Eyes Wide Shut (1999)

Inderdaad alleen vind ik de vergelijking met Simon een appel en peren vergelijking. Zie totaal geen link tussen deze twee.

If you men only knew...

Het is nu zes dagen geleden dat ik Eyes Wide Shut een tweede kijkbeurt heb gegund, en sindsdien krijg ik 'm niet meer uit mijn hoofd. Ondanks de eerste keer, waar ik vooral een beetje warrig de film zat aan te gapen, simpelweg omdat ie van Kubrick was, had ik nu het vreemde gevoel dat ik 'm nog eens moest zien, nadat een tweede keer The Shining ook zorgde voor een kleine openbaring. Aan het beeld gekluisterd heb ik de hele film door (kennelijk twee en half uur, maar op momenten als toen is iets als tijd belachelijk) met ogen wijd open gekeken.

De doordachtheid van elk shot, wat inhoudelijk net zoveel betekenis heeft als visueel, zorgt met de minuut voor een rijkere ervaring. Eerst de zwevende camera die we van The Shining nog kennen in het luxe huis van meneer en mevrouw Bell, en later op het nog luxere feest. Later worden we door de straten van New York geleid die hier een hypnotiserende setting vormen. Het kleurgebruik is zeer opvallend. De kleuren rood, blauw en groen lijken overal terug te komen. Onherroepelijk los van de meesterlijke beelden is de muziek, die zo divers en toch overal volledig op haar plaats is. De heerlijke Waltz Shostakovich in het begin, de simplistische maar angstaanjagende piano waar ik langzamerhand gek van aan het worden ben, de heerlijke jazzdeuntjes en de steengoede stukken filmscore van Jocelyn Pook (dat rituele gezang en die muziek daaarna, wow...). Dit op het eerste oog vreemde combinatie van muziek weet Kubrick volledig samen te smelten tot echt een wonderbaarlijke ervaring. Het zou me ook niets verbazen als Kubrick er weer een tintje politiek erdoorheen heeft geroerd, met bijvoorbeeld de Russen en de Chinezen. Hij bewijst hier sowieso heer en meester te zijn van camera en montage. Alles hangt met elkaar samen, alles heeft een diepere betekenis, en lijkt toch allemaal te leiden tot hetzelfde.

Welke van de twee personages het belangrijkst is, weet ik niet. Aan de ene kant volgen wij grotendeels Dr. Bell, maar eigenlijk draait het allemaal om de vrouw, of de perceptie ervan door de man. Dat maakt Dr. Bell zo'n fantastisch personage. Hij lijkt alles voor elkaar te hebben, als knappe dokter met een mooie vrouw en een riant salaris, maar door de onthullingen van zijn vrouw opeens al zijn zekerheden over man, vrouw en leven moet bijschaven. De grond onder zijn voeten is weggehaald. Steeds verder dalen we af en komen steeds dichter bij de pure lust, die al vanaf het begin overal in terug te vinden is. Dat zorgt voor iets heel fascinerends, omdat het overal en in alle vormen terugkomt, bij zowel een 'gewone' winkeleigenaar als een soort rituele bijeenkomst van de high society. Overal is het terug te vinden. Nu Dr. Bell zijn zekerheid is ontnomen is hij op zoek naar iets om het te verwerken, om hem weer man te laten voelen. Maar nergens lijkt hij die lust te kunnen bevredigen. Hij moet alles opgeven, en de zelfverzekerde Dr. Bell is net zoals iedereen, en als het er op neer komt maakt hij ook maar al te dankbaar misbruik van zijn Dokter-status.

Dit alles leidt tot momenten die nog steeds op m'n netvlies staan en de muziek nog steeds door mijn hoofd galmt en in elk shot is weer meer te vinden. Al dan niet de visuele schoonheid, dan wel de symboliek wat weer een onuitputtelijke bron is, zoals wel vaker bij Kubrick. Wat zeer vreemd blijft is het acteerwerk in Kubrick films, zo ook hier. Interessant dat hij twee megasterren als Cruise en Kidman voor een diepe film als deze cast, maar ze zijn helemaal op hun plaats. Spelen ze altijd realistisch? Nee. Spelen ze goed? Ja! Het gaat allemaal net een stapje verder en op die grens van overacting en realiteit lijkt Kubrick altijd te zitten. Het surreële is nauw verbonden met her reële, en in zekere zin komt het surreële vaak dichter bij de realiteit dan 'realistische' verhalen. Ook bij de monologen van Kidman zat ik geboeid te kijken, en had ze iets heel moois. Iets wat op de rode loper lelijk en nep is, lijkt hier volledig echt en schoon te zijn. Gek toch altijd, die grote sterren in betekenisvolle films, waardoor je vaak het eenzijdige beeld van een ster moet bijspijkeren. Maar in rollen als deze en in Dogville is Kidman niets minder dan een topactrice. Bij Cruise speelde lange tijd hetzelfde, maar hij heeft zich al vaker bewezen en een tijdje geleden heb ik ook hem opgenomen in mijn goede boekje. Waarom hij hier zo goed in past is eigenlijk omdat het personage behoorlijk dichtbij Cruise zelf komt te staan. De schijn van het succes is op zijn hoofd geprint, en is zeer goed zichtbaar in het bijzijn van andere vrouwen. Geen idee waar hij aan toe is, tovert hij die witte tanden weer op zijn gezicht om alles op zijn plaats te houden. Maar de reis die hij maakt, doet hem zien dat alles er heel anders aan toe gaat, en is de grote luchtbel van de knappe Dr. Bell met zijn mooie vrouw doorgeprikt. Dit moet een intensieve film zijn geweest voor Hollywood's droomkoppel, waar zonder twijfel ook heel wat reflectie bij te kijken kwam. Naast Cruise-Kidman-Kubrick, is er ook nog een leuke bijrol weggelegd voor Sydney Pollack, als een succesvolle bal die zijn geld ook maar voor één ding lijkt te gebruiken.

Na afloop heb ik het gevoel alsof ik de hele tijd mijn adem heb ingehouden, en bij het laatste woord weer kon ademen. Dit is een van de meest bizarre en intrigerende ervaringen die ik in lange tijd heb gehad, die ik maar niet kan loslaten. De eerste keer dat ik 'm zag vond ik het de minste Kubrick die ik zag, maar nu begint ie door te dringen tot mijn favorieten, waarschijnlijk op een goede tweede plaats onder ACO. Sinds deze multidimensionele ervaring heb ik ontzettend zin in een film die ook maar 1/10e hierop lijkt om weer een reis als deze te maken, iets wat alleen met film kan. Maar die bestaat niet.

4,5*

Prima recensie, AddictedToMovies, ben het ook helemaal met je eens, alleen één dingetje: het is Dr. Bill en niet Dr. Bell

O, vreemd. Hoe kom ik nu bij Dr. Bell? Nou, dat moeten jullie me maar vergeven. Bedankt Karl.

Waarom staat er bij land eigenlijk 'Verenigd Koninkrijk'?

vermoed omdat sommige scènes in New York decors zijn en dus gemaakt in de studio van Kubrick in Verenigd Koninkrijk

Alles was met kunstmatige sets, behalve bepaalde interiors, maar alles is wel opgenomen in Verenigd Koninkrijk iig. Kubrick was vermoedelijk na 2001 Engeland niet meer uitgeweest.

Als Tom Cruise zijn handen tegen elkaar kletst (zoals in de trailer) zie je het toch wel duidelijk

Ja dat hij New York op de set had nagebootst wist ik, maar Kubrick heeft dus gewoon zijn latere films allemaal in VK geschoten en ook daar gewoond. Oké, duidelijk.

Die scène in het kasteel vind ik nog altijd één van de schitterendste scènes van alle kubrick films. Al die beeldaspecten die op je afvliegen, dat is gewoon ware kunst. Hoe Kubrick speelt met kleuren, licht , symmetrie... geweldig.

Zonde dat de man er niet meer is !

Kubricks op zen best ! hier zijn geen woorden voor

Tja, wat moet ik hiermee. Ik snap dat mensen dit een intelligente film vinden maar de 'multi-dimensionale' ervaring kwam niet echt bij mij over. Misschien moet ik de ervaring laten rijpen? Ik weet niet, ik heb liever dat ik een film beoordeel op de eerste kijkbeurt en ik doe zelf bijna nooit aan herzieningen.

Herzieningen zijn vrijwel vereist, geef het wat tijd en kijk daarna nog eens als je zin hebt. De derde keer viel het kwartje bij mij echt..

Gewoon over 'n paar jaar nog 'n keertje proberen, kan alleen maar omhoog gaan, de score van deze film

Ah ,oke. Zal ik proberen.

Kubrick is inderdaad wel herzieningen waard, maar ik ben nog bezig met zijn films en heb tot nu toe nog geen een herzien, en ze zijn allemaal hoog uitgekomen, op Spartacus (3,5*) na. Vereist, is dus een groot woord.

It's beautiful. You always look beautiful

Eyes wide schut is een film die zóó ontzettend sterk is, zo sterk dat filmdromen geen dromen meer zijn maar werkelijkheid.

Ik wist vóór dat ik deze film ging kijken waar deze fantastische Kubrick tot in staat is. Hij heeft een geweldige exeptione talent om de kijker persoonlijk te raken, met hem/haar lust en verlangen, iedere kijker wordt geraakt en kan zich zich zelf er meestal in terug vinden, in een van de karakters wat Kubrick presenteerd. Met Eyes wide schut doet Kubrick het niet anders hij pakt/raakt de mens op hem/haar gevoeligste plek namelijk verlangen naar méér en beter.

Ik wist in het begin onder begeleiding van een onvergetelijke hoogstaande long-shot dat dit zeker een van de beste werk van Kubrick wordt. Dit wordt genieten dacht ik ondertussen. Ik had zóo absoluut gelijk want wat hier'voor intrigerende film op het scherm wordt getoverd is gewoon-weg geweldig en bijna onmogelijk !. Kubrick pakt het hier persoonlijker aan dan ooit, want wat hier in deze film gebeurd kan zelfs behoorlijk dichtbij zijn of zelfs stiekem bij je zelf heel diep of juist niet ? In iedergeval zal de begin shot veel uitzwijzen.

De film behoort zeker op technies gebiedt tot de beste films die er zijn,ik heb zelden een camera zo zien meeleven met de personage's de camera hang stil als het moet de camera belicht waneer het moet het klinkt zo makkelijk,maar aleen de top regiseurs hebben dat echt goed onder de knie en daar hoort Kubrick absoluut bij. Het is echt genieten voor film liefhebbers ( Daarom verrast me de score ook). Want kom op, welke film toont aleen al in de eerste kwartier meer intense kwaliteit dan deze film ? De doordachtheid van elk shot is briljant en geeft de visie aan van wat voor briljante visie deze regiseur heeft gehad, deze man is een fenomeen. Want De charmante Dr. William die dacht alles te hebben,maar door een monoloog niks meer onder 'controlle' lijkt te hebben en daarmee een zoektocht naar 'verlangen' start ( Met een schitterend eind dialoog ) is nog nooit zo artistiek in beeld gebracht als hier gebeurd is het is een cinomatografies wonder want wat ziet deze film er verzorgd en sfeervol uit.

Als de film eenmaal afgelopen is ontwaak je uit een soort intense hypnotiserende trans En kom je iedere dag wat bij van het besef van wat je allemaal hebt gezien.

Nicole Kidman en tom Cruise hebben in deze film geschiedenis opgebouwd zijn ze voor deze film gescheiden of na deze film ? Het staat vast dat het gewaagd is om rondt die perikelen van een scheiding om deze rol te gaan spelen, want hier wordt zowel mentaal als fysiek het uiterste geëist. De rollen wat ze spelen zullen ook aardig dicht bij hun zelf staan. Ik vindt het zeer knap dat ze het hebben gedaan, wandt ze spelen echt op de grens van over-acting zoals de grote chef het wilt.

PS mooie recentie AddictedToMovies !

Deze film heeft de 5 jaar oude nummer 1 van de troon gestoten en ik kan met deze zeggen dat deze film er zeker langer op zal staan !

Geniale film, Kubrick weet als geen andere mensen versteld te laten staan. De hele sfeer die in de film zit is uniek en geweldig. Op vele momenten, teveel om op te noemen weet hij een apart gevoel op te roepen.

Kernwoorden: Spanning, Opbouwend, Uniek, Geil, Raar, Mysterie en Humor.

Geweldig!

Vreemd filmpje, beetje Twin Peaks achtige sfeer.

Kan niet zeggen dat ik het een topfilm vond...

3*

Iedereen wil Bill neuken,een hoertje,homo in hotel,2 fotomodellen op een feestje,vrouwtje bij het sterfbed en nog een paar voorbijgangers die ik vergeten ben.Bill trekt zijn dokterspasje om de haverklap uit zijn zak als een soort FBI batch.Elite parenclub bedreigd iedereen die hun geheimpje zou kunnen verklappen met de dood.Zijn vrouw wordt bijzonder emotioneel van een droom over een voorbijlopende marinier uit het verleden..kortom een slaapverwekkend en onwaarschijnlijk verhaal en dat alles in een slakkentempo waar de honden geen brood van lusten.

Met een goed gesprek en een beetje prozac voor de mrs was het hele probleem waarschijnlijk al aan het begin van de film de wereld uit geweest.

Tom cruise vond ik al geen briljant acteur en bij de z.g. lachkick van nicole moest ik even wegkijken uit plaatsvervangende schaamte..

Ik geef dit slappe aftreksel van een tiroler film 1 punt en dan ben ik nog aardig vind ik.

prachtig???griezelig??

ik speel zelf geen piano maar deze muziek kan ik maken als ik met m`n half slappe lul een paar keer blind op het toetsenbord ram.

Kan me voorstellen dat dit stuk niet zo gecompliceerd is als bijvoorbeeld Rondo Alla Turca van Mozart, maar de harde noten zijn behoorlijk effectief in de film.

@ bunzing

Ik denk dat je deze film over een paarjaar weer terug moet zien als je wat meer '' film bagage''

hebt, of het kan ook zijn wat ik trouwens niet uitsluit gezien jouw recentie is dat deze film jouw te hoog gegrepen is.

Oja om die briljante soundtrack de grond in te boren is al helemaal lachwekkend

Over zwart/wit filmkijken gesproken

Ik weet nog wel toen ik deze film voor het eerst keek toen ik nog een jonge Fortune was dat ik compleet overrompelt was door deze scene, brengt wel een bevreemdend hypnotiserend effect teweeg.

Simpele pianodeuntjes zijn heel effectief in films, kijk maar naar Jaws.

Wat ik me opeens wel afvraag is als Tom Cruising nou niet naar dat feest was gegaan dat ze dan hetzelfde deuntje zouden hebben gespeeld om het feest te beginnen. Dat ze met alle compleet stil naar zo'n dreigend deuntje hebben geluisterd en anders hebben ze er ontzettend veel moeite in gestopt om de vreemdeling die daar niet hoorde te zijn, zijn gemakcomfort naar nul te brengen.

Ach, ja een geniale scene is het zeker.

je geeft de shawshank red. een 2.5 en ik zag dat je 20 jaar bent.

groetjes

Nou en? wat heeft dat er mee te maken.

Alsof het cijfer dat je de Shawshank red. geeft aangeeft wat voor filmkijker je bent.

Wat een retarded opmerking.

Ja tuurlijk dat was een schitterende film die zit vol met logica. !

geef me dan maar de veel complexere en verbluffende Eyes wide shut.

Behoorlijk simpel om eens over mijn stemgedrag te beginnen,hoor

Sommige mensen houden niet van filosofische visie achter het film kijken, die houden het liever bij films als Gladiator,The shawshank of Avatar waar overgins niks mis mee is.

Maar dan vindt ik het behoorlijk simpel om deze film af te doen hoe jij het doet. Want deze film heeft op technies gebied zo veel te bieden !

@ all

films vergelijken heeft inderdaad geen zin. Zo kom je ook bij jezelf toch bij een paar inconsequenties uit.

Maar het meesterwerk in Eyes wide shut zie ik toch ook niet echt zitten hoor. Cruise lijkt heel de tijd in een belachelijk gestileerde nachtmerrie rond te dwalen. Het geacteer van Kidman is echt te onnozel voor woorden (en ik heb haar zien schitteren in andere films). Muziek, daar herinner ik mij niet veel van. Wellicht heeft Bunzing een heel getalenteerde slappe lul.

Filosofische visie heb ik er door mijn ergernis ook niet echt in kunnen ontdekken.

Ja!

De film is echt een uitstekende meditatie over het getrouwde leven/monogamie, (mannelijke) seksualiteit en de rol van de vrouw.