Atonement (2007)

Charmant en aangrijpend drama met een resem goeie acteurs. Het is behoorlijk schokkend om toe te zien hoe Robbie alledaagse besongnes moet inruilen voor de verschrikkingen van de oorlog. Het ijzingwekkende slot is de kille bekroning van deze prachtige film.

Zware kost hoor. Vooral de laatste 10 minuten maken de film. Goed geacteerd. Vooral ook de 'oplossing' van Briony. Het verhaal is verder wat minder (dertien in een dozijn). Over het geheel genomen 3,5 ster van mij.

Kon me niet overtuigen. Vond het ondanks de mooie lokaties en de rake sfeer een wat saai gebeuren. Er wordt hier een aantal keer gerefereerd aan het treffende einde, maar dat kan ik me geeneens meer herinneren (van een half jaar geleden) dus nog maar eens opzoeken dan.

2.5 sterren

Joe Wright kiest na Pride & Prejudice weer voor een boekverfilming, en weer met Keira Knightley. En met succes!

Niet helemaal mijn genre, maar vond hem toch erg fascinerend. Ik merkte ook de langdradigheid van het genre onder het kijken, maar dat deden ze op een leuke manier. de film had een extreem bijzonder verhaal, wat met de leuke dialogen, het sterke acteerwerk en wat (voor mij) onverwachtse humor het tot een topfilm maakte!

Uiteraard heb ik niks op Keira Knightley's acteerwerk aan te merken, vond verder wel dat ze er misschien iets te modern uitzag voor de film, maar dat terzijde. Wel vind ik dat Saoirse Ronan (Briony Tallis op 13-jarige leeftijd) een eervolle vermelding verdient qua acteerprestaties, zeker gezien de leeftijd en het feit dat ze een nieuwkomer is. Genomineerd voor een Golden Globe Award in de categorie 'Best Performance by an Actress in a Supporting Role in a Motion Picture' en nog een aantal andere awards, waarvan ze een paar ook heeft gewonnen. Toch vind ik dat ze ook best een Golden Globe had mogen krijgen.

Wat me bij deze film opviel was het einde. Ik kon er wel om lachen (ondanks dat het een nogal betreurenswaardig einde was), door de manier waarop ze het brachten.

De film ziet er ok uit, vooral de landhuis scenes zjin erg mooi. Maar het verhaal komt niet echt op gang. Dat komt voor mij vooral door de irritante personages. Zo'n Keira Knightley vind ik niet echt interessant om naar te kijken, dat kleine meisje was al helemaal een irritant figuur en Robbie raakt me ook niet. En dat heen en weer geschuif in tijd komt de film ook niet echt ten goede. Kennelijk zijn er veel verschillende plaatsen en tijden nodig om dit verhaal interessant te houden. Dan blijft er weinig over natuurlijk. De score heeft een oscar gewonnen, maar ik kan me niks van de soundtrack herrineren, dus zo indrukwekkend vond ik het niet.

Ik vond erg indrukwekkend, vooral de sfeerbeelden. Een mooie film over keuzes maken.

Het eerste stuk tot aan de oorlog kon mij goed boeien.

Daarna stukje bij stukje totaal niet boeiend meer.

Die kleine zus, die had ik gelijk door. Perfecte actrice ervoor gecast.

Helaas is er niet iemand die dat vervelende meisje eens goed door elkaar heen schudt.

Prachtig, aangrijpend, diepgaand, overtuigend geacteerd, een absolute aanrader. Een van de beste films van de afgelopen jaren.

Kreeg er geen koude of warme rillingen van. jammer. misschien niet mijn film. Al hoewel ik toch een liefhebber ben van drama.

Toch wel een behoorlijke tegenvaller deze film. Laat ik vooropstellen dat de cinematografie van de film in ieder geval erg mooi is en dat dit in ieder geval mooi naar voren komt in het al vaak genoemde fraaie longshot op het strand van Duinkerken. Maar ook een shot in een weiland naast een watertje, waar je op een gegeven moment de vliegtuigen die overvliegen in ziet weerspiegeld worden, is mooi om te zien. Helaas is de film op andere punten wel wat minder. Het begin van de film is nog wel aardig met een paar scènes die mooi vanuit twee verschillende oogpunten achter elkaar getoond worden., maar op een gegeven moment lijkt de film echter een stuurloos schip, waarbij je als kijker een half uur lang geen idee hebt waar de film nu naartoe wil. De genoemde shots zijn mooi, maar staan totaal niet in dienst van de film. Dat middenstuk haalde me ook totaal uit de film. Maar het vervelendst vond ik toch wel de manier waarop geprobeerd wordt om sympathie voor Briony te krijgen. Op een gegeven moment zie je Briony bij Knightly en McAvoy langsgaan en haar excuses aanbieden voor haar leugens van vroeger, waardoor McAvoy uiteindelijk een nare 4 jaar heeft gehad. Daar valt best wat voor te zeggen, maar dan blijkt dit op het einde niet waar te zijn en heeft Briony dit uiteindelijk als fictie in haar boek verwerkt om zogenaamd Knightly en McAvoy het geluk te gunnen wat ze in hun echte leven nooit hebben beleeft, maar uiteindelijk staat ze er zelf sympathieker door op. Bah! Daardoor kon het uiteindelijke einde mij ook vrij weinig schelen en kreeg ik nog steeds geen sympathie voor Briony, terwijl anderen dat misschien wel hebben. Jammer, maar het is niet anders.

2,0*

Typisch Brits filmpje dit. Joe Wright, de man van Pride & Prejudice kiest alweer Keira Knightley als actrice. Zij wordt overklast, door een 12-jarige dan nog wel. Het acteerwerk dat dat kind aflegt is echter formidabel. Ik zeg dus niet dat Knightley hier slecht acteert, integendeel zelfs maar de prestaties dat dat kind aflegt zijn wonderbaarlijk. Wat een toekomst moet die toch hebben. Ook James McAvoy, gekend van Wanted en The Last King Scotland acteert goed.

Waar de kwaliteit van Atonement gedeeltelijk, maar ook vooral in zit, is het spel. De karikatuur en gedrag vertoning van de personages zijn perfect aangepast aan de locaties en omgekeerd. Met de personages zit het dus alvast goed, hier is echter puik acteerwerk voor vereist. Gelukkig is dit aanwezig. Maar ook het script van dit klein pareltje gaat niet ten onder. Het eerste deel gaat over het leven van miljonairs en het misverstand rond de kutbrief (letterlijk). In het tweede deel krijgen we een lange shot te zien van de slag om Duinkerken en zien we Briony als ze al een stuk ouder is. Misschien kan je dan wel stellen dat de film in het tweede gedeelte wat ontspoort en misschien een onsamenhangend geheel vormt maar dat heeft nergens enige irritaties opgeleverd.

Cinematografisch zijn beide delen op hun eigen manier wel heel erg goed. Dit aspect is ongeveer even goed als het volledige spel lijkt me.

De locaties en muziek geven de kijker zo wel zijn ontspanning, toch moet ik toegeven dat de emoties bij de kijker het af en toe laten afweten. Maar dit weegt weinig mee in de eindbeslissing van de score, want de kwaliteit is hier gewoon aanzienlijk. De film straalt het gewoon uit!

Lijkt me sterk dat je deze ontknoping kon zien aankomen, ik ben benieuwd waarom je het een 13 in een dozijn verhaal vindt?

De sfeer en de landschappen worden prachtig neergezet. De echte Engelse gewoontes aan het begin van de film met dat prachtige landhuis, allemaal heel goed uitgewerkt. Het werd uiteindelijk wel een lange zit, ik denk dat er best hier en daar iets uitgelaten had kunnen worden, en dat gevoel heb ik niet vaak bij films. Het ijzersterke einde maakt echter heel veel goed. Het is ook pas de laatste zin in de film die me echt kon grijpen, waar eerder de emoties niet volledig overkwamen.

Het begint goed en het eindigt mooi, maar het middenstuk is niet zo heel interessant.

Door het begin, maar zeker ook het einde toch een 3,5

Kon niet echt in het verhaal komen, daarvoor staat het te ver van me af. Begin ook niet echt goed te volgen en het 2e deel van de film correspondeerde mijns inziens niet goed met het 1e deel van de film. Ook heb ik het niet zo op de beide hoofdpersonen, maar daar kan de film op zich niet zo veel aan doen.

Het longshot was prachtig, maar niet meer dan dat. Voor de film zelf voegt het weinig toe en het kwam bij mij over als een goedmakertje omdat de film zelf gewoon niet zo goed was haha!

De film verzandt een beetje in z'n eigen ambities. Ik heb me wel eens meer vermaakt. Vond het gewoon niet leuk om naar te kijken en het volgen kostte me meer moeite dan ik gehoopt had.

Mên, wat een prachtige cinematografie! De scene op het strand is natuurlijk het hoogtepunt, maar daaromheen ziet het er ook schitterend uit. Erg knappe en bewonderenswaardige productie Het verhaal zelf is ook heel oke, mooie einde ook.

Wow!


Dat is het enige wat ik eigenlijk uit kon brengen na het zien van deze film. Wat is deze film verbluffend. Het boek heb ik ook nog liggen maar wilde eigenlijk eerst de film zien zodat ik de references er effectiever uit kan filteren, en daarna kijk ik de film vrolijk opnieuw.


Joe Wright creëert in de eerste helft een heerlijk zomers sfeertje. De felle zon, de zwoele zomeravonden, een ontluikende liefde tussen een man en een vrouw, de erotiek en passie is voelbaar. Een lekker voortkabbelend tempo en het is prachtig om te aanschouwen hoe Cecilia en Robbie hun dag doorbrengen in het ogenschijnlijke 'paradijs'. En dan is er Briony, de sleutelpersoon in deze tragische film. Als dertien jarige zijn haar gevoelens intens, maar ze weet aan die gevoelens niet het juiste gewicht te hangen waardoor ze nogal overreact (om er maar een understatement uit te gooien). Wright werkt langzaam toe naar het 'incident' die de feel van de film totaal omgooit. Het wordt allemaal triester en rauwer.


Dat we naar mate het verhaal vordert kleine details te weten te komen die plaats hebben gevonden op momenten die we al hebben aanschouwd waardoor Atonement een puzzel is waar er langzamerhand al de stukjes op zijn plaats komen te liggen (de woorden van Cecilia, dat jaloezie een fundement was voor deze escalatie omdat de jonge Briony verliefd was op Robbie etc.). Niet minder dan briljant hoe er bepaalde essentiele details uit scenes gelaten worden en dat die info later aan de aandacht gebracht wordt.


De lovestory tussen Cecilia en Robbie is passioneel, aandoenlijk, ontroerend en verscheurend. Prachtig vertolkt door McAvoy en Knightley, die laatste is sowieso heel erg goed bezig de laatste tijd. De show wordt vooral gestolen door de actrices die Briony vertolken (Saoirse Ronan, Ramola Garai en Vanessa Redgrave). Waar voor Ronan grote indruk maakt. Eén voor één prachtige performances vol bezieling. De 'vreselijke' daden van de jonge Briony, het schuldgevoel die vreet aan de 18 jarige Briony en de oudere Briony die heel haar leven heeft moeten leven met deze last en nu de records straight zet. Die intensiteit in de mimiek bij Redgrave is zo oprecht en ontroerend. Cinematografisch is Atonement echt fenomenaal, met een hoofdletter F. Visueel echt oogverblindend als McAvoy zich bevindt op die surreële vlakte waar ie een schotwond heeft is erg mooi. Het mooiste vond ik toch de scene op het Duinkerken strand, prachtig geschoten, met veel gebruik van lange shots. Wat een razernij; de paarden executie, de ontredderde soldaten die verspreid zitten en liggen over heel het strand.Wat je voelt als je dan over het hele Duinkerken strand kijkt is werkelijk overdonderend. Dit is echt een fenomenaal staaltje cinema, zonder twijfel één van de mooiste scenes die ik ooit in een film heb gezien. Als kijker wordt je verrast door een golf aan intense emoties. De chaos, de waanzin, de afschuw, de wreedheid, de uitzichtloosheid, allemaal de oorzaak van een slopende oorlog. Erg sterk.


Dan wordt de kijker nog deels op het verkeerde been gezet door Wright. Hij gebruikt zeer effectieve tijdlijn twists, wat toch weer zorgt voor die element of surprise maar een gimmick is het zeker niet. Geweldig gedaan als we als kijker bevredigt raken bij de 'hereniging' van de twee geliefden en dat Wright vervolgens ons even later een kick in the balls geeft door te laten zien dat dit de gedachtegang is van Briony, en dat de twee geliefden om het leven zijn gekomen. Om dan als kijker deze twee soulmates, die op elk vlak voor elkaar gemaakt lijken te zijn, dood te aanschouwen en als je realiseert dat één daad van een jong meisje, niet nadenkend over de gevolgen, hun liefde in de weg stond, en als je daar tegenover je eigen machteloosheid plaatst, dan besef je hoe intens, hartverscheurend en ontroerend Atonement wel niet is. Geniaal. Al zijn er wel kleine subtiele hints van Wright zijn die hinten naar de dood van Robbie maar die vallen bij de eerste kijkbeurt onmogelijk op. Wat een intense ontwikkeling was dit.


Ik kan hier nog wel uren over doorgaan, maar ik ga het hierbij maar laten. Ik ben werkelijk flabbergasted, wat een meesterwerk. Moet ik er nog wel bij zeggen dat Ian McEwen ook de nodige lof verdient, maar daar kom ik wel terug bij herziening op korte termijn nadat ik het bronmateriaal gelezen heb. 5* en een top 10 notering. Wat een bijzondere film!

Na het herzien van deze film, mijn stem direct opgewaardeerd naar de maximale score. Atonement ADEMT namelijk film.

En Joe Wright is volgens mij een van de beste hedendaagse regisseurs. Meer van dit soort films graag.

Check! Wat een einde, ik lazerde bijna van mijn stoel 4 sterren

Mooie recensie Noami Watts.

De film heeft iets magisch en sprookjesachtig typisch voor het oorlogsfeertje in die tijd. En het einde van de film is werkelijk verbluffend, vandaar de volle 5 sterren want de film bleef weken, ja weken in mijjn hoofd rondspoken.

Goeie films zijn zeldzaam. Dit is zo'n film met goed spel en een verassend einde.

niet echt mijn film.

het begin wist me redelijk te boeien,

toen robbie eenmaal in het leger zat kakte de film erg in.

zelfs zo erg dat ik het idee had dat ik m`n tijd aan het verdoen was.

het einde was wel verrassend.

en ook op het acteren heb ik niks aab te merken.

Best een goede film. Er sterk verhaal en goed geacteerd. Alleen het midden gedeelte! Man wat een saai stuk, waarin op mij overkomt alsof dat hele oorlog gedoe erin is geforceerd.

Achteraf zou Wright zeggen: ik had dingen anders moeten doen: 3.50 (3.70)

Sterk drama, dat vooral leunt op een stijlvol ingericht verhaal. Goed, er zijn wat kleine momenten van verslapping, maar dat mag uiteindelijk slechts naam hebben als een kleine smet. Net als velen doel ik op het gedeelte waarin Robbie in de oorlog rondhobbelt. Het geeft hier en daar kleine speldenprikjes naar het verlangen dat hij had naar Cecilia, maar daar houdt het bij op. De scenes voegen verder niets toe aan het plot en dat is jammer, want die tijd had beter besteed kunnen worden, of misschien zelfs wel geknipt kunen worden, wat de vaart er wat meer in had gehouden. Want dat is mijn tweede punt van kritiek, bepaalde scenes worden te lang doorgevoerd, met name in het eerste uur. Naarmate het einde nadert wist Atonement me echter toch weer mee te nemen, hoe discutabel ook.

Prachtige film, heeft me meegevoerd als de geur van een bakkerij, wat mooi!

Zelfs weer gehuild bij het weerzien van deze film, sjoh..

Ook hier geldt: De soundtrack (van Dario Marianelli) is vaak te horen uit de luidsprekers van mijn stereo / iPod.

Als de muziek niet zó goed was, viel de film een hele ster naar beneden, al dan niet nog meer.

Dit is een bijzonder mooie film met oogverblindend mooie beelden en prachtige muziek. Keira Knightley speelt zeer overtuigend.

Goed onderhouden film! Hoewel het tot het genre oorlogsfilm behoort moet je je niet verheugen op actie scenes a la pearl harbor ofzo. De film is heel 'donker' en fylosofisch. Ze nemen de tijd om emoties en sferen goed neer te zetten en dat is zeer goed gelukt maar het nadeel daarvan is dat de film langdradig wordt op den duur. Het voelt meer als een Europese film dan een Hollywood productie. Echter het gevoel dat de film oproept is erg bijzonder en alleen daarom al het kijken waard. Ook de opbouw van de film is bijzonder. Langzaam ontvouwt zich het verhaal over het meisje Briony, de hoofdpersoon waar de hele film om draait. Ook het einde is erg sterk. Verder is de muziek ook goed gekozen en de acteerprestaties zijn ook goed.

Prachtige film met overtuigend acteerwerk, geweldige beelden en heerlijke muziek.

Wel dat is een film die me heeft geraakt. Grote cinema zeg. Hoe een naieve leugen, uit menselijke zwakheid, levens uit elkaar kan halen. Dat de jonge Briony haar handelingen als 13-jarige niet ten volle begreep verontschuldigt nog niet het kwaad dat ze bewust berokkende aan haar zuster en haar geliefde. Ze had er geen rekening mee gehouden dat ook haar leven in de tragedie meegesleurd zou worden.

De rollen van Saoirse Ronan, Keira Knightley en McAvoy vind ik bij de beste van hun carrière. De beelden zijn kunst. Die scène waarbij de soldaten over het strand en de dijk van Duinkerke wandelen ... grandioos gewoon dit gevoel om er zelf te zijn. Ik heb die perfecte scène drie keer op rij bekeken. Ook de rest van de film was op een hoog niveau. In het begin van de film wordt soms twee keer dezelfde scène getoond; de eerste keer vanuit de ogen van Briony bekeken en dan hoe het zich werkelijk afspeelt. Zelden een film gezien die zoiets deed. Ook dat is een ijzersterk pluspunt.

Er zijn ook enkele kleine leemtes in het verhaal, want Lola wist dat Robbie haar niet aangerand had en toch heeft ze nooit geprotesteerd tegen de beschuldigingen van de jonge Briony. En het zou ook interessant geweest zijn om te weten hoe Briony na de oorlog verder heeft geleefd met haar schuldgevoel . Dat zijn geen gebreken en toont alleen aan hoe sterk ik in het verhaal zat. Atonement verdient niet minder dan 4,5*