Ravenous (1999)

mooie film, heb ik tijdens een horrormarathon gezien de filmmuziek bleef ook lang in mijn hoofd zitten en dat is een goed teken.

Waarom heeft deze zo'n laag gemiddelde, dit vond ik echt een hele vette film. Paar keer gezien, verveeld nooit.

Ja ik zou ook wel ns willen weten waarom sommige mensen dit zon kutfilm vinden. Mayb dat iemand toelichting wil geven?

NOU NOU... kut film hoor je mij niet zeggen.

Een goede soundtrack, goed acteerwerk en leuke shots maken de film toch wel de moeite waard om eens te kijken.

Een beetje jammer is gewoon

Het compleet onzinnige idee dat mensen sterker worden door het eten van andere mensen. Het lelijke was dat iedere willekeurige persoon net zo sterk kon worden als die eerste "onsterfelijke" dude met z'n hoed.

Kijk vampiers vind ik dan wel weer gaaf. Het is gewoon een gegeven dat zij mensenbloed nodig hebben. Het is een compleet andere levensvorm. Maar bij Ravenous was het gewoon: "Nou wie mensenvlees eet wordt te link". Jammer...

Nogmaals gezien gisteravond en het blijft gewoon een geweldige film. Prachtige muziek, ontzettend zwarte humor en heerlijk acteerwerk in een prachtige omgeving maken deze film bovengemiddeld. ik laat m'n stem op 4.5*

Verrassende, opmerkelijke horrorfilm van de Britse Antonia Bird (Face).

Bizarre horror, gebaseerd op een inheemse mythe. Prima kruising tussen Amerikaans gevoel voor een vlot verhaal en een Brits gevoel voor enige diepgang. De film onderzoekt de pijn in menselijke verlangens en emoties als lust en angst. Verhaal is symboliek voor de Amerikaanse honger naar westwaartse kolonisatie van de vorige eeuw.

Leuke, sterke acteurs met Britten Robert Carlyle en Guy Pearce en met freaky Jeremy Davies, even heerlijk gek als in The Million Dollar Hotel).

Naargeestige sfeer en settings. Meest opmerkelijke aan Ravenous is echter de heerlijk bizarre en opmerkelijk opgetogen, vlotte muziek en dito achtergrondsounds. Vlotte moderne sounds met daar doorheen verweven Indiaanse en Amerikaanse country/ folk. Klinkt erg lekker!

Prima filmpje van opvallende snit, dus.

En dit berichtje is geheel ter ere van de soundtrack.

En zo is het maar net. Het is al weer een tijd geleden sinds ik zo'n mooie soundtrack gehoord heb.

Ik vond de film trouwens wel een beetje inzakken na de superspannende 'grot-scene'.

Boeiende film, lekker duister en heerlijk mystiek.

Guy Pearce doet menig filmliefhebber vermaken als anti-held in plaats van als een Rambo alles kort en klein te slaan.

Ook mijn waardering voor Robert 'die gast met de rare hoed' Carlyle. Zijn verschijning in de film belooft meteen al veel goeds, maar maakt ook duidelijk dat er een luchtje aan z'n ongeloofwaardige verhaal hangt. Zijn acteerwerk als 'badguy' overtuigt en niet zelden blijkt hij sluw en glibberig.

Ik geef een 3,5.

Het enige dat de middelmaat ontsteeg was de muziek en Robert Carlyle. Voor de rest is het een aardige zondagmiddagfilm die maar matig boeide. Echt spannend werd hij nooit (ook niet in de grot) en de beloofde humor heb ik niet teruggezien.
En dan het belachelijke gegeven van militairen die kannibalistisch worden, omdat ze onnatuurlijk sterk worden van mensenvlees...:|

Te vaak wordt er naar deze film verwezen als een "horror/komedie". Er is echter een verschil tussen een komedie en een film die zich niet al te serieus neemt. Naar mijn mening is deze film dit laatste: subtiele humor geeft aan dat je de film met een korrel zout moet nemen, en dus niet moeilijk moet doen over de gewonnen krachten na het eten van mensenvlees. Een oud Indiaanse legende die ik overigens niet eens zo belachelijk vind.

Verder inderdaad een opmerkelijke score, die, hetzij volgens mij niet altijd, maar vaak wel goed bij de film past. Bij vlagen zeer spannend, met name door de, tegen het einde toe geniale, snelle cuts die samen met de muziek soms zenuwslopend zijn.

Verder goede vertolkingen, ook van Guy Pearce. En een rol voor David Arquette precies zoals ik hem graag zie: lekker kort.

Ravenous vond ik helemaal niet komisch. Ik vond het eerder een goeie mix tussen horror en fantasy. In dat opzicht is Ravenous heel geslaagd!

Het bedenkelijke idee van dat mensenvlees is eigen aan fantasyfilms, maar is nog niet eens zo slecht als oude indiaanse legende waar eerder een doordachte filosofie achter zit dan de letterlijke interpretatie zoals ze hier werd toegepast, maar met een diepere betekenis in het achterhoofd. Het stoorde overigens de film niet.

De film verraste ook met zijn origineel kanibalenverhaal en sterke, goed bedachte personages die zinnige dialogen voerden. Het was altijd boeiend en op momenten heel spannend, ook de sfeer zat er goed in. De opbouw en stijl o.a. waren ook zo verschillend dan andere (horror)films en dat maakte de prent ook zo heerlijk anders, speciaal en aangenaam om te kijken. De horroreffecten waren ook goed gedaan en Robert Carlyle speelde weer fantastisch zijn rol.

De enige minpunten waren misschien het camerawerk, dat soms wat inspiratieloos en standaard overkwam of enkele scenes die iets minder waren. Maar al bij al was dit een prachtige horror/fantasy die het thema kannibalisme vanuit een intressante en originele invalshoek behandeld heeft en zowel als horrorfilm als filosofisch en symbolish heel sterk staat. Puik werk. (4,5)

Een vrij onbekende film die bij mij niet stuk kan, omdat hij vrij onbekend is.

Vooral de muziek onder de film, die in bepaalde scenes een drukkende sfeer mee kreeg beviel me erg goed. Ook de personages waren erg doordacht en vooral Robert Carlyle was uiterst geschikt voor deze rol.

Ik heb de filmmuziek van damon Albarn en ........eeeh (die andere) ooit eens op de kop getikt op een cd markt. Wel de duitse CD versie maar dat neemt niet weg dat het een pracht plaatje is.

Soms onevenwichtig,maar meestal intrigerend met mooie rollen en dito muziek.

3 sterren

was dit die film waarin Huub Stapel met die driewieler naar beneden pleurt?

weirde film..

die muziek bij het moorden lol

maar effe serieus:

ik vond het een zeer duistere en geweldige film.

mooie muziek idd ook.

Zeker weten..!

Vanavond maar weer met z'n allen dan? (ik zorg voor de bier wie voor ''de hapjes'' ? )

Ik kijk hem nu voor het eerst. Maakt tot zover een zeer goede indruk. Sowieso heb ik wel een zwak voor films over de Amerikaanse Burgeroorlog en de Amerikaanse-Mexicaanse oorlog in dit geval

Onverwacht goede film met ongewoon onderwerp verrassend goede muziek die blijft nahangen.

wat een slechte film. slechte acteurs, slechte muziek, slechte montage, slechte regie.

Wat een stompzinnige film, zeg! Nauwelijks enige spanning gevoeld in deze film. En ow ja: humor In ieder geval niet de mijne....

Doordat de film zo'n ongeloofwaardig script heeft, kon ik me dan ook totaal niet inleven:

*

Ik heb er kleine stukken van gezien, maar het zag er behoorlijk slecht uit....

Dit is nog zoon geniale film met een prachtig soundtrack dat de film op een andere nivo pompt waardoor het film echt raar aankomt. echt een bizaar film. ik ben eerlijk gezegd verbaasd dat het niet in de top 250 zit, maar misschien komt het om dat het niet zoon bekend film is, want ik zie hem ook vandaag voor het eerst. 4 sterren van mij.

Wat een rare film zeg . Op zich een zwaar thema, en dan op zo'n luchtige manier gebracht. Hippe, stuiterende muziek gaat gepaard met toch wel lugubere fotografie en rare karakters. 3*

Film viel zwaar op de maag, en viel tegen. Muziek was ok. Verhaal niet al te best. 2,5*

Ravenous moet je beslist met een korrel zout nemen. Het verhaal is niet geloofwaardig, maar desondanks toch goed uitgewerkt.

De film begon erg goed met de introduktie van John Boyd [Guy Pearce]. De film werd echt spannend bij die scène in die grot, waar soldaat Reich [Neal McDonough] de skeletten ondekt en tot de conclusie komt dat Colqhoun [Robert Carlyle] de boel heeft zitten liegen en dat hij zelf achter al die doden zit. De bloedige achtervolgingen daarna deden me erg denken aan First Blood. Sommige stukjes leken zelfs identiek. Ik kreeg toen een beetje de verwachtingen dat de hele film dat concept zou krijgen.

Nadat Colqhoun opeens op kwam dagen als Kolonel Ives in de militaire post, waar Boyd inmiddels al was teruggekeerd, vond ik de film steeds minder worden. Het werd zo standaard. De psychopaat probeert vriendelijk en rustig zijn tegenstander over te halen om zijn wensen uit te voeren. De tegenstander weigert met brutale opmerkingen, maar de psychopaat blijft vriendelijk en rustig. Zo standaard. Vooral de plotselinge terugkomst van Majoor Know [Stephen Spinella] was echt de druppel. Ik stoorde me verder niet aan de genoemde dingen, maar het is zo standaard, en dat terwijl deze film kwa sfeer en lokaties heel erg uitblinkt. Er hangt ook echt zo'n ouderwetse western-sfeer in de film. Dat vond ik wel erg fijn.

Het akteerwerk kan me tevens gestolen worden, ik vond het maar onovertuigend. Hoewel dat ook niet van primair belang is bij deze zoutkorrelfilm. Verder bevat de film bloedige scènes, maar ook deze moet je met een korrel zout nemen. De opmerkelijke muziek vond ik af en toe erg ongepast, bijvoorbeeld tijdens de achtervolging van Colqhoun en Boyd, in de buurt van de beruchte grot. Die scène is zo spannend, maar helaas werd dat ondersteund door een vrolijk getint muziekje. Maar over het algemeen gezien was de muziek wel in orde. Het einde is best verassend, maar niet geweldig.

De titel is wel mooi, Ravenous, Uitgehongerd.

3.0 sterren...

Ik verbaas me trouwens over die scène waarin Colqhoun door Boyd wordt neergeschoten met een geweer. Miste Boyd nou? Want later in de film laat Colqhoun beide schouders zien, en hier mankeert niks aan. Kan iemand dit wellicht uitleggen?