Perfume: The Story of a Murderer (2006)

Zo, dit is een zinnige reactie zeg. Ik zou zeggen: lees eens een boek en dan bij voorkeur Das Parfum van Patrick Süskind

... en leer meteen even normaal Nederlands schrijven, want hier is geen touw aan vast te knopen!

ja wel aardige film, op dat hopeloos erotisch-sentimentele einde na. dat stond overigens ook niet in het boek, voor zover ik me dat nog kan herinneren. 3,5 voor de rest

Hele mooie film waarbij met name de eerste 2 uur zo omvlogen. Helaas zorgde de laatste 15 minuten voor een anti-climax. Ik weet dat het verhaallijn grotendeels van het boek gevolgd is maar het laatste stuk is naar mijn mening niet goed overgebracht. IPV 4.5* blijf ik hangen op 3.5*. Maar wel degelijk een aanrader.

Ook leuk: een boek dat voor de verandering eens goed verfilmd is.

(Eén van mijn favoriete boeken ook nog)

Knap hoe het gebrek aan geur op het witte doek wordt gecompenseerd met beeld en geluid.

4,5 *

Tegenvaller. Duurt allemaal veel te lang. Verder ook weinig boeiende vertelling die helaas geen enkele spanningsboog kent. Hierdoor laat je het allemaal gelaten aan je voorbij kabbelen.

Ik vond de AXE commercial beter. 2,5*

Hee, spoiler!

Ontiegelijk mooie, sfeervolle en doordachte film. Alles zit ijzersterk in elkaar en sommige beelden zijn om te smullen. Helaas echter weten grote delen van het verhaal mij niet te pakken en op sommige stukken zelfs kwijt te raken. Met het gevolg dat ik weet dat ik naar iets prachtigs kijk, maar er na een tijdje genoeg van had en gewoon de afloop wilde zien. Lastig om te beoordelen, erg mooi maar lang niet even vermakelijk. 3.5* blijf ik maar even bij....prima mooie film dus, maar kans op een (te) lange zit!

Voor het verhaal hoef je deze film niet te gaan kijken, maar de sfeerbeelden en de muziek maken zo'n verpletterende indruk, dat alleen al daarom de film het bekijken meer dan de moeite waard is.

4 sterren

Gisteren op aanraden van mijn vriendin welke het boek wel had gelezen toch in de bios bekeken. Was er wel van onder de indruk en moet zeggen dat dit een van de betere films is welke ik het afgelopen jaar heb bekeken.

Sfeer, soundtrack en een erg afstandelijke Whishaw lagen hier vooral aan ten grondslag.

Moet wel zeggen dat ik tijdens de climax een beeld van Grenouille kreeg welke ik nog niet heb terug gelezen in de reacties en wel de volgende:

[Op het moment dat Grenouille op het schavot staat en iedereen onder invloed is/raakt van zijn parfum begint hij zijn "publiek" op te zwepen. Op dit moment schoot bij mij het woord Duivel door mijn hoofd. Achteraf heb ik natuurlijk nog over deze film nagedacht en kwamen er meer feiten en omstandigheden in me op die in deze richting wezen.

Iedereen gaat dood nadat Grenouille ze niet meer nodig heeft. Moeder als omstanders hem vinden, en zijn beide bazen elke keer nadat hij een "doorstart" heeft gemaakt.

Hij ruikt alles en alles heeft een geur behalve hijzelf, je zou hem hierdoor onnatuurlijk kunnen noemen, of bovennatuurlijk wat hij in zekere zin ook is.

Zijn perfecte parfum ontstaat door het doden van 13 vrouwen. Niet bepaald een gezonden basis voor iets moois. Nadat hij zijn parfum dan daadwerkelijk in de praktijk brengt ontstaat er niet iets wat ik kan omschrijven als echte liefde en gelukzaligheid voor alles en iedereen zoals het magische Egyptische parfum zou zijn. Er ontstaat meer orgie welke in de categorie van sodom en gomorra valt, iedereen schaamt zich ook naderhand en en besluiten het gezamelijk maar in een doofpot te stoppen.

In de film wordt tegen het einde verteld dat Grenouille nooit echte liefde heeft gevoeld voor een persoon en dat er ook niemand is geweest die echt van hem heeft gehouden. Dit ondanks het feit dat hij zeer charismatisch was en wel degelijk bijzondere kwaliteiten had. Maar ja wie kan er dan ook van de duivel houden en hoe kan een duivel houden van nakomelingen des Gods.
]
Zoals ik al zei, ik heb het boek niet gelezen en weet dan ook niet of hierin meer inzichten staan vermeld, het was gewoon een inzichtje dat ik even wilde delen. Zijn natuurlijk een hoop zaken die niet echt in mijn lijn der inschatting liggen maar ik vond het toch apart....

Mooie film, met zeer goede acteerprestaties van Dustin Hoffman. Het verhaal vond ik ook zeer boeiend, al vond ik wel de nadruk té hard gelegd op het feit dat de jongen een goede zintuig had. Ook vond ik het einde maar tegen vallen.

4 *

Volgens mij is dit het best verkochte boek van Duistland en jij zegt dat je voor het verhaal niet moet gaan kijken

Nee, het verhaal in de film is erg zwak.... rest van de film is overigens ook niet bijzonder sterk. Sfeervol, maar te lang.

Verhaal is voor een keer opvallend sterk Is verder wel het enige wat het boek draagbaar maakt. Film is gelukkig heel wat sfeervoller.

Vooral een lust om naar te kijken... maar overdaad schaadt enigszins, film boeide maar raakte mij niet

Interessante film en meer. Goede boekverfilming in de zin dat de film op zichzelf staat. Mijn eerste reactie was toch het boek nog eens goed na te lezen. Wat een andere beleving opwekt maar toch.. Als we het over geuren hebben; hoe abstract wil je het hebben? Het blijft bloemen met woorden omschrijven, het blijft visueel. Waar blijft dat geurkanon surround systeem? Een film als deze moet je zelf, net als het boek, afmaken met je eigen fantasie, je eigen gevoelens die je aan geuren vasthangt proberen te vertalen in een complexe variatie op het thema 'seriemoordenaars', altijd fascinerend en afstandelijk. Ik zie talloze verwijzingen naar het concept van Jack the Ripper (en alle films over zijn persoon), M, American Psycho en zelfs Amsterdamned. De vergadering van het stadsbestuur, de chaos en de vooroordelen die boven drijven. De innerlijke zoektocht; ik heb geen geur. Patrick Bateman; 'I simply do not exist'. Bateman die alles theatraal opbiecht aan zijn wouldbe-advocaat. De persoon die na aanhoudende marteling toegeeft aan de misdaad is dezelfde als de persoon die in een jaren '80 Amsterdams politieburo binnenloopt met een duikbril op, op flippers, en bekent de moordenaar te zijn, is mij iets te toevallig.. Daarentegen het einde blijft onnavolgbaar en waanzinnig. Vergeet niet dat ik zie wat ik wil zien. En ik heb zojuist een geweldige genrefilm gezien. Met een ontknoping waar je 'grůppeknellen!' tegen zegt. Cinematografische yumyum. Europe good. Wat ontbrak was 'Meisjes met Rode Haren' tijdens de aftiteling..

4*

In concept wel, maar het miste een spanningsboog. Ik zat er nu twee en een half uur gelaten naar te kijken....

Niet mee eens. Functioneel genoeg, zodat er steeds wat was om naar uit te kijken, niet te aanwezig om teveel af te leiden van de sfeer/het audiovisuele.

Films als deze kunnen een klassieke spanningsboog best missen, zelfs liever geen wat mij betreft.

Ik heb het boek niet gelezen en de film vorige week gezien. Ik vond het een bizarre, maar prachtige film! Ik ben ook erg benieuwd naar het boek, omdat daar volgens mij dieper wordt ingegaan op de belevingswereld van Jean-Baptiste. Ik kreeg nu namelijk het idee dat Jean-Baptiste zelf niet doorhad dat hij fout bezig was. Ik kreeg medelijden met hem. Hij heeft nooit geleerd wat goed en kwaad is.... Hij wil gewoon de heerlijke geur van een mooie jonge vrouw bewaren. Als hij aan het einde begint te huilen, wordt de suggestie gewekt (door de afwisseling van beelden van levende en dode vrouwen) dat hij dan opeens beseft dat die vrouwen nu niet meer leven door zijn schuld. Ik vraag me af of dat in het boek ook zo is. Hij had zoooo veel met dat parfum kunnen doen, maar hij gaat terug naar de plek waar hij geboren werd....!! Als iemand met zo'n goede reuk wordt geboren op de meest ranzige en stinkende plek op aarde, dat kan toch ook niet goed gaan?

Wat me verbaasd is dat veel mensen dachten dat het boek niet verfilmbaar was, omdat geur niet over te brengen is. Dat snap ik niet. Dat is met een boek toch ook zo?? Ik denk dat het juist makkelijker is om geur over te brengen aan de hand van beelden en muziek (de close-up van een prachtige jonge vrouw, heldere kleuren en mooie muziek doen mij geloven dat de vrouw lekker ruikt), dan slechts met woorden in een boek. Maar goed, ik heb het boek dus niet gelezen. Ik zou het juist misschien wel zonde vinden als er echt een geur te ruiken zou zijn in de bioscoop of bij het boek! Het magische liefdesgeurtje van Jean-Baptiste bestaat namelijk niet. Al kan ik me wel heeel goed voorstellen dat een geur je kan betoveren. Als dat geurtje echt bestaat... hoe zou dat ruiken?? Zowel de lezer als de kijker moet hiervoor zijn eigen fantasie gebruiken, toch? Ik vind dat (in mijn geval) de regisseur me daar ontzettend goed bij geholpen heeft!! Deze film staat absoluut hoog op mijn lijstje! 4*

Maar het was een onderhoudende film, mooie fotografie en zeker niet te lang. Het deed mij soms denken aan Theo & Thea en het tenenkaas imperium. De beste scene's waren met Dusty...4*

Ben ik dan werkelijk de enige die vindt dat deze ouwe rot met vergane glorie helemaal niet binnen het geheel past, aan overacting doet en aldus compleet miscast is.

Hoffman is nu enkel een schim van wat hij ooit was...

Nee joh. Mannelijke acteurs worden vaak juist beter als ze ouder worden. Zowel bij Rickman als bij Hoffman vind ik dat het geval.

Jongens en Meisjes toch..

Weken geleden ben ik op jullie platformpje terecht gekomen omdat ik op zoek was naar wanneer 'Perfume, a History of a Murderer..' eindelijk zou gaan draaien..

Eerlijk gezegd heb ik nog zonder de film gezien te hebben, eerst met kromme tenen sommige reacties moeten lezen, wat een hoop ontzettend ongenuanceerde opmerkingen, beoordelingen en reviews door zogenaamde film experts, ik wist niet dat mijn 12'' schermpje groot genoeg was voor zoveel onzin, onvergeeflijk..

Ondertussen heb ik de film wel gezien, bij deze mijn reactie op een aantal van jullie reacties, het onderwerp, het boek en tot slot de film, hopelijk kan ik met onderstaand schrijven bijdragen aan de nieuwsgierigheid bij sommige mensen ten opzichte van onderwerpen waar wij onze interesse nooit voor zouden hebben mogen verliezen.

'Das Parfum, Die Geschichte Eines Mörders' heb ik 14 jaar geleden in het Nederlands gelezen en ik ben daarna nooit meer op diezelfde manier onder de indruk geweest van een boek, een boek waar je aan begint en wat je vervolgens niet kunt wegleggen, onderweg in de trein zo meegevoerd worden door de geweldige beschrijving van alle geuren en de beleving daarvan dat het zelfs storend word als er een meisje met een overdreven dosis goedkope parfum zich in dezelfde coupe bevindt, en dat je haar denkt te kunnen lokaliseren, net zo exact als de hoofdpersoon dat zou kunnen, maar dan op kilometers afstand, indien zij tenminste nog maagd zou zijn

Niet in de eerste plaats onder de indruk van het verhaal van Jean-Baptiste Grenouille, maar vooral van het concept, het thema, het onderwerp; geuren, onze reukzin, de neus, begin daar maar eens aan..een verhaal schrijven wat dat als leiddraad heeft..

Er zijn een aantal zaken binnen dit leven, hele natuurlijke dingen, waar men, zo lijkt het, soms liever niet over praat, omdat het te vaag is, of omdat bepaalde aspecten ten opzichte van het verschijnsel te ongelooflijk zijn, soms bijna mystiek..

De invloed van de maan (vol of nieuw) op de natuur, ons lichaam en geest en alles daar om heen is zo'n onderwerp bijvoorbeeld, vind ik..

Niet dat mensen er niet over willen praten, maar ze kunnen er niets mee, er wordt al snel een beetje lacherig over gedaan of zelfs belachelijk gemaakt, 'Geloof jij in dat soort onzin?'

Soms is er niets te geloven, vaak zijn dingen gewoon zo, bijna iedere cyclus van verschillende vrouwen loopt synchroon met de cyclus van de maan, bijvoorbeeld..

Dieren en planten (en ons lichaam dus) hebben over het algemeen niet zo'n moeite met de acceptatie of het volgen van aspecten der natuur, geen hersenen die het eerst aan hun eigen werkelijkheid moeten hebben getoetst alvorens het tot relevante informatie te ontvangen..

Op dit moment zullen er ongetwijfeld een aantal mensen zich afvragen waar ik het in hemelsnaam over heb, sorry dat ik even afwijk en nog niet ben begonnen over die Duitse Nederlanders met Frans accent in Amsterdam, of erger; de lege rugzakken in f.ck.ng 'Hostel' !, mijn God..waarom hoor ik daar niemand over?, zijn jullie 'Hostel' fans ooit wel eens uit jullie luie nest of vanachter je smerige download machine vandaan gekomen om de wereld 'rond' te reizen?

Je zou gemerkt kunnen hebben dat waar je ook naar toe gaat, of dat nou een Tjechisch Hoeren Horror Nazi Hostel is, of Ameland, je rugzak zal nooit zo licht zijn als van die geile jongetjes in 'Hostel', er zat net zo weinig in als in de film zelf..

Lekker belangrijk ook wat Amerikanen van ons taaltje maken, al hadden ze Noord-Koreaans gesproken, de meeste die ik onderweg op reis ooit ben tegen gekomen moest ik toch uitleggen dat Amsterdam de hoofdstad is van Nederland, en niet andersom.

Of ze hadden simpelweg nog nooit van Europa gehoord.

Hoe durf je überhaupt over zo'n film te beginnen op een platform waar mensen serieus met elkaar over, toch wel, één van de interresantste pogingen uit de wereld der (ver)film(ingen, proberen te discusieren?

Mijn welgemeende excuses voor mijn aandeel hierin, maar ik moest dit even kwijt.

..dan liever terug naar de maan, waar ik het nog lang over zou kunnen hebben maar die ik enkel en alleen even wilde aanhalen als voorbeeld van iets waar we tegenwoordig zo weinig vanaf weten terwijl we er zo veel mee te maken hebben, dat ongeloof en die onwetendheid zijn verschijnselen van deze tijd, een tijdperk waarin er anders of meer wordt nagedacht en minder wordt gevoeld, tenminste..er wordt niet echt minder gevoeld, er wordt minder met die gevoelens gedaan, waardoor als gevolg van kunstmatig realisme gevaar tot vervaging onstaat..

Zo ook met geuren, bijna een soort emoties op zich, niets werkt beter om een jaren oude herinnering in zijn totaliteit te 'hervoelen', dan een geur..

Niet alleen dat we tegenwoordig veel minder ruiken maar met dat wat we wel ruiken doen we ook veel minder, vroeger konden wij veel beter ruiken en waren de meeste gevoelszintuigen veel beter ontwikkeld, maar we zijn veel meer in ons hoofd gaan zitten opdat we nu met onze intelligentie mooie boeken kunnen schrijven en prachtfilms kunnen maken over verloren kundes.

Het opmerkelijke is dat we tegenwoordig zo los van de natuur staan dat we vaak nog niet eens door hebben als we ons laten beïnvloeden door onze reuk, als mens gebruiken we onze neus zo veel meer dan dat wij ons vaak realiseren, veel geuren werken op onbewust niveau, en realiseren wij ons niet van in hoeverre wij ons laten intimideren door wat wij ruiken, veel van die opgesnoven informatie is ook onmisbaar.

Door wat wij met onze neus horen en zien worden wij gedreven tot emotioneel handelen, na het uitlezen van het boek kwam ik in dezelfde week een paginagroot artikel in krant tegen met de kop; 'zonder geur geen emotie', het schijnt dat als een mens zijn vermogen tot ruiken verliest (bijvoorbeeld een door een ongeluk of jarenlang misbruik), hij emotioneel in de problemen (kan) komen omdat zijn emotionele beleving niet compleet is.

Bij deze het advies, aan alle idiote Tony Montana wannabee's die ieder weekend dit risico nemen om vooral het boek te gaan lezen, of op z'n minst de film te gaan zien en zich wat bewuster te worden van hoe belangrijk dit zintuig wel niet is, misschien is in dit geval, zoals vaker, de juiste volgorde, waarschijnlijk zal de film de meeste mensen wel aanzetten, nieuwschierig maken naar het boek, op die manier kan het in ieder geval nooit tegenvallen, zonder nog iets over de film te willen zeggen (ik ben nog niet klaar over het boek) durf ik al wel vast te zeggen dat de film het in geen geval haalt bij het boek, ik heb daar ook nooit in geloofd en vond ook niet dat ik dat mocht verwachten, ik verbaas mij altijd over de lompe oordelen van mensen vanachter hun toetsenbordje over produkties die alleen al door het feit dat ze hebben plaats gevonden meer verdienen dan een simpele beschrijving of vergelijking in een paar zinnen zoals ik die maar al te vaak tegenkom..

Waarom zeggen mensen überhaupt iets over sommige zaken?

Als je er nou werkelijk niets van begrijpt, dan is het misschien niet voor jou bedoeld.

Besef wel dat jij de zielepoot bent, de hond die overal aan snufflelt maar niet weet wat hij ruikt en maar een beetje in het wild gaat staan blaffen, lelijk..

Zoals ik in een iets subtielere (ook al was dat in de Revu) review las, had de meester Kubrick aan het verhaal geroken maar het als 'onverfilmbaar betiteld.

Dat feit alleen al; dat hij van het bestaan van het boek afwist, en dat hij dus, zeer waarschijnlijk vanuit liefde voor het boek in ieder geval zijn gedachtes over de mogelijkheid tot verfilming heeft laten gaan, en tot de conclusie was gekomen dat het niet te doen was, een te onmogelijke beschrijving van iets zo onbevattelijks als geuren en ruiken..

Stanley f...... Kubrick ! ik schrijf 'meester' omdat ik hem vanwege zijn ongelooflijk prachtige, vreselijk diepe, complete films altijd heb gezien als 'verlicht' persoon, voor mij een grootmeester in de rij van (oa) J.Brahms, L.von Beethoven, D.Sylvian en K.van Kooten..

Men hoeft niet persé de status van verlichtheid te hebben bereikt om heel erg mooie films te maken, zoals Tom Tykwer met 'Lola Rent' en nog veel mooier; 'Der Krieger und die Kaiserin'

Hoewel ik verfilming van 'Het Parfum..' altijd als onmogelijk heb geacht, was het een klein beetje een opluchting dat Tom Tykwer dit zou gaan proberen.

Eerlijk gezegd was er niet alleen opluchting maar ook teleurstelling; na het zien van 'Delikatessen' (ben benieuwd wat jullie daarvan vonden...laat maar en 'La Cité des Enfants Perdus', 'City of the Lost Children' van Jeunet (van Amelie) en Caro, was ik wel heel erg benieuwd hoe zij het er vanaf gebracht zouden hebben, in ieder geval in het frahahans :/ anyway, ik vond 'Delikatessen', 'City of the Lost Children' en 'Amelie' (zou verplichte brugklas kost moeten zijn) in één woord geweldig, ultiem, ongeëvenaard (negens mee te vergelijken) sprookjes op zich, meesterwerken..

zo!

Het boek zou eigenlijk bij iedereen thuis in de kast moeten staan (na het minstens twee maal gelezen te hebben), de schrijver heeft de moed gehad een onbeschrijflijke wereld te beschrijven, hij heeft geprobeerd de lezer mee te voeren in een abstracte wereld van emoties voortkomend uit impulsen die worden aangestuurd door de neus, een sfeer die is opgebouwd uit geuren, aangename en onaangename geuren, van planten, van dieren, van mensen, het is een wetenschappelijk feit dat ieder mens op deze hele wereld een eigen lichaamsgeur heeft, net als dat iedere vingerafdruk uniek is, je lichaamsgeur verteld dus alles over wie je bent, en vaak ook over hoe je je voelt..

De schrijver, Patrick Suskind, moet in ieder geval één of meerdere momenten van verlichtheid hebben gehad bij het vinden van de vorm van het boek, de vorm waarin de opdracht tot (her)bewustwording van dit in vergetelheid geraakte zintuig is gegoten, verwerkt;

Een man, niet gehadicapt, niet doof of stom, met een overontwikkeld geurzintuig waarmee hij alles 'hoort en ziet', eigenlijk bijna het omgekeerde van de hedendaagse mens, alleen nog zijn neus als basis van zijn beleving, wat een concept..!

Het verhaal is zijn zoektocht naar alle geuren van de wereld en vooral de poging tot behoud van de meest intrigerende, zoals die van mooie jonge..

'wel gezellig' lees ik dan, wie ben jij? heb je dan totaal geen beetje eigenwaarde dat je jezelf met zo'n bekrompen oordeel over een meesterwerk uit de moderne literatuur op deze site durft te presenteren?

Weet je wat gezellig is? bij je tante aan tafel met een zelfgehaakt vloerkleedje en zelfgebakken koekjes met pure hagelslag, dat is gezellig..

Dit boek is intrigerend, weergaloos boeiend, ongeëvenaard in zeldzaamheid, in één woord prachtig, iets wat echt iedereen moet hebben gelezen..

'Perfume, a History of a Murderer..', de film..moet die dus ook door iedereen gezien worden?

Ik vind van wel, de regiseur heeft de moed gehad het onmogelijke te verfilmen, noem mij een andere film die zo expliciet over reuk gaat, alleen dat is al een reden om de film te gaan zien.

Het is altijd moeilijk om negatief te oordelen als iemand iets unieks heeft geprobeerd, ik bedoel, eigenlijk is het te makkelijk om vanuit je sofa even een onmogelijke megaproduktie in vijf woorden de grond in te boren, zoals hier op dit forum bijvoorbeeld, hoe durven sommige mensen zo slecht over iets te spreken als het dus overduidelijk niet voor hen bedoeld was?

Denk aan het spreekwoord; 'Schoenmaker, blijf bij je leest, en dat is dan nog een compliment, want met die uitspraak ga je ervan uit dat er mogelijk iets zou kunnen zijn waar jullie wel verstand van hebben..

Mensen die deze film als raar of niet de moeite waard betitelen missen het perspectief om zichzelf te verrijken met een uniek verhaal wat op zo'n mooi en verzorgde manier wordt gepresenteerd.

Het is een vreselijk mooie film op zich, maar de film mag wat mij betreft zeker niet gezien worden als extra waarde ten op zichte van het boek.

Ik blijf erbij dat het onmogelijk of vreselijk moeilijk is om het boek dmv een film te verrijken.

Indien er toch mensen op deze aarde zouden rondlopen die de onmogelijke reden hebben gevonden voorbij te gaan aan het lezen van het boek, maken zij misschien nog een kans om op zijn minst nog door de film gered te worden van een emotieloos bestaan als gevolg van ontkenning van de belangrijkheid van het geurorgaan.

Voor mij was het zo'n speciaal moment om de film te gaan zien dat ik er voor naar Antwerpen ben gegaan, niet om 'm eerder te kunnen zien, maar vanwege de beperkingen van Pathé en voor het geluid, de muziek was zeker de moeite waard, erg dromerig maar net als de film veel minder spannend als wat mij betreft gekund zou hebben, zeker omdat het hier zo'n uniek onderwerp betreft zou Tykwer, wat mij betreft juist alles uit de kast hebben mogen halen, maar alles is heel erg braaf, erg mooi, perfect en realistisch, niet geheel de stijl waar ik persoonlijk op had gehoopt.

Ondanks het feit dat het (gelukkig?) lang geleden is dat ik het boek heb gelezen ontkwam ik er niet aan te ontdekken dat er veel scenes zijn weggelaten, zoals één van mijn lievelingsscenes; het moment waarop één van de eerste verzorgsters die zich over het kleine schepseltje heeft ontfermt, lyrisch verhaald over hoe en waarnaar babies ruiken, behalve deze baby, dit behekste kind ruikt nergens naar!

Zij brengt het dan ook in paniek naar een pastoor die zich vervolgens ook zeer ongemakkelijk voelt door de intimiderende aanwezigheid van het duivelse kind die hem lijkt te beoordelen op zijn geur illustrerend met aanhoudend gekrijs.

Dat de hoofdpersoon zelf geen geur draagt is een essentieel gegeven wat in de film pas op ongeveer de helft aan de kijker wordt veklapt, de preciese reden hiervoor heb ik niet begrepen.

Ondanks zijn goede 2 uur lijkt de film veel te snel door het eigenlijke verhaal heen te gaan.

De passage waarin het gedrocht Grenouille (die afzichtelijkheid valt in de film trouwens reuze mee) lange tijd doorbrengt in een grot, om op die manier zijn scala aan verzamelde wereldgeuren compleet te maken, vindt ook plaats in de film, maar veliest, wat mij betreft, met de cinegrafische benadering van Tykwer totaal zijn waarde ten opzichte van het geheel van het verhaal, in de film loopt hij een grot binnen, krijgt een baard, loopt weer naar buiten en ruikt zichzelf niet...ai..

Maar goed, consessies moesten er jammergenoeg worden gemaakt, ik las kritiek op Dustin Hofmann, maar voor mij staat de film echter voor een groot gedeelte op zijn kleine doch zeer prominente rol.

Het was ook het enige gedeelte in de film waarin een surrealistische scene voorkwam zoals ik mij er veel meer had voorgesteld, zeker met de huidige technieken, (heel wat anders, maar 'NightWatch' vind ik ook een mooi voorbeeld van een film met daarin special effects die op een mooie manier zijn toegepast)

Het moment waarop Hofmann als parfumerier in zijn rommelige keldertje ruikt aan een uit het losse handje samengesteld parfum, bevind hij zich plotseling in een tuin vol wilde bloemen, vruchten en vrouwen, de camera/kijker draait snel, meerdere malen om hem heen, en als hoogtepunt nadert een prachtige vrouw en fluistert hem 'I love you' in zijn oor, vreselijk kitch, maar de enige poging tot visuele benadering van het fenomeen geur..

Daarom moest ik aan iemand als Jeunet van Amelie denken, omdat dát de uitdaging had moeten zijn; geuren vertaald in beelden en kleuren..

Zelf ben ik vaak geintrigeerd door de subtiele ruikbeweging van de neus bij de mens, zoals beschreven in het boek, dat korte moment waarop de neusgaten zich openen, zoals bij een hond, om zodoende beter te kiunnen ruiken, zo'n dierlijk trekje, geweldig..

In plaats van dit beeld te gebruiken om het moment van intens nasaal onderzoek aan te kondigen gebruikte Tykwer het geluid van een intens snuivende neus, dit vond ik een erg simpele oplossing getuigende van te weinig crëativiteit.

Met het einde, waar de schrijver het ook al niet makkelijk mee leek te hebben, heeft Tom Tykwer zich er zeker niet gemakkelijk van afgemaakt, maar subliem is anders, al met al een moeilijke scene die niet vreselijk tegenvalt en die hij op zijn manier heel netjes in beeld heeft weten te brengen.

Maar krijgt hij van mij, voor iets waarvan ik vind dat hij misschien toch vanaf had moeten blijven, niets anders dan respect, misschien cliché maar ook een feit; hij heeft het tenminste gedaan, en op zijn manier, zoals ik dat op zijn minst van hem had verwacht, met alle waardering en respect voor het orgineel.

Met zeer grote dank aan Süskind en Tykwer voor het onder onze neus duwen van een onmogelijk onderwerp, hulde!

Ga lekker in de bioskoop kijken en geniet, en ga zeker het boek lezen om verder, of nòg intenser te genieten..

M..sz..

Ga je nu elke bij elke film zo'n reactie geven..?

Ik zou hem/haar in ieder geval aanraden zijn/haar medicatie volgens voorschrift te gebruiken.

Mijn hemel, de zelfingenomenheid .

Moses post verdient een samenvatting, vind ik.

Niemand op dit platformpje mag arrogant zijn, schoenmaker blijf bij je leest. Lomp oordelen van achter een beeldschermpje is makkelijk. Dat mag niet bij een meesterwerk. Mose mag uiteraard wel hoogmoedig zijn, die richt zich op zaken waar niemand de interesse in mag verliezen. Hij meent na lezing van het boek een maagd door haar goedkoop parfum heen te kunnen localiseren.

Reukzin is belangrijk, zet aan tot emoties en is vergelijkbaar met maanstanden. Mensen zijn geneigd daar niet in te geloven, dit leidt tot kunstmatig realisme. Redeloze dieren en planten kunnen dat wel. Verlies je reukzin, en je verliest je emoties. Reukzin was vroeger beter, je voelde ook beter.

In Hostel zijn de personages te licht bepakt, en welke taal ze spreken doet niet terzake. Reisgenoten dachten dat Amsterdam het land was en Nederland de hoofdstad. Dus wat maakt het uit.

Dustin Hoffman was goed en Tykwer ook. Ze wisten de reukzin tot leven te wekken in beelden. Kubrick waagde zich hier niet aan en dat is toch een grootmeester.

Noem de film NIET gezellig, gezellig is kneuterig. Reukbeweging is subtiel, geen snuifbewegingen als in de film, graag en Grenouille heeft geen geur.

Boek is nog intenser dan de film.

Dat scheelt een slok op een borrel kwa leeswerk.

Wat een ongelooflijke vooringenomenheid. De mogelijkheid dat die reacties zouden kloppen en de film niet het meesterwerk zou zijn wat jij er bij voorbaat in wilde zien, was bijvoorbaad uitgesloten.

In reactie op Mose nog dit saaie spanningsloze sfeerfilmpje met een half punt verlaagd naar 2* En ik denk dat ik zo maar eens een Kubrick ga opzetten.

Wat een flauwekul. Omdat hij zo'n reactie geeft verlaag jij de film met een halve punt??