Ravenous (1999)

Vreemde film. Niet leuk/grappig genoeg om een komische kant te vinden en horror was slaapverwekkend. Op het einde van de film krijg je enkele minuten dezelfde muziek te horen, en daar stoorde ik we volledig aan. Nee, voor mij sloeg deze film de plank mis.

Fijne film, sinds lange tijd dat ik iets origineels zie

Raar, creepy, horror, absurd, zwart.

Aparte film, ik heb ´m nog op video van 10 jaar geleden en was toen best onder de indruk en heb geboeid gekeken. Het niet alleen "eten om sterker te worden" maar meer in het algemeen "in oorlog en strijd nemen om er zelf beter van te worden" is bv een parallel die de film meer diepgang geeft. De sfeer en beelden van een afgelegen legerpost en de kleding/kostuums (uit circa 1800) zijn goed gekozen en uitgewerkt.

Wat blijft dit toch een prachtfilm. Fantastisch geacteerd, goeie costumering en een lekker ziek sfeertje. De muziek was ook buitengewoon goed.

gewoonweg prachtfilm , al snap ik het woord komedie niet in deze film, staat totaal los van een komedie ... ook de muziek vond is super , niet zo een opzwepende muziek die je naar de top brengt .

Lekker onconventioneel, zet er een normaal muziekje onder en je hebt een totaal andere film, waarschijnlijk een slechtere. Al die banjo's, violen, drums en de hele zooi liggen me hier wel.

Het script is leuk en origineel, heb het nog niet eerder zo gezien, en dan ook nog in een oorlogs- en western-achtige setting. De laatste tien minuten van de film zijn het beste; een erg gave muziekopbouw en aardig camerawerk (van dat laatste had ik wel meer willen zien). Ook de scene waarin Boyd van de klif springt en zich vestopt mag er zijn.

Hoewel het nergens uitblinkt of memorabel wordt, heb ik me niet verveeld met het vrij onvoorspelbare Ravenous; een horror met een eigen smoel, leuk personage van Carlyle, en oneliners en monoloogjes die voor de komische noot zorgen.

A native scout told me a curious story. Man eats the flesh of another, he takes the other man's strength, absorbs his spirit. Well. Naturally I just had to try. Consequently I ate the scout first and you know, he was absolutely right.

De film is goed, maar hij is ook heel erg vreemd.

Donker, sfeervol en bizar.

Deze film heeft zowat alle ingrediënten om een vermakelijke horrorfilm te zijn.

Als je op zoek bent naar een originele horrorfilm met een intrigerend plot en sterke personages, dan zit je hier aan het goede adres.

Dit is echt zo'n film waarvan je het plot eigenlijk niet moet bespreken om er zo fris mogelijk in te gaan en je te laten verrassen door de geweldige wendingen in het verhaal. Wat ik wel kan zeggen is dat Robert Carlyle en Guy Pierce een geweldige ontwikkeling doormaken gedurende de film, en dat het plot van deze film één van de meest unieke is die ik ooit heb mogen aanschouwen: het wordt nooit of te nimmer voorspelbaar en de hele mythe fascineert gewoon.

De cast is fenomenaal; het is echt een ensemble van totaal uiteenlopende personages. Deze personages worden in het begin allemaal bliksemsnel voorgesteld, maar deze korte scènes weten meteen hun karakter goed over te brengen. Iedereen acteert ook uitermate sterk, met misschien als enige uitzondering David Arquette, maar zelfs die had wel wat unieks. Guy Pierce heeft misschien wel de moeilijkste rol maar deze speelt hij met verve; het lijkt me niet makkelijk om constant op de rand van een zenuwinzinking te moeten spelen.

Audiovisueel is deze film zeldzaam qua schoonheid. De weelderige, met sneeuw bedekte bergtoppen van Tsjechië (dat hier instaat voor Californië) zijn prachtig om te aanschouwen, en de hele setting van het kamp is zeer fraai. De muziek van Michael Nyman en Damon Albarn is uniek in zijn soort. Het lijkt af en toe verstoken van melodie, maar af en toe zwelt het aan tot orkestrale hoogtes. Het geeft de film een eigen identiteit, iets unieks wat ik moeilijk kan omschrijven. Eén van de meest aparte soundtracks ooit, en eentje die ik dan ook op CD bezit.

Dit is allemaal maar erg vaag wat ik typ, maar deze film verdient het om ervaren te worden zonder er van te voren te veel van af te weten. En wat je ook doet, bekijk niet eerst de trailer, want die werkt vreselijk misleidend: met uitzondering van een paar gitzwarte grappen heeft deze film niets, maar dan ook niets met komedie te maken; dit is een uiterst originele, venijnige horrorfilm met een geweldig, onvoorspelbaar plot.

de beschrijving hier klopt niet. Deze film is een sort horror/drama, dus hoe komen ze ineens aan een komedie?

geen topper maar wel een redelijk film met een geweldige rol van Robert Carlyle.

De comedy was subtiel, maar toch zeker aanwezig hoor. Bvb. als die ene man een uiltje ligt te knappen en die kannibaal aan zijn been begint te zabberen.

Grauwe keiharde in mijn ogen een western sterke cast ,op een paar komische scènes na

een gewelddadige film , gefilmd in een prachtige omgeving ,mysterie western maar geen horror.

Hmmm, een film waar een klein aantal subtiele grappen in zit is al een komedie? Drama lijkt me meer op zijn plaats, uiteraard ná het genre horror...

Historische horrorfilm die gebaseerd is op een oude indianenlegende over de geneeskrachtige werking van mensenvlees. Ravenous begint sterk, met een luchtige toon die langzaam maar zeker omslaat in een grimmig sfeertje wanneer de mysterieuze vreemdeling zijn verhaal doet. De film is goed voor enkele ijzingwekkende momenten, tot halverwege de plot een zijsprong maakt. Het verhaal komt dan te snel in zijn definitieve plooi en het is te lang wachten op de teleurstellende finale. Het morele vraagstuk waarmee Pearce in het tweede deel worstelt is best interessant, maar te typisch uitgewerkt waardoor zijn personage niet het nodige medeleven opwekt. Voor mij had de film mogen ophouden bij de scène waar Pearce noodgedwongen de andere soldaat opeet om te overleven. Pas dan heb je een psychologisch sterk slot dat de beoogde weerzin oproept.

Was wel een grappige combi van Horror, oorlog en komedie met om te beginnen al wel een verzameling goede acteurs. Guy Pierce deed het zeer goed als burgeroorlogstrijder en ook Robert Carlyle was weer prima van de partij als ..... ja als wat eigenlijk? De settings van Amerika van 1800zoveel waren ook stijlvol en er zit ook hier en daar een portie gore in. Ook het kat en muis spel tussen Pierce en Carlyle was weer erg leuk gedaan. Beetje een historische horrorfilm die ook nog wel wat lijkt op The Brotherhood of the Wolf en Red Riding Hood.

Gewoon een vermakelijke wegkijkertje

3,5*

Op het laatst liep Pierce wel in een trainingsbroek. ... in 1800 zoveel.

Echt? Dat heb ik niet eens opgemerkt. Dat klopt dan van geen kant nee (of hadden ze toen misschien toch een soort van trainingsbroeken?)

Ik heb de film alleen op VHS en even geen speler, dus ik kan het nu niet checken.

Halfslachtige en krakkemikkige mix rondom een indianenlegende. Leuk, zo'n antwoord op Nietschze, maar de rest van de komische noot pakt vooral verkeerd uit. Een aantal halve idioten in de bijrollen, de dartele score en dan een getormenteerde lafaard als oersaaie hoofdrol. Een contrast dat op geen enkele manier werkt. Voor Boyd's dilemma neemt Bird te weinig tijd en de rest is weliswaar bloederig met een donkere rand, maar mist body om iets te kunnen voorstellen.

Sterk en sfeervol verhaal. Ik kon me er echt mooi inleven.

Voor de huidige tijd misschien te braaf maar toen ik hem voor het eerst zag vond ik de gore best aardig.

Goed acteerwerk, mooie beelden en mooi uitgewerkt verhaal.

3,5*

Goede soundtrack, goed acteerwerk, creepy sfeer, prachtige settings en acteurs met diepgang.

Juweeltje van een film. Jammer genoeg weinig dollars opgebracht omdat het achterlijke popcornpubliek liever naar de zoveelde Transformers gaat met Shia Leboef.

Wel een aardige film maar niet meer dan dat. Ik had er ietsje meer van verwacht. Dat 'vreemde' waar mensen het over hebben kon ik eigenlijk wel waarderen, dat vond ik er bij vlagen denk ik juist wel leuk aan.

Vooruit, drie sterren.

Leuk verhaal en de setting was aardig. Maar ik miste het echte knallen in het acteerwerk, ben zeker geen Pearce-fan en dat wordt hier weer bevestigd. Had al tweemaal eerder een poging gedaan bij deze film maar bleef steeds haken rond de 20 minuten.

Soms kreeg ik het gevoel dat het hier om een haastklusje ging, te weinig tijd nemen om de alles echt af te maken. Vele momenten gaven mij een gevoel van "jammer, net niet" en dat had niet gehoeven. Vooral het acteerwerk, de regie en camerawerk vond ik op momenten punten laten liggen.

Toch was er nog wel vermaak te vinden in dit indianensprookje, zou best eens een hedendaagse remake van gemaakt kunnen worden imho.

Aardige film, maar het wilde maar niet echt aangrijpen. Zowel het horror- als het humorgedeelte komt maar niet los. De setting in burgeroorlog/western amerika is wel een pluspunt, dan heb je in elk geval niet met vervelende schreeuwerige tieners te maken, maar erg interessant waren de huidige personages nou ook weer niet. Had veel beter gekund, maar was aan de andere kant ook niet vervelend.

Het begin was leuk, maar heel dat geneuzel terug in het fort was saai ,langdradig en gemaakt spannend.
Pfff en die muziek. Was dat een olifantenklem, op t eind??


Jammer jammer jammer. F.L.U.T.

Een film die op een originele wijze kannibalisme in het verhaal probeert te verweven. Helaas slaagde men er voor mij niet in om de film daardoor boeiend te houden. Met veel van de scenes wist ik niet goed wat men er nou mee wilde. Waren ze grappig bedoeld, angstaanjagend, moesten ze een gewenst gevoel zien op te wekken? Het kwam op mij in ieder geval niet over.

Wat overblijft is geneuzel in een fort ergens ten tijde van de burgeroorlog(?) dat me niet genoeg wist te boeien. Het acteerwerk is over het algemeen nog best goed, maar helaas werkt het verhaal niet altijd mee.

Origineel, maar ik vatte hem niet helemaal.

Heel boeiende film met erg origineel plot. Niet te veel over vertellen want dit moet je vrij onbevangen gaan zien. En die muziek blijft maar in je hoofd afspelen... creepy, maar wel lekker.

Wat een maf filmpje zeg !

Een angstaanjagend verhaal waarbij het kannibalisme op een aparte en originele wijze wordt weergegeven. Degelijk acteerwerk en boeiend tot het einde. Setting en sfeer zijn ook nog pluspunten.

7/10

“"Ravenous'' is clever in the way it avoids most of the cliches of the vampire movie by using cannibalism, and most of the cliches of the cannibal movie by using vampirism. It serves both dishes with new sauces.” – Roger Ebert

Eind januari, in de maanden voorafgaand aan de horrorchallenge had ik na decennia van uitstel toch Cannibal Holocaust (1980) maar eens gekeken, deels om van de ontsteltenis van andere users (dat ik die nog niet had gezien) af te zijn, maar ook omdat ik tóch benieuwd was. Het was niet direct iets voor mij... De maand daarvoor had ik echter die andere goede kandidaat Grave (2016) ook al gezien, en hoewel ik die ontzettend sterk vond, wilde ik voor de challenge toch liever iets nieuws kijken voor het kannibalisme-taartje, zoals een triviant stukje bij ons heet. En wanneer je gaat zoeken naar de beste horrorfilms met kannibalisme van de afgelopen twintig jaar, dan kom je Ravenous steeds weer tegen. En met acteurs als Guy Pearce en Robert Carlyle is dat zeker een gokje waard. Veel bekende gezichten in de bijrollen ook.

Ik had nog nooit een film van Antonia Bird gezien, en deze stond ook niet echt op de radar. Wellicht dat ik Face (1997) te zijner tijd ook eens meepak, die naast Carlyle ook Ray Winstone heeft. Of Priest (1994), met Tom Wilkinson, en wederom Carlyle, die zowat een regular cast member lijkt in Birds films.

Ravenous is uniek genoeg om zijn bestaan te legitimeren, zoals bovenstaande quote suggereert. Tel daar een fijne Michael Nyman score bij op en een flink blik acteurs, en je hebt een bijzondere toevoeging aan het genre, die desondanks niet iedereen zal bevallen. Ravenous verkiest namelijk sfeer boven snelle plotontwikkeling, en daar moet je wel een beetje van houden.

3,5*

Het viel me toch nog mee deze film. Het is nog maar eens een variant op het kannibalengenre maar wel een interessante insteek en vrij goede uitwerking. De film neemt ook wel de tijd om op gang te komen, best ok zo kreeg ik toch binding met het hoofdkarakter. Eens dan de actie begint is het ook weer snel voorbij. Daarna is het wachten tot de finale tot er weer wat vaart in komt. Deze had best een kwartier korter kunnen zijn. Jammer dat er zoveel geweld buiten beeld gebeurde (het budget was nochtans hoog genoeg lijkt me) en die upbeat muziek bij momenten daar ben ik geen fan van. Goed voor een keer zeg maar.

“If you die first, I am definitely going to eat you, but the question is, if I die, what are you going to do? Bon appétit... Eat or die.”

Ik snap het gemengde commentaar onder deze film wel goed, het is een vrij donkere film die je eigenlijk soms iets te abrupt mee neemt naar een volgend dialoog. Het is vrij direct, en zonder enige aankondigen of whatever gaat de film door het verhaal heen, het gebeurd allemaal heel snel en je moet er wel bij zitten met je gedachten. Ook het onverwachtse is vaak aanwezig en zorgde de film eigenlijk constant voor een leuke verassing.

Ik zelf vond het horror-element wel leuk in de film gestopt, het is nergens overdreven waardoor het verhaal over kannibalisme erg goed aanslaat. Maar soms word er ook ingehouden, en mistte ik toch wat meer bloed, de film was daarvoor iets te zacht. Ook de setting vond ik aangenaam om naar te kijken, ik houd vaak wel van dit soort films die zich afspelen in de oudere tijd van de Verenigde Staten vooral rond de civiele oorlog, al viel deze tijdens een andere oorlog dat wel. Afijn, het kannibalen effect spatte er vanaf, waardoor film erg creepy aanvoelde.

De film is gelikt en erg leuk uitgewerkt, er is duidelijk tijd ingestoken en de sluwe scenes maken de film al snel af. Hij is gruwel en hard in het begin, maar word wat rustiger in het midden. We krijgen inderdaad een fijne connectie met de hoofdrolspeler die ook geïnfecteerd is al kannibaal maar dit tegen probeert te houden en zijn strijd met de anderen. De film had een goede sfeer, was leuk en spannend op den duur maar nergens overdreven. Erg duister op sommige momenten en best creepy, maar ook leuk om te volgen. Ik heb me prima vermaakt!

3.5*

Deze in een ver verleden eens gezien, maar me er nu toch nog eens aan gewaagd. Toch wel een opmerkelijke film, met toch wel een bekende cast. Ook opvallend is de muziek. Deze springt er zeker uit. Verder is het geen traditionele horrorfilm, want het speelt zich af tijdens de burgeroorlog, maar het weet toch te boeien.

Het is eens iets anders en vond het wel het bekijken waard.