Das Leben der Anderen (2006)

Deze film trekt volle zalen in Duitsland.

En wint 7 Lola's (De Duitse gouden kalveren) waaronder beste speelfilm en beste regie. Ook de mannelijke hoofdrol (Ulrich Mühe) en bijrol (Ulrich Tukur), camera, art direction en scenario (Von Donnersmarck) werden beloond.

De Lola voor beste speelfilm levert de producent 500.000 euro op. Lijkt me een beter systeem dan in Nederland, waar geen geldbedragen aan de gouden kalveren zijn verbonden. Zelfs genomineerde films krijgen 250.000 euro. (bron: NRC)

Een mooie inkijk in het leven voor de val van de Muur. Vooral de jeugd van tegenwoordig moet deze doordringende film eens zien. Ijzersterke hoofdrol van Ulrich Mühe. Wat was dat voor een tijd in de DDR? De Stasi? Ga deze film kijken. De bovengenoemde prijzen zijn wat mij betreft terecht. Ook erg mooie muziek.

****1/2

Schijnt de absolute favoriet te zijn voor de Foreign Oscar dit jaar.

teletekst :

09:08 03 December 2006

Das Leben der Anderen beste film

De Duitse film Das Leben der Anderen is zaterdagavond in Warschau tot beste Europese film gekroond. De film van Florian Henckel von Donnersmarck won de European Film Award, de Europese tegenhanger van de Oscar.

Gaat draaien op het IFFR.

Geweldig thema , goede acteer prestaties en een geweldige film.

Erg goede en indringende film...

5*

Erg goeie film met een enorme power die je de film in zuigt.

Wel jammer: boze Duitsers, of het nou nazi's of stasi's zijn worden altijd op dezelfde manier uitgebeeld (stijf, booskijkend).

Verhaal had ook niet veel diepgang. Maar desalniettemin een prachtige film waar ik van heb genoten! 4*

Zeer sterke film die wat mij betreft terecht overladen is met vele prijzen. Donnersmarck heeft jarenlang aan de film gewerkt en dat is goed te merken. Daarnaast wordt er ook nog eens uitstekend en geloofwaardig geacteerd. Vooral Ulrich Mühe steelt met zijn uitgestreken gezicht (alsof hij zo achter de computers bij Kraftwerk is weggelopen) de show. 4,5*.

Ook wat mij betreft zijn de lovende reacties terecht. De film weet de juiste balans te vinden. Het drama wordt nooit te zwaar, maar ook nooit lichtvoetig. Ook ik was onder de indruk van Ulrich Mühe, ik herkende hem van een aantal Haneke-films, ook daarin was hij al goed.

De film is meer dan een geschiedschrijving over de stasi, het gaat ook over ideologien en over kunst en de invloed daarvan.

En een fantastisch einde! 4.5*

Niet zo sterk als ik dacht (meestal zo, na van die ophemelfestijnen...).

3*

De afgelopen jaren ben ik verrast door het aantal goede films dat uit Duitsland komt. Voor mij begon het allemaal met Lola rennt en van daar uit heb ik mijn interesse in de Duitse cinema verder uitgewerkt. Ik ben dus ook zeer benieuwd naar deze film. Het verhaal spreekt mij in ieder geval aan (en ook een collega van mij was lovend) Nu nog hopen dat ik deze film zondag voorgeschoteld krijg op de volkskrantdag.

Gezeur verwijderd.

Ulrich Mühe is inderdaad zeer sterk in deze film, Koch vond ik al heel wat minder. Als Müntze was hij in Zwartboek toch iets geloofwaardiger.

Het laatste kwartier vond ik wat overbodig, maar voor de rest een vlot verhaal dat goed gebracht wordt.

Ik hou het bij 3,5 omdat de film me toch nooit echt wist te raken.

Wat een practige film was dit zeg! Gezien op het filmfestival in Groningen. Zag dat ie 4,78 gemiddeld had gescoord op 3 voorstellingen. Dat zijn toch bijna 700 bezoekers waarvan praktisch iedereen dan de maximale score van 5 'ingescheurd' moet hebben op zijn of haar stemkaart. En terecht, briljant hoor! Een aanrader voor iedereen, hele toegankelijke film ook.

Volgens mij ook de grote winnaar van het IFFR. Zowel de publieks- als de juryprijs.

Alleen de publieksprijs. Deze film draaide niet in de (Tiger-) competitie en deed dus ook niet mee voor juryprijzen.

Deze film brengt een verhelderende kijk op een nogal onbekende en duistere stuk recente europese geschiedenis

Ontroerend verhaal over botsing tussen twee uitersten controle en orde en vrijheid en kunst anderzijds.

De regisseur levert hier een prachtprestatie door de vele valkuilen te omzeilen die een beginnend talent zou maken.

Intens acteerwerk zorgt ervoor dat we een zeldzaam pareltje te zien kregen. 2007 is alvast goed begonnen dus meer van dat. alhoewel ? dream on!

Ik vond het een overtuigende, heel complete film over een thema (kunstenaars onder de Stasi's) waar ik niet echt veel van wist (en destemeer over vermoedde). De film begint als een soort "Mephisto (Szabo) achter het IJzeren Gordijn", maar slaat dan een andere richting in. Zoals de meeste films over burgers tegen machthebbers, ontkomt ook deze film niet aan nogal clichématig neegezette machthebbers, maar de nuance zit hem erin dat er een goede Stasi rondloopt. En een slechte kunstenaar. Er is voldoende gelaagdheid en die blijft de film tot het eind dragen.

Grootste probleem van de film is de lengte. Het is totaal onnodig om het geheel tot 137 minuten op te rekken en een iets kritischere blik had er zo 20 minuten uit kunnen schappen.

Verder is de film wel interessant, maar ook niet meer dan dat. Enkele goede scenes (waarvan de openingsscene nog het beste is), maar verder dan degelijk komt het ook niet. Net als de acteerprestaties: niet geweldig, maar degelijk.

Al met al 3*

Het duurt inderdaad veel te lang.

Verder kreeg ik geen enkele binding met de personages. Ze konden me stuk voor stuk gestolen worden. Mede de oorzaak van de wat mij betreft matige acteerprestaties en een gebrek aan diepgang.

Ook de humor vond ik niet passen in deze film. Waarschijnlijk bedoelt om te nuanceren, maar het lijkt meer op parodiëren. Het doet af aan de bedreigende en beklemmende sfeer die er uit gaan van de stasi's; een sfeer die ik wel tegen ben gekomen in boeken.

Al met al een grote teleurstelling.

Duitsland weer op koers

De Duitse cinema beleeft sinds de release van 'Das Experiment' geleidelijk aan weer mooie dagen. Met films als 'Good Bye Lenin!', 'Der Untergang', 'Sophie Scholl', 'The Edukators', deze 'Das Leben der Anderen'; en Oliver Hirschbiegel als voornaamste regisseur, valt dat dan ook moeilijk te ontkennen.

Deze nieuwe Duitse garde (Duitse nouvelle vague?) lijkt vooral te willen afrekenen met het verleden, al hoeft dat niet steeds terug te slaan op één en dezelfde periode.

Wat 'Das Leben der Anderen' in de eerste plaats zo boeiend maakt, is het dubbelportret van de twee mannelijke hoofdpersonages, die beiden echter verschillende ideologische overtuigingen met zich meedragen.

Het verloop van de film stelt de kijker in staat voor beide hoofdpersonages sympathie te creëeren, wat zowel de spanning als de emotionele betrokkenheid ten goede komt.

Later wordt bovendien een nieuwe dimensie aan het verhaal toegevoegd. Om de film naar een climax toe te sturen, zet men de politieke gedachtes deels opzij, om plaats te ruimen voor de emotionele overtuigingen.

Spijtige aan de zaak is dat 'Das Leben der Anderen' te vaak lijdt onder een zwart-wit portrettering van enkele personages.

Daarbij komt nog dat von Donnersmarck in zijn debuut visueel soms inconsequent te werk gaat. Ik kon me namelijk mateloos irriteren aan het camerawerk, dat bij momenten voor de hand liggend is, maar tegelijk een vervormd en vertekend beeld geeft (laat de personages gewoon voor zich spreken).

Al bij al een interessante prent, wat in dit geval gepaard gaat met een 3.5*

Ik vond hem ook te lang duren, had zeker een half uur korter gemogen , 3.5* .Vond hem wel indrukwekkend en door

Ulrich Muhe goed gespeeld.

Indrukwekkende film. ****½

In Duitsland al op dvd verkrijgbaar. (zonder NL. ondertiteling)

Heeft hem ook gewonnen, en aangezien Carice hem helemaal geweldig vind en ik Carice helemaal geweldig vind zal ik deze Duitse film maar eens bekijken

dit komt omdat haar partner erin speelt

Het kan zijn dat het aan mij lag en de rust niet kon vinden om deze film te kijken. Maar ik kon r moeilijk inkomen. Ik vond de gezichten emotieloos en de sfeer grauw. Wellicht was dat ook wat het uit moest stralen en dat is dan ook in mijn ogen gelukt. Ik vond r weinig vaart in zitten maar wel een aantal goede acteurs waaronder ulrich en natuurlijk sebastian. Hoewel ik sebastian overtuigender vond spelen in zwartboek. Hij duurde voor mij te lang. Ik heb m met moeite uitgekeken. Na het kijken van zo'n film besef je wel weer hoe goed wij het hebben in ons o zo nuchtere, tollerante, sociale landje. Helemaal zo slecht nog niet.

Een prachtige film.^Mooi geacteerd in een mooi neer gezette sfeer. Echt een aanrader en een terechte oscar

Ik las daarnet een recensie in de NRC en die verwoord prima wat ik deze film vind missen. De film is heel erg veilig. Veilige muziekkeuze, veilige personages. De film gaat nergens zo diep in op de Stasi dat het enig stof zou kunnen doen opwaaien. Daardoor wordt het eigenlijk nooit (behalve het verhaaltje eventueel) interessant.