Das Leben der Anderen (2006)

Inderdaad een goede film. Met een sterk verhaal en een mooi einde. Zeker een aanrader. Enig minpuntje vind ik is de toch wel een beetje overtrokken benadering van de Stasi. Alsof je in 20 minuten tijd een hele woning van afluister apparatuur kunt voorzien zonder enig spoor na te laten? lijkt me toch wel wat overdreven. Ook hoe Wiesler en zijn meerderen worden neergezet vind ik ook erg stereotyp. Alsof de verliefdheid van een minister zoveel gevolgen kan hebben? Enigszins suggestieve kijk op de voormalige DDR vind ik. Maar dat doet gelukkig niets af aan de film als geheel die het kijken zeker waard is.

Uitstekende, boeiende film. Bovendien zeer interessant omwille van de politieke achtergrond die wordt geschetst.

Beangstiging en bedreiging zijn zeer goed en sfeervol weergegeven.

Een werkelijk heel mooi einde van de film en ook gedachten als "tot wat diende het nu eigenlijk allemaal ?".

De film is misschien niet zo sappig en toegankelijk en sommigen zullen hem misschien wel wat langdradig vinden maar het loont absoluut de moeite om de aandacht niet te laten verslappen.

Knap werk met sterke acteurs.

"Das Leben der Anderen" kwam moeilijk op gang, maar vanaf het moment dat het op snelheid was, bleek deze film werkelijk fenomenaal.

Zeer goede, zelfs grandioze acteerprestaties.

In twee woorden: bijna perfect

4,5*

Bijzonder sterke debuutfilm.

Ooit was er een tijd dat er in Europa een keiharde, zwaarbewaakte grens liep. Een grens bestaande uit wachttorens, mijnenvelden, anti-tank greppels en met aan beidde zeiden 100.000en tot de tanden toe bewapende soldaten. De mensen die aan de oostkant van die grens woonde hadden zeer beperkte burgerrechten en vrijheden. Ze leefde onder het juk van een Russische overheersing en communistische dictaturen. Dit verleden kan niet alleen verteld worden door grijze oude mannetjes en vrouwtjes, het zijn geen lang vervlogen tijden. De muur viel 's avonds 9 november 1989, ik was toen 15 jaar oud en had tot dan toe altijd geleefd met het hierboven geschetste beeld van Europa.

De grenzen gingen open en in 1990 ben ik voor het eerst in Tsjechoslowakije (zoals het toen nog heette) geweest en een paar jaar later ook nog in Polen. Het enige waar ik spijt van heb is dat ik de kans om in voorjaar 1989 naar Berlijn te gaan heb laten lopen... Ik heb De Muur dus nooit in functie gezien. De landen van het Oostblok waren toen echt anders, bijna exotisch. Ik herinner me stoffige boerendorpjes, paard en wagen op de velden, de geur van bruinkool en een hoop oude autootjes van merken als LADA en SKODA en vooral ook schichtige en wat wereldvreemde mensen, die de ontwikkelingen met een soort mix van nieuwsgierigheid en terughoudendheid gade sloegen.

Das Leben Der Anderen laat denk op een meer dan magnifieke wijze zien wat de burgers van het voormalige Oostblok en de DDR in het bijzonder dagelijks ondervonden aan terreur van hun eigen overheid. het geeft een inkijkje in een wereld die voor het westen lange tijd aan het oog onttrokken is geweest en alleen dat al maakt deze film fascinerend.
Audiovisueel is de film zeer kil, grauw en troosteloos het past perfect bij het niet al te makkelijke thema van deze film. Het geheel wordt vooral gedragen door de fantastische acteurs en actrices die eigenlijk zonder uitzondering een zeer goede prestatie leveren. De beelden lijken ook echt gefocust op de acteurs, die gedurende de film steeds centraal staan.

De personages in de film af doen als zwart/wit vind ik te makkelijk. Christa-Marie een stasi-hoer noemen is toch het punt wat missen. Niemand weet immers hoe hij of zij onder grote druk zou reageren, in een maatschappij die gebaseerd is op achterdocht, wantrouwen en angst omdat er een absoluut controlerende overheid is. Feit is dat niemand in deze film zijn of haar leven kan lijden zoals hij of zij zou willen. Het systeem laat goede mannen en vrouwen bezwijken en dat geldt voor zowel hen die geloven in het systeem als zei die dat niet doen. Het sterkst is dat natuurlijk zichtbaar in de rol van agent Wiesler die er langzaam maar zeker achterkomt dat hij een onmenselijk en egoïstisch systeem dient dat mensen ruïneert. Hoe meer het systeem bij hem haarscheurtjes gaat vertonen hoe harder zijn menselijkheid naar buiten wil barsten... Je moet wel een verdomd goed acteur zijn om dat op deze manier, met dit onderkoelde en berekende karakter zo vorm te geven. En wat een verlies dat hij zo jong al gestorven is.

Enige kleine minpunt vind ik het einde van de film, dat ik te concreet vind. Ik had liever gezien dat de film een wat opener einde zou hebben gehad dat versterkt vaak het nazoemen van een zo'n indrukwekkende film. Het is nu toch net ietsjes te veel een zachte landing.

Twijfel nog een beetje of ik de film een 4.5* zal geven maar dat hij een zeer riante 4* verdient lijkt me duidelijk.

Wel eerst zeggen dat ik over deze film 3 dagen heb gedaan. Omdat ik 4x in slaap ben gevallen.

De film begint met een schitterende openingsscène: De trucjes van het verhoor en de daarbij onmenselijke omstandigheden. Maar ze behalen wel resultaat.

Op weg naar een schitterende film dacht ik, zat ik even mis.

Niks maar dan ook niks gebeurd er.


Saaie dialogen
Wat geleuter over een toneelstuk
Saaie beelden
Hoofdpersonage stelt zich vragen
Saai camerawerk
Wat gelul over een zelfmoordartikel
Nog wat meer saai camerawerk
De film nog wat onnodig rekken



En dan bij de huiszoeking gebeurd er eindelijk nog eens wat. Dan komt het ook op gang maar dan is de film gedaan.


Waarom regisseurs hun films onnodig langdradig willen maken zodat het tempo met geen meter vooruit gaat blijft me één groot mysterie. Zo is de band in de personages en de interesses in de gebeurtenissen alleen maar zwak.

Goede acteerprestaties mag als positief punt omschreven worden, voor de rest niks imo.

2*

Ik vraag me af hoe je deze film wel langdradig kunt noemen terwijl je bijvoorbeeld een TGF II in je top tien hebt staan. De films zelf zijn niet te vergelijken, behalve dat er de tijd wordt genomen om het een en ander uit te diepen. Rijst bij mij de vraag wat je bij DLDA zo verschrikkelijk langdradig vond qua uitdiepen?

Wat is nu het interessantst?

Naar wat afluisteren over een toneelstuk kijken of een maffiaoorlog van dichtbij volgen waarin altijd wel iets gebeurd. Hoe is in The Godfather wordt uitgediept is ook veel beter gedaan dan hier imo.

Lang is daarom niet langdradig.

Het is interessant om te zien hoe het er in het Oostblok aan toe ging in jaren waar wij West-Europeanen eigenlijk maar heel weinig vanaf weten. Het is een dusdanig ander onderwerp dan TGF II dat het moeilijk te vergelijken valt, maar onderdoen qua "interessant zijn" doet - naar mijn bescheiden mening - DLDA echt niet. Bovendien viel het wel mee met het "altijd iets gebeuren" in TGF II, maar goed, dit topic gaat over DLDA en ik zal er dan ook niet verder over uitwijden.

Ik snap best dat je TGF II beter vindt. Maar hoe je tot je 2* komt kan er bij mij niet in. Het was alles behalve saai en langdradig (dit kan overigens ook te maken hebben met mijn interesse voor recente geschiedenis).

En wat betreft het lang hoeft niet altijd langdradig te zijn; hier kan ik het alleen maar mee eens zijn

Er zit meer in een film ook hé dan enkel de vermakelijkheid. Dan kom je uit op: Soundtrack is eentonig en vind ik maar mager samengaan met de beelden. En van die beelden zal me ook niks bijblijven gewoon de personages in beeld brengen was blijkbaar het doel en daar was niks moois aan.

En de uitwerking ervan kon ook beter. Ik zou de stasi ook graag eens thuis zien instorten hebben omwille van zijn daden. Dat je hem echt ziet aftakelen.

sluit ik me helemaal bij aan

dacht eerst van moet dit nou zo'n leuke fim zijn maar toen die op gang was heb ik aandachtig gekeken.

Hele goede film. Het beeld van de 'wij willen alles weten ' politiek is zeer verontrustend en verder is de film zeer mooi gefilmd in de grijze en sobere jaren tachtig. Sebastien Koch speelt weer met overtuiging de sympathieke kerel en Wiesler speelt meer dan perfect de robotachtige emotieloze en grijze agent die door het leven van een andere zowaar zelf tot leven komt.

Damn! Ik kan niets anders dan een 4,5 geven voor deze prent. Hij begint erg traag, maar na een tijdje grijpt deze verhandeling over de 1984 maatschappijen die de DDR en de USSR waren je stevig bij de kladden! Knap en intrigerend tegelijkertijd. Deze film verdient het zeker om hoog in de lijsten te eindigen.

Dit is een indrukwekkende film over het beklemmende en lege leven in de DDR. Het is heel knap in beeld gebracht hoe een Stasi de zinloosheid van het systeem gaat doorzien en zich tevergeefs probeert hiertegen te verzetten. Een marionet van het systeem wordt dankzij de zaken die er in het leven echt toe doen, zoals poëzie en de genegenheid voor vrouwen een echt mens met gevoel. Tenslotte ben ik zeer onder de indruk van zowel het acteerwerk als de schoonheid van Martina Gedeck.

Fascinerende stuk cinema. Indringend tot op het bot met een spanning gehalte van de allerbovenste plank. Cinematografie doet de film veel aan Coppola denken. Ontzettend grimmige sfeer met felle kleuren om je vingers van af te likken. Verder een uiterst interessante onderwerp verpakt in een sausje van beklemdheid, courage, liefde, droefheid gemengd met prachtige stuk muziek. Zorgt voor een paar kippenvel momenten. De acteurs kan ik overigens enkel toejuichen. Zeer overtuigend en natuurlijk neergezet.

Een intellectueel aan het roer, eentje om in de gaten te houden.

Erg mooie film. Ik voelde echt sympathie voor Wiesler, de medewerker van de staatspolitie. Je voelde echt de frustraties die hij voelde.

Nadeel: hij was redelijk voorspelbaar.

Toch een mooie 4.

Wow. Op de openingsscène na een film die even wat tijd nodig heeft om gang te komen, maar dan krijg je er ook heel wat voor terug. Zéér intense en beklemmende film die me, alhoewel erg sober gefilmd, geweldig bij de strot heeft gepakt.

De setting van Das Leben der Anderen is per definitie bere-interessant (waarom zijn er toch niet wat meer films over gemaakt?), maar er is wel een flinke dosis talent nodig om precies die juiste snaar te raken om de sfeer van deze dagen weer te geven, iets wat hier feilloos lukt. De Stasi is heer en meester, en alles wat je denkt of zegt kan en zal tegen je gebruikt worden. Ulrich Mühe speelt een meer dan ijzersterke rol in zijn personage als trouwe 'idealistische' voorbeeld- Stasi-agent die, hoewel gehard in zijn middeleeuws aandoende idealen, langzaamaan vertedert wordt door de gebeurtenissen in het afgeluisterde huis en daarmee de sympathie van de kijker wint. Uberhaupt een film waarin eigenlijk niks op het acteerwerk aan te merken valt, alles komt alledaags natuurlijk en geloofwaardig op me over, en de smeerlappen zijn ook echt smeerlappen. De achterbakse praktijken van de Stasi worden dusdanig levensecht gemaakt, dat de film iets beklemmends over zich heeft. Somberheid is de toon, en dat valt ook af te zien aan de (mooie doch sombere) beelden. Hiernaast wist de film mij echter ook nog als zelden tevoren te emotioneren, op een kille manier zonder iets te overdramatiseren. De scène waarin de vrouw sterft en de dubbelzinnige laatste woorden van de film mogen dan ook een van de mooiste scènes van het jaar genoemd worden.

Intens, beklemmend, kil, emotioneel, interessant....maar vooral ook zo aandoenlijk. 4.5*, meesterwerkje van onze oosterburen.

Strakke recensie Goodfella_90. Vraag me alleen af waarom er geen 0,5* meer vanaf kan?

Goede vraag ja... Ga ik nog even over nadenken.

Big brother is watching.. Orwell maar dan echt.

Nou nou, zo zwart-wit was het nu ook weer niet in de voormalige DDR. Dat weet ik uit betrouwbare bron van mensen die er opgegroeid zijn. Hoezeer de praktijken van de Stasi ook fout waren en te verafschuwen er zaten ook goede kanten aan het socialisme van de DDR. Ik ben ervan overtuigd dat met de val van de Muur ook het kind met het badwater is weggegooid! Zo werden veel basisvoorzieningen door de staat gegarandeerd bijvoorbeeld: Onderwijs, werk, huisvesting en gezondheidszorg.

Zoals ik al eerder opmerkte vind ik dit een goede film omdat de film laat zien hoe een overheid kan infiltreren in het leven van mensen, hoe slecht het is als er geen echte oppositie is. Maar ook blijf ik van mening dat met deze film een karikatuur wordt voorgeschoteld van het socialisme. Geen enkel systeem is perfect of zoals de dichter Lucebert al eens zei: " Elk systeem baart haar eigen ondergang" Dat dit systeem verdwijnen moest was misschien evident en onvermijdelijk maar de manier waarop volgens de huidige tijdgeest gemakzuchtig wordt geoordeeld is mij toch te kort door de bocht.

Misschien moeten we ook eens kritische kanttekeningen plaatsen bij "onze vrijheid" en ons afvragen wat dan het vrije marktsysteem ons uiteindelijk gebracht heeft? Behalve een welvaart die ons van elkaar heeft vervreemd. Eindeloze reclames en Bimbo's die graag op TV voor een beetje geld met hun benen wijd gaan en hun tieten laten zien! Telkens van de ene crisis in de andere rollen en straks waarschijnlijk tot je 70e werken en je noodgedwongen moeten laten uitbuiten. Ook het kapitalisme biedt geen echte vrijheid zolang je maar te dansen hebt naar de pijpen van de grote graaiers en de kapitaalkrachtigen.........Geen enkel systeem is perfect.

Dit wilde ik even kwijt omdat ik soms wel eens moe word van het gebrek aan nuance waarop het voormalig socialisme wordt beoordeeld. Deze film draagt daar, deels terecht, ook aan bij en is een typisch product conform de huidige tijdgeest. Niets mis mee maar soms wel jammer als het om de feiten gaat.

Hmmm, maar je moest dan wel leren, denken, werken en wonen waar de staat dat had bepaald en de beelden van mensen in de rij voor bijna lege winkels ben ook nog niet vergeten. Een regering die mensen opsluit om wat ze denken kan nooit door de beugel imo. Ik ken zelf ook mensen uit Polen, een land wat wel een minder extreme dictatuur was dan de DDR, en die verzuchten ook wel eens dat sommige zaken vroeger beter waren maar echt terug naar die tijd wil niemand meer.

We leven nog altijd in een georiënteerde markteconomie, geen vrijemarkteconomie. Het verband dat je legt met het werken tot je 70e lijkt me verder ook niet echt kloppend.

Hm..daarover verschillen de meningen. Vooral aangezien een echte vrije markteconomie helemaal niet mogelijk is en je dan al snel terechtkomt in zoiets als de onze. .

Mensen opsluiten om hun mening was en is natuurlijk altijd heel erg fout! Dat ben ik met je eens. Maar die Muur was er niet voor niets! Het was ook om de mensen te beschermen tegen het kapitalisme. Datzelfde kapitalisme heeft er uiteindelijk voor gezorgd dat die winkels leeg waren en het communisme verdwenen is. Het socialisme is te zwak om te overleven in een kapitalistische wereld. Vaak wordt ook imo de vergissing gemaakt alsof we "hier" een keuze hebben? Het kapitalisme als economisch systeem is net zo dictatoriaal wat mij betreft. Je hebt hier ook geen keuze tussen een vrije markt economie of een socialistisch economisch systeem. Je hebt je wat dat betreft ook maar gewoon aan te passen!

De vrije markteconomie wordt ons ook opgelegd door de bezittende klasse en de gevestigde orde. Vrijheid van meningsuiting? Klopt, maar wie luistert er naar je als je niet tot de rijke elite behoort? Welk juridisch beginsel beschermt je als je weinig of geen bezittingen hebt? Kortom wat ik alleen maar wil zeggen is, dat we eens moeten ophouden met het vingertje wijzen alsof we het hier allemaal zo goed voor mekaar hebben. Dan heb ik het nog niet eens over de echte armoede in de wereld die het kapitalisme nodig heeft om uberhaupt te kunnen bestaan!

Beste Jean Maurice die winkels waren vooral leeg onder het socialistisch regime... Nu komen Polen in Oost-Duitsland boodschappen doen omdat het daar goedkoper is. Polen blij, de plaatselijke middenstand in het grensgebied ook weer blij Bovendien is dit land (en ander vrije democratieën) gevestigd op het fundament van gelijkwaardigheid, dat is artikel 1 van de grondwet.

Ik beweer niet dat "ons systeem" zaligmakend is en iedereen weet dat economische groei nooit eeuwig door kan gaan. Niet alles aan het socialisme is ook per definitie slecht maar communistische dictaturen hebben wereldwijd te veel slachtoffers op hun geweten om nostalgisch over die tijd terug te gaan mijmeren, is mijn bescheiden mening.

Die gelijkwaardigheid? Geloof je dat? Wat is er gelijkwaardig aan als de een 800 euro per dag verdient en een ander daar een maand van leven moet?

Hebben die zogenaamde vrije democratieen dan geen bloed aan hun handen? ik denk dat in naam van het kapitalisme en de "vrije wereld" heel wat meer slachtoffers zijn gemaakt en dat duurt voort tot op de dag van vandaag!

Maar goed ieder zijn bescheiden mening jij de jouwe en ik de mijne

Ja, laten we niet te veel afdwalen en een discussie starten over de zin en onzin van het socialisme dan wel kapitalisme is ook niet op zijn plaats hier.

Toch wil ik nog een ding kwijt; Dat er van enige vrijwilligheid of keuze bij de voormalige Oostbloklanden natuurlijk geen sprake was. De Berlijnse muur stond er niet om het kapitalisme buiten te houden maar om de eigen burgers binnen te houden. Daarom werden die ook meedogenloos afgeschoten in het prikkeldraad als ze naar de andere kant wilden vluchten. En dan hebben we ook nog de Praagse lente, Hongaarse opstand, bezetting van de Baltische staten. Het Warschaupact ging om een ordinaire Sovjet bezetting en regeringen die naar hun pijpen dansten.

Een wezenlijk verschil is er wel degelijk. Bij het socialisme (met ernstige communistische trekjes in de DDR) is iedereen wel "gelijk", maar komt iedereen rond van die (als voorbeeld) door jou genoemde 800 euro. Helemaal niemand kan ook maar ergens van profiteren, zie hiervoor het hedendaagse Rusland. Olie- en gasinkomsten? Allemaal naar Poetin en zijn makkers.

Wat heb je nu liever? Zelf kansen om te profiteren van economische groei - die groei die van essentieel belang is om de internationale concurrentie positie te handhaven - of ten allen tijden doen wat er van bovenaf wordt opgedragen en geen enkele kans hebben om de grote massa te ontstijgen? Constant in de gaten gehouden te worden, om "Das Leben der Anderen" er maar even bij te betrekken.

Ik denk dat je Stalin en Mao hier even voor het gemak vergeet. En ja, iedereen heeft "bloed aan hun handen". [sarcasme]Jij ook, omdat je nu niet al die arme kinders in Afrika aan het helpen bent.[/sarcasme] (het moge duidelijk zijn, hoop ik, dat ik deze laatste quote van jou ongelooflijk hypocriet vind).

Prachtige, subtiele, stijlvolle, sfeervolle, beklemmende en ontroerende film. Pluim voor de hoofdrolspeler (RIP), die met zijn afzichtelijke grijze jas, zijn ongeinspireerde kop, zijn eenzaamheid en (schijnbaar) onvoorwaardelijke solidariteit aan het regime prachtig symbool staat voor de alomaanwezigheid van de Stasi.