28 Weeks Later (2007)

In vele opzichten beter dan het eerste deel. Eén van die zeldzame sequels die het origineel overtreffen. Het is ook een film die prima op zichzelf staat, en waarvoor je 28 days later niet voorheen moet gezien hebben.
Iets meer kleur en iets minder handycam effect dan in Boyle's film komt het zeker ten goede. Boyle's werk was ook goed natuurlijk maar voor velen misschien iets te minimalistisch. Verder behoudt de film ook veel van zijn voorganger zoals de chaotische actiescènes en hopeloosheid van de situaties. Ik ben het ook niet eens met de stelling dat deze film minder humanistisch is. De scherpschutter die het niet over zijn hart krijgt om mensen neer te maaien en Don die in een geweldig uitgevoerde openingsscène zijn vrouw in de klauwen van de geïnfecteerden achterlaat zijn net heel menselijk.
De twist waarbij zijn vrouw het uiteindelijk overleeft en hijzelf een zombie wordt vond ik ook erg sterk en zag ik niet aankomen. Daarna schakelt de film over op zijn kinderen die onder de hoede genomen worden van enkele militairen. Een sombere en mistroostige film die me erg is bevallen. Meer dan zomaar een zombiefilm.

Film begint veelbelovend en boeiend maar naarmate de film voortduurt word het allemaal te absurd en ongeloofwaardig met het slot als dieptepunt.

Iets meer op effect gericht en platter dan zijn voorganger Beetje gorier ook, maar nooit lang wegens de drukke editing, maar minstens zo spannend en dat is eigenlijk gewoon genoeg. Mensen die zich storen aan de onrustige stijl hier en niet bij de eerste hebben een slecht geheugen of zijn in de tussentijd veel ouder geworden en kunnen minder hebben. De editing is hier wat sneller maar qua chaos maakt het geen zak uit.

Goed.

28 Weeks Later laat er de eerste 10 minuten geen gras over groeien. Men schotelt direct een prima geschoten actiescène voor, vol chaos en horror. Nadien valt het dan, logischerwijze, stil en hoewel het post-apocalyptische Londen wel aardig in beeld gebracht wordt, ben ik niet zo'n fan van dat eerste gedeelte. Het familiale gezwets zie je zo aankomen en voegt ook totaal niets toe. Ook nadien, als de hel weer losbarst, vind ik de rol van Robert Carlyle weinig toevoegen. De anonimiteit van de losgeslagen meute en moorden vind ik net leuker.

Maar dat tweede gedeelte is wel echt sterk, ondanks dat ik dergelijk schokkerig camerawerk vaak een dubbeltje op z'n kant vind - film is film, chaos moet op een bepaalde manier toch nog overzichtelijk blijven. Bekendere koppen als Jeremy Renner en zeker Rose Byrne zijn een uitstekende aanvulling op de jongere cast. Ook fijn dat, als ze dan toch uit de film geschreven moeten worden, ze dat doen als waren ze figuranten.

De slotscène buiten beschouwing gelaten, dus een erg sterk laatste half uur. De scène met de helikopter springt er bovenuit als het op actie aankomt. En ook qua gore, al ben ik daar niet echt gevoelig aan. Horror hoeft van mij niet per se smerig of extreem bloederig te zijn. Liefst heb ik het zonder al te veel opsmuk. En dat doet regisseur Juan Carlos Fresnadillo uiteindelijk wel.

3,5

De film blijft toch wel sterk staan. Ik maakte mij de bedenking dat de bende van de Walking Dead het met deze zombies geen dag zou uithouden. Om het met de woorden van Daft Punk te zeggen: Harder, Better, Faster, Stronger. 28 weeks later bouwt verder op 28 days later, zonder hetzelfde te brengen. De personages zijn niet zwart/wit en eigenlijk kan gewoon alles gebeuren hier. Dat maakt alles ietwat onvoorspelbaar. De verhaallijn rond Robert Carlyle is wat teveel toeval misschien, maar langs de andere kant zitten we wel met een film over zombies. Waarom zorgen maken over geloofwaardigheid... Leuk kom een hoop bekende namen te zien in het begin van hun carrière: Idris Elba, Rose Byrne en Jeremy Renner.

Duidelijk minder dat het eerste deel. Wel met meer budget en betere middelen - dat is te zien in de fotografie. Ook enkele scènes zijn enorm sterk, bijvoorbeeld de hele openingsscène, als de snipers overal op schieten en de hele wijk inclusief burgers wordt gebombardeerd, met die achtervolging in de auto, in het donker met enkel een night vision van het geweer. Maar dat soort momenten zijn schaars. Actie is vaak ook wat onoverzichtelijk en zeker de eerste drie kwartier zoekt de film naar ritme die eigenlijk nooit gevonden wordt en dat komt de film nooit meer helemaal te boven. Hoe de hele ellende weer begint (dat iemand zomaar zonder beveiliging bij zijn vrouw mag) is echt lachwekkend lui en ongeloofwaardig schrijfwerk. 2,5*.

Net als 28 Days Later ook deze 28 Weeks Later opnieuw bekeken, nu volgende maand de derde film eindelijk gaat draaien. Days was best goed, maar ook wel met gebreken. Dit vervolg heeft vermoedelijk flink meer budget gekregen, want alles oogt een stuk fraaier en er zit ook meer spektakel in. Het bombardement of de helikopteraanval maken nog steeds best indruk Dat had deze film ook wel nodig want het verhaal is wat kariger dan de voorganger, maar qua vermaak is het dus net wat beter. Maar echt zeer goed zijn beide films gewoon niet, ze zijn wat rommelig gefilmd en er zijn tig andere films en series met deze thema's die het in mijn ogen net wat beter deden. Maar het blijven twee prima titels en ik kijk echt uit naar de aankomende film.

3,5* blijven staan

Een beetje style over substance wel. 28 Weeks Later is een behoorlijke adrenalinetrip op vol tempo. Waarbij de regisseur duidelijk voor vorm kiest en niet voor inhoud. En dat maakt het nou juist zo lekker. Toffe cast, lekker onheilspellende en smerige zombies en erg spastisch camerawerk. En dan gooien Boyle en Fresnadillo er nog een fijn soundtrackje tegenaan om het af te maken.

De terugkeer van Carlyle in de metro was wel wat too much, dat was onnodig.

3,5*

Herkijk. Ik was de eerste keer al niet heel positief over dit vervolg, maar deze 2e kijkbeurt maakt het er ook niet (veel) beter op.

Het is een rommelig geschoten film, met veel plotelementen die onlogisch, onduidelijk of gewoonweg oninteressant zijn. Er zijn wat schrikmomenten en wat spannende momenten, maar het verhaal gaat alle kanten op zonder veel diepgang of opbouw.
De intro is nog wel oke, waarin Robert Carlyle voor een moreel dilemma staat: doet hij een poging zijn vrouw te redden van de infected, of rent hij weg om zichzelf te redden. Dat gaf de indruk dat er misschien iets gedaan zou worden met het thema moed/lafheid/opoffering, misschien lag een redemption arc in het verschiet. Zeker als later blijkt dat zijn vrouw toch nog leeft (vanwege immuniteit), levert het een interessante plotontwikkeling op omdat hij zijn kinderen verteld had dat ze dood was. Maar zodra ze hem infecteert en zelf ook sterft wordt daar derhalve niks meer mee gedaan. Zonde.

We volgen daarna niet alleen twee saaie kinderen waar we geen enkele band mee ontwikkelen, we krijgen ook te maken met Amerikaanse sniper Dolby (Jeremy Renner) die besluit bevelen te negeren en zijn post te verlaten om willekeurig een paar mensen te redden die op het punt staan gedood te worden door het leger. Nogal een cliché, de lone soldier die gewetensbezwaren krijgt en daarom de "held" van het verhaal wordt. Had van mij allemaal niet gehoeven, Rose Byrne had ook best die rol op zich kunnen nemen in het verhaal.

Maar goed, verder dus behoorlijk underwhelming. Danny Boyle is nu wel terug van weggeweest met het derde deel, 28 Years Later, ben ik wel benieuwd naar.

2,5*