Eyes Wide Shut (1999)

Ah op die manier.

Eenvoudig plot met een ongelooflijke beheersing van het medium. De beste films als je het mij vraagt.

muziek perfect in de film ik zat helemaal te trillen van de film

Eyes Wide Shut, wat mijn vierde Kubrick film is, was totaal niet zoals ik verwacht had. Ik heb het grootste deel van de film met kippenvel gezeten en had geen enkel besef meer van wat er om me heen gebeurde. Wat een prachtige film. Zeker een herziening waardig, want ik weet eigenlijk nog steeds niet hoe het allemaal in elkaar zit. Voor de eerste keer al 4,0*.

Eerlijk gezegd spreekt de omschrijving me totaal niet aan. Tom Cruise is verre van mijn favoriete acteur. Maar ja, het is wel Stanley Kubrick die voor Eyes Wide Shut in de regisseursstoel heeft gezeten. Een van de weinige cineasten waarvan ik toch graag alle films wil zien. Het begin is wat onwennig. Ik wist dan ook niet goed welke kant het op moest gaan. Op een bepaalde kubrickiaanse manier bevallen de dialogen en gebeurtenissen dan wel weer. Ik geef toe dat ik bij veel andere regisseurs dat geduld waarschijnlijk niet gehad zou hebben. De versierpogingen van Sandor Szavost in de richting van Alice bijvoorbeeld. Stiekem fascineerde die scene me wel.

Eyes Wide Shut komt pas echt op gang wanneer de hoofdpersoon op het spoor komt van de geheime seksclub. De scene bij de kostuumverhuurder is gaaf. Daar begint het ook lekker absurd te worden. Het geheime feestje op de seksclub is het hoogtepunt. Het karige pianospel zorgt voor de perfecte, dreigende sfeer. Misschien moet ik de film maar eens vaker kijken, want ik heb nog steeds nauwelijks een idee waarom Bill zo’n vijandig onthaal kreeg. Het was in elk geval interessant gedaan. Het einde is curieus. Ik had het gevoel dat het hele avontuur slechts een droom of een fantasie was. In elk geval heb ik toch behoorlijk gefascineerd toegekeken. Op naar de volgende Kubrick.

Het acteerwerk is dik in orde, maar ik vond er toch echt te weinig vaart in zitten.

Uiteindelijk dus een lange zit omdat ik toch hoopte op wat duidelijke antwoorden of een spannende ontknoping zoals in "the game". Maar helaas, naar mijn mening een wat teleurstellend eind. 2.5

sterren voor het acteren en de muziek

Fantastische film

Er gisteren beginnen naar kijken met een gevoel dat deze kubrick wat zou tegenvallen.
Maar tegen men voorgevoel in werd ik echt meegezogen in de film de muziek die je nog meer op het puntje van je stoel doet zitten.
Vooral de wereldberoemde scene in de seksclub (sekte) deed me echt zwaar op het puntje van men stoel zitten die moment kon niets mij van de beeldbuis lostrekken en dan nog eens op straat als hij gevolgd word terug dat zelfde gevoel. Fenomeenaal gewoon, door het feit dat er eigenlijk gewoon niet echt veel gebeurt en je toch steeds wil verder volgen.
Tom Cruise en kidman spelen alle 2 erg goed vind ik.
Vandaag blijft de film echt in mijn hooft zitten en zeker dat piano deuntje: YouTube - Eyes Wide Shut Soundtrack - Ligeti and Liszt
Krijgt van mij een dik verdiende 4.5

Na een herziening verhoogd naar de volle score, één van de meest aparte filmervaringen die ik heb meegemaakt. Kubricks talenten zijn onovertreffelijk.

Je link doet het helaas niet meer, maar hier nog eentje: Eyes Wide Shut Piano. Eigenlijk hetzelfde als met de intro van The Shining; met 1 instrument zo'n heerlijk mysterieuze toon weten neer te zetten, super. Ik geloof voor het eerst te horen in de scene dat Bill aan het (blauwe) hek staat en benaderd wordt door de oudere man., wat mij betreft een van de hoogtepunten.

Ook visueel is Eyes Wide Shut een genot. Tracking shots, symmetrie, de manier waarop kamers in beeld worden gebracht, maar vooral kleuren; altijd gaaf als in een film het kleurgebruik zo doordacht is. Met name blauw en rood komen in nagenoeg ieder shot terug (of tegelijk) met hun betekenis, erg dubbelzinnig. Het is zelfs zo gedetailleerd dat op een bepaald moment in minder dan een split second twee auto's achter elkaar passeren; natuurlijk een rode en een blauwe, en zo barst de film van de beeldtaal.

Eyes Wide Shut laat erotiek en vertrouwen op een dunne scheidslijn balanceren van wat uiteindelijk droom is en wat echt. Wat me het meeste aanspreekt is het personage van Kidman: haar dromen over seks met meerdere mannen en toegekeken worden door meerdere mannen, zijn die stiekem niet op werkelijkheid gebaseerd..

Gedurende de hele film heeft ze een zweem van vaagheid om zich heen hangen. Reden voor Bill om om zelf op avontuur te gaan, maar ook reden voor mij om haar personage niet als rechtlijnig te interpreteren. De meeste aanleiding daartoe is het moment dat het masker naast haar op bed ligt, logischerwijs door haar neergelegd. Waarom zou ze dat doen als ze zijn spullen had gevonden en dan uiteindelijk alleen dat masker neerlegt? Het lijkt alsof ze precíes weet waartoe dat masker heeft gediend, alsof ze al wist van die geheime bijeenkomsten, misschien zelfs daar als hoertje rondgelopen, en is dan het vertellen van die 'dromen' een soort discrete manier van haar hart luchten richting Bill?

Erg fascinerend allemaal, hoewel ik Kidman een paar keer flink zie miskleunen qua acteren, maar met haar uitstraling maakt ze alles goed. Alhoewel miskleunen, mocht ze echt een dubbelleven hebben gehad, kan het toen dus ook bewust slecht acteren zijn geweest omdat haar personage aan het acteren was.
Pff nee Kubrick heeft weer veel indruk gemaakt, mooi stukje film. De dialogen zijn traag maar na halverwege komt dat de mysterieusheid alleen maar ten goede. "And no dream is ever just a dream." Lekker ambivalent... Ook alsof ze op dat moment van elkaar weten dat ze allebei bij zo'n bijeenkomst zijn geweest, en zo kun je zowat alle kanten op redeneren.

Eh... waar ging dit nou over?

2,5 uur tijdrekken voor een onbegrijpelijk verhaaltje zonder plot.

Dit had echt in 20 minuten gekund. half uur zinloze scènes bij het huren v.h. pak. Een absurd en traag gesprek in die biljartkamer. Een of andere duivelse bijeenkomst die gewoon in het niets eindigt (neem ik aan?). Cruise barst om onbegrijpelijke redenen in tranen uit (wat heeft hij nou eigenlijk voor vreselijks misdaan?), en zo kan ik nog wel even doorgaan.

En dan dat einde... phoe, wat was dáár nou weer de diepere betekenis van???

Zal wel aan mij liggen, maar hier kan ik weinig positiefs over zeggen. Mislukte poging tot diepzinnigheid en af en toe behoorlijk slecht geacteerd ook nog.

.

Deze film is weer net zoals heel veel werken van kubrick een topper. Het blijft spannend en je blijft je verbazen over de situaties in de film. Deze film mag niet aan je collectie ontbreken.

De film was mooi gemaakt. Stylistisch gezien een kunstwerk. Het verhaal zelf vond ik wat onbevredigend aflopen. Het verhaal is spannend, vindt zijn hoogtepunt in het huis waar je terecht komt in een erotisch mysterie. Helaas blijft het daarbij want echte antwoorden krijg je verder niet. Er komt daarna een halfslachtig detective deel wat erg traag gespeeld is. De film verliest de spanning en de vaart en de hele tijd zit je te wachten op een geweldige ontknoping a la The Game.... maar die kwam niet. Het einde van de film dooft in een zwijmelachtige romantische scene waarin geliefden elkaar eeuwige trouw beloven.. mierzoet voor zo'n mysterie. Jammer.. dat had zeker beter gekund. Het was als seks zonder een spetterend orgasme op het eind.

Een geweldige ontknoping à la The Game had deze film geen goed gedaan. Nu kun je 'm blijven kijken zonder dat het kennen van de plottwist op het eind je filmervaring verziekt. Zwijmelachtig zou ik de laatste scène ook niet durven noemen - niet zonder het punt te missen in elk geval. De twee hoofdpersonen besluiten hun ogen te sluiten voor iets wat recht voor ze ligt, maar wat te ongemakkelijk is om naar te kijken. Man, wat is deze film goed

Nieuwe generatie wil verhaaltjes met allerlei plotwendingen, melodrama en op alles een antwoord krijgen, Karl.

Ach rot toch op man, ik ben ook de nieuwe generatie en van mij hoeft dat allemaal niet zo

belachelijk

Eerder jammer zou ik zeggen.

Als 16-jarige reken ik mezelf toch wel tot de nieuwe generatie en ik kan van deze film heel erg genieten. Ik snap nooit zo goed waarom jeugdigheid met oppervlakkigheid wordt geassocieerd, maar dat zal wel aan mij liggen.

Niet zozeer oppervlakkig maar eerder lui en verwend. Een groot deel van die generatie kan haast geen film bekijken die stamt van voor hun geboortejaar. Wanneer 'iets' niet evident is of niet wordt aangereikt op een dienblad dan wordt het al gauw "vaag" (met negatieve connotatie) genoemd. Ik zie dat sommige zich aangesproken voelen. Wanneer men over een generatie spreekt is men tevens bezig met generaliseren. Dat kan ook niet anders. Dit is natuurlijk van alle tijden maar het wordt door gebrek aan culturele opvoeding (teweeggebracht door overaanbod) alleen maar erger. Vroeger at men wat de pot verschafte. Of het nu een Amerikaanse, een Franse, Italiaanse of een Duitse, een film voor kinderen of grote mensen, een stomme film (zonder geluid) of een 'recente' kaskraker was ... Je had geen keus. Je keek en zo werd het ook een deel van jouw algemene filmopvoeding.

Ik zie je punt wel, en, ondanks dat ik net anders beweerde, snap ik ook dat je dat vindt. Ik onderga zelf regelmatig plaatsvervangende schaamte voor mijn leeftijdsgenoten wanneer zij dag en nacht aan het gangnam stylen zijn en andere nare muziek luisteren.

Mijn Latijn docent meent het zelfde als u en die probeert ons dan ook regelmatig wat cultureel op te voeden en dat is een goede zaak, zowel hard nodig als erg ontspannend. Ook ik probeer mijn filmsmaak te delen met leeftijdsgenoten en dit pakt tot mijn grote vreugde dikwijls goed uit, maar school blijft de voornaamste bron van culturele opvoeding en naar mijn mening wordt deze kans goed benut, vooral als we het over literatuur hebben.

De kwaliteit van de culturele opvoeding is dus wat dat betreft veel minder van laag niveau dan beweerd wordt, maar generaliseren is natuurlijk inderdaad wel nodig in discussies als deze.

Ik begrijp AC1 wel, EWS is een suffe film voor oude mensen.

S. Koekblik had na Overlook, zijn laatste meesterwerk, beter met pensioen kunnen gaan.

Oneens. Integendeel, van mij had hij nog wel wat jaartjes door mogen leven.

van mij had hij ook nog wel wat jaartjes door mogen leven, maar dit is een draak.

Toepasselijke titel, Eyes Wide Shut, ik had Ludovicus-oogklemmen nodig om hem uit te zitten,

en ik ben wel wat gewend.

Nieuwe generatie zeker?

Over hoe een film moet eindigen...

YouTube - Terry Gilliam criticizes Spielberg and Schindler's List

Yess, eindelijk weer een Kubrick die hetzelfde gevoel opwekt als 'A Clockwork Orange'.

Als ik iets belangrijk vind in films dan is het wel de sfeer en het gevoel dat een film gedurende zijn gehele duur vast kan houden, wat onder de huid door sijpelt en je bijna drie uur geboeid aan de tv vast kan laten plakken. En zodra je daar van kan genieten is het helemaal niet erg dat er weinig actie in voorkomt (zie voorgaande commentaren, geen game-achtige final plottwist). Juist de traagheid van de meeste scenes in combinatie met de magnifieke soundtrack zorgt voor een doorlopende spanning.

De setting waren daarnaast briljant, het was inderdaad alsof ik naar de meest bizarre droom ooit aan het kijken was, de enorme villa's deden denken aan het hotel in de Shining maar dan bewoond. Het gebruik van licht (de kerstlichtjes) en de kostuums, de hele mise-en-scene was heerlijk gestileerd en tot in de puntjes uitgewerkt. Daarnaast was de film erg gebalanceerd doordat de climax in het midden van de film lag en daardoor nauwelijks vervelend, waar ik bij The Shining en Barry Lyndon soms echter wel last van had.

Tom Cruise deed het verbazingwekkend goed maar vooral Kidman stal de show, zeer overtuigende rol in bijvoorbeeld de dans op het begin maar ook het einddialoog was onvergetelijk. Daarnaast leuke bijrolletjes zoals de gaye receptionist of de eigenaar van de kostuumwinkel en zijn dochter.

Al met al een prachtige film, de beste van Kubrick naast 'A Clockwork Orange'.

4.5* met meer in het verschiet bij een tweede kijkbeurt.

5,0

Wat een topper van een film een juweeltje.Geweldig acteerwerk van De allerbeste acteur in de wereld en ook heerlijke rol van toendertijd zijn vrouw Nicole Kidman.Ik herkijk deze film elk jaar tijdens de kerst.

De muziek grijpt je al bij de strot heerlijk de suspense van deze film.Meer zeg ik er niet over kijken deze film,deze staat zeker in mijn top 10 van beste films van Tom cruise.Eigenlijk heeft deze man geen echt slechte films gemaakt,zelfs de wat minder zijn toch kijkbaar.

Mooie film met veel sfeer en lekker absurdistisch (hoewel......?)

Toch geldt voor mij ook dat ik het verhaal traag vind en dat het einde me tegen viel. Ik had op zijn minst verwacht dat Nicole Kidman ook op de party was.