Star Trek V: The Final Frontier (1989)

Weer een erg middelmatige Star Trek-film met een allegaartje van thema's (verwerking van trauma's, bestaat God?) die nooit dieper worden uitgewerkt. Kirk, Spock en Bones hebben (ondanks de wat lullige humor) een paar leuke momenten, maar de matige effecten, het slappe scenario en het gebrek aan een sterke ontknoping zorgen ervoor dat er met Star Trek V niet echt veel nieuws te beleven valt. Het enige echte hoogtepunt van de film is dan ook de schitterende muziek van Jerry Goldsmith.

2.5 sterren.

Toch wel de minste Star Trek film maar lang niet zo slecht als vaak wordt beweerd. Het begint in ieder geval prima met wat fraaie shots en een uitbundig lachende Vulcan, wat natuurlijk al vreemd is. Zijn beweegredenen worden ook prima uitgewerkt en de gijzeling levert wat leuke actiescènes op. Waar het mis gaat is het einde en dan vooral wat betreft de special effects. Het leek wel alsof ze weer terug in de serie waren. Erg knullig allemaal.

3*

Een wat minder vervolg op het leuke vierde deel.

Star Trek: Final Frontier heeft een erg oninteressant verhaal, wat wel weer teruggrijpt op de filosofieën uit de eerste delen. Het voor God spelen. Dat is dus weer helemaal terug. Het werkt alleen niet meer. Ik snap niet waarom het weer een keer terug gehaald moest worden. Dat onderwerp is al een aantal keer behandeld binnen de franchise. Ook komt de film erg traag op gang, het duurt dan ook even voordat er echt wat gebeurt. Het begin is wel leuk trouwens waarin Spock, Kirk en McCoy aan het kamperen zijn.

Daarna gaat het tempo flink omhoog en wordt er als een gek door het verhaal en de situaties gesjeesd. Dit komt de film zeker niet ten goede zo'n raar tempo verschil. De film is in no time afgelopen, en laat je op het eind met een leeg gevoel zitten. Wat wilden de makers nu met deze film bereiken, waar ging het naar toe. Ook het vreselijke einde is erg storend. Een erg slecht opgezette scène, en totaal ongeloofwaardig. Verder heeft de film bij vlagen zo zijn aardige momenten, en valt er toch redelijk wat te genieten.

Tja, wat valt er dan nog te zeggen over de effecten, ondanks de slechte effecten op het einde nog steeds erg degelijk. Geld trouwens ook voor de manier waarop het geschoten is. De locaties die zijn gekozen zien er verbluffend uit, vooral het gebergte ziet er mooi uit. Acteerwerk is nog steeds degelijk, maar de cast lijkt echt klaar te zijn voor het einde van de serie. Het is een beetje op allemaal.

2.5*

Voorlopig de meest standaard scifi avonturen film uit de reeks die ik heb gezien, maar nog steeds erg vermakelijk. Shatner heeft enkele mooie regiemomenten (de openingsscene in de woestijn is zeer mooi geschoten) terwijl de acteurs (voor mijn gevoel althans) weer plezier in de film hebben.

Net als in het voorgaande deel ligt de nadruk meer op humor dan op serieuze zaken, al is er dit keer net als in de eerst film weer geprobeert wat 'filosofie' aan te brengen in het script. Dit laatste gedeelte faalt (net als in de eerste film) wat mij betreft behoorlijk, waardoor mijn aandacht eigenlijk alleen maar uit ging naar de actie en de humor. Dit laatste is voornamelijk terug te vinden in de kampeerscenes, waarbij Spock betekenissen van kinderliedjes niet begrijpt, en de fantastische dialogen tussen McCoy en Spock.

Het lichtvoetige gedeelte slaagt, het slappe existentiele verhaal boeit weinig. Gelukkig valt er genoeg te lachen.

Erg ondergewaardeerde film. Ik snap ook helemaal niet waarom want deze The Final Frontier is niet veel minder dan alle andere Star Trek-films. Erg Goede film. De muziek, die weer van Jerry Goldsmith is, is erg mooi.

Wel heb ik ook een min-puntje; het is allemaal wel een beetje knullig voor die tijd. De vorige film The Voyage Home had betere effecten en minder film korrel. Ook is het best irritant dat de film niet in Wide-screen is. Ook is het begin erg vaag, en het idee van een Vulcan met emoties staat me ook niet echt aan maar als we eenmaal Kirk, Spock en McCoy zien op hun "vakantie" word alles weer beter.

De bar op Nimbus III is duidelijk erg geïnspireerd door de Mos Eisley Cantina uit Star Wars. Ook is de zoektocht naar een opperwezen best vaag maar het verloopt allemaal toch wel goed. Wel is het opvallend dat shots soms uit een vreemde hoek worden genomen. Maar ik begrijpt niet waarom je daarom de film minder zou vinden. Al met al een erg goede Star-Trek die door Kirk (William Shatner) zelf is geregisseerd.

Please, Captain, not in front of the Klingons

Ik vind het op zich wel knap dat de Star Trek reeks na 5 seizoenen (3 seizoenen TOS en twee seizoenen TAS) en 4 films nog altijd overeind blijft staan. Niet alles is altijd even goed, maar over het algemeen begint de crew van Kirk toch wel één van mijn favoriete sci-fi bendes te worden. Dat het alsmaar maar moeilijker werd om nog origineel uit de hoek te komen bleek al uit deel 4 (die ging veel meer de komische kant op) en het was maar de vraag wat The Final Frontier ging brengen, toch wel het deel dat het minst wordt gewaardeerd door de fans.

En ik begrijp waarom, want er is wel wat mis met dit vijfde deel in de reeks. Nadat Leonard Nimoy een paar delen had geregisseerd wou William Shatner blijkbaar ook eens een poging wagen, maar die verslikt zich regelmatig in de grootsheid van zijn plannen. Het valt te betwisten of dit echter geheel de schuld van Shatner is, want hij heeft wel serieus wat problemen gehad met het tot stand brengen van The Final Frontier (voornamelijk budget cuts), maar het uitgangspunt werkt gewoon niet zo goed. Hoewel de zoektocht naar God op zich wel interessant is, is de twist dat Sybok de halfbroer is van Spock dat verre van en het zorgt er ook nog eens voor dat Star Trek vervalt in een goedkope soap. Dit deel gaat ook verder met de humor uit zijn voorganger en ook daar wordt de bal af en toe wat mis geslagen. Het is dat het trio Kirk, Spock en Bones uitstekend op elkaar ingespeeld zijn dat ze er hier nog mee weg geraken. Het grootste probleem is echter dat de effecten er wel erg pover uitzien. Met uitzondering van The Motion Picture werden alle voorgaande Star Trek delen qua special effects verzorgd door ILM (Industrial Light & Magic), maar die waren deze keer niet aanwezig. Shatner wou hun er wel bij betrekken, maar het bedrijf was volop bezig met Ghostbusters II en Indiana Jones and the Last Crusade waardoor hij dus het oorspronkelijke einde, dat nogal Dante Alighieri allures had met 10 niveaus van de hel, heeft moeten inkorten. Het gemis is overduidelijk te merken.

Toch neemt dat niet weg dat hier op zich wel wat te beleven valt. De film concentreert zich meer op Kirk, Spock en Bones en die hebben ogenschijnlijk zoveel plezier in hun scènes dat ik zelfs goedgezind werd van hun kampeertripje. Sowieso blijft het erg leuk om de crew, hoewel de leeftijd bij sommigen hun wel wat te parten begint te spelen, te zien opdraven. Ik kan het niet beter omschrijven dan dat het aanvoelt als thuiskomen na lang weggeweest te zijn. De belangrijkste nieuwkomer hier is Laurence Luckinbill die de rol van Sybok op zich neemt. Een personage waar ik eerlijk gezegd wat moeite mee heb (voornamelijk omdat het zo'n atypische Vulcan is), maar hij doet het op zich nog vrij goed.

Inderdaad de minste Star Trek film die ik tot nu toe heb gezien, maar om dit nu finaal af te kraken gaat me dan ook weer wat te ver. Shatner doet een aantal dingen fout, maar doet ook veel dingen goed en ik krijg het gevoel dat hij een veel betere film had kunnen afleveren mocht Paramount hem zijn gang laten gaan. Leuk om eens gezien te hebben, maar geef mij maar één van de vier andere delen.

3*

Het leuke van Star Trek was er met dit 5e deel wel een beetje vanaf. Hoewel het verhaal niet echt slecht is viel het toch tegen en was het ook niet echt boeiend of spannend. Het leek ook of de cast er niet veel zin meer in had, want ze maakten bijna allemaal een uitgebluste indruk. Visueel zag het er ook allemaal wat povertjes uit. Gelukkig is de duur van deze film niet al te lang, waardoor hij als geheel nog aardig te doen is.

Vandaag dan ook nog deze bekeken (nadat ik gisteren al deel VI had gezien).

Begin scene is erg sterk en mysterieus. Helaas is het daarna al snel weer het geijkte patroon en niet erg speciaal. Alhoewel Shylock een intrigerend karakter is en ook de rest van de film de spanning er weet in te houden.

Wanneer we dan in het laatste half uur zijn aan beland wordt de film weer een stuk sterker, oa de scene, waarin we zowel McCoy als Spocks ergste pijn zien, is behoorlijk intrigerend en ook het gedeelte waarin ze op de mysterieuze planeet belanden doet erg Star Trek achtig aan.

Helaas is het Kwaad (wat zich aanvankelijk voordoet als een Godheid) wel weer erg makkelijk om de tuin te leiden en uiteindelijk vrij simpel te verslaan.

Wat ik verder echt niet vond kunnen waren de twee scènes aan begin en eind rond het kampvuur: dat was wel zo niet Star Trek achtig. Ook het dragen van hedendaagse vrijetijdskleding hielp niet echt bij het creëren dat het zoveel jaren in de toekomst zou moeten afspelen.

Wat de acteurs betreft: de vaste cast speelt gewoon op routine en doet hun bekende ding en Spock blijft een geweldige persoonlijkheid. Een goed acteur als David Warner wordt schandalig slecht gebruikt, zijn rol is bijna niet bestaand zo klein.

Zoals gezegd Laurence Luckinbill als Shylock zet een goede performance neer en geeft de film duidelijk een meerwaarde, maar omdat hij uiteindelijk niet echt als schurk gezien kan worden, is de finale wellicht niet helemaal bevredigend.

SFX waren ok en in ieder geval niet zo knullig als bij de eerste drie films.
Aardig deel, maar zeker niet zo goed als The Wrath of Khan.

Een zeven, ofwel 3,5 ster.

Wel aardig. Vond het avontuurlijke aspect dat ik zoek in de Star Trek films wat meer terug dan in de eerste films (en dat vond ik ook echt de grote troef van the Final Frontier), maar verder is de film op alle fronten minder. Ik twijfel bij deze aan Shatner als regisseur.
De humor is stukken flauwer dan het erg geestige vierde deel en de existentiële thematiek veel minder intrigerend dan deel 1, 2 en 3 (hoewel ik deze beter vind dan het derde deel, het minste deel tot nu toe) en sowieso is deze deel 5 een stuk minder goed in balans.

Er zit gelukkig genoeg vaart in om the Final Frontier van een afgang te behoeden. De opening (eerste 5 minuten) was trouwens echt erg sterk en kreeg even het idee dat dit een van de beste delen kon worden. Het vervolg op de Tattooine achtige planeet (wel leuk), het kampeertochtje op aarde (nogal flauw), de reddingsoperatie en de achtervolging op de enterprise (allebei onderhoudend) en het einde nadat ze door de wormhole zijn gegaan (erg tegenvallend eigenlijk was die hele zoektocht naar God nogal belachelijk), zijn dus nogal wisselend qua niveau, maar zorgen voor de nodige afwisseling en houdt het boeiend door de vaart en het gevarieerde karakter. En dan was er nog het aardige (maar nauwelijks iets toevoegende) subplotje van de Klingons die jacht maakte op de enterprise en dat eindigt dan weer met die belachelijke receptie waar ze allemaal vriendjes zijn van elkaar.

Al met al niet onvermakelijk, maar er mankeert van alles aan. Toch vind ik hem niet zo veel minder als andere Star Trek films (en zelfs beter dan het saaire derde deel). 3 sterren.

Saai warrig boeltje is dit waarin onze Star Trek-vrienden weer eens op ruimte-avontuur gaan en God proberen te vinden. Jaja, het zal wel, het komt gewoon niet uit de verf. Die lolbroekhumor is ook erg matig en eigenlijk heb ik het wel weer gehad met deze franchise.

Deze film is echt wel het dieptepunt uit de reeks.

Men probeert ook grappig te zijn in deze film, maar dat is nog de grootste mislukking van alles.

Gelukkig is deze film niet het voorbeeld geweest voor de volgende films !!

De eerste helft beloofde niet veel goeds, het is een erg atypische Star Trek die gelukkig in het tweede deel een beetje bijtrekt. Qua verhaal (zoektocht naar... God), overbodige humor, een enkele losse actiescene en de aandacht voor gadgets staat het aardig af van wat je van Star Trek mag verwachten. Een kleine 2,5* voor deze film die me niet bij zal blijven, een van de minste van de oude Star Trek-films.

Goeie film waarin de Enterprise op pad wordt gestuurd als er een gijzeling plaatsvindt in een neutrale zone. Het duurt misschien even voordat het verhaal echt op gang komt, maar het verhaal zelf is daarna ook prima gekoppeld aan de personages. Een flinke dosis humor, waarbij vooral de interactie tussen Kirk, Spock en Bones vermakelijk blijft.

Toch een ondergewaardeerde Star Trek film, waarschijnlijk omdat er weinig actie en niet heel veel spanning in zit. Desondanks best leuk door de humor, een intrigerend verhaal en de charismatische Sybok. De finale is zeker niet spetterend maar kan er mee door. Mooie decors en redelijke tot goede effecten. Dit keer een Enterprise waar de helft niet werkt maar het gevaar blijft wat beperkt. Het had beter een aflevering kunnen blijven, daar wringt de schoen toch wat. Waar al dat budget naar toe is gegaan mag ook Joost weten. Niet dat het er slecht uitziet.

De geweldige score op het einde werd het deuntje van Star Trek The Next Generation, de nieuwe tv-serie die toen net begon.

Op niveau.

Dit keer is het niet Nimoy (Spock) die de regie op zich neemt, maar Shatner zelf (Kirk). In dat opzicht kent de film meteen een leuke lijn, al blijft het niveau meer hetzelfde als de voorgaande delen. Ik heb pure sciencefiction als deze nooit heel erg kunnen waarderen. Al die dwaze aankleding zal wel iets van toen zijn geweest, maar daarom ben ik juist blij dat het tegenwoordig anders wordt aangepakt.

Het acteerwerk is niet slecht, maar het probleem dat ik met de vorige delen had blijft wederom aanhouden. Ik kan me gewoon niet binden met een personage van Star Trek. Zeker in het begin van de film wordt er ingezet op de band tussen het drietal, maar het doet me helemaal niets. Hoe graag ik het ook wil, ze kunnen me niet raken. De nieuwe schurken blijven ook ouderwets sullig. Klaa is compleet overbodig en voegt amper wat toe, behalve dat hij en z'n volgelingen er vooral stom uitzien.

Luckinbill als Sybok komt in de buurt van de eerste echte vijand die indruk maakt, maar de regie gaat net niet genoeg in op zijn gave. Eeuwig zonde, want het budget was er wel degelijk. Zeker de decors van de Enterprise zijn gaaf. Ik vond die neonschacht echt geweldig, deed me denken aan Kubricks werk 21 jaar voor deze film. Ook de overige decors maken indruk en de designs van het universum zijn oprecht lollig. De wat verouderde effecten moet je even voor lief nemen, ik heb me daar nauwelijks aan gestoord.

Voor enige tijd vond ik de film best aardig, maar eenmaal ze bij de finale aankomen stort de boel in elkaar. Ik weet niet waarom er altijd zo'n ridicule slotfase ingestopt moet worden, maar de volledige sequentie op Sha Ka Ree (wat een naam ook weer) kon me absoluut gestolen worden. Zo merkwaardig als het vorige deel vond ik het allemaal niet, maar het is wederom tekenend voor de perceptie die ik van deze filmreeks heb. Ik ga de reeks toch een keer afkijken, wellicht dat de tweede serie me veel beter zal liggen.