Reign over Me (2007)

Ik vond de film aardig. Meer niet. Don Cheadle is geweldig, Sandler lijkt het typetje van Dustin Hoffman uit Rain Man na te doen (countin' the cards, countin' the cards...), compleet met dom stemmetje. Ik vond hem niet overtuigen. En dat haalt gelijk de hele film onderuit, want die leunt toch aardig op hem. Gelukkig krijgt Don Cheadle meer screentime dan Adam Sandler, wat de film goed doet. Er zit ook wel wat leuke humor in hier en daar.

3 sterren

Ik geloof ook niet dat het gedrag van Sandler een postnatale depressie moest voorstellen

Ik vond het allemaal niet slecht, maar lang niet zo sterk als ik hoopte. Tikkeltje te geforceerd/gemaakt, matige rollen van Pinkett en Tyler, en ook Sandler was bv. in Punch Drunk Love heel veel beter.

Erg mooie film, maar met een einde waar toch een mierzoet naar nasmaakje aanzit. Tot het laatste kwartier is het een goede mix tussen drama en humor. Er zitten een aantal erg leuke grappen in en ook het drama deel is geloofwaardig. Acteren doen Cheadle en Sandler zeer behoorlijk, had Sandler eerst niet eens herkend. Wat Liv Tyler in deze film toevoegd is me wel een raadsel.

Het einde wordt dan allemaal veel te sentimenteel waardoor de echte hoge scores hier uitblijven.

4*

Aardige film die zijn sentiment lang buiten de deur weet te houden maar uiteindelijk toch struikelt dankzij een rechtszaak waarin alles eventjes wordt rechtgezet. Daarnaast was het beter geweest om sommige personen wat langer in de mythische zone te laten verkeren of niet uit de school te laten klappen.

Verder best wel een mooie film die gaat over het ver weg stoppen van verdriet. Inmens verdriet, dat weggestopt wordt. Wat zich uit in als een zombie over de straat heen bewegen, nauwelijks menselijk contact onderhouden en agressie als iemand dat ene pijnlijke onderwerp aansnijdt.

Visueel en muzikaal best aardig. Je voelt de rusteloosheid van Adam Sander `s personage, je voelt de vele uren die hij verslijt aan het doelloos spenderen van zijn tijd op de straat. Fijne humor af en toe. Vooral die stellige baliemedewerkster was grappig, maar ook de rechter was eens een keer lekker recht voor zijn raap.

Verder eens dat sommige subplotjes er wel wat bovenop liggen. Mij stoorde het echter niet zo. Behalve dan het moment dat Don Cheadle door toedoen van Sandler besloot om eens van zich af te bijten. Toen dacht ik echt, moet nou werkelijk elke verhaallijn op een positieve manier afsluiten? Vreselijk Hollywoodachtige manoeuvre.

Uiteindelijk wel een boeiende film, die een niet alledaags thema niet alledaags in weet te vullen. Soms best wel naturel. Jammer dat de film richting zijn einde wat ontspoord. 3,5*

"As I understand it — and my understanding of this is vague at best — a group of people stole some airplanes and crashed them into buildings. We are told that they were zealots fueled by religious fervor. And if you live to be 1,000 years old, will that make any sense to you? Will that make any goddamn sense?"

Letterman niet ver na de aanslagen in een adembenemende monoloog, die in m'n hoofd doorspookte bij het zien van Reign Over Me, dat het groteske drama verkleint tot 1 persoon die alles wat hem lief is in 1 moment kwijt is. Sandler is misschien niet de beste acteur voor deze rol, en natuurlijk verloopt zijn proces net teveel volgens de filmwetten, maar mensen wat heb ik zitten slikken en zweten, om uiteindelijk toch maar toe te geven aan de tranen. Mooi overigens hoe het leven van Cheadle in het verhaal was verwerkt, al vond ik de lijn rond Burrows niet erg lekker lopen.

Zeker geen perfecte film, maar wel zeer sympathiek. 3,5*.

Op z'n eigen bescheiden manier is Reign over Me een indrukwekkende film over een thema dat een sterke historisch-maatschappelijke waarde vertegenwoordigt in de VS (en eigenlijk in de hele wereld). Komedie en drama worden heerlijk en subtiel met mekaar versmolten zonder dat het ergens te opdringerig of te stroperig wordt.
Persoonlijk had ik graag enkele andere keuzes gezien, bv. Don Cheadle in de rol van Adam Sandler en omgekeerd en het uitblijven van een happy-ending om er maar enkele te noemen, maar algemeen beschouwd is Reign over Me een ontroerend portret over vriendschap en verdriet. Bovenop de oprechte vertolkingen zijn vooral het gezapige tempo en de fragmentarische cinematografie verantwoordelijk voor een unieke sfeer. Weinig films in dit genre hebben zoveel indruk op me gemaakt. Absoluut eentje om terug te zien.

Prima film, met een uitstekende Sandler en Cheadle. De gebeurtenissen rond 11 september vind ik altijd wel interessant en na een aantal rampenfilms was het ook zeker leuk om deze te zien, die een andere kant toont. En een hele belangijke kant, want wat zijn er veel mensen die familieleden, vrienden etc. hebben verloren.

Het verhaal rond het personage van Sandler is opzich prima, maar toch mis ik een aantal dingen. Het lukte me eigenlijk niet om echt met zijn personage mee te leven. Hij doet het prima, dat zeker, maar echt ontroerend word het eigenlijk nooit. Daarnaast kabbelt het verhaal te makkelijk en te simpel door. Cheadle is een geweldig acteur en kon ook deze rol gemakkelijk aan. Jammergenoeg kent de film ook een aantal momenten die eigenlijk nergens op sloegen. Dat gedoe met Saffron Burrows was gewoon totaal misplaatst en ongeloofwaardig wat mij betreft. Ook het moment dat Cheadle iedereen in zijn praktijk even de waarheid verteld en één van de laatste scénes in de rechtbank vond ik maar matig. Het stoorde niet echt, maar ze hadden er wat mij betreft uitgelaten kunnen worden.

Voor de rest vermaakt de film gewoon erg goed. Zo nu en dan een dikke glimlach, afgewisseld met de wat meer emotionele scénes. Echt uit de verf komen ze beide jammergenoeg niet. Had misschien wat meer verwacht, maar de film is eigenlijk te standaard om echt het verschil te kunnen maken. Toch zeker een dikke voldoende.

Dramatische gevolgen van 9/11 vooral op het psychisch vlak.

Het verhaalt herinnert aan dit dramatisch gebeuren en zet ook het bestaan van echte vriendschap in de verf.

De film zelf vond ik niet bepaald uit de band springend. Naar het einde toe komt er wel kracht en emotie aan te pas. Aanvankelijk vond ik deze kenmerken er niet in terug.

Typisch Amerikaans verwerkingsdrama, in de zin dat twee karakters iets missen in het leven en datgene wat ze niet hebben bij de ander vinden. Hier gaat het om Adam Sandler als nabestaande van 9/11 en Don Cheadle als succesvolle tandarts met huwelijkse problemen. Het meest in het oog springend is de wonderlijke chemie tussen duo Sandler/Cheadle, die vooral in de eerste helft voor menige lach en traan zal zorgen door hoe de twee klungelig toenadering tot elkaar zoeken. Tragiek en humor zijn dan ook mooi uitgebalanceerd en het maakt de film zowel hilarisch als schrijnend. Maar naar het einde toe krijgt het een ietwat stroperige lading als een schattige psychologe, gespeeld door Liv Tyler, opeens invloed gaat krijgen op de gebeurtenissen. Dr Phil kan nog wat leren van dit multi-talent van een dame. Trauma's weet ze psychologisch weg te lullen, ze staat haar mannetje in de rechtszaal en ze managet zelfs relaties voor haar clientele. De film had best zonder deze onzin gekund, maar het blijft natuurlijk typisch Hollywood.

Wat erg! Ik was deze titel totaal vergeten, laat staan dat ik wist deze film gezien te hebben. Ik weet nog wel vaag waar het overging. Het verwerkingsdrama na 9/11 was wel redelijk actueel en oke qua keuze. Voor de rest heeft Reign over Me geen indruk bij me achtergelaten... Een gewoon en aardig tussendoortje is het blijkbaar.

Een best aangename film. Ondanks zijn lijvige speelduur (toch 2 uur) blijft de film je steeds aangrijpen: dan weer met een lach, de andere keer met een lichte traan. De acteerprestaties van de 2 hoofdacteurs, Don Cheadle en Adam Sandler zijn beter dan gemiddeld te noemen en verheffen de film toch naar een hoger niveau dan gemiddeld.

Minpunt is wel het vrij open einde (wat voor sommigen dan misschien wel weer een pluspunt zal zijn) en de nogal geforceerde toenadering tussen Donna en Sandler die het hele verhaal wat minder waarheidsgetrouw deed worden.

Leuke film, maar om nou te zeggen dat hij zo verpletterende indruk heeft achter gelaten. Niet echt.

Laat ik voorop stellen dat ik het gewoon een goede film vindt, de vertolkingen zijn prima en het wist me ook redelijk goed mee te slepen allemaal. Het is ook leuk om te zien dat de vriendschap tussen Cheadle en Sandler steeds verbetert in de film. Iets wat me persoonlijk wel goed raakte.

Ik vond het enigzins jammer dat de film eigenlijk te goed van zichzelf was, ik kwam maar weinig tegenslagen tegen en alles liep eigenlijk te voorspoedig richting het einde. Ach waar zeur ik ook over, het is gewoon een meer dan prima film om je mee te "vermaken".

3,5*

Zeer goede film, met een uitstekende Sandler. Ik wist niet dat de beste man zo goed kon acteren.

De film laat goed zien hoe lelijk sommige mensen tegen elkaar zijn alleen om geld. Wat ik ook een mooi gegeven vond is dat je ziet dat mensen op rare dingen stuiten om iets te verwerken.

De film staat in mijn top tien omdat hij een hele grote impact op mij had, plus de acteurs waren super, en de muziek ook.

Dit is echt een van de mooiste films ooit die je zeker moet zien

Fijne film,

Verwachte hier toch wel veel van, mede door het gemiddelde en Don Cheadle die mij altijd wel weet te bekoren.

Don Cheadle bewijst hier maar weer eens dat hij een geweldig acteur is. Uitstraling, acteerwerk alles bij hem is goed. Adam Sandler is iets minder, kwam vaak wat te geforceerd over. Ook zijn karakterontwikkeling loopt niet helemaal lekker. Maar hij bewijst wel dat hij meer kan spelen dan een komisch figuur. Moet PTA's Punch Drunk Love nog kijken. Maar Sandler wist me niet echt te raken. Veel scènes proberen dit ook maar slagen nooit echt.

De rest van de cast is ook wel oké. Liv Tyler doet het redelijk, leuk bijrolletje van Donald Sutherland. En Saffron Burrows doet weinig anders dan mooi zijn.

Het plot zelf loopt allemaal wel lekker, en kijk ook lekker weg. Het half open einde doet het dan ook goed. De link naar 9-11 is goed en erg intressant en belicht de andere kant van dit drama, de kant die op de achtergrond speelt.

Toch is het allemaal net wat te standaard om er bovenuit te springen. Ondanks verwoude pogingen overtuigt de film nergens. Desalniettemin blijft dit lekker wegkijken.

* * *

Heel mooie film! De film wist mij vanaf het begin te boeien en ik zou zo snel geen andere film weten die zo veel emotie zo goed weet vast te leggen.

Het verbaast me dat deze film niet meer bekendheid geniet. Echt een topper.

Film komt naar mijn mening wat moeizaam op gang. Maar geduld wordt beloond, want het tweede deel is een voltreffer. Vooral de scenes in de wachtkamer bij de psychiater en de verzoening met de schoonouders kwamen zeer echt en emotioneel over. Ik ben normaal gesproken geen Adam Sandler-fan, maar in deze film laat hij zich van zijn beste zijde zien. Ook de rest van de cast is in vorm. Wat Don Cheadle betreft vind ik dat geen verrassing, want die is vrijwel altijd goed.

Sterke film, dat is het eerste wat mij te binnen schiet.

Fantastich verhaal, uistekend geacteerd door Sandler en Cheadle, boeiend tot het eind en absoluut goed uitgevoerd. Leuk dat Shadow of the Colossus een grote rol had, een game waar ik zelf al een tijdje benieuwd naar ben. Ik las dat beide heren een week lang deze game hadden gespeeld zodat ze in deze film de scenes geloofwaardig neer konden zetten, in plaats van random op knopjes drukken zoals in de meeste films. Dat vind ik nou leuk.

Ik vond de film niet geforceerd over komen en vond vooral Cheadle natuurlijk acteren. Er zitten zielige scenes in en een aantal hoogtepuntjes. Af en toe kunnen lachen, af en toe een traantje weggepikt. Sandlers was wat dat betreft overtuigend. Ik heb eigenlijk niets te klagen over deze film.

Voldoet.

Ook in z'n drama-films speelt Sandler toch nog steeds typetjes. Ook hier weet hij er weer niet aan te ontsnappen, al moet gezegd dat hij het toch best aardig doet allemaal. Cheadle is perfect voor z'n rol, rustig acteur met een fijne uitstraling.

Vind het onbegrijpelijk dat deze film echter aan 9/11 moest gekoppeld worden. Het is een voetnoot in het verhaal, ééntje die er absoluut ook niet toe doet en ook helemaal niks bijdraagt, maar het zal wel met het Amerikaanse verwerkingsproces te maken hebben zeker? De film blijft de hele tijd heel dicht tegen Sandler en Cheadle aanzitten, dus waarom dat dan op landelijke schaal opengebroken moest worden ...

Verder soms iets te gelikt, de rechtzaak deed de film bijvoorbeeld geen goed. Sutherland die het wel even regelt als meevoelend rechter ... ik geloofde het niet zo. Jammer, want de schaarse komische momenten komen wel aardig uit de verf en qua sfeer zit het verder ook wel goed.

Geen verkeerde film, maar neemt een paar verkeerde bochten waardoor het als geheel toch wat tekort schiet.

3.0*

Gisteravond deze weer eens gezien. Ik moet deze film, aangezien hij al iets van drie of vier jaar bij mij op nummer 1 in de top 10 staat, minstens één keer per jaar gezien hebben. Al die tijd er gewoon van genoten, zonder eigenlijk echt een fatsoendelijke review te geven.

Laat ik vooraf even stellen dat ik het moeilijk vind om te zeggen wat mijn absoluut favoriete film is. Deze had me in der tijd, toen ik alle films van Adam Sandler was aan het opzoeken zo onder de indruk gebracht dat hij op de eerste plaats is gekomen, en daar eigenlijk ook nooit meer weg is gegaan. Ik vermoed dat hij nog wel even op de plaats zal blijven, maar je weet natuurlijk nooit wanneer dat verandert. Sowieso wil ik nog heel wat films herzien die ik vijf sterren heb gegeven, om te kijken of ze nog wel die stem waardig zijn voor mij of dat ze misschien zelfs een plaats krijgen - of stijgen in de top 10. Maar dat doe ik heel rustig en zal heel gelijdelijk gaan.

Even terug naar de film. Waarom heeft deze dan al die tijd, en nu nog steeds bij mij op de eerste plaats gestaan? Kort samengevat zou ik zeggen: omdat ik het een prachtige film vind die me raakt. Het acteerwerk is echt super. Don Cheadle zet met gemak een erg sterke rol neer, als degene die zijn oude studievriend uit de put probeert te helpen. Die studievriend wordt gespeeld door Adam Sandler. En hoewel velen vinden dat Sandler zijn sterkste rol neerzet in Punch-Drunk Love, ben ik het daar in dit geval niet mee eens (zijn rol daar was ook erg sterk, maar dat terzijde). Hij zet een prachtige, ingetogen prestatie neer in deze dramafilm. Het is een interessant personage, met ontzettend veel emoties. Hij isoleert zich af van de rest van de samenleving en komt daarmee in de problemen als hij opnieuw vrienden wordt met Johnson. Je blijft de hele film benieuwd of het goed met hem komt, en op welke manier dat eventueel zou gebeuren. Sandler weet duidelijk vorm te geven aan het personage dat de aanslagen waarbij zijn familie is omgekomen als een flinke tegenslag heeft ervaren. De overige personages worden ook goed gespeeld. Donald Sutherland, Liv Tyler, Jada Pinkett Smith en Saffron Burrows waren goed in vorm.

En dan het verhaal.. Ja, de films die met de rampen van 11 september te maken hebben maken altijd wel indruk op me. Tenminste, ik heb er nog niet een gezien die dat niet deed, maar daar moet ik dan weer aan toevoegen dat ik er ook nog niet zo gek veel heb gezien (voornamelijk docu's). Deze wist ook indruk op me te maken. Maar natuurlijk kwam dat ook, zoals ik al eerder zei door de indrukwekkende vormgeving van Charlie die er kapot aan gaat. De scene waarin hij zijn verhaal doet tegen Johnson over zijn familie en de scene in de rechtbank zijn zowat de meest indrukwekkende van de film. De film werd ook ondersteund door een meer dan aardige soundtrack. En ondanks dat de film vooral als genre 'drama' heeft zitten er ook wel enkele lichte humor in verstopt, die ook nog voor het merendeel werkten. De vriendschap tussen beide heren wordt erg sterk naar voren gebracht met een uiteindelijk erg mooie conclusie.

Al met al kan ik gewoon zeggen dat dit een prachtige film die mij van begin tot eind boeit. Ik heb het al vaker gezegd, maar het is zonde dat Sandler maar zelden kiest voor de serieuze films. Want hij kan het prima af! Ik vind zijn komedies ook leuk, maar als ik zie hoe hij zo'n rol kan neerzetten, waarmee hij eigenlijk de hele film naar een hoger niveau draagt. Dit was ook al eerder te zien in Spanglish en eerder genoemd Punch-Drunk Love. De invulling van Don Cheadle is ook perfect en ik zal er geen enkele moeite mee hebben om deze film nog vaak te gaan zien. Nog altijd een van mijn favoriete films. Misschien is het juist de simpelheid ook die de film een charme weet te geven. In ieder geval maakt het zeker wel indruk op me en dat zal hij waarschijnlijk ook altijd blijven doen!

5 sterren blijven staan.

Sterk drama.

De film verteld een simpel verhaal maar doet dit op treffende wijze. Ik heb de hele film geboeid zitten kijken. De film is ontroerend met een zeer prettige mix tussen komische en feelgood momenten en een drama gedeelte, een goede balans is hierin ook te vinden.

De film wordt versterkt door prachtige muziek en sublieme rollen van Sanlder en Cheadle en degelijke bijrollen.

Een simpel verhaal wordt treffend verteld en ontroerd de kijker in een mooi drama

4 sterren

Een goede dramafilm...

Prima verhaal...

Prima acteerwerk...

Bekende acteurs Don Cheadle, Donald Sutherland en

Jonathan Banks ....

Mooi HD kwaliteit...

Perfect achtergrond geluid/muziek

(Dolby Digital)...

Wow. Echt wow. En dan tegelijkertijd ook zo teleurgesteld dat hij niet perfect is. Als de film het niveau van de eerste anderhalve uur had behouden had hij meteen 5* van me gekregen, maar nu moet ik daar nog eens over nadenken.

In ieder geval, ik ken Adam Sandler toevallig alleen van Punch-Drunk Love en deze film, en niet van zijn lollige rollen, en ik vind hem echt geweldig in dit soort personages. Hij roept in deze film dezelfde spanning op als in Punch-Drunk Love, maar dan in het kwadraat. In de eerste minuten vond ik het nog op overacten lijken, maar dan weet je nog niet hoe het werkelijk gesteld is met zijn personage.
Cheadle is ook erg goed, een heel fijne factor naast Sandler, al had er wel wat minder gefocust mogen worden op zijn situatie. Een subplot dat niet zo nodig was, zeker niet dat verhaal met die pijpgrage vrouw.

Het is een prachtige mix van humor - vooral in de eerste helft - en opbouwende en ontladende spanning, waardoor de film eigenlijk telkens levendig blijft. Die woedeuitbarstingen en de aanloop er naartoe vind ik onzettend suspensevol. Interessant hoe het getriggerd wordt, en uiteindelijk aangrijpend als hij uiteindelijk barst. Lang geleden dat ik weer echt aan de lippen hing van een film, in plaats van af en toe te kijken hoe lang ik nog moest. Ik heb heus vaker films gezien die ongeveer in de lijn liggen van dit onderwerp, maar zelden heeft het zoveel gevoel bij me opgeroepen als dit. Wat een personage, wat een acteerprestaties en wat een kijkervaring vond ik het.

Net als je denkt, 'verdomd, wat een goede film', wordt het geniaal. Die therapiesessies, zijn perfect geschreven worsteling en coping-mechanisms, en zijn ministapjes in de goede richting. Extra jammer dat de film dat niet weet vast te houden. Zijn therapiesessies zijn het absolute hoogtepunt van de film, en het is jammer dat dat deel maar zo kort duurt. Als hij uiteindelijk gaat praten tegen Alan is dat prachtig, maar zijn monoloog is wel net te lang. Had zo graag gewild dat er nog wat bewaard was gebleven voor later. Op dat moment raakt de angel en spanning er een beetje uit.
Nog later gaat het met de rechtszaak een kant op waar ik minder mee kon. Net als de rol van Donna dus. Weet echt niet wat ik met haar moet. Prachtig om te zien is ze, maar vond het tegelijkertijd balen als ze de film weer kwam verstoren met haar vervelende rol. Idem voor de schoonouders die zich op het laatst nog even komen moeien.

De eerste anderhalf uur doet de film vrijwel alles op het juiste moment, op de juiste manier. Als een film zo goed is is het echt heel jammer dat hij uiteindelijk niet perfect wordt. Het had voor mij best wat eerder en puurder mogen eindigen, met een grotere klapper. Nu dooft hij uit, als een leeglopende ballon.

Had er echt op gehoopt om weer eens in een klap 5* te geven. Ga hem zeker herkijken, want een favoriet blijft hij zeker.

4,5*

Adam Sandler heeft me erg verrast in deze film. Normaal verwacht je hem in één of andere komedie, niet in een gevoelig liggend drama als deze film. Maar wow, wat een sterke acteerprestatie. Ben er erg van onder de indruk. Zet er dan nog een ervaren rot als Don Cheadle langs en je krijgt een prima film die geen enkel moment verveelt tijdens die dikke 2 uur speeltijd.

Bonus: Saffron Burrows, wat een schoonheid!

8/10

Mooie drama-komedie, die draait om de hervonden vriendschap tussen Alan Johnson (Don Cheadle) en Charlie Fineman (Adam Sandler). Het acteerwerk is goed, het verhaal is degelijk en een fijne soundtrack zet de puntjes op de i. Ik ben normaliter niet zo'n fan van Sandler, maar hier zet hij een prima rol neer. Zijn inzinking in de rechtszaal, alsook het moment dat hij Cheadle zijn verhaal vertelt, waren ontroerende scenes in een film die me überhaupt wel wist te raken. Cheadle is een prima acteur, die genoeg brengt, maar ook weer niet te veel. Hierdoor is hij de perfecte tegenhanger voor Sandler, die ten alle tijde in extremen acteert. Waarom 9/11 zo nodig bij het verhaal betrokken moest worden weet ik niet, daar het voor de plotverloop nauwelijks relevant is. Ook de bijrol van Burrows was wat mij betreft niet helemaal nodig geweest, al speelt ze deze verder prima weg. Liv Tyler vond ik alleraardigst in haar rol als psychiater.
Reign Over me kijkt snel weg en kent een aantal confronterende, rake scenes, die me zullen bijblijven. Sandler verraste mij zeer positief, waardoor Reign Over Me mede met een steady 8 mijn lijstje van bekeken films binnentreedt.

naar de écht goede Sandler-films is het dezer dagen zoeken. Ook financieel beginnen de mensen wat slimmer te worden want buiten zijn stemmetjes in animatiefilms leveren zijn live action films al lang niet meer op zoals vroeger. Reign Over Me verdiende in 2007 (toen Sandler nog succesvol was op alle gebied) verdiende ook amper $22 miljoen al is dat vooral te wijten aan het atypische genre waarin Sandler zich bevind.

Toch is dit éen van de betere rollen van Adam Sandler. Weliswaar gesteund door een sterke cast tilt hij zijn niveau moeiteloos op en is hij vaak zelfs de betere in scènes met zijn tegenspeler. Ook al omdat het vooral zijn personage is waar wat bagage aan gegeven is. Bij het personage van Cheadle proberen ze dat ook te doen maar dat valt toch wat mager uit. Reign Over Me is een drama of eerder een tragikomedie/dramedy. Wat aan dit genre het kenmerk is, is de balans tussen komische en dramatische accenten. Voor vele films is de balans vinden tussen beiden een groot probleem al slaagt Reign Over Me hier haast perfect in. Het probleem in deze film zit zich ook niet echt in de balans want het nodige realisme zorgt ervoor dat het onderwerp van dit verhaal perfect past bij de vooral dramatische toon met enkele komische accenten die zich vooral in publieke situaties bevinden (omdat mensen nu eenmaal graag maskers opzetten naar de buitenwereld toe). Het probleem zit vooral in de afwerking. Waar de komische accenten vaak hun pointe wel perfect bereiken (geen slapstick humor maar eerder subtiele zaken in bepaalde situaties: bvb het moment in de balie van de rechtszaal waar Sandler's personage iets tegen zijn schoonouders wil zeggen) is dit in het dramatische accent amper het geval. Het is wachten tot diezelfde scène aan de balie van de rechtszaal waarin er écht emotie word opgewekt bij de kijker. Het zorgt ervoor dat gehele film wel onderhoudend is, maar nergens het gevoel opwekt dat je hier naar een ijzersterk drama zit te kijken omdat het wel heel erg lang wachten is. Het einde is best mooi al is het misschien net wat te voorspelbaar.

Reign Over Me is een mooie tragikomedie met een zeer sterk spelende Sandler omringd door een mooie cast. Hoewel het soms net wat te weinig biedt blijft het wel onderhoudend door mooi camerawerk, goede muziek en gewoon het feit dat je Sandler zo ziet acteren.

"I was stuck in Charlie world, I couldn't leave."

Het is jammer dat Adam Sandler niet vaker voor zulke rollen kiest i.p.v. zijn standaard komische rollen, want dit siert hem wel.

Vooropgesteld is het een opmerkelijke keus van Mike Binder om de film te linken aan de gebeurtenissen van 11 september; misschien is het de intentie geweest om hier een zwaardere lading aan mee te geven. Wat mij betreft zou er een andere dramatische gebeurtenis centraal kunnen staan die past bij de ingetogen sfeer van de film.

Desondanks is het mooi om te zien hoe de vriendschap tussen de twee lang verloren vrienden hervonden wordt en de manier waarop Alan Charlie probeert te helpen. Aan Don Cheadle heb je een solide acteur, maar ook Sandler komt prima uit de hoek. De chemie tussen deze twee is duidelijk aanwezig.

Qua verloop toont 'Reign over Me' de rouwverwerking van Charlie op een interessante wijze. Vooral de kleine details hebben wel wat, zoals de symboliek in het spelen van de game 'Shadow of the Colossus'. Helaas leiden een paar - geforceerde - subplotjes iets te veel af van de rode draad, waardoor je als kijker het gevoel hebt dat de fijne ontwikkeling min of meer teniet wordt gedaan.

Al met al best een onderhoudend drama waar toch net iets meer in had gezeten.

Kleine 3,0 sterren.

Wauw, dit is goed. Voor iemand die weinig heeft met drama heb ik behoorlijk genoten. Deze serieuze kant van Sandler bevalt me wel, hij speelt zijn rol met verve. Ontroerend met een komische noot, Binder krijgt het voor elkaar.

Een tot nu toe voor mij onbekende film en een ongeziene rol van Adam Sandler, uiteraard vooral bekend voor zijn onbeduidende rollen in zeg maar gerust slechte C-comedyfilms zoals bvb The waterboy. Hier vertolkt hij de rol van Charlie Fineman die na de dood van zijn gezin door 9/11 lijdt een post traumatische stresstoornis. Hij functioneert amper in de veeleisende maatschappij en leidt zijn eigen teruggetrokken bestaan. Voor mij zijn beste rol tot op heden wat ik al van hem zag! Hier en daar er misschien een tikkeltje over, maar ik kan dat misschien te weinig inschatten.

Don Cheadle is met Alan Jonson een ideale tegenspeler. Hij zorgt voor de luchtige ontspannen noot (hoewel hij zeker niet grappig is). De scenes met Charlie zijn steeds erg beladen, Alan zorgt voor een perfect evenwicht van rust en beheersing. Liv Taylor vond ik minder geslaagd, iets aan haar houding of stem irriteert me voor haar personage.

Het duurt eventjes vooraleer de film echt op gang komt. Voor mij komt de film pas echt tot zijn recht vanaf het moment dat Charlie voor het eerst praat. Dan pas komt de film in een stroomversnelling terecht. Vanaf dan komen ook de écht ontroerende momenten. Naast de eerste 'outing' vond i ook de rechtbankscene erg pakkend. De contacten met de schoonfamilie tonen aan hoe eenieder zijn verdriet probeert te verwerken al dan niet op een foute manier. Het einde is vrij open, maar stuurt de film naar een bepaalde richting. Logisch, want zoiets los je niet op in 1-2-3.

De vriendschap tussen Charlie en Alan was boeiend. De grappige noot kwam voor mij vooral van de tandartsassistente met haar droge cynische commentaren. Beetje vreemd was 4-hoeksrelatie tussen Alan, Charlie, de beroepspsychologe en Donna. Jammer ook dat het personage van Janeane weinig was uitgediept. Ook hun relatie die met Charlie erbij onder druk kwam te staan, werd onderbelicht (behalve eventjes in het begin toen Alan het had dat hij in Charlie world zat, ook bij het overlijden van zijn vader werd aangetoond dat hij zijn eigen leven wat op de helling aan het zetten was). Voor de rest prima filmje. Twijfel tussen 3,5* of 4,0*. Al bij al een nipte 4,0*!

Surprising Sandler

Boeiende film met enkele goede acteerprestaties. Adam Sandler, die we kennen van slappe komedies en vervelende romantische filmpjes die normaliter niet meer krijgen dan een magere twee sterren, waagt zich in Reign over Me aan het genre drama. Ik durf te zeggen dat dat meer in zijn straatje past. Sandler is niet leuk en niet grappig, maar verbaasde mij met zijn rol als de gebroken Charlie Fineman.

Het is boeiend, zoals ik in bovengenoemde alinea al zei, maar het miste de absolute overtuiging om me echt te raken. Bepaalde aspecten waren totaal niet relevant en realistisch. Om maar een voorbeeld te noemen: de vervelende vrouw die in Johnson zijn tandartskamer een scene schopt. Je hoopt op een gegeven moment van dat mens af te zijn, maar aan het eind van de film papt ze met Charlie aan. Storend. Voor de rest gewoon een voldoende.

Een degelijke Don Cheadle en een uitstekende Sandler. De rest was niet denderend.

***

Goed.

Een Sandler die me weer eens goed kan bekoren, maar volgens mij ben ik nu wel door al zijn goed beoordeelde films heen. Als acteur kan hij alle richtingen op. In komedies uiteraard wat flauwer, ondanks dat deze film daar ook invloeden van gebruikt. Het is echter zo dat hij hier iemand speelt die compleet onherkenbaar is, op een aantal trekjes na.

Hij doet het in ieder geval naar behoren, ondanks dat zijn typerende trekjes altijd nog aanwezig blijven zijn. Dat kan soms storend overkomen, maar verder kon ik me wel sympathiseren met zijn type. Het is een uniek figuur. Cheadle staat daar tegenover ook zeker zijn mannetje. Misschien niet de meest onderscheidende rol, maar wel een overtuigend geacteerde aanwezigheid die me zeker kon bekoren.

Cinematografisch absoluut in orde. Niet dat er veel focus naar het visuele aspect gaat, maar ik kon wel kijken naar de mooie nachtelijke beelden. De stad wordt goed in beeld gebracht met een sterke focus waardoor het echt op een wereld lijkt en niet op een of ander stripboek. Verhaaltje zelf is ook aardig. Niet al te moeilijk, toegankelijk en vermakelijk. Weinig te klagen op dit gebied.

Het is dat de komedie binnen deze film wat minder goed werkt, ondanks dat de duidelijk een dramafilm wilde maken met een luchtige, humoristische toon. Ik vond het echter een vorm van humor die niet zo goed in de film past. Finale vond ik ook iets te zoetsappig om de film bevredigend te laten eindigen, maar het zijn uiteindelijk enkel factoren die de film ervan weerhouden een hogere voldoende te bemachtigen, want een ruim cijfer heeft het zeker te pakken.

Vermakelijk en vlot. Sandler en Cheadle vormen een goed duo. Het is toch altijd leuk om dit soort rollen van Sandler te ontdekken. Personages waarin je hem nooit zou verwachten. Dat dwingt hem om zijn ongemotiveerde houding een beetje te laten vallen en daar hou ik van. Reign over Me is een aanrader. Niet briljant, maar zeker goed.

Een kleine verrassing deze originele film op Netflix. Alhoewel het thema op papier loodzwaar klinkt, echtgenoot en vader moet het verlies van zijn gezin zien te verwerken, is dat het geenszins in de uitwerking. Ook wordt de nadruk niet al teveel op 9/11 gelegd, daar kom je als kijker later pas achter. Er zit veel humor in en onverwachtse momenten, zoals de vrouw die voor een behandeling bij de tandarts komt, maar hem liever een blow-job geeft. Goed dat klinkt ordinair, maar in deze film kwam het uitermate grappig over. Op het einde worden de clichés kundig vermeden en mag de kijker er zelf een happy in zien. Ik vraag me dan weer wel af of Adam Sandler na de opnames niet totaal van streek en volledig in de war naar huis is gecrost (op zijn bromstep).