je? Juist, giechelen!

Verder nog wat kleine rollen voor Samuel L. Jackson en Brad Pitt. Hoewel Pitt nog wel iets meer over-the-top had gemogen van mij.
Memorabele scène: De scène waarin hij zegt dat Sicilianen afstammen van negers. Dat was weer een ouderwets goede Tarantinodialoog!

Einde was wel leuk, de bekende driehoeksverhouding was weer overduidelijk aanwezig. Uiteraard weet je al wat er gaat gebeuren, maar het blijft toch vermakelijk.

Lekker luchtig en bij vlagen ook echt goed, maar veel te vaak te luchtig om een echte topper te zijn.
3,0*

wel goede flims van ture romance heb ik net gezien vandaag was goed flim