7 Men from Now (1956)

Een geweldige, solide Western met wel een erg laag aantal MM-stemmen!

Inmiddels 3 keer gezien en ik vind "7 Men from Now" steeds beter. Past in 't rijtje van die andere Westernpareltjes als "Yellow Sky", "The Last Wagon" en "Forty Guns".

Uitstekende regie van Butticher met een zeer sterke cast, met Lee Marvin en de veelste jong overleden Gail Russell als uitschieters. Het verhaal is ook erg goed, alles past in elkaar; deze full-colour breedbeeld Western behoort in de collectie van iedere Western-liefhebber thuis, zeker weten!

Enig minpunt is de wat gedateerde tietelsong, die ook nog een spoiler bevat. (niet naar luisteren, maar gewoon ff de aftiteling lezen), maar daarover vertellen de filmrestaurateurs veel in de extra's op de DVD.

Van 4* na herzien 4,5*.

NB

De gerestaureerde "7 Men from Now" is in R-1 en R-2 op DVD verkrijbaar.

Wederom een sterke western van Boetticher. Hij lijkt mij een inspiratiebron voor de westerns van Peckinpah. Deze film moet het vooral hebben van zijn, met name voor een western uit deze periode, goede verhaal. De acteurs doen hun ding uitstekend en ook staat de camera af en toe op de goede plek. Het is geen meesterwerk, maar de film doet opzich weinig fout.

Puike western!

Scott zoals ik hem nog niet eerder zag (hoe ouder hoe beter blijkbaar), maar Lee Marvin "takes the cake".

Van mij mag Hollywood weer terug in de tijd en nog een aantal van dit soort films afleveren.

Dikke 4*

Dat is ook het grootste compliment dat ik deze film kan geven: hij praktisch foutloos. Toegegeven, ik had liever iemand anders dan de uitstralingloze Randolph Scott in de hoofdrol gezien, maar zelfs hij stoort niet echt. Verder maakt de film geen serieuze misstap. Het verhaal is fris genoeg om te boeien en bovenal goed verteld en de landschappen zijn erg mooi en sfeervol gefilmd. Er zitten een paar elementen in die zelfs opvallend goed zijn, zoals de geweldige Lee Marvin en de sène waarin Randolph Scott onder de huifkar ligt, terwijl mevrouw Greer boven hem in de kar ligt. Erg leuk gedaan. Toch is de algehele indruk niet heel erg groot. Het is denk ik toch meer vakmanschap dan meesterschap allemaal. Niet dat daar iets mis mee is, maar aanezien Boetticher toch bekend staat als een van de grote, klassieke westernmeesters, in het rijtje van John Ford en Anthony Mann, verwacht ik net iets meer. Dit hangt ergens tussen de 3* en de 3,5* in.

Leuke old time western film met mooie beelden.

Goede sfeer en acteurs die goed in hun rol zitten.

Verhaal is prima.

3,5 ster

Eerste was ik eigenlijk van plan om Robert Aldrich´s Apache te bekijken, maar uiteindelijk werd het toch maar Seven Men from Now, de tweede film die ik zie van Budd Boetticher. En dat was zeker geen verkeerde keus, een erg sterke film is dit!

Een aantal gebruiker vinden het een minpunt, maar ik vind de korte speelduur wel prettig eigenlijk. De film verveelt daardoor absoluut geen moment. Verder is het verhaal zeker goed genoeg en worden we getrakteerd op een paar erg mooie landschappen. Zeker in het begin, de intro met de regenscene was erg sfeervol! Randolph Scott vind ik ook een uitstekend westernacteur, die ik persoonlijk zelfs wat liever zie spelen dan John Wayne. Maar verder dus absoluut een uitstekende film. Budd Boetticher is mij een regisseur doe absoluut tussen John Ford, Anthonty Mann en John Sturges mag worden geplaatst. Heerlijk filmpje dit. 3,5*

De eerste van de reeks western met Randolph Scott. Die in Seven Men from Now Bob Stride speelt een ex-sherrif die op zoek is naar de moordenaars van zijn vrouw. Stride zou oorspronkelijk door John Wayne gespeeld worden, maar Wayne was te druk met The Searchers. Daarom wees Wayne Scott aan.

Deze Seven Men from Now vind ik beter dan Decision at Sundown en Westbound, de andere 2 van de 7e films durende samenwerking tussen Scott, Boetticher en producer Brown.

Deze is vooral beter doordat er naast Scott nog iemand een goede bijdrage levert. Namelijk Lee Marvin. Die maakt het toch dat deze film net even wat boven de andere uitsteekt. Voor de rest typische rol voor Scott. Peckinpah en ook Leone lijken toch wel erg geinspireerd door deze films. Vooral de stoïcijnse hoofdrollen van latere films lijken hier hun oorsprong te vinden.

Het begin van Seven Men from Now is het sterkst. Wanneer Ben Stride de eerste twee van de zeven ombrengt is de toon meteen gezet. Daarna weet je dat het even zal duren voor de volgende er aan moet geloven en lijkt het erop dat de film wat zal stilvallen, maar als Lee Marvin zijn intrede doet stijgt het niveau alsnog. Vanaf dat moment kon de film alleen nog maar inzakken.

Dat de film dan vervolgens ook wat inzakt is jammer. Toch houdt Marvin voortdurend de aandacht op zich gevestigd en draagt hij de film. Wat een geniaal acteur is hij toch eigenlijk en wát een uitstraling heeft die man. Randolph Scott zal nooit mijn favoriete acteur worden, maar speelt hier toch ook wel erg sterk. Dit is pas de tweede western die ik van hem zie, maar er zullen er hierna nog vele volgen.

Met de titel van de film is het verhaal eigenlijk vanaf het begin duidelijk. Je weet dat de hoofdpersoon aan het turven gaat en niet ophoudt voor ie bij de zeven is. Toch worden de omstandigheden er in het verloop van de film niet makkelijker op en blijkt er het een en ander anders in elkaar te steken dan het in eerste instantie leek. Mede doordat Stride (Scott) niet weet wie er zoal bij de zeven hoort is het af en toe wat moeilijk te volgen, maar alles valt uiteindelijk wel op zijn plaats.

Maar weer eens opnieuw bekeken, na aangenaam verrast te zijn (en hóé) door het herzien van Ride the high country en de vertolkingen van beide hoofdrolspelers daarin. 7 men from now blijft toch een perfecte kleine Western – maar dan alleen klein in de zin van korte speelduur, strak plot, geen irrelevante zijlijntjes, elke scène telt, en nèrgens vet. Randolph Scott bezit precies de juiste mate van zwijgzaamheid en mysterie (en natuurlijk de vastberadenheid van zijn prachtige kop plus zijn stem die geen tegenspraak duldt), van de insinuerende Lee Marvin ("La–dies!") is het na het zien van een film als deze onvoorstelbaar dat hij in het gewone leven een aardig iemand zou kunnen zijn, en verder zien we goed ingevulde bijrollen, kleurrijk camerawerk, effectieve muziek en een aardige climax met prima gebruik van de lokaties.

        Het enige jammere is dat sommige scènes (in het begin bij de grot, later bij de huifkar in de regen) zo evident in de studio zijn opgenomen. Ik zeg evident, maar het rare is dat ik niet precies kan aangeven waarom ik dat zo zeker weet, net als bij sommige scènes in The searchers en The man who shot Liberty Valance. Is het het geluid, de onnatuurlijke belichting, andere film stock, de onechte nachtelijke hemel, of de hele ambiance?

John Wayne was mede verantwoordelijk voor de productie van deze western en was zo tevreden met het eindresultaat dat hij achteraf gezien graag zelf de hoofdrol had gespeeld! Praise indeed, dus het is niet zo gek dat deze eerste samenwerking regisseur Bud Boetticher en hoofdrolspeler Randolph Scott zou resulteren in een langdurige samenwerking in de vorm van nog 6 zeer behoorlijke westerns. Scott speelt de rol van de voormalige sheriff Ben Stride die nu op jacht is naar de bandieten die verantwoordelijk zijn voor een bankoverval waarbij zijn echtgenote om het leven kwam. Zijn reis brengt hem in vijandig gebied en wanneer hij stuit op het echtpaar John [Walter Reed] en Annie Greer [Gail Russell] besluit hij ze de helpende hand te bieden. De situatie wordt ingewikkeld wanneer twee andere mannen zich bij hen aansluiten: Clete [Don Barry] en Bill [Lee Marvin], die op dezelfde mannen jagen maar uitsluitend voor het geld. De mannen kunnen elkaars hulp goed gebruiken bij hun zoektocht, maar wat gaat er gebeuren wanneer ze de overvallers hebben opgespoord?

Een typische wraakwestern met Scott prima als de held en Lee Marvin zeer memorabel als de schurk. Die dynamiek alleen maakt deze western al de moeite waard, maar scenarist Burt Kennedy voegt meerdere lagen toe aan het verhaal, waaronder de twijfel over de mannelijkheid van John Greer. Boetticher zorgt dat het tempo nooit afzakt en bouwt de spanning flink op in de finale van deze prima western.

Sluit mij bij bovengenoemden aan , een fijne western met een heerlijk stoicijnse Scott en een lekkere valse rol goed ingevuld door Lee Marvin .

Het verhaal is verder ook prima verzorgd vrij simpel maar doeltreffend .

Goeie film waarin een koppel dat westwaarts trekt hulp krijgt van een voormalige sheriff. Een simpel, maar goed genoeg verhaal met zelfs een plotwending. De personages komen goed uit de verf, wat ten goede komt voor de onderlinge verhoudingen. Mooie plaatjes van het landschap en een goeie rol van Lee Marvin als de bad guy. Simpelweg een solide western met geen grammetje vet.

Geproduced door Batjac Productions van medestichter John Wayne was het eerst de bedoeling dat Wayne de hoofdrol zou spelen. En dat zie ik wel volledig in de rol die uiteindelijk Randolph Scott mocht spelen. De cast wordt verder aangevuld met enkele booswichten waarvan Lee Marvin eruit springt. Heerlijk acteur met een kop die voor geen cent te betrouwen is. Ook een fijn weerzien met Gail Russell. In kleur ziet er ze even goed uit als in de b&w movies wat niet iedereen gegeven is. En acteren kan ze ook.

De verhaallijn kent een prima spanningsopbouw. Het heeft eigenlijk nog veel weg van een whodunit waarbij beetje bij beetje informatie vrijkomt met betrekking tot paard en kar. De kijker mag eerst zelf een eindje gissen samen met Scott. De manier waarop Walter Reed aan zijn einde komt, is wel een beetje stupide, m.n. de naïviteit waaraan het personage zich overgeeft.
Deze film bevat eerder spaarzame actie en focust vooral op de onderlinge relaties van de protagonisten tegen de achtergrond van dorre wijdse landschappen. Prima in beeld gebracht door Budd Boetlicher en co. Een shot dat bijvoorbeeld bijblijft is het afscheid van Scott van de huifkar waarbij je hem op de achtergrond in de boog van de huifkar ziet verdwijnen terwijl Reed en Gail voorwaarts gaan met paard en kar. Ten laatste vind ik de score van de Poolse jood Henry Vars erg smaakvol, niet te veel en niet te weinig.

Deze klassieke western werd door het bedrijf Batjac van John Wayne geproduceerd. In eerste instantie was de acteur eveneens van plan om de hoofdrol te vertolken. Nadat de preproductie van start was gegaan, besloot hij om op deze beslissing terug te komen. Dit aangezien John Ford contact met hem had opgenomen voor een rol in The Searchers. Aangezien er al geld was uitgegeven om “7 Men from Now” te maken, kon het project niet worden gestopt zonder het geld kwijt te raken. The Duke riep de hulp in van Randolph Scott om de hoofdrol voor zijn rekening te nemen. In eerste instantie werd Gary Cooper benaderd, maar hij sloeg het aanbod af. Ook Joel McCrea en Robert Preston werden overwogen. Nadat Wayne zich realiseerde dat hij niet in de film kon spelen, overwoog hij om het project te laten vallen. Toen de acteur kreeg te horen dat de vertegenwoordigers van Robert Mitchum waren geïnteresseerd, besloot hij om het project aan Warner Bros. te geven. Wayne gaf de vrouwelijke hoofdrol aan Gail Russell. In het verleden was zij samen met Wayne te zien in Angel and the Badman en Wake of the Red Witch. Dit ondanks de waarschuwing dat ze er 20 jaar te oud uitzag om een personage van halverwege de 20 te spelen. Russell had al ruim vijf jaar geen films meer gemaakt, en kampte met een ernstig drankprobleem. Dit zou haar later op 36-jarige leeftijd fataal worden. Voor haar eerste scène moest Russell onder de modder zitten, en de wagen door de modderpoel helpen trekken. Hoewel de bemanning zich zorgen om haar maakte, was de actrice vastberaden om door te zetten. In totaal bracht ze ruim zes uur door onder de modder en de kou van het water. Boetticher wilde niet dat ze eruitzag alsof ze modder door de visagisten had laten aanbrengen. Tot ieders verbazing deed ze een perfecte neusval in het moddergat, en kwam dit heel realistisch over. “7 Men from Now” was het begin van een samenwerking tussen Randolph Scott en regisseur Budd Boetticher. Laatstgenoemde blies de carrière van Scott nieuw leven in. In totaal maakten ze samen nog zes films. Scott heeft de film gecrediteerd voor het nieuw leven inblazen van een dode carrière. Boetticher, Scott en Russell reden elke ochtend te paard naar de filmlocatie in Lone Pine, Californië. Dit terwijl de rest van de cast en crew conventioneel vervoer namen. Schrijver Burt Kennedy en regisseur Budd Boetticher hadden een hekel aan de titelsong, en liepen met de gedachten rond om het te verwijderen toen de film werd gerestaureerd. Batjac en UCLA stonden er echter op dat de film in zijn oorspronkelijke vorm werd vertoond. Fred Sherman vertolkte de rol van goudzoeker “old timer.” In werkelijkheid was de acteur zeven jaar jonger dan Scott. Fort Crittenden werd in 1867 gebouwd aan het hoofd van Davidson Canyon in Arizona. Specifiek gezien was het een operatiebasis tegen de Apaches dat in 1865 werd verwoest. Het fort werd in 1873 gesloten. Dat betekent dat “7 Men from Now” zich binnen een tijdsbestek van zes jaar afspeelt. (1867-1873) Heuvels en vervallen muren laten dit duidelijk zien. Fort Crittenden werd vernoemd naar een held uit de burgeroorlog. De film werd decennialang zelden bekeken, en werd zo nu en dan op filmfestivals vertoond. Ruim 50 jaar na de bioscooprelease werd hij als een gerestaureerde “Special Collectors Edition” op DVD uitgebracht.

Een prima western die had kunnen resulteren in een geweldige klassieker als Wayne de hoofdrol had vertolkt. Echter mogen de acteerprestaties van Randolph Scott niet worden onderschat, en heb ik me toch 78 minuten lang vermaakt.

3,0 *