Eyes Wide Shut (1999)

Niet te vergeten over macht, en over droom/realiteit. Nachtmerrie indeed, als een passieve toeschouwer

De steeds de minste die ik tot nu toe heb gezien van Kubrick. Ook na herziening

Film gaat iets te traag vooruit ook, net als 2001 weliswaar, maar daar had je prachtige stills en bijzondere sfeerschepping.,Kidman en Cruise doen het zeker niet slecht.

Hier niet dan?

Volgens mij minder dan de andere Kubrick films. Terwijl we bij bv Shining en 2001 onverwachte akelige shots kregen, waren die hier afwezig. Veel minder spanning als gevolg.

Zoals bij elke Kubrickfilm steekt ook elk shot hier prachtig in elkaar. Alleen omdat de omgeving op het eerste gezicht wat 'gewoner' is dan bij 2001 of The Shining (namelijk niet in de ruimte of een eng hotel, maar New York) valt het wat minder op. Ik vind deze film mooier geschoten dan The Shining.

Hmm niet echt mee akkoord, maar dat is dan persoonlijk. Nergens vind ik opmerkelijke en opvallende sterke voorbeelden terug in Eyes Wide Shut. De meest opvallende vond ik in het kasteel als je er dan een zoekt. In The Shining heb je er talloze: de trapscène, de scène met het jongetje op de gocar door de gang, in het doolhof. en nog tal van andere die in het geheugen zijn gegrift. Ijzingwekkend.

Maar ik heb niet alleen kritiek op deze technische zaken, ook het verhaal boeide mij niet echt. Niet écht iets revolutionairs te vinden in Eyes Wide Shut, buiten zijn vorige films.

Maar het is mijn mening.

The Shining heeft wel wreed iconische beelden, hoor (de lift, de gangen die het jongetje met z'n fietsje doorkruist, de bijl, de bartender, de badkamer, met Loyd in het toilet, de ijskast, ... te veel om op te noemen eigenlijk). Het zijn beelden of taferelen die toch harder in het geheugen van onze populaire cultuur zijn gegrift dan die van Eyes Wide Shut.

Pas bij de derde keer was het raak met Eyes Wide Shut. Ik heb serieus van perspectief moeten veranderen voordat ik er iets aan had. Ik heb eigenlijk opgehouden met het verhaal te volgen of te wachten op dingen zoals spanning, drama of humor. Net zoals bij 2001: A Space Odyssey heb ik me in feite gewoon laten leiden door het 'hoe' en niet door het 'wat'. De laatste keer dat ik 'm zag was dan ook een fantastische ervaring.

hiernet nog eens herbekeken. Man, dat kleurenpalet is geweldig om maar niet van de cameratechnieken te spreken. Het is zo'n trage film maar de manier waarop het gepresenteerd is (die kleuren, die vreemde gebeurtenissen in het kasteel) laat je naar de film kijken met open mond. Eén van de meest ondergewaardeerde films. Zowel hier als op imdb.

Prachtige film waarin een getrouwde dokter geobsedeerd raakt door sex, nadat zijn vrouw een sexuele droom beschrijft .Een film over sexuele verlangens, man/vrouw-relatie, jaloezie en ontrouw. De film ademt Stanley Kubrick. Het doordachte camerawerk met veel trackingshots, de belichting en de spanningsverhogende muziek. De film heeft een mysterieuze sfeer wat tot een absoluut hoogtepunt komt tijdens de gemaskerde bijeenkomst. Verder weten Nicole Kidman en vooral ook Tom Cruise twee sterke rollen neer te zetten.

Absoluut een sterke film waarbij we niet moeten vergeten dat tijdens deze film de director overleed. Je zou haast zeggen dat hij overleed tijdens het hoogtepunt van de geheime genootschap wat het sterkste punt is van deze film. Dat hij wat traag verloopt past mooi in de film. Wel wat minpunten. Het pianodeuntje irriteert me op een gegeven moment en na het hoogtepunt zakt de film langzaam in tot een redelijk einde. Een vrouw die meerdere keren klaarkomt zou deze film zeker waarderen. Een prima opbouw een fantastisch hoogtepunt wat langzaam wegebt met een voldaan gevoel.

Geïnspireerd op het boek ‘Traumnovelle’ van Arthur Schnitzler speelt Kubrick in zijn elfde en laatste langspeelfilm ‘Eyes Wide Shut’ met de seksuele verwachtingen en denkbeelden van een wanhopige man. Wanhopig is hier wel veel gezegd, want eigenlijk is er totaal geen probleem in de relatie. Het is alleen de man die er een probleem van maakt. De positie van de man wordt hier door Kubrick een beetje belachelijk gemaakt… Maar zijn wij (mannen) niet allemaal zo kortzichtig?

Kubrick legt het mannelijk geslacht hier wel op het matje, maar de manier waarop hij dit doet is uiterst realistisch. Als we nu eens even gaan kijken naar de titel, wat op zich al geweldig doordacht is. De hoofdrolspeler, gespeeld door Tom Cruise, leeft en kijkt naar de wereld met gesloten ogen. Hij is van rechtlijnige mening dat mannen met vrouwen mogen omschieten en steeds mogen denken aan seks, terwijl onze lieve vrouwtjes achter de haard thuishoren en voor het gezinnetje moet zorgen. Het ironische is dat het in deze film wel degelijk zo is. Dokter Bill krijgt de naam van de babysitter te horen van zijn vrouw (Nicole Kidman) aan het begin van de film, maar na een paar minuten vergeet hij meteen hoe ze noemt en vraagt het nog eens. We zien Alice doorheen de film rekensommetjes maken met haar kind, terwijl Bill iets neemt uit de koelkast na een lange dag ‘werken’. Tot op een avond na een feestje dat Alice een toegifte houdt en zegt dat ze ooit seksuele fantasieën heeft gehad met een andere man…

Opmerkelijk wel, want er is NIETS gebeurd. Ze is niet vreemd gegaan, ze heeft er gewoon aan gedacht. Maar wij mannen, fier en trots als we zijn, beginnen te denken. We denken aan onze lieftallige vriendin die seks heeft met een andere man. Is dit kort door de bocht van Kubrick? Of doen wij dit allemaal? Ik ga ook een toegifte doen. Een jaar geleden rond twee uur ’ s nachts heeft mijn vriendin een sms gestuurd. In die sms stond kort ; ik zou je graag bellen, X. Wat ik toen hoorde aan de telefoon was in feite iets heel onschuldigs, maar ik voelde me enorm slecht. Tijdens het feestje waar ze die avond naartoe is geweest wou iemand haar verleiden, haar zoenen. Mijn vriendin heeft dit beantwoord met een duw en ging ergens anders zitten. Toch duurde het een tijdje voordat ik weer in slaap viel. Ik moest steeds denken aan die situatie, ik fantaseerde er andere dingen bij (dat ze misschien echt hebben gekust… misschien heeft ze om mij gerust te stellen niet de waarheid verteld). Ben ik nu kort door de bocht? Misschien ligt het gewoon aan mijn karakter, maar de manier hoe Kubrick de man voorstelt in deze film vind ik enorm realistisch.

En zo hebben we één deel van de plot in ‘Eyes Wide Shut’. Wat is de grens tussen fantasie en werkelijkheid? En via een psychedelische trip leidt Kubrick ons de weg en legt die dan ook met ons af. Is het een weg met een antwoord? Niet bepaald want als kijker moet je je gewoon laten leiden doorheen de film. Met het trage tempo, soms vage en controversiële scènes en de vreemde muziek is dit niet één van de alledaagse films die je te zien krijgt op televisie. Toch speelt de film (net als het verhaal) zich af als een droom en als kijker laat je je leiden door de hand van Kubrick.

Buiten dit plot is er ook nog een thrillerachtig verhaaltje verweven. Dit is niet de kern van de film en het trage tempo blijft zich voort borduren. Dit vind ik een minpunt. Bill gaat doorheen de film op zoek naar antwoorden en ondervraagt dan mensen , bezoekt een aantal dingen en dit zijn naar mijn mening de saaiere momenten in de film. Het gesprek op het einde tussen Bill en zijn vriend vond ik dan wel prettig om te volgen omdat ik wou weten wat er nu allemaal aan de hand was.

Dit thrillerachtig plot begint ergens in het midden van de film tijdens één van de meest controversieelste en apartste scènes in een Kubrickfilm. Toch kan ik niet anders zeggen dat ik dit één van de prachtigste momenten vind in zijn carrière als regisseur. Als je op school net een les hebt gehad over de beeldaspecten en je bekijkt deze scène kan je er toch al een paar uithalen. De symmetrie, de lichtinval, het gebruik van de kleuren rood en blauw, die grillige maskers die je doen denken aan een portret van James Ensor en die paar klanken die je hoort uit de piano (stuk van Lygeti, een regisseur die Kubrick gebruikt in meerdere films van hem). Onheilspellend griezelig. Voor bepaalde mensen kunnen deze momenten schokkend uit de hoek komen. Ik daarentegen vind van niet en dat is nu juist het briljante. Er zitten expliciete scènes in , maar Kubrick doelt daar niet op. Het wordt allemaal zo stillistisch en stijlvol weergegeven dat het helemaal niet de nadruk legt op die 'schokkende' scènes.

Voor de rest is de film ook een ode aan blauwe en rode kleuren. Momenten in bed met Alice en Bill waar het blauwe licht over de dekens neerstrijkt. De deur die op een kier staat en blauw licht binnenlaat. Ongelooflijk koddige kerstversiering en sfeervolle scènes in de stad. Dit gaat gepaard met prachtig camerawerk. Wanneer het hoofdpersonage door de straten stapt volgt Kubrick hem stijlvol mee.

Tom Cruise speelt degelijk. Ik heb het niet zo voor Cruise als acteur, maar hij laat zich in ‘Eyes Wide Shut’ van zijn beste kanten tonen. Helaas speelt hij op sommige momenten ook TE gemaakt. Ik kijk liever naar Nicole Kidman die ongelooflijk knap is in deze film. Zo natuurlijk, maar zo knap. Haar monologen zijn ongelooflijk hypnotiserend. Elke zin doet je nadenken en heeft zijn betekenis. Dit voert ze uit in een traag tempo.

Laat ik nog besluiten dat de laatste film van Kubrick zijn meest ondergewaardeerde film ooit is. Met een cijfer iets boven de 7 op imdb staat de film helemaal niet op zijn plaats. Er zitten een paar saaie momenten in , de cast (vooral Cruise) kon iets beter; maar al bij al is Eyes Wide Shut een film om van te dromen. Al walsend leidt de psychedelische trip van Kubrick ons in (Shostakovich) en al walsend eindigt hij ook de film, maar niet voordat Alice de haar laatste monoloog heeft gemaakt tegen haar man. Een monoloog met een humoristisch besluit. En met dat laatste woordje , sluit Kubrick zijn carrière af.

4.0

Ik kan me helemaal vinden in wat hieronder wordt gezegd: een film, die ondanks een trage opstart, je blijft boeien tot het eind.

Een prachtig verhaal en super uitgerkt. Er zitten een paar aparte wendingen in deze film. Het hoogtepunt van deze film is natuurlijk de bijeenkomst. Daar zat ik echt met spanning te kijken. En de bijeenkomst is ook een van de redenen dat je wilt blijven kijken. Wie zijn ze, wat doen ze, waarom zo geheimzinnig. Daarom vond ik het laatste gedeelte waar uitgelegd wordt wie ze zijn dan ook interessant. Het mooie aan de film vind ik ook dat de film, ook wanneer er plotwendingen duidelijk worden of dingen ontdekt worden in de film, dat hetzelfde tempo aan wordt gehouden. Precies zoals hieronder wordt gezegd, er wordt geen nadruk op gelegd op deze momenten

De muziek, met een vreemd "tintje" eraan past gewoon precies in deze film. Het geeft ook het extra snufje voor de perfecte creatie van de sfeer in deze film.

Zelf ben ik niet zo fan van Tom cruise, al speelt hij hier wel tot behoren. Nicole Kidman speelt gewoon zoals ze altijd speelt: goed, maar nergens echt denderend.

Ik kan wel alles opnoemen wat goed is aan deze film, maar al zoveel mensen hebben dat gedaan. Daarom laat ik het hier even bij.

4,5 *

Nog nooit eerder een Kubrick film gezien? Het gaat 'm echt niet om realistische acteerprestaties. In feite is het bij Kubrick altijd "gemaakt". De spontaniteit is meestal heel ver te zoek. Sommige acteurs hebben daar maar wat veel kritiek op, met als vaandeldrager niemand minder dan Robert Duvall. Ikzelf vind het heerlijk en Cruise vormt hierop geen uitzondering. Datgene wat je opmerkte zijn geen uitschuivertjes, het is wat Kubrick wou (al kost het 'm 75 takes). Er moet altijd iets aan een performance of een take zijn dat hem op de een of andere manier intrigeert. Sommige denken dat hij de realiteit uitvergroot.

Ik heb al 11 films van Kubrick gezien meneertje. Ik ben uiteraard op de hoogte dat acteurs als Shelly, Malcolm , Jack ... allemaal gemaakt acteren, maar ik doelde vooral op het moment als Cruise begint te huilen tegen het einde van de film. Voor mij hoeft het niet perfect te zijn, maar dat moment vond ik erover...

Deze film sinds lange tijd weer eens herzien maar uiteraard niet afgelopen zaterdag op de SBS 6 zender. Deze film bekijken zonder aftiteling en onderbroken door die afschuwelijke reclame is een vloek en een belediging van Kubrick.

Over deze film verder; niet de beste film van Kubrick en dat ligt voor een groot deel aan Tom Cruise, een acteur die mij totaal niet ligt. Nicole Kidman daarentegen deed het voortreffelijk, sensualiteit ten top. Qua cinematografie is deze film verder dik in orde. Prachtig kleurengebruik, zeker wat betreft die scènes in die geheime seksclub. Het verhaal zelf vond ik best interessant en voor mij ook oh zo herkenbaar. Altijd boeien deed deze film mij echter niet, soms vond ik het wat te langdradig. Niettemin toch een mooie laatste film van het genie Kubrick.

4,0* na herziening

Het eerste stuk van de film moest ik echt doorkomen tot die bijeenkomst zoals hier vaker geschreven mij op het puntje van mijn stoel deed zitten tot het eind toe. Vind tom cruise altijd goed en vond nicole kidman bij sommige scenes slecht zoals haar "confession" aan het begin van de film.

Maar goed smaken verschillen.

Vond the shining super overdreven en die muziek super irritant, maar hier vond ik het juist weer heerlijk.

Het mysterieus sfeertje doet me ook denken aan david lynch alleen gaat die zover in zijn films dat het voor mij niet meer boeiend is. Al met al een bovengemiddelde film inderdaad.

Eyes Wide Shut is één van die zeldzame films die groeien na herhaaldelijk bekijken. De eerste keer vond ik er niets aan.

Goed maar lang(dradig).

Ik sluit me bij de woorden van bovenstaande AC1 aan. De film boeit na nóg een keer gezien te hebben. Ik vond hem uiteindelijk geniaal. Zelden zo'n goed plot gezien.Alles klopte. Naar mijn bescheiden mening natuurlijk.

goede film en het nog maals bekijken waard.

Nu nog je stem veranderen he

Die stem mag inderdaad een flink-stuk omhoog !

Wat een geweldige flow heeft deze film, een duistere en sensuele sfeer, prachtige sets, heerlijk 4:3 formaat, goed acteerwerk, kortom; een van de beteren van Kubrick.

Perfectionistisch, zo zou ik Eyes Wide Shut uiteindelijk in één woord terughalen in mijn gedachten. En dat kan toch niet helemaal de bedoeling zijn van dit werkje dat vol thematiek en detail zit. Stilistisch absoluut briljant, maar het ligt er 2,5 uur zo dik bovenop dat met name in de uitgesponnen scènes de perfectie begint op te vallen. Alsof elk moment uitademt dat het tientallen malen is over gedaan om tot een ultieme schets van de situatie te geraken. Neemt niet weg dat het behoorlijk tot de verbeelding spreekt en het ondanks de lengte wel van minuut tot minuut boeiend blijft. Maar de afsluiting van Kubricks carrière zal desondanks ergens onderaan zijn 'best of' lijstje eindigen.

Erg spannend verhaal, maar het laat net iets teveel open. Of misschien juist te weinig.

Het prachtige gevoel van mysterie die ergens halverwege de film zo volop aanwezig is, ebt langzaam weg. Uiteindelijk zijn de conclusies vrij makkelijk te trekken. Ik hoopte nog op een soort climax in het laatste uur, of een nieuwe wending, maar die bleef uit.

Ik vond, in tegenstelling tot velen hier, dat Cruise het erg goed deed. Ik heb me geen moment geërgerd aan hem tijdens de film. Sterker zelfs, ik was vaak erg onder de indruk.

pfff wat een verschrikkelijke en saaie film....

snap het hoge gemiddelde niet echt, de eerst 2 uur waren slaapverwekkend,

gebeurde helemaal niets daarna werd het iets beter maar nog steeds niets aan.

En dan het jostiband figuur die t laatste uurtje irritant op de piano staat te rammen..

echt zo verschrikkelijk, irriteerde me er aan.

Had ik de film na een half uurtje maar afgezet, wat een tijd verspilling!

1,5*

Was Lygeti

..?

Vrij logisch, volgens mij lees je die laatste aangehaalde zin verkeerd.