Astérix aux Jeux Olympiques (2008)

Toch verrassend leuke film, die wel iets te lang duurt. Tijdens de wagenraces gaat de film al iets achteruit, door al te veel overdrevenheid en daarna hadden ze moeten stoppen maar i.p.v. daarvan gaan ze nog door met o.a. de ontdekking van nieuwe balspelen, dat is wel jammer. Grappig om een oude Alain Delon in de rol van Ceasar te zien. De film zit wel vol met computertrucages en speciale effecten maar dat wordt goed gecombineerd met echte beelden. De film start al leuk en verder is het tempo ook goed, met veel humor en cliché-termen als "voorproefers" en "door-vieren-delen" en dan vliegt er weer iemand door de lucht.... vaak ook een parodie, maar het is allemaal vermakelijk om te zien. Ik vond vroeger Astérix als strip al niet leuk, dus de film was een gok, maar het is reuze meegevallen, grotendeels leuke, vrolijke film. 4.0

Ik hou van de stripboeken van Asterix. Ik waardeer het dan ook zeer dat ze op een paar kleine dingen na de boeken trouw zijn gebleven. Dezelfde grappen komen voorbij, de meest belangrijke personages uit de boeken komen aan bod, het galliërsdorp lijkt erg goed op het dorp uit de strips. Een nadeel hiervan is dat de omgeving bijna volledig computergeanimeerd is waardoor het er allemaal heel erg nep uitziet. Prachtige rol overigens van Alain Delon als Ceasar.

Leuk en vermakelijk om te zien, zeker als liefhebber van de stripboeken, maar er zitten een aantal pijnlijk slechte scénes in, sommige grappen zijn te flauw voor woorden, die moet je blijkbaar lezen, en niet zien. Het einde met al die bekende sporters hadden ze er wat mij betreft uit mogen laten.

Overdrijven is ook een vak. En jij bent daar ontzettend goed in! Gelijk zeggen dat Nederland het nieuwe Duitsland is wanneer er 1 film in de Nederlandse nasynchronisatie wordt uitgezonden, slaat werkelijk nergens op. In Duitsland worden alle films in de Duitse nasynchronisatie uitgezonden. Als je hem niet in de Nederlandse nasynchronisatie wilt zien, staat er in dat balkje onder de filmpooster: DVD vanaf €3,99. Dan kan je hem in het orgineel kijken. En anders zit er altijd nog een uitknop op je tv

Leuke verfilming! Alleen deze asterix acteur vond ik zeer slecht en irritant. Obelix was top! Laatste tien minuten zijn overbodig, voegen niks toe. Over het algemeen wel grappig en leuk.

Derde deel uit de Asterix & Obelix reeks. De film haalt het niet bij het niveau van Astérix et Obelix: Mission Cleopâtre, maar is altijd nog leuker als Astérix et Obélix contre César. Met een budget van 78 miljoen dollar is dit de duurste Franse productie aller tijden. De film weet dan ook te imponeren met grote massa scènes. Het verhaal is echter het zwaktepunt van de film. De Franse komiek Christian Clavier werd in deze film vervangen door Clovis Cornillac, maar deze weet niet te imponeren en lijkt qua uiterlijk ook minder op de dappere Galliër als dat zijn voorganger dat deed. Gérard Depardieu mocht wel weer opdraven als Asterix’ onafscheidelijke vriend Obelix, en doet dat nog altijd met zichtbaar plezier. De Belgisch/Franse komiek Benoit Poelvoorde steelt de show als de jaloerse zoon van Caesar, Brutus. De legendarische Franse acteur Alain Delon is eveneens indrukwekkend in zijn met zelfspot doordrenkte rol van Caesar. In een kleine bijrol zien we voormalig Formule 1 coureur Michael Schumacher als een Romeinse wagenrenner. Al met al een redelijk geslaagde verfilming, die echter een stuk minder succesvol was dan zijn voorgangers.

Erg clichématig, maar toch leuk.

Misschien iets minder dan deel 2, maar niettemin best geinig. Jammer van dat liefdesverhaal tussendoor, had van mij niet gehoeven. De decors waren indrukwekkend en de cast was zeker op niveau, vooral Delon als Caesar. Het plot is wel weer drie keer niets, maar ach, dat doet er ook niet zoveel toe.

3*

Matig.

Minder leuk dan gehoopt. Iets te lawaaierig zonder daar ook evenveel leukere scènes aan te koppelen zoals de voorgaande delen.

Met Benoit Poelvoorde loopt er iemand rond die ik ofwel heel goed ofwel heel slecht vind. Hier eerder dat laatste.

2,5

Bere leuke film en het ziet er allemaal super uit. Dat tegen het einde Zidane en Michael Schumacher opeens nog mee doen, was een aangename verrassing.

Ik ben ook stapelgek op de stripboeken van Astérix. Het allerleukste zijn de knipogen naar de toekomst of juist andersom hoe iedereen zonnewijzers en zandlopers gebruikt, hoe diverse objecten en steden Latijnse benamingen hebben. Iets wat ik geweldig vond zijn de Zwitsers met hun bankgeheimen. Ik kan me nog herinneren hoe die bankier middenin de nacht het raam opent en naar de zonnewijzer met Romeinse cijfers onder zijn dak wijst met de opmerking "enig idee hoe laat het is??". Ook als blijkt dat die stenen kluis gesloopt door deze Galliers en die Romein dat ziet terwijl hij laat weten dat hij hier ook een rekening heeft. Dan zie je in het voorafgaande plaatje hoe er schatten zijn ondergebracht uit Egypte etc. Dat tribunaal in Genève waar iedereen lag te pitten, haha. Er waren ook wel duistere kanten, hoe die gouverneur de belastinginspecteur wilde vergiftigen en het gif in zijn vingersierraden op was. "Bij Jupiter, ik moet ze na gebruik toch eens laten navullen" Of iets in die trant. Dit snapte ik als kind natuurlijk maar gedeeltelijk!!

Uiteraard ga je dit niet meer tegenkomen in deze verfilmingen. Ik vind het niet erg als je afwijkt van de strip en/of het maar half gebruikt, maar dan moet je eigen invulling wel opzienbarend en baanbrekend zijn. Die lightsaber met bijbehorende Jedi-geluiden was dom. Dit zijn verwijzingen naar andere films en daardoor niet leuk in de wereld van Asterix. Daarbuitenom zijn er eigenlijk weinig slim bedachte toekomstverwijzingen.. of het moesten die amalgaamvullingen van Brutus zijn geweest. Een speldeprikje was hoe het beeld van Venus haar armen kwijtraakte, maar dat was verre van geniaal en zal nooit zo memorabel worden als de neus van de Sfinx. Het verhaal stelde weinig voor, meer dan patspoem naar Olympia-spelen-einde was het niet en met veel scenes gingen ze veel te lang door. Niet alleen het paardenrennen, maar ook bijvoorbeeld met die spiegel. Dit is pas mijn eerste Asterixfilm die ik (helemaal) heb afgekeken, dus misschien ga ik die vorige twee beter vinden. Het is misschien puur op kinderen gericht, gezien die 6 en ouder en dat er amper ikonische knokpartijen en gebruik van vuisten in plaatsvinden. Maar misschien is het ook wat voor vrouwen? Mijn vriendin raakte aardig geprikkeld door al die gespierde blote kerels in beeld. Samen vroegen we ons eigenlijk ook af waarom die Griekse prinses zonodig wat wilde met die stille vlasbaardhipster en niet een van die strakgeboende gespierde sportschoolknapen.

Avé moi!

Vroeger was ik best wel fan van de eerste Asterix live-action films maar de stripreeks bleef toch het leukste. Recentelijk echter eens Au Service de Sa Majesté gezien (vooral vanwege Catherine Deneuve) en wat bleek? Het niveau was eigenlijk nog vrij goed overeind gebleven. Uiteindelijk schoot enkel nog deze Astérix aux Jeux Olympiques over die ik nog niet (volledig) had gezien en aangezien dit met nog zo'n andere Franse grootheid was, wou ik hier wel eens voor gaan zitten.

Hoewel de film is losjes gebaseerd op het gelijknamige stripverhaal, gaat de film voor een groot stuk toch zijn eigen weg. Geen probleem op zich aangezien dit sowieso geen exacte kopie van het bronmateriaal moet zijn en regisseurs Frédéric Forestier en Thomas Langmann kiezen ervoor om hier hun eigen ding mee te doen. Dat werkt vaak erg goed (die verwijzingen van Alain Delon naar zijn klassiekers zoals Rocco e i Suoi Fratelli of Le Clan des Siciliens!) en soms ook echt gewoon slecht (het stukje met de lightsabers). Veel toffe cameo's ook maar naar het einde toe blijft de film ook net iets te hard steken in het laten opdraven van bekende gezichten (zeker wanneer het - voor mij - nobele onbekenden zijn zoals basketballer Tony Parker) maar bovenal toch ook een film die de typische Asterix sfeer wel weet te benaderen. Neem nu die openingsscène waar die typische kaart die de strips sierde opnieuw wordt bovengehaald, bracht me meteen terug naar de tijden dat ik de Asterix strips als kind regelmatig las.

Gérard Depardieu, het blijft toch de ultieme Obelix voor mij. Kan me geen enkele andere acteur voor de geest halen die dit zo zou kunnen brengen en ik ben blij dat hij de rol nog altijd blijft vertolken, al begint hij ondertussen toch ook al wel een gezegende leeftijd te bereiken. Geen Christian Clavier meer als Asterix, die stapte op nadat bleek dat zijn kameraad Gérard Jugnot de film niet mocht regisseren en werd vervangen door Clovis Cornillac. Het geeft nog een leuke scène met Jamel Debbouze (Numerobis) die een opmerking maakt dat Asterix er anders uitziet, maar naar mijn gevoel was Clavier toch net iets beter. Vooral de lengte van Cornillac stoort me, die is bijna even groot als Depardieu.. Alain Delon is trouwens wel heerlijk op dreef als Jules Cesar, maar het is niet de enige Franstalige klassebak die hier een rol in heeft. Zo is dit de laatste rol voor Jean-Pierre Cassel, hij overleed zelfs voor de release van de film, als Panoramix en Benoît Poelvoorde schmiert er lekker op los als Brutus.

Blijft toch een amusante reeks. Ga me denk ik in de nabije toekomst eens bezighouden met wat meer van de strips te gaan lezen, benieuwd hoe die gaan zijn nu ik zelf een aantal jaar ouder ben geworden. De twee eerste live-action films wil ik ook nog wel eens oppakken, die blijven toch net iets beter dan deel 3 en deel 4 naar mijn gevoel.

3.5*

Peperdure derde live-action versie van de verhalen van Asterix en Obelix, maar het budget is vooral opgegaan aan weelderige sets, overdreven special effects en een serie onsamenhangende ideeën die zelden iets toevoegen aan het toch al slappe verhaal. Asterix en Obelix helpen een vriend om de Olympische Spelen te winnen zodat hij met prinses Irina mag trouwen. Een hoop onzinnige kolder is het gevolg. De indrukwekkende cast doet wat het kan maar het scenario laat ze volledig in de steek.

Afgezien van een handvol leuke vondsten een weinig geslaagde komedie. Het geschmier van Delon en Poelvoorde vond ik stuitend.

Bij Astérix & Obélix: Mission Cléopâtre (2002) merkte ik op “Smaakt naar meer”. Nee dus. Ik hou het voortaan maar bij de gedrukte uitgaven van de avonturen van het illustere Gallische duo.