Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (1991)

Tja je doet nu net alsof iedereen dat gezien heeft.

Voor mij is het allemaal nieuw. Nog nooit iets over gezien.

Bepaald geen well known fact inderdaad. .

Volgens mij leggen jullie iets teveel nadruk op het voorbeeld, en te weinig op de onder andere.

Onder de bekendere animes is het vooral Ranma die het dichtst bij dit principe aansluit. Maar moeten genoeg films te vinden zijn waar een paar vrouwen samenhokken met één man lijkt me.

*ahem, veel vrouwen die logischerwijs problemen tot gevolg hebben....

Dat kan alleen maar mannen logica zijn.

Pun intended.

De enige andere film waarin ik werkelijk een hoop vrouwen te samen zag leverde geen problemen op tussen de vrouwen, maar ja de man in kwestie werd dan ook door de lekkerste acteur die er momenteel op de aardbodem rondloopt gespeeld. Maar dit terzijde.

Da Hong Deng Long Gao Gao Gua vond ik een prachtige film met mooie sfeerbeelden, waarbij de haat en nijd tussen de vrouwen zeer goed was uitgewerkt.

Als je het zo bedoelt, inderdaad herkenbaar. Maar dat maakt de film er niet minder om.

Ik ben zo benieuwd naar deze film! Maar ik kan hem nergens vinden. Heeft iemand een idee waar ik deze film kan huren, kopen of lenen?

Ja dat heb ik, maar hij is niet goedkoop (en niet NL ondertiteld)

http://www.rodisc.nl/gsp.dll?sid=103&pid=9&p_artikelid=72288&keysetid=60467505

Die dvdversie is een grote flop. Absoluut niet aanschaffen! Schandalige transfer. ERA heeft pas een nieuw digitaal geremasterd exemplaar uitgebracht van zeer acceptabele kwaliteit. Ik meen dat ie slechts 7 Pond is bij oa cdwow. Daar ga ik 'm iig aanschaffen. Recensies bij dvdtimes en dvdbeaver zijn erg positief. Engelse subs, geen Ned. helaas.

Aparte film,

Erg leuk om telkens te zien hoe de rode lantaarns ontstoken worden. Mocht je het nog niet weten, dan zie je door de sfeerbeelden gelijk dat je te maken hebt met een Chinese film.

Het verhaal over de 4 vrouwen vond ik ook boeiend. Wat kunnen ze toch schijnheilig tegen elkaar doen zeg, maar ondertussen.....Langzaam maar zeker ontvouwt zich een goed verhaal Nooit gedacht, dat de 2de vrouw zo `n feeks zou zijn zonder dat de sfeerelementen worden verwaarloosd. Het was telkens weer genieten als `de meester `een hulpje vooruit stuurde die aangaf bij welke vrouw de meester zou gaan slapen . Er zat veel structuur in de film, wat van de ene kant goed werkte maar soms doet het wat voorspelbaar aaan. Een ruime 3,5*

Geweldige film! Levendige personages vol emoties, visueel prachtig, schitterende muziek en een interessant verhaal maken dit een onvergetelijk meesterwerk.

Ik had ergens gelezen dat dit een klassieker moest zijn, dus dan moet hij wel enigszins goed zijn en dat was hij ook, alleen geen klassieker waard, maar zeker ook niet teleurstellend. In het begin vond ik alles met die lantaarn en een simpele massage een beetje vaag, hoewel het achteral een goede impact heeft, aangezien de vrouwen naar toch niet veel hebben. Een mooie symbolisatie om mee te werken en sommige scènes waren zeer verrassend, alleen helaas vond ik sommige dingen ook een beetje voorspellend. Ondanks dat blijft het toch een erg mooie film, 4 sterren!

Onderhond, harem bij anime is meestal georiënteerd op de immers cliché humor tussen de vrouwen en man. Niet echt vergelijkbaar, maar misschien meer met de Sultans vroeger, dat heet volgens mij ook gewoon harem of iets dergelijks.

Prachtig gespannen film over lelijke inhoud die met weinig woorden en veel subtiele beelden vertelt over menselijk gedrag in een 'hoogstaand' huishouden. Uiterlijk lijkt het systeem van één meester met meerdere vrouwen in huis perfect, innerlijk blijkt het zo rot te zijn als een oud lijk in de kast.

Het meisje Songlian, de vierde concubine, verzet zich als vrouwelijke variant op Hamlet van Shakespeare tegen viesnetjes weggeschminkte onvolmaaktheden van een traditie.

Good or bad, it’s all playacting. If you act well, you can fool other people; if you do it badly, you can only fool yourself, and when you can’t even fool yourself, you just can fool the ghosts.

People breathe, ghosts cannot. That’s the only difference. People are ghosts, and ghosts are people.

Deze film deed me qua tempo en (gebrek aan) gebeurtenissen aan een film van de Japanse regisseur Ozu denken. De film mist iets voor mij. Hij is uiterlijk erg mooi en kent twee mooie vrouwen, maar de gebeurtenissen en ontwikkelingen zijn me allemaal wat te sloompjes en te toevallig, behalve enkele gebeurtenissen. Buiten die grote uitingen van haat richtingen elkaar gaan de concubines maar lauwtjes met elkaar om. 1 staat helemaal buitenspel, de haat van 3 en 4 richting 2 wordt bijna niet geuit en omgekeerd ook maar mondjesmaat, terwijl de op het oog ontluikende vriendschap tussen 3 en 4 ook niet opbloeit.

Hierdoor raak ik weinig verbonden met de personages en komen de schokkende gebeurtenissen emotioneel niet goed op mij als kijker over. Daarin speelt mee dat Zhang de meester een weinig dwingende rol laten spelen (misschien ligt het deels aan de acteur zelf). Deze meester komt nooit over als een man waarvoor de vrouwen letterlijk zouden willen vechten, sterker hij is een marionet voor de concubines om tegen elkaar uit te spelen.

Ik vind het lastig om te verwoorden wat er nou ontbreekt aan de film, maar ik vind het geen topfilm. Wel een goede film, redelijk boeiend, prachtige decors en beelden, origineel verhaal, acteren hier en daar (zoals van de hulpjes) matig, maar verder goed tot uitstekend. Als aantekening geef ik nog dat ik bepaalde personen er vrij modern uit vind zien voor 1920. Zoals de dokter met zijn moderne kapsel en sjaal, en concubine 4 soms idem dito. Concubine 3 is dan weer wel erg traditioneel gekleed en gekapt. Toch jammer dat Zhang hier niet meer aandacht aan heeft besteed

3 sterren

Misschien niet de beste film van Zhang Yimou, maar toch denk ik mijn favoriete, misschien omdat het de eerste film is die ik van hem gezien heb

Wat ik mooi vind aan alle films van Zhang Yimou is het schitterende filmwerk, het kleurgebruik en hoe het verhaal aan het eind altijd zo perfect afgerond is en in elkaar past.

Het enige minpuntje aan Raise the Red Lantern is dat het misschien allemaal wat te theatraal is; de meer realistische films van Zhang Yimou zoals Not One Less zijn daarom misschien eigenlijk ietsje beter

Maar ik vind dit wel heel boeiend om te kijken

Niet mijn ding.

Toch kan begrijpen dat velen dit wel een mooie film vonden

Wat een prachtige film, gister in het filmhuis gezien en ik was er erg van onder de indruk. Hoewel ik eerst dacht dat te film te langzaam zou zijn voor mij, bleek niets daarvan waar. Prachtige subtiliteit en beelden en wat een mooie vrouw is de hoofdrolspeelster. Zal ik een 4,5 of een 5 geven? Hmmmm...

5 sterren.

Wat een film, een meesterwerk.

Het decor is bijzonder sfeervol;

De psychologische druk wordt subtiel en perfect uitgedrukt.De jaloezie, de stress bij wie de meester gaat slapen en uiteindelijk de hysterie.

Het is een Aziatische film die subtiel en "langzaam" is, het proces is daardoor goed te volgen.

Het is geen film wat je er "effe" tussendoor doet.

Een dikke 5. Super.

Trutten op ramkoers . Heel mooi in beeld gebracht door Yimou Zhang.

Ontzettend mooi geschoten film. De film komt rustig op gang heeft schitterende beelden. Mijn favo concubine is ook de 3e (operazangeres).

Verrassend leuke film.

Vond dit vooraf gezien wel een interessant verhaal, al vroeg ik me vooraf af hoe regisseur Yimou Zhang dit ruim twee uur boeiend moest houden. Dat is echter prima gelukt. De film heeft de hele tijd een erg mooie sfeer. Ik betrapte me er zelf op dat ik iedere keer weer benieuwd was bij wie de meester de volgende keer de rode lichten zou ontsteken. Het verhaal van de 4 vrouwen is leuk gedaan en ook best goed uitgewerkt. De film is op sommige momenten misschien iets voorspelbaar, maar ik zag bijvoorbeeld totaal niet aankomen dat de tweede vrouw eigenlijk de grootste bitch van allemaal is. Ook het einde vond ik nog best verrassend.
Tenslotte is de muziek ook nog even het vermelden waard. Er werd regelmatig hele rustige (waarschijnlijk Chinese) muziek gespeeld, wat op de een of andere manier erg aangenaam was om naar te luisteren. De muziek draagt net als de mooie kleuren ook erg bij aan de mooie sfeer van deze film.

Een mooie 4,0*

Heb ik gekocht in de Boudisque toen die nog in Amsterdam was (die goede tijden).

Gewoon een blinde aankoop. En wat een prachtige film, misschien wel de beste van Zhang Yimou. Maarja die man maakt zoveel ongelooflijk goede films, ik kan niet kiezen.

Een simpel verhaal en het blijft gewoon boeien. Ik werd ook ogenblikkelijk verliefd op die oogverblindend mooie Songlian.

Eindelijk deze film te pakken gekregen. 'n Mooie film, maar toch hebben curse of the golden flower, house of the flying daggers en Hero mij meer geboeid.

Erg saai eerste half uur, daarna wordt het iets beter. Dit soort films zijn alleen niet helemaal mijn ding. Vond het allemaal degelijk in beeld gebracht, maar nergens bijzonder.

Het verhaal was niet overal even boeiend maar werd gelukkig goed geacteerd.

3.0*

Zeer mooi vormgegeven drama, die het voor mij toch vooral moet hebben van de schitterende fotografie. De decors oogden juist door de contrasten met de ontstoken lantaarns geweldig mooi. Het verhaal zelf vond ik niet zo boeiend.

Deze film werd in 1992 door de Volkskrant lezers met overweldigende meerderheid uitgeroepen tot de beste film van datzelfde jaar. Het verschil met nu is dat men toen alleen maar schriftelijk kon stemmen, niet via internet. Of wij aan die uitslag daarom veel waarde moeten hechten, dat is dus maar de vraag. Hoewel, de film staat wel op de 70e positie van de MM top 250.

4,5* na herziening.

Een aantal jaar terug had ik compleet op de gok het debuut van Zhang (Red Sorghum) ook met Gong aangeschaft, ik was toen vooral onder de indruk hoe de film er op visueel gebied uitzag, maar voor de rest viel het me toch wel een beetje tegen. Maar goed in die tijd was ik ook niet echt weg van Aziatische cinema. Een tijdje terug kwam de naam van Zhang weer eens voorbij en werd ik toch wel benieuwd naar zijn overige films en dan met name zijn hoogst aangeschreven film (deze dus) en ik vond het een bijzonder sterke film. Zeer indrukwekkend om te zien hoe de film op een realistische manier toont hoe het er in dit soort culturen aantoe gaat. Alhoewel ik moet toegeven dat ik me bij momenten wel erg heb geergerd aan het trage tempo en het feit dat er eigenlijk nauwelijks iets gebeurde, maar goed zoals mijn voorgangers al zeiden weet je vans te voren natuurlijk dat je geen UFO landing hoeft te verwachten voor je een soortgelijk film gaat zien, dus wist ik natuurlijk al een beetje dat ik dit kon gaan verwachten. Maar goed, uiteindelijk heb ik wel ontzettend genoten van de prachtige subtiliteit in de scenes (vooral het moment waar ze de derde vrouw ophingen en de hele opbouw daarvan, zelden zoiets moois gezien), het geweldige spel van Gong (die er overgens geweldig uitziet) en de bijpassende muziek, in combinatie met de constant terugkerende geisoleerde geluidjes en de prachtige visuele stijl waar natuurlijk vooral de nadruk ligt op de mooie kleuren. Verder was het als film zeker een bijzondere ervaring, al zie ik er net niet het meesterwek in en vind ik zijn hoge plaats in de top 250 wat overdreven, al kan ik het echt niet over mijn hart verkrijgen om dit lager dan een ruime voldoende te geven.

3,5 sterren

Big Brother maar dan op z'n Chinees.

Yimou Zhang weet met zijn film een overtuigend beeld te schetsen van het leven van een Chinese vrouw als concubine. Of het er nu altijd zo strijdlustig aan toeging zoals in deze film weet ik niet, maar de onderlinge haat en intriges zorgen in ieder geval voor een onderhoudend verhaal. Het deed mij soms echter wat soapachtig aan, vandaar dat ik aan Big Brother moest denken.

Raise The Red Lantern is daarnaast op visueel vlak erg prettig om naar te kijken. De regisseur weet de Chinese bouwkunst schitterend in beeld te brengen met veel symmetrische shots geschoten vanaf de daken. Wel zo handig omdat de film zich geheel afspeelt binnen de muren van het paleis. Ook wordt er goed gebruik gemaakt van kleuren. De rode lantaarns zorgen voor een mooi kleurenspel, terwijl een blauw/grijs kleurenfilter gebruikt wordt om de wat 'duistere' scènes extra kracht mee te geven.

Een prima film die vooral mooi geschoten is. De score gaat alleen niet hoger dan 3,5*, voornamelijk omdat het thema mij niet helemaal aanspreekt.

Interessante maar langdradige film over een meisje dat door geldgebrek gedwongen, moet stoppen met haar studie om de vierde vrouw te worden van de één of andere rijkaard. En dit alles zo rond 1920! Behandelt thema's als de relatie tussen meester en bediendes, vrouwen onderling die in hetzelfde schuitje zitten en familieleden.

Zeer de moeite waard. Juweeltje buiten het glitterwerk van Hollywood.

Dit is een bijzonder intrigerende film met fraaie beelden en bijzonder aparte muziek.

Mooie film met veel sfeer. De film gaat niet over een onderwerp waar ik plots van sta te springen, maar ik was de hele film geboeid.

De Chinese cultuur vind ik sowieso interessant. Zo vond ik die oude gebruiken mooi om te zien, al vroeg ik me regelmatig af hoe ze zich toen vermaakten zonder tv, games of internet. Want veel meer dan hun dienaren commanderen zie je niet. De film geeft de indruk dat het helemaal geen pretje is om een concubine te zijn, of erger nog, een dienares. Er wordt volgens zeer strenge regels geleefd en er wordt ook alleen gefilmd binnen het paleis waardoor je de indruk van gevangenschap krijgt. Visueel is de film erg mooi. De Chinese architectuur wordt mooi gefilmd en de rode lantaarns steken mooi af tegen de donkere achtergronden.

Een andere reden om deze film te zien was Li Gong. Zeker één van de mooiste (Chinese) vrouwen die ik op scherm heb mogen aanschouwen. Ook hier was ze weer beeldschoon en ik ging al snel meeleven. De andere meesteressen spraken me minder aan, maar dat is ook de bedoeling. Ze voeren namelijk een felle onderlinge concurrentiestrijd waar je liever niet betrokken bij bent. Het verhaal is dan ook een drama pur sang, met hier en daar een traan.

De score is ook bijzonders met die drums. Het was even wennen maar ik vond het wel mooi bij de film passen. Het enige irritante aan de muziek was het zingen van de derde meesteres. Dan moest ik steeds de tv wat zachter zetten.

Mooi drama, met niet al te veel vaart en een geweldige Li Gong.