Kill Bill: Vol. 1 (2003)

Ik doelde eigenlijk alleen maar op de sfeer

Had de box met deel 1&2 al een tijd in de kast staan en gister toch maar besloten om het eerste deel te gaan kijken. Ik had er al niet al te hoge verwachtingen van omdat ik Resevoir Dogs ook zwaar vond tegenvallen.

Helaas zijn mijn verwachtingen meer dan uitgekomen; Niet alleen de onrealistische gevechten waarbij het bloed tegen het plafond aan spuit irriteerde mij, maar ook het feit dat 'Black Mamba' wel in staat is om 100 ninja's zonder problemen om te leggen maar alle moeite heeft om een vrouw met een taartschep in haar hand af te maken.

Dan nog de scene waarin Sofie Fatale haar arm eraf wordt gehakt; In een halve minuut verliest ze 3 liter bloed, maar even later ligt ze levend en wil ik de achterbak van de auto.

Behalve het slechte verhaal en de onrealistische scene's irriteerde hoofdrolspeelster Uma Thurman me nog wel het meest. Wat een waardeloze acteerprestatie! Ze weet totaal geen overtuiging in de rol te leggen.

Ik snap echt helemaal niks van de hoge waarderingen. Vond het een grote deceptie.

Dat klopt, ja. Als Tarantino een film over Cambuur zou maken, zouden ze promoveren.

Er valt hier genoeg te lezen..

Na 9 jaar nog steeds een hele goede film. Ik ben blij dat ik hem ooit heb aangeschaft.

Ik vermaak me ook nog altijd goed om de stomme dingen die Tarantino in de film heeft gestopt, zoals de mug (wie gaat er nou een mug filmen?) en de Pussy Wagon, die later nog gebruikt is door Lady Gaga. Maar de film heeft natuurlijk veel meer dan dat. Ik zal je mijn 111 min. lange ode besparen.

5*

Nee niet mijn ding. Lange vechtscenes met bloedstralen van minstens 4 meter en altijd maar 1 overwinnaar, dus weinig verassing. 2 sterren

Wonderlijke Cinema yow

OMG!!!! Thank you BasedGod.

Je noemt een aantal keer 'onrealistisch' . Quentin Tarantino's liefde voor de film ligt in het feit dat hij kan/mag verfilmen wat er in zijn hoofd spookt. Nergens staat geschreven dat het realistisch moet zijn.

Als je de hoge waarderingen niet begrijpt , begrijp je Quentin Tarantino niet

Ondertussen is het de 3de maal dat ik deze film bekijk.

En eigenlijk heb ik niets toe te voegen aan mijn eerdere commentaar, deze film is en blijft steengoed.

Een aanrader is het, zonder twijfel.

Heb de film nu op blu-ray bekeken en ook deze prent krijgt hierdoor een meerwaarde, zowel wat betreft beelden als geluid.

Veel beter dan deel 2. Heerlijke film

Films met te onrealistische gevechten vind ik normaal gezien slecht, maar deze film was echt wel goed. Eén van de beste vechtfilms die ik gezien heb.

Uma Thurman in de rol van The Bride zet een van de meest brute vrouwelijke actiehelden neer die ik zag. Gelukkig geeft Tarantino haar dan ook alle ruimte om te schitteren in zijn bizarre Kill Bill tweeluik over de wraak van Beatrix op Bill en zijn handlangers. En die kans grijpt ze met beide handen aan. Wat een rol.

De film is absurd op alle fronten en weet de kijker continu op het puntje van de stoel te houden. De openingsscene zet, zoals Tarantino eigenlijk altijd al doet ,direct de toon. En zo gaat het eigenlijk de gehele film door. Maffe dialogen, bruut geweld, geniaal gekozen soundtracks (denk aan Bang Bang en The Lonely Shepherd natuurlijk) en dan is er nog die geanimeerde scene waarin het personage O-Ren geintroduceerd wordt. Gewaagd, maar de scene is absoluut op zijn plaats.

Nu ik dit zo schrijf vind ik mijn beoordeling toch wat laag. Vooruit, halfje er bij dan toch maar.

4*

Het zou een beetje vreemd zijn moest ik deze film niet kennen, maar toch moet ik bekennen dat dit mijn echte eerste keer is dat ik deze film heb gezien. Vroeger zag ik wel sommige stukken, maar toen was ik te jong om me er nog duidelijk iets van te herinneren. Maar daar heb ik dus verandering in gebracht. En eerlijk, de film is me wat tegengevallen. Begrijp me niet verkeerd, ik heb me geamuseerd tijdens het kijken, maar op de één of andere reden heeft de film mijn verwachtingen niet kunnen inlossen. Ik heb enkele kritische punten gevonden in de motor en het ontwerp waar ik toch niet bij kan. Ik weet dat de gevechten van essentieel belang zijn bij de populariteit van deze film, maar toch zorgde die gevechten er voor dat het te druk werd op de scherm waardoor ik constant het overzicht verloor. En dat is enorm irriterend, zeker als je daar een heleboel ledematen bij optelt. In dat discotheek in Tokyo was het enorm druk, waardoor ik niet meer wist wie er gedood werd en waar 'The Bride' zich bevond op het scherm tijdens die gevechten.

Ook vond ik het soms overdreven dat de film enorm veel werd 'gepauzeerd' om er iets komisch tussen te gooien en dan het overzicht weer verstoorde door verder gaan met het 'duwen' van personages in het beeld. Wederom in die discotheek toen 'The Bride' die knul verschillende keren op zijn achterwerk sloeg met haar katana en dat het weer verder ging met nog meer gevechten.Voor de rest een prima film waarbij ik de (over)waardering gedeeltelijk snap, maar dat niet echt deel.

Ik weet nog wel hoe opgewonden iedereen was toen deze film in de bioscoop uitkwam. Na zoveel jaar eindelijk weer een film van Tarantino! Ik daarentegen had nog nooit van de man gehoord, maar werd toch wel nieuwsgierig toen ik hoorde dat hij dezelfde man was die ook Pulp Fiction had geregisseerd, een film die ik toen net voor het eerst op tv had gezien (jawel!) Ik kwam dus duidelijk onder een steen gekropen, maar ik kwam wel erg enthousiast de bioscoop uit na het zien van dit eerste deel van Kill Bill.

In de eerste jaren hierna nog een aantal keer herzien, maar de laatste jaren heb ik de film totaal niet aangeraakt. Aangezien ik een aantal jaar geleden al mijn stemmen hier heb verwijderd om met een schone lei te beginnen hoog tijd om de film weer eens te herzien.

Toch wel wat reserves, de laatste jaren heb ik een aantal Chinese vechtfilms gezien waar de actie er bijzonder goed uitzag, kan Kill Bill die vergelijking doorstaan? Het antwoord is een duidelijk nee, Thurmans vechtkunsten ogen niet bepaald soepel, veel geknip, maar de wijze waarop dit gebeurd is wel van dien aard dat de vechtscenes nog steeds te genieten valt. Maar ook uit andere zaken blijkt het vakmanschap van Tarantino. Beelden vond ik in het algemeen erg goed, er is duidelijk veel en ook goed over nagedacht. Mooie scène in de Japanse nachtclub in een shot, die doet denken aan een soortgelijke scène in Elephant en de eindscène in de sneeuw had haast een feeërieke sfeer. Verder is het toch altijd leuk wat Tarantino uit zijn platenkast trekt als filmmuziek. Ik weet niet of ik het altijd even passend vind, maar het klinkt wel lekker.

Verder natuurlijk een hoop lol. De Texas Rangers, Hannahs ooglapje met het rode kruis in het ziekenhuis, Buck, the Pussy Wagon, dat soort grote knipogen maken een film toch erg leuk. Ik werd wel een beetje bang van de scène waarin met Vernita Green afgerekend wordt, vond het acteerwerk daar verre van sterk, maar de rest van de film heb me er eigenlijk niet echt aan gestoord. Ook leuke rol van Chiaki Kuriyama, steekt Lucy Liu flink naar de kroon, maar ook tof om de Ugly Guy terug te zien in een scène met Kuriyama. Tenslotte vond ik het leuk om een stukje animatie te zien, ik weet nog dat ik dat heel verrassend vond tijdens mijn eerste kijkbeurt, maar ook nu vond ik het prima werken.

Niet veel van zijn kracht verloren dus! 4* en nu op naar het volgende deel!

Ben benieuwd Black Math.

Discussies gaan hier namelijk altijd over het vergelijk tussen deze twee delen.

Na Reservoir Dogs en Pulp Fiction is dit opnieuw een meesterwerk van Tarantino. Volgens mij heb ik deze film vroeger al eens gezien, maar dat kon ik me niet echt goed meer herinneren. Vanmiddag was het dus tijd om deel 1 te kijken en ik heb net ook meteen deel 2 gekeken.

Normaal hou ik niet zo van over de top actiescènes, maar in deze film was dat juist ontzettend goed gedaan en daarom stoorde ik me daar geen seconde aan. Net als in de eerdere films van Tarantino was ook in Kill Bill de scoundtrack weer fantastisch. Daar heeft hij duidelijk veel aandacht aan besteed en dat is zo'n enorm pluspunt. Ook was er gelukkig weer de nodige humor aanwezig en zaten er een paar hele gekke scènes tussen. Er werd zo nu en dan sterk overdreven en dat was zeer vermakelijk om te zien. Het was een film die me eigenlijk de hele speelduur bleef boeien en dat komt toch niet vaak voor.

Het acteerwerk is ook top. Uma Thurman doet het goed en ook de rest van de cast is prima. Het eindgevecht is de sneeuw vond ik erg leuk gedaan en prachtig om te zien. Toen ik dacht dat de film wel afgelopen was, kwam er ook nog een goede cliffhanger waardoor ik ontzettend veel zin kreeg om ook meteen het tweede deel te gaan kijken.

Echt een topfilm. Ik heb genoten.

Waanzinnig coole film doordrengt met ijzersterke girlpower. Er komen zelfs amper mannen in voor. Bill, om wie het enigzins allemaal draait, komt niet eens in beeld.

Fantastisch camerawerk, geweldige soundtrack, ongewone volgorde van het verhaal en heerlijk veel venijn. Zonder twijfel Uma Thurman's (die dat gele pak nooit meer uit mag trekken) allerbeste rol ooit.

Echt een zeer toffe en onderhoudende film . Quentin tarantino op zen best! Eigenlijk is het best een rare film maar daarom niet minder tof, zoals de mug die gefilmd wordt of plots midden in de film een soort docu tekenfilmpje xd hilarisch gewoon de film verveelt geen moment en blijft spannend en grappig tot het eind. Uitmuntende cast maar een simpel verhaaltje die toch wel zeer goed uitgewerkt is! Ik bedoel hiermee dat het concept van een wraaknemer in een soort slasher totaal niet nieuw is maar Tarantino heeft hier toch wel zijn eigen ding van gemaakt! Een zeer goeie actiefilm met veel subtiele humor. een dikke 4*!!! Maar je moet hier echt wel aan zijn ik begrijp dat er veel mensen zijn die vinden dat deze film op niks trekt maar voor ik is hij alleszins wel geslaagd!!!

My god, deze film ligt me helemaal!

Ben 'm nu voor de 10e keer of zo aan het bekijken op tv, maar ik word er helemaal gelukkig van!

4,5*

Vandaag voor de zevende keer herzien (ditmaal op Blu-Ray) en het was opnieuw een feest om dit meesterwerk te zien. Tarantino haalt in beide delen alles uit de kast.

De hoogtepunten volgen elkaar in rap tempo op. De gestileerde fotografie, de vele verwijzingen naar genre films, scenes die soms los van elkaar lijken te staan, het originele animatiegedeelte, de oogverblindende choreografie van de gevechten, de bijzondere manier van acteren van vrijwel de gehele cast, het is allemaal wonderschoon.

Deze film kun je keer op keer bekijken, sterker nog, je kunt er middenin vallen en gewoon blijven kijken. Iedereen die van film houdt zou deze film toch moeten omarmen, tenzij je Tarantino haat.

Omdat ik de nieuwste Tarantino over ongeveer een week in de bios ga zien wilde ik even in de Tarantino-sfeer komen en het leek me wel wat om de Kill Bill films te herzien.

Ik heb ze ruim drie jaar geleden voor het eerst bekeken en omdat dat toen de eerste kennismaking met Tarantino was dacht ik dat ik nu nog meer zou genieten.

En dat is gelukt. Dit eerste deel is geweldig vermaak van begin tot eind. Totaal niet serieus te nemen, maar dat mag alleen bij films van Tarantino. Knap dat hij zo'n status heeft opgebouwd, alles van hem wordt gepikt, hoe maf ook.

Wat me vooral aansprak aan deze film is de keuze van de muziek bij bepaalde scenes. Geniaal, waardoor de meeste actiescenes nog beter tot hun recht komen.

Uma Thurman is natuurlijk nooit meer los te zien van deze rol. Maar dat is ook terecht, ze zet een fantastische rol neer als 'the Bride'. Echte girlpower!

Snel op naar deel twee, een deel wat ik de eerste keer nog beter vond dan dit deel.

Ik verhoog wel met een halfje, dit is werkelijk van begin tot eind volop genot!

ik vind dit een zeer overrated film.

er zit amper verhaal in de film.

de sfeer is ook helemaal niet zo boeiend.

van de realisme hoef het het ook niet te hebben.

ook vind ik de gevechte voor in die japanse club veeels te lang duren.

Nee, want Tarantino en realisme gaan echt altijd ontzettend goed samen ...

Bovendien zit er in het tweede deel ook meer verhaal. Is zo. Storen deed dat mij persoonlijk niet, hoewel ik daardoor Vol. 2 wel beter vind.

Damn, wat een film zeg.

Met Kill Bill: Volume 1 maakt Quentin Tarantino zijn liefde voor de Japanse samurai vechtfilms duidelijk met deze met passie gemaakte actiefilm.

De stijl van hoe het allemaal wordt neergezet is helemaal mijn ding, dus vandaar ook het positieve karakter van mijn recensie. De film bevat sterk camerawerk, zeer opmerkelijke montage en een heerlijke soundtrack, hoewel mijn voorkeur wel uitgaat naar de filmmuziek van Morricone, Herrmann en Quincy Jones en wat minder naar dat van die rapper RZA, want daar heb ik vrij weinig mee.

De zwaardgevecht scènes zijn lekker gestileerd in beeld gebracht en er wordt nog niet eens (gelukkig) een poging genomen om realistisch over te komen. Het is gewoon liters bloed, en de stijl is overduidelijk overgenomen uit enkele Oosterse vechtfilms uit de 70s, want die sfeer was wel aanwezig.

Ook de cinematografie is schitterend. De opening-scene, die heerlijk in zwartwit is gefilmd, is erg rauw neergezet en brengt je meteen naar de brute toon van de film. Verder zijn de scènes, die zijn opgenomen in de Chinese Shaw Brothers-studio zeer indrukwekkend. Het valt me overigens ook op dat de zwaardgevecht tegen de Crazy 88 een bepaald kleurgebruik hebben, de combinatie van het zwartwit (ik gok dat dit een censuur-trucje is van de MPAA) en de blauwe achtergrond met de zwarte silhouetjes. Intentie of niet, ik vind het gaaf.

Heerlijk filmpje van Tarantino.

4.5 sterren

Wat bedoel je? Dat dat deeltje zwart-wit Tarantino is opgelegd? Geloof ik niks van.

Gisteren na middennacht opgezet, om naderhand meteen Volume 2 nog op te zetten. Ongelofelijk goede, spannende, ongelofelijke film.

De ongeloofwaardigheid maakt de film als het ware. Waarom zou alles dat ongeloofwaardig is wel in tekenfilms, manga's en fantasy films mogen, en niet in een speelfilm van Tarantino? Het surrealisme is waar vooral Volume 1 het van moet hebben. Ik ben helemaal geen manga en/of Japan fan maar de Japanse maffia, de gevechtkunsten en de gehele sfeer paste mooi in deze film. Zelfs de cartoon sloot mooi aan en was erg spannend.

Dat het verhaal weinig diepgang had klopt misschien maar voor mij wordt dat in Vol 2 toch ruimschoots goedgemaakt en is dat ook waar de uitwerking thuishoort (ik vind het dan ook geen ramp dat het in twee delen is gehakt). De verhaallijn is simpel, maar niet te dimpel: perfect!

Op dit moment kan ik geen punt van kritiek bedenken. Wellicht komt dat later nog. Voor nu in ieder geval een *5

Hangt er vanaf hoe je 'realisme' benadert.