The Matrix Revolutions (2003)

Qua actie en visuele effecten ben ik verbijsterd, maar de film breekt af door haar ongelofelijke pretentie. Wel een lekkerder tempo dan deel 2, maar doet afbreuk aan het origineel. Vermakelijke film, maar verder kom ik dan ook niet.

Voor mij werden de hooggespannen verwachtingen niet beantwoord; het plot was te warrig; in het algemeen was het een gedrang van gevechten en werden er diverse wijsheden voorgeschoteld, maar nauwelijks oplossingen geboden: veel bleef onopgehelderd en voor mij als kijker bleef er toch teveel ruimte voor speculaties. De speciale effecten waren ronduit (visueel) fantastisch.

Het derde deel van deze film was in alles een 'overtreffen' van wat in het eerste en tweede deel werd vertoont. Waar het in deel I nog menselijk en redelijk analoog was is het in dit laatste deel vooral digitaal. Dat is ook duidelijk terug te zien.

Hoewel deel I uitblonk is dit derde een laatste deel toch zeker aanbevelenswaardig.

4.0*

Dat viel me allemaal erg me na The Matrix Reloaded. Zonder de boel voor te kauwen vertelt deze film het verhaal een stuk duidelijker (al durf ik niet uit te sluiten dat ik het beter in me op kon nemen doordat ik me na de tweede film wat heb ingelezen) en het tempo is over de gehele film ook wat prettiger. Al vond ik die Trainman niet zo bijzonder veel toevoegen. Ook wel jammer dat Gloria Foster er niet meer bij was omdat ze inmiddels was overleden.

Niet geheel verrassend hebben wat van de naamloze figuren uit de vorige film nu een meer prominente rol. Roland is helaas wel de typische starre autoritaire leider en de aandacht voor Morpheus-Niobe-Lock en de vrouw van Lock had van mij niet zo gehoeven. Die Kid is ook wel een beetje vervelend, om van die Merovingian met zijn aangedikte accent maar te zwijgen. Weaving is gelukkig weer prima, al gaat hij er 1 scène wat overheen met van dat boosaardig gekakel.

De slag om Zion is technisch indrukwekkend (de CGI is na de mindere tweede film weer op niveau), maar ook wel wat onoverzichtelijk. De robots komen massaal, en het ontwerp van de Sentinels en Zion helpt ook niet echt mee. Wel haast verfrissend dat er eens niet met lasers wordt geschoten maar ouderwets met kogels. Hoewel dat misschien ook logisch is omdat in de gevechten van Neo etc. ook gewoon kogels werden gebruikt.

De gevechten van Neo en zijn aanhang zijn wel minder spectaculair doordat veel buiten The Matrix plaatsvinden. Maar daardoor is het wel extra mooi als in het grote slotstuk de confrontatie tussen Neo en Agent Smith volgt, fraai vormgegeven in de regen. Al vond ik het niet eens zo heel memorabel eigenlijk. Dat is wel een beetje iets wat ontbreekt in de film, de scènes die je echt bijblijven.

Het verhaal vond ik dan wel weer naar behoren. Het einde beviel me goed. Dat nummer dat ze tijdens de aftiteling draaien is lekker. Ook een hoogtepuntje is als Neo en Trinity even boven de wolken vliegen en de zon voor het eerst zien. Verder is de sterfscène van Trinity vooral grappig omdat Reeves zo ongelofelijk slecht acteert. In deze film maken ze de fout het een en ander van zijn acteertalent te vragen. Desondanks een betere film dan zijn voorganger. 3.0*.

Redelijk teleurstellend slot van de Matrix-trilogie. Ik was er reeds op bedacht; na het fabelachtig goede eerste deel en het al veel,veel mindere vervolg lag het bij mij niet voor de hand dat deel 3 een kraker van jewelste zou worden. Dat bleek ook het geval. Wat betreft actie is er genoeg te beleven, maar de plotlijntjes zijn tamelijk braaf, en evenals in deel 2 is het filosofische aspect veel minder bevredigend vertegenwoordigd. Ook het acteerwerk van Reeves en diens tegenspeler is weer erg clichématig; het acteerwerk zorgt überhaupt nergens voor hoogtepunten, en geloofwaardige emoties zijn ver te zoeken. De film lijkt verdeeld in drie delen: het gedeelte met de Merovingiaan, waarbij Neo wordt teruggehaald, een 2e gedeelte met de 'battle' en een 3e gedeelte waarin Neo de wereld red en alles goedkomt. De strijd met de Sentinels is aardig in beeld gebracht, maar echt te boeien weet de slag nooit. Speciale effecten zijn dan wel weer prima. De scenes tussen Neo en Smith zien er altijd heerlijk surrealistisch uit. Genieten moet je in deze film dan ook vooral van het luchtige sf-verhaal, waarin de actie centraal staat. Diepgang zit er, in tegenstelling tot bij deel 1, niet in, al wordt daar met het Orakel nog wel een redelijke poging toe gedaan.
Het einde bevredigt niet, maar stelt ook niet teleur; the Matrix Revolutions is een tamelijk vlakke slotfilm, die niet echt ondermaats is, maar ook niet direct tot mijn lijstje aanraders zal behoren.
3*

Redelijke afsluiter van een trilogie die piekte in de eerste film maar zichzelf daarna verliest in een warrig plot, te veel CGI, pretentieuze dialogen en niet bijster sterke acteerprestaties. Het laatste deel is het ene grote gevecht na het andere zonder veel diepgang. Nu hoeft dat geen probleem te zijn (Mad Max: Fury Road is een goed voorbeeld) maar hier is het allemaal onoverzichtelijk en erger, je leeft niet echt mee met de personages.

Halve ster erbij voor het laatste gevecht tussen Agent Smith en Neo, fantastisch. Hugo Weaving is ook de acteur die er ver bovenuit steekt.

Deze films zijn filosofisch zeer interessant. Neo ontdekt dat zijn leven niet echt is, dat de dingen die hij meent te ervaren niet plaatsvinden. In werkelijkheid zit hij in een soort cocon met allemaal slangen aan zijn hoofd waardoor hij is aangesloten op een vrituele realtiteit, de Matrix. De machines hebben de macht overgenomen. Ze kunnen geen enegrie meer van de zon krijgen, die schijnt niet meer, en daarom gebruiken ze de warmte die mensen afgeven. Neo weet zich, met behulp van een clubje rebellen, los te koppelen van de machine zodat hij weer echt gaat leven. Veel interessante vragen komen aan de orde. Zo wil één van de personages na zijn bevrijding uit de macht van de machine terug naar de virtuele werkelijkheid omdat hij meent dat het leven daar prettiger is. Is het echte altijd wel te prevaleren boven het onechte? Is de werkelijkheid wel beter dan schijn? Weet je wel zeker dat de dingen die je ziet, ruikt, proeft en voelt echt zijn?

Dit derde en laatste deel is weer technisch zó volmaakt en zó fraai om naar te kijken dat ik haast zou vergeten dat het eerste uur me qua plot eigenlijk totaal niet boeit. Dan komt de "belegering" van Zion door de sentinels en de diggers, waarbij zowel de bewegingen van de vechtrobots (die me qua uiterlijk soms deden denken aan het afgewezen ontwerp van Robocop uit de oorspronkelijke film van Paul Verhoeven) als de sentinels onwaarschijnlijk goed en natuurlijk overkwamen: die twintig hectische minuten vormen voor mij het hoogtepunt van de film. Het daaropvolgende gesprek tussen Neo en de lachwekkende God Machine komt dan weer als een enorme afknapper, en dan moet het eindeloze en totaal buitensporige slotgevecht nog komen – gaan Neo en Smith nou alwéér knokken? Gaap! En kan Jada Pinkett Smith nog iets anders doen dan furieus kijken en haar lippen samenpersen? En wat is die Mary Alice irritant zeg, ik dacht dat het oorspronkelijke Orakel al een pedante wijsneus was maar deze identiek intonerende imitatie is zo mogelijk nóg ergerlijker. Al deze overdenkingen komen in mij op omdat dit deel dramatisch totaal overbodig is, en omdat al die pseudo-spirituele flauwekul (Neo die in zijn blindheid juist kan zien, whoa!) me steeds meer gaat storen... Genoeg gezegd.

Laatste deel in de trilogie en toch een beetje een teleurstelling.

De ultieme confrontatie tussen The Matrix en de echte wereld wordt een hele lange tijd uitgesteld. Er gaat weer heel wat doelloze dialoog en uitleg aan voor af. De Wachowski's hebben het zichzelf totaal niet gemakkelijk gemaakt door dit keer een wat simpeler verhaal en plot voor te schotelen dan zichzelf in allerlei moeilijke bochten te wringen om daar niet weer uit te kunnen komen.

De film had op bepaalde punten kunnen worden ingekort. Zoveel overbodige scenes zitten er in. Toch blijft er genoeg kundig filmmaken over om dit niet op een totale teleurstelling te laten uitlopen. De designs, gebruik van kleur, fotografie, muziek/geluid en visual effects zijn van een zeer hoog niveau. De ongeloofwaardige effecten die vooral het tweede deel plaagden zijn hierin zoveel beter geworden.

Ook een zeer goede keuze om veel van de actie in de echte wereld te laten afspelen en is dan ook een hoop gaande in het tweede deel van Revolutions. Het laatste gevecht is behoorlijk episch. Misschien wel iets te aangezien je het na een paar minuten wel gelooft en min of meer doet verlangen naar het einde. En dan doel ik vooral op de vele Dragonball Z momenten. Verschrikkelijk. Het einde was zoals ik verwacht had. Dus geen echte verassingen daar meer.

Het derde deel is een enorme anticlimax binnen de serie en had zoveel meer kunnen zijn dan dat het nu is.

The Matrix Revolutions

Dit laatste deel moet het verhaal op een overtuigende manier tot een einde brengen. Het gevecht om Zion, de reis van Neo en Trinity naar het hart van de Matrix, het laatste gevecht tussen Neo en Agent Smith etc. Alles voelt episch aan. Helaas voelt het ook wat leeg aan. De meeste personages zijn bordkarton dun en het gevecht om Zion is indrukwekkend maar je wordt zo murw gebeukt met Sentinels en beschietingen dat het je op een gegeven niet meer uitmaakt wat er met Zion gebeurd en wie er doodgaat. Het gevecht wordt ook een beetje fantasieloos opgediend. De reis van Neo en Trinity naar het centrum van de Matrix is in het begin redelijk saai maar naarmate de reis vordert wordt het spannender en dramatischer. Dat komt ook omdat je in tegenstelling tot de karakters in Zion wel met Neo en Trinity meeleeft. Morpheus hangt er weer een beetje bij en het is frustrerend om zo'n interessant karakter zo te zien eindigen.

The Matrix Revolutions is al met al een redelijke afsluiter van een trilogie die piekte in de eerste film maar zichzelf daarna verliest in een warrig plot, te veel CGI, pretentieuze dialogen en niet bijster sterke acteerprestaties. Het laatste deel is het ene grote gevecht na het andere zonder veel diepgang. Nu hoeft dat geen probleem te zijn maar hier is het allemaal onoverzichtelijk en erger, je leeft niet echt mee met de personages. Halve ster erbij voor het laatste gevecht tussen Agent Smith en Neo, fantastisch. Hugo Weaving is ook de acteur die er ver bovenuit steekt.

Ik vind de triologie zeer geslaagd, en omdat sciene fiction mijn favorieten zijn , is het laatste deel een mooie afsluiting

Waanzinnig toffe films die Matrix trilogie

Alles zit hier in voor de actieliefhebber.

Geweldige sfeer,karakters,boeiend verhaal en had ik al gezegd lekker veel actie!!!

Dit derde deel vind ik zelf het tofste omdat alles nu tot een Grande finale lijdt.

Ik zou zeggen ga er lekker voor zitten en geniet van deze brute sf-actie film

geweldige afsluiter.ik vind alle 3 delen geweldig.vind het altijd super om de triologie weer te kijken.ze blijven na herzien voor mij nog steeds super spannend.

Weer even herzien.blijf bij mijn mening.heb weer genoten.

Leuk laatste deel.

Duidelijk de minste trouwens, want waar de voorgaande delen nog leuk afspeelde in de Matrix zelf is dit vooral oorlog buiten de Matrix. Dat is overigens niet veel minder vermakelijk, maar als Matrix verhaal is het misschien te veel iets anders.

Reeves is wederom weer terug en legt niet de beste prestaties af in de trilogie, Moss viel me ook niet erg op. Wat me natuurlijk wel opviel waren de mooie effecten en mooie actiescenes. De scenes waar die aliens uit het gat komen was bijvoorbeeld erg leuk.

Voor de rest weinig In The Matrix spektakel, wat er dus een beetje voor zorgt dat het gevoel weg is. Voor de rest blijft het een zeer vermakelijke film die naar mijn mening geen minuut te lang duurt en prima weet te vermaken. Verhaal is inmiddels minder ingewikkeld dan de eerste delen maar ja.

The Matrix Revelation: How the Wachowskis Opened Our Eyes to a New Kind of Action Cinema

Goeie film waarin Neo voor eens en altijd probeert af te rekenen met Agent Smith. Toch wel het minste deel van de trilogie omdat er verhaaltechnisch niet al te veel gebeurd. En alles wat gebeurd ligt in de lijn der verwachting na de eerste twee delen. Toch valt er nog genoeg te genieten. De aanval op Zion is groots en de special effects zien er uitstekend uit.

Net als zijn voorganger Reloaded kent The Matrix Revolutions eigenlijk twee grote memorabele actiescènes, een reeks kleine knok- en schietpartijtjes en verder een hoop scènes met geouwehoer over de profetie, het lot, het doel, keuzes en liefde. Uiteraard staat de liefde tussen Reeves en Moss, die na drie films nog steeds geen mespuntje chemie in hun donder hebben, centraal. Neo blijft vragen stellen aan jan en alleman en krijgt een hoop vage antwoorden terug. ‘Als het leven je een keuze geeft, is je doel het lot geworden’, dat soort onzin. Alsof de Wachowskis een concert van Blöf hebben bezocht voor het schrijven. Hoe dan ook, zelfs na twee films van uitleg over hoe de wereld in elkaar zit blijft men in de afsluiter van de trilogie nog vooral bezig met uitleggen.

Maar er vliegt meer in het rond dan loze woorden, er vliegen vooral veel sentinals door het beeld. Wat volgt is flinke hoop knal-, schiet- en vliegwerk; boosaardige sentinals zweven in grote groepen rond, terwijl de good guys hun geweren leegschieten. Dat is even leuk, maar ook erg snel vermoeiend. Het is dezelfde reden waarom de actiescènes in de Transformers-films niet werken; we zien vooral een hoop CGI tegen elkaar gegooid. Het grote eindgevecht tussen Neo en Mr. Smith is wat dat betreft overzichtelijker. Maar ook die gaat opvallend snel te vervelen. Sure, het is beter dan kijken naar mensen in kapotte rode en grijze truien die dramatisch mompelen over het einde, maar een CGI knokpartij boeit ook maar even. Minder gezeur dan in Matrix Reloaded, maar een veel betere film heeft het niet opgeleverd.

2 sterren.

Met het opnieuw bekijken van deze Matrix Revolutions zit mijn lange zit er weer op, want ik word niet erg warm van de franchise. Technisch knap, maar de vervolgen zijn enorm langdradig en zitten vol met slap gewauwel. Waar deel 2 nog kon teren op een paar beste actiescenés, daar kent de afsluiter voor mij te weinig hoogtepunten. Ja, er zit wel voldoende spektakel in, maar het pakte me niet meer. De actie is enorm grootschalig, maar niet altijd boeiend. Teveel CGI, te weinig ziel. Soms lijkt deze film wel een tech-demo voor wat er op technisch gebied mogelijk was en vergat men dat het ook een beetje leuk moet zijn om te kijken.

Daarnaast blijf ik de chemie tussen de hoofdrolspelers afstandelijk vinden. Het zijn geen rollen die ik nou heel memorabel wil noemen. Richting het einde zou je als kijker geraakt moeten zijn, maar het deed me allemaal niks. Daarmee heb ik er ook geen voldoende meer voor over. Hopelijk herpakt de reeks zich met de komende vierde Matrix film die in aantocht is. Geen titel die ik heel sterk zal volgen, maar ik pak 'm ongetwijfeld wel mee in de bioscoop. Daarvoor is de reeks ieder geval op visueel vlak wel de moeite waard geweest.

2,5* (was 3*)

Ben het (voor de verandering) weer helemaal met je eens. Ik ga alleen zelfs nog wat lager zitten met mijn beoordeling. Stond op 2,5* gaat nu naar 1,5*. Gewoon een hele matige Matrix film.

Het plot in deze Revolutions wordt nog minder belangrijk dan in de andere twee delen. In Revolutions is het enige wat er toe doet het voortbestaan van Zion vrijwaren wanneer een zwerm sentinels de stad belaagt. Indrukwekkend zijn gigantische boren die zich door het pantser van de stad murwen en zo de weg vrijmaken voor miljoenen vliegende sentinels.

Verder evolueerde Hugo Weaving's personage Mr. Smith van een opsporingsprogramma naar het werkelijke kwaad met een gezicht. Hoe dit precies gebeurd is, blijft onduidelijk. Gelukkig leverde hij een bijzondere prestatie af in de gehele trilogie waardoor alleen al door hem de film iconisch is. De afstandelijkheid voor de film blijft echter overeind, maar dat valt Weaving allerminst verweten te worden, integendeel. De aanval op de stad is uitermate spectaculair, maar daar blijft het ook bij. Ik ervoer weinig voeling met het gebeuren. Visueel ziet het er wederom prima uit, maar er zit geen evenwicht of ziel meer in de franchise.

De slotscène tussen Mr. Smith en Neo is meer dan OK. Nog méér actie dan in het vorige deel, het zorgt ervoor dat de film wegebt in het geweld en dat is jammer voor het zo geroemde eerste deel.

Na de eerste twee binnen 24, ook nog maar de derde erbij gepakt, en ik moet zeggen dat de vrees die ik op voorhand had voor alle drie delen bleek me te vallen.

Het jammere aan de trilogie en ook weer het derde deel is de herhalingsfactor. Zion nog steeds onder druk, net als deel 2, Neo de enige hoop plus een herrijzenis uit de dood net als 1 en 2, niet het ergste de terugkerende Mr. Smith zoals de vorige delen, Morpheus predikt hoop, weer een gesprek met 'het Orakel' net als de vorige twee....het is een herhaling van zetten.

Wordt het daar perse slecht van...? Neuh, dat ook weer niet. De stijl, CGI en de sfeer is prima. Het geweld en actie is ook dik in orde. Het recht toe recht aan verhaal van dit deel doet ook wel deugd. De strijd om Zion ziet er prima uit. Toch is het verder een beetje saai en mis ik bijvoorbeeld de toevoeging van een Mr. Smith of Merovigian zoals die met iets meer sjeu gebruikt werden in deel 2. Wel vermakelijk de vele Mr. Smith's in de keuken bij het Orakel. Het eindgevecht is ook best oké.

Matrix deel 3 is een redelijk visueel spektakel en vermaakt. Maar is wel inwisselbaar wat deel 2 betreft en beide doen eigenlijk afbreuk en voegen niets toe op het destijds vernieuwende 1ste deel.

Minste deel van de 3 maar toch wel leuk als je de voorgaande delen gezien hebt. het begin van de film lijkt veelbelovend en eind gevecht met Mr Smith is best goed. helaas is het midden deel wat saai en te langdradig. deze film had zeker 25 minuten korter gekund.

Na 17 jaar nog eens herbekeken en ik vind deze derde Matrix film nog ongeveer even slecht als toen ik hem als 13jarige in de bioscoop ben gaan bekijken. Het filosofisch gebabbel dat ik toen niet kon thuisbrengen, maar nu ontmasker als pseudo-intellectualistisch gezwets. Stars wars-achtige robot wars die meer lijken op een soort laser show. Die mislukte romantiek die men er al sinds de eerste sequel met de haren bijsleurt... De personages lijken wel karikaturen, de hele film een parodie.

De eerste twee delen had ik lang geleden wel eerder gezien, maar deze was er nog nooit van gekomen - vooral omdat Matrix Reloaded zo'n draak van een film was. Maar nu ik toch aan het herkijken was, heb ik deze ook maar even meegepakt. Om het positief op te vatten, het is een stuk beter dan Reloaded. Maar alsnog, het is best wel matig. In plaats van twee uur beroerde, overdreven kung-fu gevechten, schietpartijen, cheesy leren pakjes en zonnebrillen, quasi-filosofisch gezwets en Neo als onverslaanbare superman, zien we nu meer een sci-fi actiefilm. Met anderhalf uur belegering van Zion, wat overkomt als een uitgebreide Star Wars-achtige veldslag die na tien minuten ook wel een beetje gaat vervelen. De actiescenes daarbuiten zijn nog wel oke, al ontstijgt het niet echt het niveau van een gemiddelde B-film. En de pretentieuze gesprekken en het overacteren houden we alsnog, met een passende over-the-top messianistische afsluiter als Neo als Jezus zichzelf opoffert voor de mensheid, met kruis en al.

Beter dan het pijnlijk slechte Matrix Reloaded maar veel zegt dat ook weer niet. Het begint waar deel 2 ophoudt, en dat betekent weer wat vervelende allegorische figuren (na de architect, het orakel etc nu de "treinman"), saaie quasi-diepzinnige dialogen en er moet weer om de zo veel tijd uitgelegd worden dat Neo en Trinity zo veel van elkaar houden. Dat uitleggen moet ook wel want te zien is het niet, dit moet wel het minst sprankelende liefdeskoppel zijn in de lange geschiedenis van de cinema. Monica Bellucci mag weer even mooi wezen om, jawel, nog maar eens te verkondigen dat Neo een ontzettend verliefd man is- ik snap dat ze een jaar na Irreversible een iets ander soort film zocht, maar dit is wel weer het andere uiterste.

Is het gedeelte in de matrix saai en traag, het deel in de echte wereld is ditmaal beter geslaagd- de lange battle zat goed in elkaar en hoewel het vechten tegen machines eigenlijk volslagen zinloos is was het bij tijd en wijle best meeslepend. Eigenlijk waren de gedeeltes zonder Neo en Trinity veruit het beste. De laatste heeft overigens nog een sterfscene van LOTR-achtige proporties (in de zin dat het te lang doorging). Revolutions eindigt zoals al aangegeven als een Bijbelverhaal, de titel van deel 4 zal wel Resurrection worden.

Zo zonde, deel 2 en 3 halen het voor geen meter met deel 1.

Ook voor dit deel een halve punt reductie door mij, want sommige scenes waren echt te lang en repeterend.

Daarnaast was de voorspelbaarheid teleurstellend, zat soms te denken dat ik Star Wars was beland of zelfs superman. Menigmaal vond ik het kinderachtig terwijl het uitgangspunt van het 1ste deel echt behoorlijk volwassen is. Helaas, wederom niet erg kunnen genieten. Hopelijk dat deel 4 weer richting deel 1 mag gaan.

Minder blockbuster voor de kassa en meer weer terug naar dat fantastische verhaal.

Aardige afsluiter van deze reeks. Film komt traag op gang, maar hoe verder, hoe beter het wordt.

Tijd voor nr 3 en lag wat in de lijn van de voorgaande film. De eerste is nog altijd het boeindste. Ook hier was de interactie met Hugo Weaving het interessantste in de film.

De film zag er wel weer goed uit en ben toch blij dat ik de 3 delen eens heb gezien.