Da Hong Deng Long Gao Gao Gua (1991)

Het verhaal van de film is nogal soapachtig met de intriges tussen de verschillende vrouwen. Dit verhaal in de handen van een andere regisseur had me totaal niet geboeid. Gelukkig heeft Zhang de verfilming gedaan. Wat het verhaal aan interessante elementen mist, maakt hij visueel dubbel zo goed. Hier is een kunstenaar aan het werk gegaan en het is door die mooie beelden dat ik toch nog meegenomen werd in de film. Aangevuld met gepaste muziek is dit zeker de moeite om te kijken.

De film zelf is helaas meer dan enkele prachtige beelden en ik merk wel dat het verhaal rond de vrouwen mij niet altijd boeit. Ik mis ofwel een betere verhaallijn - wat volgens mij eigenlijk wat zou misstaan - of iets meer verrassing om de sfeer nog meer op te blazen en samen met die mooie beelden tot een ultiem vuurwerk te komen. Geen slechte film dus, maar het was ondanks alle schoonheid net iets te 'koud' naar mijn zin.

Mooie en zorgvuldig in beeld gebrachte film. Mijn derde Yimou na Hero en HOTFD, en ook deze is weer zeer de mooite waard qua acteerwerk, verhaal en cinematografie.

Met name Gong Li is er sterk in de hoofdrol, en nog een prachtige vrouw ook. Google images geeft trouwens een heel Ander beeld van haar dan in deze film

Haha goeie research, John Milton

Maar het verbaast me niet heel erg. Ze had tenslotte wel een hoofdrol dus ze zal er vast geen last van hebben om 'gezien' te worden

Dan zou ik denk ik eerder benieuwd zijn naar hoe die opera zangeres er in het echt uitziet hihi

mijn 2 katten reageerden op het gezang van de 3e mistress net zoals op vuurwerk

een trauma voor die arme dieren

persoonlijk kreeg ik een 'ik gooi je van dat dak af!' gevoel

blijkbaar nog erger dan kattegejank dus

Weet iemand waar deze film op dvd of BR te krijgen is ??

Er is een R1 DVD (klik), maar die is kwalitatief volgens mij niet geweldig en bovendien schrikbarend duur (want OOP). Via eBay wellicht op de Koreaanse of Maleisische markt, maar de kwaliteit daarvan is op zijn minst wisselend.

Als Duitse subs een optie voor je zijn. Daar is een blu-ray uit: Rote Laterne - Raise The Red Lantern DVD & Blu-ray

Bijzonder toch, dat zo' relatief jonge en bepaald niet onbekende film zo rottig in fatsoenlijke kwaliteit te krijgen is. Ik heb hem dan ook gepindakaast. Dan maar zo, hoor.

Dat is niet mis. Op mijn 51 inch tv zien mijn meeste dvd's er niet behoorlijk meer uit hoor, vergeleken. Met een br of HD pindakaas. Ik doe het dan ook nog zelden, kan ze beter verkopen.

Maar dit was een mooie film visueel, goede kwaliteit is wel een plus!

Dan ben ik verkeerd ingelicht. Maar hij blijft duur

Toch weer net niet, Zhang. Jammer, had nogal wat verwacht van deze prent, maar tot m'n eigen teleurstelling moet ik bekennen dat het me bijzonder weinig deed allemaal. Ik snap dondersgoed dat de onderhuidse spanningen, intriges, leugens en wat dan ook maar onder de vrouwen bij veel mensen in het juiste keelgat schieten, maar ik had er even geen zin in. Slechte timing misschien. De film ziet er prachtig uit, is sfeervol en begon erg goed, maar na verloop van tijd had ik het wel gehad met de dames. Ik kon me even niet inleven, maar dat ligt 'm waarschijnlijk aan mezelf. Zhang heeft z'n best gedaan.

Bjizondere film. Ik ken niet héél veel Aziatische films, en de meeste zijn meer van het martial arts-genre, zoals The House of the Flying Daggers (van dezelfde regisseur, blijkt nu), maar deze is anders dan alle andere.

Raise the Lantern speelt zich, op de eerste vijf minuten na, volledig af achter de gesloten deuren van de woning van de Meester. Die woning (een beter woord ken ik niet) is bijna een wereld op zich, met al die trappen, gangen en daken die alles met elkaar verbinden. Die wereld wordt bewoond door de Meester, zijn vier vrouwen en een handjevol bedienden. De vierde vrouw, onze hoofdpersoon, stapt deze wereld binnen, en het lijkt alsof alles wat er buiten is, niet meer bestaat. Je kunt ook praktisch nergens uit opmaken in welke tijd deze film zich afspeelt - alleen de grammofoon geeft een vage indicatie.

In een zo beperkte wereld, waar er ongeveer niets te doen is, is het niet vreemd dat tradities onredelijk belangrijk worden en er felle competities ontstaan om bijna niks. Goed voorbeeld hiervan is de voetmassage - de eerste avond voor Songlian vooral heel raar, daarna toenemend een gewilde trofee. De voetmassage, de rode lantaarn, het bepalen van het menu: het draait niet eens om de Meester zelf. Hij is in de hele film het meest blanco personage, we zien zelfs zijn gezicht nooit. Zijn vrouwen houden niet van hem, ze willen enkel door hem verkozen worden boven de anderen. Stop vier vrouwen met niets te doen in zo'n situatie, en ik denk dat je zelfs vandaag een soortgelijke strijd zult krijgen.

Uiteindelijk moet de situatie uit de hand lopen. Songlian voegt zich niet zo gemakkelijk naar de regels en tradities (waar een half jaar aan de universiteit al niet goed voor is) en daarmee begint er in het huis van alles te broeien. Allianties verschuiven, geheimen komen naar boven, de competitie neemt toe en alles ontspoort. Ik weet nog niet helemaal wat ik van het einde vind, maar de weg ernaar toe is in elk geval erg boeiend.

Enig minpuntje: ik vind dat er erg weinig is gedaan met het personage van de oudste zoon. Er lijkt iets van aantrekkingskracht tussen hem en Songlian te worden gesuggereerd maar daar wordt vervolgens niets mee gedaan, waardoor zijn rol wat onduidelijk blijft.

Qua sfeer, locatie, kostuums, acteerwerk (wat ik op een of andere manier toch wat moeilijker te beoordelen vind in Aziatische films) en thematiek scoort Raise the Red Lantern goede punten. De muziek klinkt me een beetje vreemd in de westerse oren (ik hoorde het verschil niet zo tussen de operazangeres en de dronken Songlian) maar dat mag de pret niet drukken. Al met al een geslaagd Aziatisch drama.

Vooral een ijzersterk eerste deel. Verstild, rustig, met mooie strakke beelden en fijne felle kleuren. Echt zo'n film die heerlijk wegkijkt en je gewoon als kijker passief alle verrichtingen volgt van dat hofleven in het klein. Je krijgt ook een vrij goed idee van de dagelijkse beslommeringen. Leuk is ook dat de film ergens in de 20e eeuw speelt, maar het zou zomaar 400 jaar eerder kunnen zijn. Verder ook sterk geacteerd waar men zonder veel te praten veel zegt.

Het tweede deel met meer drama en meer dialoog is een stuk minder. Die sfeer uit het eerste uur verdwijnt en ik kon ook niet helemaal meegaan in enkele beweegredenen. Jammer, nu slechts 3,5*.

Zeer mooi verhaal,heb er echt van genoten

Een sfeervolle film. Het ophangen en aansteken van de lantaarns, de locaties en de inrichting daarvan zorgen voor een mooie setting. Ook de intriges tussen de verschillende concubines komen goed naar voren. Toch weet de film lang niet altijd te boeien en op enig moment had ik het wel gezien. Echt aangrijpend wordt de film qua verhaal ook nergens, zodat het toch wat afstandelijk blijft.

Visueel een plaatje , sfeervol ,het complex word mooi en stijlvol in beeld gebracht en de combinatie met de rode lantaarns levert prachtige plaatjes op .

qua verhaal ietsje minder maar toch wel boeiend genoeg .

Het geluid wat gepaard gaat met de voetmassage blijft je wel bij .

Wat ik ook opvallend vond was het feit dat de man vrijwel de hele film bijna uit beeld blijft of vaag en onvolledig in beeld verschijnt , naar mijn mening een beetje een rare keuze maar zak zeker bewust zijn geweest .

Aparte en intrigerende Chinese dramafilm over het leven van vier concubines (echtgenotes) van de rijke Chen. De titel is veelzeggend, ik heb nog nooit zoveel rode lantarens gezien, met iedere dag een heel bijbehorend ritueel. Cinematografie: mooie zachte kleuren, veel oranje/rood vanwege de lantarens, mooie scѐnes en achtergronden, de weersveranderingen van de seizoenen. Vier verschillende huizen van de vier concubines, mooi overeenkomend met de indeling van de film met vier seizoenen. Muziek: zingen en fluiten in uitgesproken Chinese klanken. Actrices spelen hun rollen overtuigend, acteur die Chen speelt, komt amper in beeld.

Plot bestaat uit de strijd die de vier vrouwen (Yuru, Zhouyoun, Meishan en Songlian) leveren om de gunsten van hun gezamenlijke partner Chen voor zich te winnen. Een echte machtsstrijd, bestaande uit veel venijn, streken en smoesjes...... Aparte voetmassage met die hamertjes! Gong Li herkende ik van Zhou Yu's train, een mooie actrice. In de huishouding gelden veel traditionele regels en rituelen, waar men zich aan dient te houden. Uiteindelijk wordt de sfeer steeds grimmiger en komen diverse geheimen naar boven met verstrekkende gevolgen. Het kan niet anders dan slecht aflopen........

Een prachtige parel van een film, afgelopen woensdag gescoord bij de kringloop voor 1,50 euro........

Die titel klinkt alsof er een dienblad van de trap flikkert.

Haha, natuurlijk verwijs ik naar de alternatieve Engelse titel 'Raise The Red Lantern'!

Moeilijk te vinden op dvd. Morgen eindelijk nog eens op tv. Opnemen en niet meer wissen.

Wie je twee katten?

De film bouwt langzaam op maar langzaam wordt de film steeds dramatischer en intrigerender waarbij de film uiteindelijk een volmaakt document is voor de onderdrukking van de vrouw en hoe vrouwen elkaar neerhalen in nagenoeg alle culturen

Mooi gefilmd, eigenlijk maar op een paar verschillende locaties maar toch voldoende afwisselend. Het verhaal is intrigerend genoeg om te boeien.

Echt een geweldige film van Zhang. Ik durfde nog even twijfelen tussen Flodder in Amerika en deze, en gelukkig heb ik de waanzin niet gehad om voor die andere film te gaan

Dit drama over het concubinaat en de eeuwenoude tradities errond is sterk gebracht en werpt het licht over wat zich anders achter gesloten muren afspeelt. Daarom is het ook een erg boeiende film die me nergens heeft verveeld. Binnen het huis van de edelman tekent zich een sterke hiërarchie af, waar de concubines met elkaar concurreren om de gunsten van de meester. Het baren van een nakomeling, het liefst mannelijk, is de ultieme beloning voor hen. Dan staan ze bijzonder hoog in aanzien en daar draait het om : sociale standing, want de concubines zijn zelf meestal afkomstig uit verarmde families. Het bestaan van de dienstmeisjes hebben nauwelijks betekenis en hebben nog het meest mee van slavernij. Het lijdt verder geen twijfel dat de vrouwen evenzeer eigendom zijn van hun meester, en dat het breken van de huisregels ook voor hen verschrikkelijke gevolgen kan hebben.

Zhang weet het allemaal erg sterk te brengen : het voorbijgaan van de seizoenen, de gesloten wereld binnen de muren van een groot landhuis, de rode lantaarns die opgehangen worden, het geklik van de voetmassages, de lakeien die het huis runnen en daarbovenop de venijnige en schijnheilige omgang tussen de vrouwen. Het is allemaal visueel tiptop in orde en blijft aangenaam hangen. Een film die je moet gezien hebben.

Goede Zhang.

Zhang is 1 van de weinige Aziatische regisseurs van wie ik zijn huidige filmcarrière wel kan waarderen. Dit is pas de derde film die ik van hem zie, maar dat Aziatische films op solide voldoendes uitkomen komt niet vaak voor bij mij. Het is in het algemeen mijn cinema niet. Deze film keek ik dan ook puur voor de top 250.

Zhang is op visueel gebied een erg kundig regisseur. Dat laat hij hier wederom weer zien. Ik ben van Zhang een beetje gewend dat kleur zijn trademark is, hier is het allemaal wat meer ingetogen. Desondanks weet Zhang hier en daar de kleuren weer voortreffelijk op het scherm te portretteren.

Maar het blijft hier ook niet enkel bij de kleuren. Er is visueel veel moois te ontdekken hier. Van de mooie, gedetailleerde kamers naar de knappe camerastandpunten. Het ziet er allemaal tip-top uit. De muziek is mooi, en niet de bombastisch of te veel gebruikt. De kamers zijn mooi ingericht en de details zijn rijkelijk aanwezig.

Qua verhaal is het allemaal wat voorspelbaarder, maar het valt niet al te veel op gelukkig. Zhang volgt niet te onkundig de lijntjes en verbloemt de clichés vaak met een visueel duwtje. De dialogen zijn daarnaast best treffend, alhoewel de film soms terugvalt in wat ouderwets gebrabbel. Dat had er wel uitgelaten mogen worden van mij.

Acteerwerk is eigenlijk nog best prima, iets dat ik niet vaak over Aziatisch acteren zeg. Ik vind het vaak te theatraal vanuit dat gebied, en daarom ligt het me wat minder. Hier is het allemaal wat humaner en rustiger, waardoor er meer ruimte is voor "echt" acteertalent. Dat weet Zhang goed te benutten.

De uitdieping van de karakters vond ik iets minder geslaagd. De switch tussen bitchy en lief ging me vaak wat te onkundig, en bovendien had ik nooit voeling met een personage. Zowel voor de "goede" als de "slechte" kant. En het einde, "The Next Summer", had zeker weggelaten moeten worden.

Voor de rest wel een betere film vanuit het Aziatische continent. Ik heb er niet vaak goede woorden voor, omdat de cinema niet aan mij is besteed, maar de rustigere en humanere vertelstijl in dit geval kon ik erg waarderen.

Schitterende Chinese film over het leven van een feodale heer die er vier vrouwen op nahoudt, eigenlijk een vijfde, als je het dienstmeisje meerekent waarmee hij ook aanpapt. Deze druk bezette man slaapt elke dag bij één van zijn vrouwen en laat dit zien door de woning van de dame te versieren met rode lantaarns.

Wat eerst en vooral opvalt is het prachtige decor en mooie sfeersetting (kostumering, muziek, kader, ...). De gebouwen zien er erg stillistisch uit, maar ook grauw en grijs, net zoals het bestaan van de vrouwen als andere bediendes in de film. Enkel de rode lantaarns brengen wat hoop, belang en letterlijk wat kleur in het leven van de vrouwen. Verder ook een mooie geslaagde invoeging met de seizoenen zodat naast de voortschrijdende tijd ook het landhuis er telkens anders uit zag. Visueel een parel van een film! Opvallend ook dat we nimmer een close-up krijgen van de meester zelf.

Het plotverloop is eveneens erg intrigerend waarbij de wedijver en jaloezie om de aandacht van de meester te trekken groot is. Niemand laat zich onbetuigd en het is geen wonder dat dit vroeg of laat zou escaleren. De film groeit ook duidelijk naar deze climax toe. Toppertje! Echt van genoten en terecht stevig in de top 250 gebeiteld. Enige minpuntje misschien de oudste zoon waarmee niets mee gedaan werd in het plot, zinloos personage, jammer.

Ik heb vooral genoten van het "Chinese" van deze film: mooie kostuums, veel lantaarns natuurlijk en ook de prachtige architectuur viel me op. Inhoudelijk was het niet altijd even interessant met het "zingen" van de operazangeres als dieptepunt, maar weet de film wel op te bouwen naar een climax .Toch was het me wel wat te traag en waren de hoogtepunten op de vingers van één hand te tellen. Raise the Red Lantern is een prima film, maar voor mij geen uitschieter.

Behoorlijk.

VIsueel is Raise the Red Lantern een pareltje. Het contrast tussen blauw en rood pakt goed uit en zorgt voor een pak sfeer - soms warm, soms weer kil. Technisch is dat kleurenspel ook fantastisch uitgevoerd. Met de beperkte omgeving - behalve de binnenkoer, speelt de film zich voornamelijk binnen af - wordt een beklemmende sfeer gecreëerd. Het idee dat de vrouwen gevangen zijn in een gouden kooi kon niet treffender worden vormgegeven.

Helaas ben ik geen fan van het soapgehalte. De cast acteert iets minder statig dan gedacht, maar het is mij nog steeds te stijf en theatraal. Ik hou daar simpelweg niet van. Het zorgt dat een heleboel scènes net niet zijn, waaronder de finale. Daarin acteert Li Gong eigenlijk wél goed, maar met een heleboel tenenkrommend geacteerde scènes die eraan vooraf gaan - zeker ook door de bijrolacteurs -, kan het de film niet ver boven de middelmaat uittrekken.

3

Ik vond het verhaal letterlijk en figuurlijk vreselijk om naar te kijken.

Alles is helemaal tot in de puntjes verzorgd maar ik vond het helemaal niks.