menu

Suspicion (1941)

Alternatieve titel: Argwaan

mijn stem
3,28 (290)
290 stemmen

Verenigde Staten
Thriller / Mystery
99 minuten

geregisseerd door Alfred Hitchcock
met Cary Grant, Joan Fontaine en Cedric Hardwicke

Lina McLaidlaw ontmoet Johnnie Aysgarth en wordt al snel verliefd op hem. Ze trouwen, maar het wordt Lina nooit duidelijk waar Johnnie zijn geld vandaan haalt. Omdat hij bovendien een vreemde interesse heeft voor vergiften, krijgt Lina haar bedenkingen over Johnnie's karakter. Dan overlijdt een vriend en zakenpartner van Johnnie op mysterieuze wijze.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=23gdJ0J6TY8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Zinema
3,5
Zinema (crew)
Ramon K schreef:
Nou, lijkt me redelijk normaal om de film in zijn originele staat te blijven zien bij toekomstige herzieningen.

Ik heb hier ook nog een dvd liggen van Suspicion zonder geluid en met intertitels om de dialoog te volgen. Die sla ik ook maar over.


Aah. Maar mocht je de DVD met North By Northwest ook hebben liggen kan ik wel de Soundtrack Only-optie aanbevelen. Psychalicious

Ramon K

avatar van mjk87
2,5
Een mindere Hitchcock. Camerawerk is wel weer sterk, alleen schaduw en belichting vind ik minder. Vooral die lijnen in het huis zijn gewoon niet mooi. Het zou een web kunnen voorstellen, logische verklaring die ik las, maar dan had het er wel anders eruit mogen zien.
Sterkste punt is wel dat het einde tijdens de gehele film een raadsel blijft. Je weet niet of Grant de moordenaar is of niet. En dat zorgt voor de nodige spanning in de film. Grant zelf speelt dan ook goed, een vreselijk naar persoon, maar met zoveel charme dat je soms Fontaine begrijpt dat ze er steeds intrapt. En toch niet helemaal. Fontaine vind ik dat niet heel sterk spelen en het issowieso nogal ongeloofwaardig. Je zou zeggen dat ze eens wel weggaat.
Dan nog enkele leuke trucjes (glas melk) en leuke bijrollen. Maar hoofdverhaal zelf is niet goed genoeg uitgewerkt. Het begint nog veelbelovend, maar langzaamaan meer van hetzelfde en niet geheel geloofwaardig.

avatar van wibro
3,5
Keurige huiselijke thriller van Hitchcock met prima samenspel van Gary Grant en de hier neurotische Jean Fontaine die alsmaar denkt dat Gary Grant haar wil vermoorden . Mooiste en ook meest beroemde scene; Grant die de onheilspellende gefotografeerde trap op gaat met op het schaaltje een glas melk, waar misschien wel - of ook weer niet - vergif in zit.
Film had nog meer aardige scenes die zo kenmerkend zijn voor de stijl van Hitchcock, hoewel ik deze film toch niet tot zijn beste werk uit die periode - de jaren veertig - vond behoren.

3,5* na herziening.

avatar van Vinokourov
3,0
Tegenvallertje van Hitchcock. Zijn films moeten het natuurlijk vooral hebben van het verhaal en van de suspense. Beide elementen zijn niet aanwezig in deze film. Het plot wordt vanuit Joan Fontaine verteld en dat maakt het er niet interessanter op. Na even een twijfeling blijft ze maar weer in de goedheid van de te gladde Cary Grant geloven. Het wekte bij mij irritatie op, omdat ik van haar verwachtte dat ze veel meer tegengas zou geven en niet zo lijdzaam zonder reden de zoveelste leugens van Grant ondergaan. Spannend wil het daarbij ook niet worden. Jammerdebammer dus.

Aan de andere kant is Suspicion lang zo slecht niet. De typische Hitchcock-stijlkenmerken, zoals een treinscene, een grote villa op zijn filmnoirs en een climax vlak voor het einde van de film blijven een feest om te zien. Helaas bleven andere kenmerken, zoals een paranoïde sfeer en dubbelzinnigheid van wat er nou aan de hand is, teveel achterwege.

avatar van Fikret8
4,0
Goede rollen van Cary Grant en 'monkey-face' Joan Fontaine.
Ik wacht met smart tot er ooit nog een R2NL release verschijnt.

avatar van Karl van H.
3,0
Zoals zoveel films van zo'n zestig, zeventig jaar geleden, is ook Suspicion tegenwoordig haast onkijkbaar vanwege de schrijnende traagheid waarmee het verhaal verteld wordt. Echter, wie daar doorheen weet te prikken, ontdekt een aardig thrillertje, dat helaas niet helemaal weet te overtuigen. Wel twee hoogtepunten: de scène met het glas melk en het eind, dat ik echt niet aan zag komen. Chapeau voor Hitchcock daarvoor: hij weet beter te verrassen dan met Psycho, maar levert deze keer simpelweg een veel minder spannende film af.

3,0*

avatar van Spetie
3,5
Dit is mijn 25e Hitchcock en natuurlijk hoopte ik ook daarom op een goede film.

Het viel me niet tegen moet ik zeggen. Ik lees hier bij sommigen dat ze de film te weinig spanning vinden bevatten, maar dat vond ik reuze meevallen. Hitchcock weet hier net als in zijn meeste films een sterke sfeer te scheppen, aangevuld met een vleugje mysterie. Dat mysterie hangt vooral rondom het personage dat Gary Grant speelt en voortreffelijk neerzet. Het is uiterst onvoorspelbaar wat hij nu telkens weer van plan is en het blijft eigenlijk tot het einde toe onduidelijk hoe hij nu daadwerkelijk is. Ook Joan Fontaine doet het gewoon goed als de vrouw, die steeds meer twijfels krijgt over haar man.

Ja best wel weer een goede film dus, waarbij ik het einde vrij onverwacht vond, maar wel goed. Een leuke en best spannende film dus.

Dikke 3,5*

avatar van Kuck-x
4,0
In een korte (Amerikaanse) Cary Grant-documentaire op de Suspicion-dvd die ik enkele jaren geleden in Duitsland kocht wordt beweerd dat het eind van de film is aangepast op verzoek van Grant zelf, omdat het originele eind niet goed zou zijn voor zijn imago - voor het merk Cary Grant, zouden we tegenwoordig zeggen.
Ik denk dat het een gelukkige greep is geweest. Dit eind is zo prachtig open. Omdat het verhaal bijna volledig wordt verteld uit het perspectief van Lina en je bijna automatisch met haar sympathiseert wil je zelf graag Johnny geloven, maar zeker weten zul je het nooit...
Prachtige mysterieuze Hitchcock weer, met vooral in het begin heerlijke humor - die minder wordt naarmate Lina's twijfel groeit, ook dat is weer zo mooi gedaan. En die scène met de oplichtende melk: ik zou niet graag de regisseurs de kost moeten geven die voor zo'n ingeving een moord zouden doen.
Ik blijf bij 4*

avatar van 606
3,5
606
Fijne mysterieuze sfeer en met een goed verhaal omgeven film.
Sterk geacteerd en prima opbouw naar een mooi einde.
Je denkt echt dat Lina gelijk gaat krijgen en dat is goed gedaan.

3,5 ster

avatar van Boogeyman
2,0
Verdacht ouderwets,

Goed verzorgde Hitchcock muziek, maar soms erg stoffig en oninterressant. Af en toe wat flitsende en mooie beelden, maar verder erg standaard a la master of suspense. Ondanks de rimpels gelukkig wel vermakelijk standaard.

3,5
Niet de allergrootste Hitchcock maar een degelijk opgebouwde film al duurt het wat lang vooraleer de suspense er aan komt. Wie veel verrassende wendingen verwacht komt ook niet aan zijn trekken. Anderzijds zijn zowel Cary Grant als Joan Fontaine perfecte vertolkers en was het ook prettig nog eens olijke Nigel Bruce als goedgelovige huisvriend terug te zien.

avatar van scorsese
3,5
Goeie film waarin een vrouw haar man er van verdenkt dat hij alles aan elkaar liegt als het om financiele zaken gaat. Wat begint als een romantische film wordt geleidelijk aan een thriller. Het plot zit goed in elkaar waarbij de spanning langzaam wordt opgebouwd. Zeker niet de beste Hitchcock, maar nog steeds een prima film.

avatar van RuudC
2,5
Toch weer een Hitchcock die de tand des tijds niet geheel doorstaan heeft. De film is ergens wel leuk en het verhaal biedt zeker mogelijkheden. Aanvankelijk genoot ik nog wel van alle oubolligheid; de idyllische tuintjes en huisjes, maar ook de vrolijke disneymuziek. Het acteerwerk is uitstekend. Cary Grant kende ik al van North By Northwest. Heerlijk om te zien hoe hij de charmeur speelt. De opening in de trein mag er dan ook weer wezen. Wat ik wel grappig vond is dat in een film uit 1941 men wel heel makkelijk naar Parijs en Venetië reist

Hitchcock verzuimt het in mijn optiek om de spanning op te bouwen. Hoe de relatie zich ontwikkelt is eigenlijk leuker om te zien, dan waar het verhaal zich naartoe werkt. Zeker de tweede helft had ik moeite om de aandacht erbij te houden. Men werkt magertjes naar de ontknoping toe. Een slot dat overigens nog vies tegenviel. Suspicion had wat mij betreft niet veel slechter kunnen eindigen.

avatar van Tarkus
3,0
Redelijk goede film, die evenwel traag begint, maar zeker in de 2de helft helemaal op dreef komt.
Alleen spijtig van het einde, waarbij je, en dat is niet alleen in deze Hitchcock film, een beetje op je honger blijft zitten.

avatar van The One Ring
3,5
Lang geleden dat ik voor het laatst een Hitchcock zag, maar het was al weer snel als vanouds en bij Hitch is dat altijd wel fijn. Bij een verhaal als dit heeft hij als regisseur toch wel echt meerwaarde. Heerlijk zo'n shots als die met dat felbelichte melkglas of die spinnenwebschaduwen in het huis. En Cary Grant als onbetrouwbare gluiperd casten is ook typisch Hitchcock, jammer dat ie dat niet vaker gedaan heeft. Het mysterie is ook goed en de film is spannend, hoewel niet zo spannend als veel latere films.

Minder zijn enkele rare dingen in het script, zoals dat Fontaine (die overigens erg goed speelt) pas nadat ze trouwt met Grant pas iets over zijn vele slechte eigenschappen hoort (jaja) en wat geforceerde momenten zoals die zenuwtoeval die Fontaine krijgt als ze het woord 'murder' spelt bij anagram. Daarnaast is het einde, zoals al veel vaker gezegd, zwak. Ik ga geloof ook niet dat Grant stiekem wel schuldig is. Wat bij die theorie telkens vergeten wordt is dat hij Fontaine vlak voor zijn eindverklaring nog gered heeft van een ongeluk, iets wat hij ook deed bij Beaky. Waarom zou je potentiële moordslachtoffers redden van een echt ongeluk, alleen maar om ze vervolgens op een omslachtige manier om te leggen en daarbij de indruk te wekken dat je niet de dader bent? Volgens mij is het gewoon de bedoeling dat Grant onschuldig is, iets wat Hitchcock zelf ook beweerde. Wel interessant is dat er op IMDb een hele reeks verklaringen staan over waarom het einde gewijzigd is. Wiens idee het was is niet meer duidelijk.
3,5*

avatar van 93.9
3,0
Trage film, die er ook gedateerd uit ziet. Slap verhaal.
Overigens als je het in die tijd plaatst een film die het aanzien waard is, maar onder de indruk ben ik er allerminst van.

3,5
Lang geen Hitchcock gezien en ik vond deze weer erg leuk. De hele film gaat over geld, best apart.
Ik vond het wel een interessante studie over wantrouwen. Wat ik een beetje ongeloofwaardig vind, is dat mensen blij zouden zijn als ze in feite benadeeld zijn en als ze dat wat aangenamer voorgeschoteld kregen. In het geval van Lina kun je spreken van verblind zijn van verliefdheid, want alle mensen in haar omgeving merken vreemde zaken heel scherp op.
Wat is waarheid en hoever reikt vertrouwen? Een spannende en beklemmende film en constant sfeervol.
Dramatische muziek bij de mooie zwart-wit beelden. Ik vind 'm goed.

avatar van BBarbie
2,5
Naar mijn mening een van de zwakkere films van Hitchcock, omdat met een ongeloofwaardig ‘deus ex machina’ aan het einde feitelijk heel het verhaal van de film onderuit wordt gehaald en alle opgebouwde spanning als een donderslag bij heldere hemel verdwijnt. Onbegrijpelijk zwak.
Gelukkig heb ik weer kunnen genieten van de uiterst charmante Joan Fontaine (Oscar !), maar voor het rampzalige einde van de film minstens 1* aftrek.

Meneer Bungel
...Your ucipital mapilary is quite beautiful.


Het begint leuk, met de courtship toestanden, maar blijft dan (eenmaal getrouwd) te lang tam en saai eer er wat suspense komt - die dan meteen een stuk mooiere en spannendere beelden met zich mee brengt. Wat TOR aangeeft over de schuld van Grants personage, kan ik goed in mee;
The One Ring schreef:
Waarom zou je potentiële moordslachtoffers redden van een echt ongeluk, alleen maar om ze vervolgens op een omslachtige manier om te leggen en daarbij de indruk te wekken dat je niet de dader bent?
Maar dat wel terwijl de film óók wil leunen op / profiteren van alle ambiguïteit - it's a pickle. Grant en Fontaine spelen prima, maar komen nog het beste uit de verf in de opening, want zeker als je bedenkt hoe de vork in de steel zou moeten zitten, kan ik niet anders denken dan: ''Had dat even eerder met elkaar opgelost.''


2,5*.

avatar van stefan dias
2,5
Nou… ik vond hem eigenlijk maar matig omdat hij echt wel heel traag ging en langer leek te duren dan de eigenlijke speeltijd.

Gelukkig was daar (ondanks haar tuttige rol) Joan Fontaine. Wat een schoonheid! Ook Grant was toch wel goed: de slimme smeerlap zeg maar.

Daarom vond ik het einde in tegenstelling tot velen ook goed: hij is misschien wel onschuldig aan de moorden (ook de schrijfster achtte hem niet in staat tot moorden) maar dat belet niet dat hij een onverbeterlijke gokker en oplichter was die uiteindelijk meer op zijn vrouw haar geld uit was dan op haar.

avatar van missl
3,0
De onderhuidse spanning die ik van Hitchcock gewend ben is in deze film ver te zoeken, het is alsnog een prima verhaal maar het ontstijgt het gemiddelde niet.

avatar van frolunda
4,0
Misschien niet zo'n heel spannende dan toch wel een heel sfeervolle (romantische) thriller.Goede rollen van Grant en Fontaine en ook Nigel Bruce (ook bekend als Dr Watson van de Holmes films uit die tijd) is weer een genot om te zien.Andere sterke punten waren het voortdurend twijfel zaaiende verhaal en het mooie zwart-wit camera werk.Suspicion behoort dan wel niet tot de allerbeste Hitchcock films het blijft een naar mijn mening wat onderschatte rolprent.

avatar van Film Pegasus
4,0
Film Pegasus (moderator)
Suspicion is één van de 2 films van Hitchcock waar hij een Oscarnominatie voor beste film voor kreeg. Dat wil vooral zeggen dat hij hier niet echt zijn bekende regie laat zien, maar een film aflevert die betert past in wat men standaard verwachtte in Hollywood. Daardoor is de film niet meteen een Rear Window of North by Northwest, maar het is zeker geen slechte film. Het verhaal is natuurlijk een troef waar de kijker constant in twijfel zit over de ware toedracht. De kunst van Hitchcock is dat hij dat ook heeft kunnen vertalen naar het grote doek. Zowel Cary Grant als Joan Fontaine (niet ontoevallig dat de andere Hitchcock-film met een Oscarnominatie ook met haar was: Rebecca) zijn beiden in vorm en het is een plezier om hen bezig te zien. Beide acteurs hebben ook Britse roots, wat de karakters hun Engelse achtergrond geloofwaardiger maakt. Creatief is dit misschien niet één van de beste films van de master of suspence, maar zeker geen slechte film en voor liefhebbers van de Hollywoodfilm uit de jaren '30 en '40 een aan te raden kijktip.

avatar van gauke
4,0
Meer dan zeventig jaar na dato ziet deze film, over het vermogen van twijfel en wantrouwen, er nog altijd goed en helder uit. Een combinatie van een romantische komedie en een boeiende psychologische thriller, waarin Hitchcock een verraderlijk spel speelde met zijn vrouwelijke hoofdrolspeelster (en dus ook met de kijker) en de spanning langzaam opbouwde.

N.B. In het glas melk zat een gloeilampje zodat deze witter zou lijken.

avatar van baspls
3,0
Suspicion verteld het verhaal van een vrouw van respectabele afkomst die verliefd wordt op een op het oog charmante man. Al snel blijkt echter dat hij enorme schulden heeft, veel gokt en geen eerlijk werk verricht. Zijn geheimzinnigheid maakt haar steeds argwanender.

Het duurde even voor de film een beetje opgang begon te komen. Het spel van Gary Grant en de Britse setting wisten gelukkig wel te vermaken. Nigel Bruce was ook bijzonder leuk als de oude studievriend. Na een uur werd kwam er pas een beetje suspense in de film en begon Joan Fontaine ook echt te overtuigen. Zo jammer alleen dat het einde nogal anti-climacterisch was. De schuld van de studio, die vond dat Gary Grant een held is die geen moorden pleegt.

Zoals je van Hitchcock kon verwachten is de film mooi geschoten met schitterende sets en locaties. Hoogtepunt van de film is het shot waar Gary Grant een glas melk de trap op brengt. In het glas is een lampje aangebracht zodat de melk op een vreemde manier oplicht. Jammer dat Hitchcock toen Bernard Herrman nog niet ontmoet had, Franz Waxman's muziek was mij een beetje te tekenfilm-achtig.

Kan het niet helpen de film met Rebecca van een jaar eerder te vergelijken en dan is deze toch vele male minder spannend en sfeervol. Vermakelijk, maar wel een van de mindere Hitchcock's als je het mij vraagt.

avatar van des1
2,5
Hitchcock die altijd al een ambivalente relatie had met vrouwen, voert hier een stel mannen, w.o. Grant, ten tonele waarvan je nu in het post-Weinstein tijdperk kunt zeggen: Jeeses, wat hadden vrouwen te stellen met vervelende mannen in hun tijd. Joan Fontaine "Monkeyface" noemen is gewoon erg irritant. Overgens is Grant, waarvan gezegd wordt dat die eigenlijk homo was, erg goed in het spelen van pestkoppen jegens vrouwen... en dandies / klaplopers die nooit hebben hoeven werken voor hun leven. Wat de inzet is van deze film. Fontaine (zus van Olivia De Havilland) won een Oscar voor haar rol, de enige Oscar die ooit door een acteur/actrice voor een Hitchcock film zou worden gewonnen. Modern in deze film is eigenlijk dat een vrouw van gegoede komaf als Fontaine valt voor een toyboy als Grant.

avatar van cinemanukerke
3,5
een zwart wit Hitchkock film lijkt me ideaal voor de kerstdagen en Suspicion voldoet prima : onderhoudend, de verwrongen romantiek (vrouw wordt verliefd op de man die haar misschien wil vermoorden) die Hitchkock graag serveert, Hollywood sterren Grant en Fontaine, klassevolle studio produktie in fotografie/decor en een klassieke jaren '40 score. Maar ik heb het einde altijd rommelig gevonden. Op die klif, die plotse (lange) uitleg door Grant waarom hij geen moordenaar is, de opluchting van Fontaine en alles is vergeven en vergeten, verzoening en dan rijden ze weg. Dat de ambiguïteit van Grant (moordenaar of niet) blijft, doet voor mij niets af. Het einde is voor mij een haastig afgehaspeld dialoog, inderdaad een deus ex machina, toch a-typisch voor Hitchkock. Op mijn DVD uitgave 'Editions montparnasse' staat daarover een woordje uitleg. Het blijkt dat het script een ander einde had (nl na het glas melk, Fontaine drinkt, geen gif, Fontaine stormt naar kamer van Grant, wil zelfmoord plegen maar Fontaine kan hem overtuigen om door te gaan -THe END), dit was ook zo gefilmd en gemonteerd maar door een testpubliek verworpen als belachtelijk. Hitchkock heeft dan een oplossing gevonden door 2 scenes (die autorit dat in het midden laat of Grant Fontaine wil vermoorden of redden) later in de film te monteren. Zo volgt de bekentenis van Grant (o.a. zelfmoord) na de rit ipv na de melk scene. Maar ik heb altijd gevoeld dat het einde afbreuk deed aan het ritme van de film. Maar de film zelf blijft een waardige Hitchkock. Prettig kerstfeest, iedereen !

avatar van IH88
3,5
“You couldn't hurt a fly, Bertram, unless it was already dead.”

Prima film van Hitchcock. Suspicion heeft een einde waar je je vraagtekens bij kunt zetten (Cary Grant als grote slechterik had best gemogen), maar in al het voorgaande weet Hitchcock de spanning en de paranoia weer aardig op te voeren. Grant en Fontaine zijn perfect in dit soort rollen, en het was leuk geweest om Grant echt eens een andere kant van zichzelf te laten zien. Maar Hitch houdt van een happy end.

avatar van Don Homer
3,0
Hello monkeyface!

Jubileum, Mijn 20e Hitchcock! Weer een leuke aparte film die in het begin wat aandacht vereist om de mensen uit elkaar te houden. Naarmate de film vordert begint het duidelijk te worden en spannend. Alles ligt of lijkt er wel heel dik bovenop te liggen wat ik wat overdreven vond maar ook bij vlagen wel grappig. De muziek was wat gedateerd en vaak te overheersend. De cameravoering is weer goed met als hoogtepunt de prachtige schaduwshots aan het einde.

Er wordt erg goed geacteerd. Grant speelt heel goed een zeer eigenaardige man (Johnny) maar zijn tegenspeelster (die hij op de set niet uit kon staan) kreeg de Oscar. De vriend van Johnny vond ik ook goed en erg grappig.

Wat me wel irriteerde is het einde van de film. Hij schijnt dus toch onschuldig te zijn wat ik totaal niet vond passen. Ik dacht zelf dat het op twee manieren kon worden geïnterpreteerd maar nu ik er wat erover lees is dit dus niet zo. Het boek eindigt in ieder geval 180 graden anders en dat was Hitchcock aanvankelijk ook van plan.

IH88 schreef:
Maar Hitch houdt van een happy end.
Hitchcock had dus geen happy end voor deze film bedacht maar werd bij de sneak preview door het publiek gedwongen het einde aan te passen omdat ze Grant als slechterik en moordenaar niet aan konden zien. Vind ik ook heel jammer. Wat mij betreft excelleerde Grant als slechterik.

avatar van Bobbejaantje
2,0
Grappige film van de niet intentionele soort. Het verhaal speelt zich af in het milieu van de Britse aristocratie en situeert zich in de countryside van Engeland. Cary Grant is naast een ladiesman van het plakkerige type ook nog een narcistische kleptomaan en gokverslaafde. Het tegendeel van de ideale schoonzoon dus. Omwille van eerstgenoemde eigenschap slaagt hij erin om het hart te winnen van Joan Fontaine, een alleraardigst maar emotioneel onderontwikkeld muurbloempje - zij het een oogverblindend mooi muurbloempje. De bedoelingen en het spelletje van Grant liggen er zo dik op dat ik me eigenlijk eerder ergerde aan de naïviteit van Fontaine dan dat ik enig medeleven voelde met haar.

De eerste helft van de film was voor mij een mislukte komedie, met weliswaar clevere stukjes die het geheel opleuken. In de openingsscène ontmoeten Grant en Fontaine mekaar op de trein, waarbij Grant zijn blik over Fontaine laat glijden van onder naar boven. De mooie benen van Fontaine (seksueel verlangen), vervolgens naar de handen van Fontaine die een boek over kinderpsychologie vasthouden (Fontaine zal een relatie aangaan met Grant - die nooit volwassen geworden is) en dan naar het hoofd van Fontaine (het brilletje als typering van iemand die connectie heeft met intellect maar niet met emotionele ontwikkeling -zoals zal blijken). Ander voorbeeld: de eerste poging van Grant om Fontaine te kussen loopt op een sisser uit, en wordt symbolisch weergegeven door Fontaine die ostentatief de beurs in haar handen dichtklapt (en het is niet moeilijk te zien wat deze beurs seksueel symboliseert).
Compleet ongeloofwaardig is dan weer het feit dat Grant - met zijn reputatie van flierefluiter en bedrieger eerste klas - een job aangeboden krijgt als vermogensbeheerder van een aristocratische vriend van hem. Ja hallo zeg

In de tweede helft van de film verandert de toon. Kantelmoment is het overlijden van de vader van Fontaine. Enkele ontwikkelingen in het leven van het koppel - waarin ook Nigel Bruce een belangrijke rol speelt - voeden de achterdocht van Fontaine m.b.t. de ware aard van Grant. Als kijker ga je helemaal mee in de achterdocht n.a.v. een aantal gebeurtenissen die erop wijzen dat Grant Bruce vermoord heeft en plannen heeft om ook zijn vrouw uit de weg te ruimen. En dan volgt op het einde een complete twist en blijkt Fontaine helemaal op het verkeerde been gezet, met een totaal verkeerde lezing van de feiten. Op papier klopt dat ook wel, maar dit komt bij mij allemaal erg ongeloofwaardig en met de haren getrokken over. Maar zelfs met het einde dat men oorspronkelijk voorzien had in het script, was het voor mij evenmin goed gekomen wegens andere dik opgelegde ongeloofwaardigheden in aanloop naar de finale.

Aan positieve kant vind ik het verhaal erg smaakvol in beeld gebracht door dhr. Hitchcock en cinematograaf dhr. Harry Stradling Jr. Prachtig hoe in de tweede helft van de film het raamwerk in het huis van Grant en Fontaine de contouren van iets wat lijkt op een spinnenweb als schaduw weergeeft, wat enorm bijdraagt aan de sinistere sfeer.

Conclusie. In mijn ogen één van de minst overtuigende films van A.H. In Hollywood zijn we één en ander gewend, maar de wijze waarop in deze film een totaal onvolwassen relatie tussen Fontaine en Grant wordt voorgesteld, gaat er voor mij over. Verder is het scenario in zijn geheel zwak en met de haren getrokken om alsnog op het eind origineel uit de hoek te komen. Maar ik zal er Hitchcock geen spatje minder om waarderen.

Gast
geplaatst: vandaag om 07:47 uur

geplaatst: vandaag om 07:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.