menu

Oktyabr (1927)

Alternatieve titels: October | 10 Dagen Die de Wereld Deden Wankelen | October (Ten Days That Shook the World) | Oktober | Октябрь

mijn stem
3,48 (88)
88 stemmen

Sovjet-Unie
Drama / Historisch
103 minuten / 95 minuten (VS) / 127 minuten (20 fps)

geregisseerd door Grigoriy Aleksandrov en Sergei M. Eisenstein
met Vasili Nikandrov, Vladimir Popov en Boris Livanov

In documentairestijl wordt de politieke situatie in Rusland in 1917 geschetst, met name de staking van de Bolsjewieken in oktober van dat jaar.

zoeken in:
avatar van kos
3,0
kos
Gisteravond te zien op TV5!
Een aardige geschiedenisles, hoewel enige voorkennis wel vereist is. Het was voor mij al een tijdje geleden dus ik haalde regelmatig de Bolsjewieken, Mensjewieken, revolutionairen, contra-revolutionairen etc. door elkaar .
Verder behoorlijk politiek gekleurd (de Tsaar is een sukkel, de generaals zijn schoothondjes, Lenin is een held enzovoorts.)
Geen idee hoe ik dit zou moeten beoordelen dus ik hou het maar op een laffe 3 sterren.

kos schreef:

Het was voor mij al een tijdje geleden dus ik haalde regelmatig de Bolsjewieken, Mensjewieken, revolutionairen, contra-revolutionairen etc. door elkaar .


Met Franse ondertiteling? Ik zag op TV5 laatst ook een film met Nederlandse ondertiteling namelijk.

avatar van kos
3,0
kos
Met Franse ondertiteling ja. Gelukkig is het een 'stomme' film, dus echt heel veel hoeft er niet vertaald te worden en dat beetje Frans ken ik nog wel

3,0
Veel ondertiteling hoeft er ook niet voor deze film. Zelfs de spreekbordjes mogen weggelaten worden, in mijn ogen verandert er dan haast niets aan deze politieke film.


avatar van NarcissusBladsp.
5,0
Een absoluut meesterwerk! Te vergelijken met Leni Riefenstahls Triumpf des willens. Hoewel ik die van Leni nog nooit in haar geheel gezien heb en jammer genoeg moeilijk te verkrijgen. Maar qua doelstelling zijn zeker vergelijkbaar......beide films steunden de heersende machthebbers. Het zijn dus propaganda-films en dus ACHTERAF ontzettend fout.....in die zin hebben ze politieke systemen ondersteunt die de mensheid veel schade hebben aangericht.

Maar beide films zijn fascinerend en verdienen een fatsoenlijk historisch verantwoorde uitgave.....met veel extra's!

De Nazi's, die fel anti-communstisch waren, zijn erg beïvloed door de propaganda methoden van de Bolsjewieken. (denk maar aan het begrip Agitprop....agitatie propaganda...). Nu weten 'we' dat de Duitsers Lenin's revolutie voor een grootdeel financierden. Rusland moest gedestabliseerd worden gezien Wo1... Of Eisenstein, tegen wil en dank. ook invloed heeft gehad.....het zal me niet verbazen. Eisenstein heeft zijn film Pantserkruiser Potemkin in elk geval in Duitsland gepromoot en toen hij in Rusland terugkwam was hij een gevierd cineast. Zijn cinematografische technieken moeten wel veel indruk hebben gemaakt.

Oktober kwam dan ook tot stand ter gelegenheid van de 10 jarige jubileum van Oktoberrevolutie in 1917. Sergei Eisenstein greep met beide handen dit project aan en kreeg ruim de gelegenheid en middelen.....

Oktober is wat montage, enscenering, close-ups en de geniale muziek van Sjostakovitsch een evenement van de eerste orde! Als je dit eind jaren 20 als rus in de bioscoop gezien had....dan moet dat een verpletterende indruk hebben gemaakt. Of de film net zo was als ik hem,via een Eureka Dvd, gezien heb waag ik te betwijfelen....Maar de muziek lijkt voor deze film gemaakt te zijn....Maar wat er in de loop van de tijd met deze film is gebeurd moet ik eens nader googlen....volgens mij zijn er geluiden aan toegevoegd etc........

MAAR volgens mijn filmbijbeltje Librero's 1001 FILMS, die ik als bron (achteraf) gebruik.....de originele muziek was van Alfredo Antonini en Edmund Meisel.....dus mijn geliefde Sjostakovitsch was niet de eerste....Daarnaast blijkt de film voor de toenmalige kijker moeilijk te volgen te zijn.....het was als propaganda-middel niet erg geslaagd.
Het komt er in het kort op neer dat Eisenstein te bevlogen was...
Als propagandist mislukt.......Grappig gezien wat ik hierboven beweer.....

Maar voor de moderne kijker is de dynamische montage minder verwarrend.......het tempo is dan ook opmerkelijke hoog. Eisenstein was zijn tijd vooruit. (vergelijk de film met Metroplis uit dezelfde tijd van Fritz Lang dan valt het verschil in tempo extra op...)

Moooi citaat uit Libereo op pag. 68:
"Eisenstein was uitermate erudiet (belezen) en had een onbeperkt geloof in de mogelijkheden van het medium film. Hij meende zelfs dat de film het proces van het 'visuele denken' kon weergeven. Fotografische beelden, de grondstoffen van de film, moesten worden 'geneutraliseerd' tot sensaties en prikkels, zodat de film concepten kon tonen en niet zomaar mensen en objecten.
Het geheim achter de werking van de film was in Eisensteins ogen de montage: de 'mystieke' interactie die optreedt wanneer twee stukken film worden samengevoegd".
(Richard Peña)

De film lijkt op een documentaire.....maar is een reconstructie...wat opzich al, gezien de massa scénes, een formidabele prestiate is.

De informatieve Cinema year by year ook maar even aanhalen:

EISENSTEIN CELEBRATES OKTOBER REVOLUTION
"A number of films have been commissioned bij the Soviet goverment to celebrate the tenth anniversary of the Revolution. Among is Sergei Einstein's October, which is based on John Reed's Then Days That Shook The World (Others were directed by Pudovkin, Boris Barnet and Asher Shub.) However, both the shooting of Eisenstein's film and editing ran into difficulties, and the director was obliged to reduce 49,000 metres of footages to 2,000, mainly due to the intervention of politics and censorship. For example Trotosky had orignally figured prominently in the film, but then had to be expunged from it altogether.

Eisenstein's ambition was to evoke Petrograd's history between Februari and October 1917, from the fall of the Czar to the capture of the Winter Palace at the time when the Bolsheviks brought down the Gerensky goverment. But this film tends toward fiction rather then truth, and must be considered as a lyrical and heroic epic about the very beginnings of a new nation. The only real participants identified in the Revolution are Lenin and Kerensky, the head of the bourgois government. the former, played by a worker, makes a fleeting but impressive appearance. The latter on the contrary, is a leading character, who allows Eisenstein to display all his satiric verve.

October reveals the chaos of the epoch by the use of dynamic montage, constantly contrasting images and visual metaphors, such as Kerensky pictured as a struting mechanical peacock. Some of the most striking emotional and rhythmic scenes include the dismanting of the statue of Alexander III, Kerensky climbing an unending stairway, the excited crowds converging on the Winter Palace, and the opening of a drawbridge from which a dead horse is suspended. (pag 195)

Fascinerende filmkunst dus...die veel liefhebbers verdiend! 5* (technisch gezien, maar ook de prachtige shot's verdienen deze hoge waardering....)

ps: Deze Eureka Dvd voor 10 euro bij VanLeest gekocht....

avatar van stephan73
3,5
Van de drie Eisenstein films die bij Tartan zijn verschenen is dit de minste.
Misschien heeft het te maken met het feit dat het nogal lang duurde voordat men eindelijk overging tot de uiteindelijke revolutie of het feit dat de witte ondertitels niet altijd te lezen waren bij de witte tussentitels.

Qua beelden is dit wel weer een "typische" Eisenstein film en zit die weer boordevol edit-technieken waar hij patent op lijkt te hebben.

Alles bij elkaar is dit gewoon een erg goedgemaakte film die de 3,5* dik verdient!

3,5*

avatar van VanRippestein
Ben benieuwd. Ik ben toch wel een fan van die man te worden na Strike, potemnkin en Ivan pt1 (Ivan 2 en October liggen nog op de wachtstapel)...

avatar van Vinokourov
3,5
Typisch Eisenstein-spektakel inderdaad. NarcissusBladsp. legt het hierboven wel goed uit. Ik vraag me wel af hoe bevlogen communistisch Eisenstein was. Wellicht dat hij in de beginperiode oprecht erin 'geloofde', maar na 1935 denk ik dat het vuur bij hem wel doofde, gezien hij een uitstapje naar Mexico maakte en Stalin fopte door met de Ivan Grozny-films slinkse verwijzingen naar hem te maken

avatar van wibro
4,0
Deze film heb ik ooit een keer op video opgenomen toen hij meer dan 10 jaar geleden door de WDR werd uitgezonden. Maar goed dat ik de video bewaard heb, want deze film was het herzien weer meer dan waard. Je hoeft geen sympathisant van het communisme te zijn om deze propagandafilm te kunnen waarderen, net zo min dat je een sympathisant hoeft te zijn van het nationaal socialisme om "Triumph des Willens" van Leni Riefenstahl te kunnen waarderen.
Wat cinomatografie betreft was dit weer een zeer knappe film van Sergey Eisenstein, hoewel hij niet het nivo haalt van "Pantserkruiser Potemkin". Niettemin bevatte deze film toch weer enkele schitterende scenes zoals het dode paard dat aan de ophaalbrug hing en de bestorming van het Winterpaleis.
Uitstekend ook de originele muziek gecomponeerd door Edmund Meisel.

4,5*

avatar van Legan
3,0
Zoals in de stijl van Eisenstein, veel korte beelden achter elkaar om het effect te versterken. De muziekscore van Dmitri Shostokovich is erg bijpassend. Net als Potemkin bombastisch en vol pattriotisme. En hoewel er enkele aardige scènes inzitten (zoals de gehele bestorming), spreekt het geheel mij toch minder aan. Zowel cinematografisch maar vooral qua intensiteit en impact. En hoewel soms iets te langdradig, desalniettemin sterk.

Bijpassend,hoewel Shostakovitch er veel muziek uit eerdere werken in verwerkte.Dan nog is het allemaal hoogst effectief en geniaal.
Overigens is dit de 2 stomme film die ik ooit zag,en ook toendertijd op TV5.Maakte reeds een aardige indruk op mijn jonge,tere,door Hollywood vergiftigde cinematische zieltje .
Laten we trouwens vooropstellen dat SE hier aan blatante geschiedsvervalsing doet,wat je van een propagandist mag verwachten natuurlijk.Veel gebeurtenissen worden hier getoond alsof ze gelijktijdig plaatsvonden terwijl ze los van elkaar stonden,en de spectaculaire bestormingsscène is zelfs geheel een fictief product.
Hoe dan ook,Eisenstein trakteert ons op een bont visueel spektakel waarvan ik begrijp dat het voor de gemiddelde moezjik anno 1928 te hoog was gegrepen.Veel scènes uit deze film zijn in alle handboekjes opgenomen,vooral die met de ophaalbruggen waarvan we leren dat dit het klassieke voorbeeld van tijdsverruiming is.De symboliek en associaties buitelen over elkaar heen,e.g. Nicolaas 2 als een soort Fabergé- ei,Kerenski als een mechanische pauw of een sequentie waarin de achterlijkheid van alle religieuze rituelen wordt benadrukt.De setting rondom het winterpaleis,waarin de bij SE onvermijdelijke beebiej de troon bestijgt,mag er natuurlijk ook wezen.
Ook hier weer geldt dat de helden en schurken geen individuen zijn,waarbij opvalt dat de klassenstrijd wordt gecombineerd met een soort rassenstrijd,de koppen van de slechteriken zijn uitheems(de mensjevieken lijken allemaal joden te zijn,wat ze feitelijk ookbijna allemaal waren trouwens),die van de goederiken echt Russisch.Maar de ontmoeting met de zgn. wilde divisie,bestaande uit Kaukasiers,en de verzoening tudden Duitsers en Russen aan het front maken duidelijk dat de brave Eisenstein geloofde in een grote broederschap der volken.Overigens opmerkelijk dat Eisenstein voor deze film de spitting images van o.a. Lenin en Trotsky wist te casten,je zou zweren dat ze het echt waren.
Ten slotte geloof ik niet dat Eisenstein zijn geloof in het marxisme kwijt zou zijn geraakt,maar zelfs de meest onnozele believer zou van een figuur als Stalin wel een scepticus worden.

avatar van fappie
3,0
Nu de oudste film die ik gezien heb. Zoals al vaak genoemd viel ook bij mij de supermontage op. Er zaten daarnaast veel indrukwekkende beelden in, maar ik kon het verhaal totaal niet volgen. Het sprong van het ene naar het andere. Daarom ook maar lafjes 3 sterren.

avatar van kappeuter
kappeuter (crew)
Film Oktober van Eisenstein gerestaureerd | nu.nl/film

Nederlanders kunnen de nieuwe versie van de film over de Russische revolutie in 1917 woensdagavond via de tv-zender Arte zien.

4,0
Een meesterwerk? Dat zou ik niet durven zeggen, maar het is wel erg goed.

Dit is echt een prachtige collage in zwart-wit over het begin van de Oktoberrevolutie in 1917 in Rusland en het ontstaan van de Sovjet Unie.
Als het audiovisueel niet zo bijzonder en spectaculair was geweest had ik het wellicht een saaie film gevonden. Maar het tegendeel is hier het geval: fantastische muziek en vooruitstrevende beeldmontage + trucs, videokunst uit 1927! Wat een interessante film en ik kon mij helemaal verliezen in het getoonde, geweldig.

Het beeld van Alexander III wordt naar beneden gehaald en Lenin wordt uitbundig binnengehaald. Bolsjewieken, Mensjevieken, kazakken, zeelieden/kadetten, het vrouwelijk Doodseskader ("Tot de laatste druppel bloed!" aldus hun leuze), het Twaalfde Leger... allen waren ze betrokken bij de strijd om de macht.

Een erg sfeervolle film. Via het geluid en de beeldmontage leef je helemaal mee in de hitte van de strijd. Het is zelfs spannend te noemen.
Veel scenes lijken geschoten te zijn op basis van een choreografie, groepen mensen en troepen soldaten bewegen zich bijvoorbeeld tussen standbeelden. De fragmenten zien er vaak erg kunstzinnig uit.
Al met al een zeer leerzame impressionistische geschiedenisles op een zeer onderhoudende wijze bewerkstelligd.

avatar van Spetie
3,5
Een interessante film van Eisenstein, die qua niveau vergelijkbaar is met zijn andere jaren twintig films. De Oktoberrevolutie van 1917 was ik wel mee bekend en is één van de allerbelangrijkste aanleidingen tot het ontstaan van het communisme.

Eisenstein weet ook hier een fijne montage en camerawerk af te leveren, met een aantal sterke scenes, waarbij er honderden mensen tezamen komen. Toch wordt er een soort van eenheid gecreëerd door hem. Lenin wordt hier duidelijk verheerlijkt en ik vond het ook wel leuk om weer wat zaken aangehaald te zien worden, die ik alweer vergeten was, maar die door deze film ineens weer uit het geheugen naar boven gehaald werden.

Qua montage is Eisenstein zijn tijd altijd wel ver vooruit. Hij weet meestal wel iets boeiends te vertellen, al wordt het op de een of andere manier ook nooit heel grootst of meeslepend, waardoor zijn films altijd van een echte topscore verstoten blijven. Maar het is een leuk stukje geschiedenis, dat kan zeker niet worden ontkend.

3,5*

4,0
Een tijdje terug deze film gezien met live muziek begeleiding van het Brussels Philharmonic Orchestra. Een onvergetelijke ervaring!

avatar van John Milton
4,0
Jaren geleden met een filmvak op de uni had ik al wel wat scènes uit Eisensteins Oktyabr gezien, maar het was er nooit van gekomen om hem daadwerkelijk te zien. Nu moet ik toegeven, het had weinig prioriteit, en ik was benieuwder naar Potemkin, die ik wel meteen opsnorde. Inmiddels zag ik volgens Icheckmovies al zes Eisensteins (inc 2 shorts), en maakt dit dus 7.

Wederom is het vooral een feest voor filmanalyse, al moet ik zeggen dat de score van Shostakovich en flitsende montage het allesbehalve saai maken. Met name dat laatste blijft bij Eisenstein toch fascinerend, met name wanneer hij zijn zogenaamde intellectuele montage inzet om ogenschijnlijk ongerelateerde zaken door elkaar te monteren om de kijker uit te dagen zelf het verband te zien.

Tegelijkertijd blijft het een propagandafilm en reconstructie van de Oktoberrevolutie, maar wel vanuit het oogpunt van de Communistische partij zelf. Wie daar weinig mee opheeft, zal wellicht niet meteen omver geblazen worden door dit stukje filmgeschiedenis. Toch denk ik dat het publiek die dit wel interesseert de film zelf wel weet te vinden en de rest er niet zomaar mee in aanraking zal komen.

Terwijl ik de film keek zag ik meermaals scènes die ik al vaker had gezien, zoals de brug die omhoog gaat terwijl langzaam het haar van een vrouw die er tegenaan ligt, van het hellend vlak afglijdt. In gedachten hoor ik meteen Mark Cousins in zijn Belfast accent iets lyrisch zeggen.

4*

avatar van Bobbejaantje
3,0
geplaatst:
Het verhaal van de Russische revolutie aan de hand van het ooggetuigenverslag opgetekend door de Amerikaanse communist John Reed. Net als in voorgaande films van Eisenstein staan de collectieve krachten centraal en is er geen sprake van hoofdrolspelers, wat past binnen het plaatje van de communistische ideologie waar het collectief voorgaat op het individu. Kosten noch moeite werden gespaard om een realistisch beeld te geven van die woelige tijd met inzet van massa’s figuranten - waaronder tal van revolutie-oudstrijders - en de locaties waar de historische feiten zich effectief afspeelden. Zagen we in Stachka (1925) en Bronenosets Potyomkin (1925) nog een simpele strijd tussen arbeidskrachten en bourgeoisie, zien we hier een veel complexer geheel van tegen- en samenwerkende krachten.

Voortdurend vallen hier de termen bolsjewieken en mensjewieken. Beide waren communistische facties die oorspronkelijk tot dezelfde partij behoorden maar vanaf een bepaald ogenblik hun eigen weg gingen. Waar de bolsjewieken voorstanders waren van gewapende revolutie, stelden de mensjewieken zich meer gematigd op en wilden samenwerken met liberale en democratische krachten om veranderingen in Rusland te realiseren. Beide facties trokken aan de kar van de revolutie, maar het wordt in de film duidelijk gemaakt dat de bolsjewieken de drijvende kracht waren. De mensjewieken worden in feite min of meer belachelijk gemaakt omwille van hun gematigde standpunten. Zo monteert Eisenstein harpen in de speech van een mensjewiek die een pleidooi houdt voor gematigdheid, en worden ze afgeschilderd als een stelletje losers binnen de communistische 'familie'. Daarbij moet de kijker in het achterhoofd houden dat na de revolutie nog een bloedige burgeroorlog zal volgen tussen mensjewieken en bolsjewieken, en die laatste aan het eind zullen trekken. Uiteraard krijgen we in deze film de visie van de overwinnaars, zijnde de bolsjewieken, voorgeschoteld.
Verder wordt er ook in de film meewarig gedaan over democratie in het algemeen, met spottende tussentitels ‘a true democrat’ en ‘a royal democrat’, waarin democraten worden afgespiegeld als slippendragers van de macht.

Een ander ideologisch kantje dat in October naar boven komt is de strijd tegen religie (cfr.de opinie van Karl Marx dat religie opium voor het volk is) en nationalisme. Zo zien we bij de confrontatie tussen de regeringstroepen en het volk de tussentitel ‘for God and country’ verschijnen, als aanduiding van de motivatie van de regeringstroepen. Vervolgens monteert Eisenstein een veelheid van religieuze beelden uit alle hoeken van de wereld, waarschijnlijk om de geloofwaardigheid van religie als systeem te ondergraven (want de officiële kerk was in Rusland toch wel het orthodoxe christendom). Het nationalisme wordt omlaag gehaald door het vertonen van eretekens van hoge militairen. Volgens de leer van het oorspronkelijke socialisme bestonden er dan ook geen naties, enkel klassen, waarbij de strijd tussen arbeiders en bourgeoisie een wereldwijde strijd was die de nationale grenzen oversteeg.
En er zijn nog meer voorbeelden waarin anti-religieuze sentimenten de kop opsteken. Wanneer de troepen van de generaal de sabel uit de schede trekken staat in het lemmet gegrift (tussentitel) ‘God is with us’. En ten laatste zien we in de finale van de film in het paleis van de tsaar een schilderij van de tsaar met een heilige, waarna de socialistische indringer, na enkele weinig aan de verbeelding overlatende blikken, op de grond spuwt en de boel opblaast.

Schitterend geschoten en gemonteerde film, zeker weten. Maar boeiend? Niet wat het warrige narratief betreft. De politieke realiteit die wordt weergegeven, was in feite te complex om het enkel met beelden duidelijk te maken. Al is het natuurlijk een gouden kans om aan propaganda te doen, dus voor Eisenstein en co was dit waarschijnlijk geen punt. Het was voor mij dan vooral een interessante oefening om de ideologische input te detecteren en daar bleef het dan zowat bij. Binnen het oeuvre van Eisenstein lijken Strike, Battleship Potemkin en October één geheel te vormen. Maar ik zou ze niet per se alle drie aanraden omdat (in mijn geval) dan toch wel de vermoeidheid toeslaat omwille van het repetitieve karakter. Mijn voorkeur gaat uit naar Potemkin omdat daar alles voor mij snor zit; het beklijvende narratief, duur van de film, de muziek en natuurlijk de regie en cinematografie die zijn tijd decennia vooruit is.

Gast
geplaatst: vandaag om 11:16 uur

geplaatst: vandaag om 11:16 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.